tłumaczenie: Mella91( Kici kierowca TiRA)
Dopasowanie: Dj_Majster
Mutanci. Obdarzeni niezwykłymi umiejętnościami,
lecz mimo to, pozostający dziećmi,
błąkającymi się w ciemności, szukającymi przewodnictwa.
Dar często bywa przekleństwem.
Daj komuś skrzydła, a może pofrunąć zbyt blisko Słońca.
Daj komuś wgląd w przyszłość,
a może wieść życie w strachu przed tym, co w niej dostrzegł.
Zaś posiadacz największego z darów,
mocy ponad wszelkim wyobrażeniem,
może sądzić, iż pisana mu jest władza nad światem.
- En Sabah Nur. - En Sabah Nur.
Będziesz rządził wiecznie, mój panie.
Śpij.
Niech rozpocznie się przeniesienie.
Uwaga!
Śmierć fałszywemu bogu!
Piramida! Piramida upada!
- Uciekajcie! - Szybko!
Strzeż go!
Jak wiadomo, istnienie mutantów odkryto po raz pierwszy
w trakcie szczytu pokojowego w Paryżu, w roku 1973.
Sześć dni później widzieliśmy, jak jeden z nich,
Erik Lehnsherr, zaatakował prezydenta i członków gabinetu przed Białym Domem.
Ludzi ocaliła młoda mutantka, która zdołała go powstrzymać.
Lehnsherr zbiegł i stał się poszukiwanym numer jeden.
Ona także zniknęła.
Stała się jednak symbolem nowej ery.
Symbolem zmieniającego się świata.
Obczajasz moją pannę?
Zapanowała panika...
Twoją pannę... Wyglądasz, jakbyś był jej ojcem.
Panowie, czy jest coś, czym chcecie się podzielić z resztą klasy?
Czy mogę wyjść do toalety? Coś mi się stało z oczami.
Dobrze, Scott. Zatrzymaj się u dyrektora i wyjaśnij, dlaczego przeszkadzasz na zajęciach.
Znasz drogę?
- Tak, znam. - To dobrze.
Chwila.
Większość z was miała w tym czasie jakieś 7 lat...
Summers!
Wiem, że tam jesteś.
Płaczesz?
Jeszcze ci nawet nie dokopałem.
Summers. Będziesz się gapił na moją dziewczynę?
Summers.
WSCHODNI BERLIN
Tak!
Dziesięć walk, dziesięć wygranych.
Skrzydlaty Wojownik.
Ptak Zagłady. Anioł Śmierci.
Angel!
Tak!
Brawa dla grubasa!
Następny uczestnik przybył prosto z monachijskiego cyrku.
WALKA 11
Panie i panowie, z Aniołem może się mierzyć jedynie
sam Diabeł!
Przed wami niezwykły, fantastyczny...
Nightcrawler!
Uwaga. Wysokie napięcie.
Sorry, mutanty!
Hej.
Zgubiłaś się, myszko?
Klatka jest tam.
Walcz! Inaczej obaj zginiemy.
Zaraz będzie ciekawie.
Masz na myśli to? Tak?
Nightcrawler!
- Nightcrawler! - Nightcrawler!
Przepraszam. Wybacz!
Chodź ze mną.
Dokąd to?
Uciekli tam!
Umiesz się zmieniać.
- Jesteś tą bohaterką. - Jestem nikim.
Żadną bohaterką. Chodźmy.
PRUSZKÓW, POLSKA
- Miałeś dobry dzień? - Teraz się poprawił.
- Gdzie Nina? - Z tyłu.
Z przyjaciółmi.
Skąd znasz tę piosenkę, tato?
Nauczyłem się jej od rodziców.
A oni od swoich rodziców.
A ci od swoich.
Któregoś dnia ty zaśpiewasz ją swoim dzieciom.
Co się stało z twoimi rodzicami?
Odebrano mi ich, gdy byłem mały.
Jednak pozostali tutaj, w środku.
I tutaj, z tobą.
Czy ciebie też ktoś zabierze?
Nigdy.
Jednak coś nas łączy.
Nie słucha nas.
- Zachowuje się jak... - Scott?
Teraz ja spróbuję.
SZKOŁA XAVIERA DLA UTALENTOWANEJ MŁODZIEŻY
Pachnie tu starością. To szkoła, czy muzeum?
Jeszcze jeden. I ostatni.
Patrz gdzie idziesz.
Nie mogę...
- Do kogo mówisz? - Do mnie.
Usłyszałem cię w głowie.
- Jestem telepatką, czytam w myślach. - Trzymaj się z dala od moich.
Nie chcę wpadać na dziewczyny czające się dookoła.
Bez obaw, Scott, i tak niewiele jest tu do zobaczenia.
Czekaj, nie powiedziałem ci jak mam na imię.
Racja, nie powiedziałeś.
Alex Summers?
Hank McCoy!
Co się stało z niebieską włochatą bestią?
Trzymam ją pod kontrolą.
- To mój brat, Scott. - Cześć.
Hank McCoy. Jestem jednym z nauczycieli.
Gdzie profesor?
"... by przeć do przodu, wówczas przeszłość należy zniszczyć, a zbudować początek.
Zacznijmy więc od nowa, porzuciwszy wspomnienia,
zamiast w życiu iść jednocześnie wprzód i wspak. "
O jakie poświęcenie chodziło autorowi?
Będzie to waszym zadaniem na jutro.
Postarajcie się. Możecie iść.
- Alex, miło cię widzieć. - Ciebie też.
Dobrze wyglądasz. Minęło sporo czasu.
Racja. Ty też nieźle się trzymasz.
Dziękuję.
To mój brat, Scott.
Witaj w szkole dla obdarowanych.
Wątpię, żeby to był dar.
Na początku zawsze tak się wydaje.
Aby zrozumieć swoją moc, należy poznać jej zasięg.
Wtedy możemy nauczyć cię, jak ją kontrolować.
Jeśli zdecydujesz się zostać, obiecuję, że po zakończeniu nauki
będziesz mógł wrócić do normalnego życia, stanowiąc dla nas stabilne wsparcie.
Może zdejmiesz bandaż i zobaczymy, z czym mamy do czynienia?
Alex, ustaw go. Skieruj w odpowiednią stronę.
Cel znajduje się po drugiej stronie jeziora. Spróbuj w niego trafić po otwarciu oczu.
Możesz je otworzyć. Nie ma się czego bać.
To trochę...
Odsuńcie się!
Mój dziadek zasadził to drzewo w wieku 5 lat.
Często zawisałem na gałęziach.
Prawdopodobnie było to moje ulubione drzewo.
- Zostanę wydalony? - Wręcz przeciwnie.
Jesteś przyjęty.
Sprzedaje pan dywany?
Nie wolno tu wchodzić.
Ten dywan jest na sprzedaż?
Powiedziałem, że...
Witaj,
potężny Panie.
Pobłogosław nas swą mocą.
Wielki, potężny Panie.
Pobłogosław nas swą mocą.
Jesteśmy twymi wiernymi sługami.
Pobłogosław nas swą mocą.
Patrzcie.
En Sabah Nur.
Wielki, potężny Panie.
Pobłogosław nas swą mocą.
Panie!
Co się dzieje?
En Sabah Nur!
Coś jest nie tak.
Uciekajcie!
Wracajcie do łóżek, kochani.
- Idźcie spać. - Ona znowu to robi.
Proszę, wracajcie do łóżek.
No już. Spitzbolt, do łóżka.
Carrie Anne.
- Nigdy jej takiej nie widziałem. - Ja tak.
Trzymaj dzieci z dala od tego pokoju.
Jean.
Jean!
Widziałam... koniec świata.
Czułam śmierć.
Nie, to tylko sen.
- Czułam, że to prawda. - Wiem.
Masz najpotężniejszy umysł ze wszystkich.
- Może sam siebie przekonać... - Nie, to nie to.
To nie czytanie w myślach, ani telekineza. To coś innego.
To jakaś mroczna siła, która rośnie, jak ogień.
- Myślałam, że mi się polepszyło. - Jest tak. I będzie.
- Musisz tylko być cierpliwa. - Nie.
Nie wiesz jak to jest, gdy boisz się zamknąć oczy.
- Gdy jesteś więźniem własnego umysłu. - Chyba jednak wiem.
Był czas, gdy i mnie przytłaczały głosy.
Ich cierpienie. Ich ból.
Ich sekrety.
Boję się, że któregoś dnia kogoś skrzywdzę.
Połóż się.
Wszyscy boją się tego, czego nie rozumieją.
Nauczysz się kontrolować własne moce.
A gdy tak się stanie, zniknie cały strach.
Tym razem koszmary były inne.
Mogą mieć coś wspólnego z tym, co widziałem wcześniej w laboratorium.
Doszło do wstrząsu. Nagłego przypływu energii.
- Wykryłem go na wskaźnikach. - Jean go spowodowała?
Nie, zrobiło to coś innego.
Możliwe, że ona na niego zareagowała.
- Epicentrum znajdowało się na drugim krańcu świata. - Tak daleko?
- Dlatego liczyłem, że rzucisz na to okiem. - Sprawdźmy, czy coś znajdziemy.
Witam, profesorze.
Źródło znajdowało się w Kairze.
Wprowadzę współrzędne.
"Muszę się stąd wydostać i to zgłosić."
O co chodzi?
"Coś się stało. Muszę to zgłosić."
- To ona. - Kto?
- Moira. - Co?
Moira MacTaggert?
- Jakieś szczegóły? - Wygląda niesamowicie.
- Wcale się nie zmieniła. - Chodziło mi o to...
Co tam robi? Co CIA ma z tym wspólnego?
Wraca do Langley, żeby złożyć raport.
Jadę tam, sprawdzę, co wie na temat wstrząsu.
Chcesz ją zobaczyć.
Chcę tylko zająć się nią... zająć się sytuacją.
Moira MacTaggert.
Niczym widmo przeszłości.
Dobrze postąpiłeś, ratując tego mężczyznę.
Nie o to chodzi.
Jeśli coś mi zagraża, to wam też.
Musimy wyjechać.
To nasz dom. Dom naszej córki.
To my jesteśmy jej domem.
Powiedziałem ci prawdę o sobie przy pierwszym spotkaniu.
Zaufałem ci. Teraz proszę cię o to samo.
Nie możemy tu zostać.
Pójdę po Ninę.
Kochanie?
Nie ma jej w pokoju i nie widzę jej za domem.
- Nina! - Nina!
Nie... Proszę. Proszę.
Tylko nie one...
Nie one...
Tego właśnie chcesz?!
Tym jestem?!
Tym mam być?
Złodziejka. Łapać ją!
Łapcie ją!
Wiesz, co robimy złodziejom.
Wybierz dłoń.
Wystarczy.
Jeśli jesteś z nią, lepiej odejdź.
Póki możesz.
Odejdź.
Kto rządzi tym światem?
Co to za język?
Nie wiem czego chcesz, klaunie.
Lepiej uważaj.
Wybacz.
Przepraszam.
Nie czujesz tego, prawda?
Teraz czujesz.
CIA
Nie widziałeś jej przez te wszystkie lata?
Nie szukałeś? Nawet przez Cerebro?
Alex, za kogo ty mnie masz? Za zboczeńca?
Owszem, raz ją wyszukałem.
Dwa razy. Ale to było dawno temu, okej?
Jak się rozstaliście?
- W zgodzie? - Raczej tak.
Zróbcie sobie przerwę.
Usunąłem jej wspomnienia.
Plaża, Kuba, wszystko.
To odległa przeszłość, Alex.
Zanim ludzie poznali mutantów sądziłem, że...
tak będzie dla niej najlepiej.
A dla ciebie?
Wówczas nie liczyło się to, co dobre dla mnie.
Moira MacTaggert. Witam.
Pani pozwoli, że się przedstawię, jestem profesor...
Charles Xavier.
- Wiem, kim pan jest. - Naprawdę?
Oczywiście.
Czytałam wszystkie pańskie prace. Cieszę się, mogąc wreszcie pana poznać.
- Moira MacTaggert. - Alex Summers.
Usiądź. Przełóż te papiery na podłogę.
Wspaniale jest móc cię znów zobaczyć. To znaczy, spotkać, po raz pierwszy.
...Masz syna?
- Tak. - Ma męża...?
Czy ty masz męża?
Miałam. Trudno pogodzić tę pracę z gotowaniem obiadu.
To dobrze.
Wszyscy dokonujemy wyborów, prawda?
Owszem.
- Profesorze. - Tak?
Tak. Miałem... mieliśmy nadzieję, że powiesz nam, co stało się wczoraj w Egipcie.
Obawiam się, że to tajne informacje.
Nie chcę też być niemiła, ale...
jak tu weszliście?
Mam przepustkę, poziom 5.
Odkąd w 1973 świat dowiedział się o mutantach,
powstawały kulty uważające ich za boskie istoty.
Obserwowałam jeden z nich.
Nazywają siebie Ashir En Sabah Nur,
od imienia antycznej istoty, którą uważają za pierwszego.
Pierwszego...?
Pierwszego mutanta.
Sądziłem, że do mutacji doszło dopiero w tym wieku.
Tak głosi powszechna teoria. Jednak ci ludzie wierzą,
że pierwszy mutant narodził się dziesiątki tysięcy lat temu
oraz, że któregoś dnia powróci.
Szukali wskazówek w starożytnych budowlach na całym świecie.
Te hieroglify opisują szczególne moce, niedostępne dla zwykłego człowieka.
Sądzą, że żył przez cały ten czas?
Tak i nie. Wierzą, że posiada zdolność
do przenoszenia świadomości w inne ciało,
i zmienia je za każdym razem, gdy jest bliski śmierci.
Niektóre z ciał mogły należeć do mutantów, których to moce przejmował,
przez wieki gromadząc nowe umiejętności.
- Wszech-potężny mutant. - Dokładnie.
Gdziekolwiek był, zawsze towarzyszyło mu 4 kolejnych.
Uczniów. Stróżów, których moce wzmacniał.
Niczym Czterech Jeźdźców Apokalipsy.
- Wziął to z Biblii. - Albo Biblia od niego.
Jego panowanie zawsze kończyło się katastrofą.
Kataklizmem. Swoistą... apokalipsą.
Końcem świata.
Uciekajcie, dzieci.
No już.
Nie wiedziałam, że w mieście są inni mutanci.
Mówisz po egipsku? Po arabsku?
Po angielsku?
Wielka wojowniczka.
Jest moją bohaterką. Chcę być taka, jak ona.
Jest tu trochę jedzenia.
Co robisz?
Uczę się.
Broń.
Supermocarstwa.
Ziemią zawładnęli słabeusze.
W takim celu zostałem zdradzony.
Fałszywi bogowie.
Idole.
Koniec z tym.
Powróciłem.
"Nowe jutro zaczyna się dzisiaj."
Skąd pochodzisz?
Z czasów, gdy ludzie nie byli tak zagubieni.
Cóż, witaj w latach 80-tych.
Ten świat potrzebuje...
Oczyszczenia.
Czego?
Ratunku.
Nie możesz ratować świata zabijając ludzi.
Istnieje prawo, określony system.
Moje dziecko, dlaczego się więzisz?
- Co robisz? - Czynię cię silniejszą.
Moja bogini.
Tak.
"Miałeś rację."
"Czas minął."
"Nie ma już miejsca dla bogów."
- Dlaczego nie mogę pójść z tobą? - Mówiłam, że działam sama.
Czekaj tu.
Zawsze dobrze widzieć twoją twarz, nawet jeśli należy do kogoś innego.
Papiery dla jednej osoby.
Mogę wiedzieć, dokąd udaje się ten dżentelmen?
Nieważne, nie dbam o to.
Uratowałam mu życie. Reszta zależy od niego.
- Najemniczka Mystique. - Nie nazywaj mnie tak.
Możesz udawać innych, ale Caliban wie, kim jesteś.
Caliban posiada wszelkie istotne informacje na temat mutantów.
Mystique.
Może zapytasz przydupasów co się stanie, jeśli nie przestaniesz mnie drażnić.
A co się stanie?
Psylocke bywa zazdrosna.
- Caliban cię lubi. - Lubi pieniądze.
Caliban lubi cię tak bardzo, że oferuje darmowe informacje.
Na temat starego przyjaciela.
Z czasów, gdy miałaś jeszcze przyjaciół.
Pamiętasz Erika Lehnsherra?
Widziano go w Polsce.
Zostawił za sobą sporo trupów, łącznie z żoną i córką.
Niedługo trafi do wiadomości.
Jednakże, Caliban daje ci fory.
Jak szybki jesteś?
- Szybki? - Jak daleko się przenosisz?
- Do miejsca, które widzę, albo w którym już byłem. - Idziesz ze mną, Crawler.
Właściwie Nightcrawler, a naprawdę nazywam się
Kurt Wagner.
Soczewki zrobiłem z czerwonego kwarcu.
Powinny załamać wiązki światła i utrzymać je w polach wektorowych.
Wypróbuj je.
Śmiało.
Czekaj.
- Teraz? - Tak.
Widzę. Dzięki.
Dziękuję, profesorze. Jest pan geniuszem.
Nie, nie jestem profesorem.
Chciałbym.
Kto to?
Poznaliście się, to Jean Grey. Wpadłeś na nią po przyjeździe.
- Zaraz, to ona? - Tak.
Hej.
Widzisz.
To miejsce nie wygląda najgorzej.
- Świr. - Ktoś powinien go ostrzec.
Nadal się mnie boją. Hej, mam teraz specjalne okulary!
Nie boją się ciebie, tylko mnie.
Nie tylko ty nie potrafisz w pełni kontrolować mocy.
Czyli... w nocy, gdy wszystko się trzęsło... to byłaś ty?
Wybacz, ale nie jesteś największym dziwadłem w tej szkole.
Cóż, to już coś.
Raven.
- Jesteś... - W innym kolorze?
Chyba oboje nie lubimy niebieskiego.
Nie, miałem na myśli, że...
Wróciłaś.
Nie sądziłem, że kiedyś jeszcze cię tu zobaczę.
Ani ja.
Ja jestem niebieski.
Kurt.
A, no tak.
Kurt Wagner.
Witam.
Zamknięte.
Poczułem lekki chłód w powietrzu. Jak tu weszłaś?
Pozwoliliśmy sobie wejść. Szukamy mutantów.
Ty wiesz, gdzie ich znaleźć, więc przychodzimy do ciebie.
Caliban was nie zna.
Szukamy najsilniejszych.
- Wszystko gra? - Tak, Psylocke.
- Ile mi zapłacicie? - Nic.
Jak Caliban powiedział... zamknięte.
Potrzebna mi twoja pomoc, moje dziecko.
Nie wyglądasz jak ojciec Calibana.
Może tylko tutaj.
Wszyscy jesteście mymi dziećmi. Błądzicie, mając ślepców za przewodników.
Ci fałszywi bogowie.
Kruche systemy.
To wszystko zrujnowało mój świat... lecz koniec z tym.
Czego chcesz?
Pragnę, byś poczuła pełnię swojej mocy.
Zasmakowałaś jedynie skrawka siły.
W przeciwieństwie do tych, którzy chcą cię kontrolować,
ja chcę cię uwolnić.
Znam mutantów, jakich szukacie.
I wiem, gdzie ich znaleźć.
Pierwszy raz jestem w Ameryce i ekscytuje mnie wasza kultura.
Tutaj jej raczej nie zobaczysz.
Najbardziej amerykański w tym miejscu jest fakt, że kiedyś należało do Anglików.
To Scott.
Też jest tu nowy.
I już szykuję ucieczkę.
Może zabierzemy niebieskiego na miasto?
W okolicy na pewno jest jakieś centrum handlowe.
Co to jest centrum handlowe?
Nie wiesz? Okej. Teraz to już kwestia dumy narodowej.
- Obywatelski obowiązek. - Scott.
No co? Siedzicie tu już tyle czasu,
a profesora nawet nie ma w domu.
Chętnie pojadę do centrum handlowego.
- Zobaczę je. - W porządku.
Gdzie trzyma samochody?
Czy może raczej "spieprzajcie".
- To on? - Kiedyś był inny.
Nie wiedziałam, że jego skrzydła...
Lepiej stąd chodźmy. Czasy walki ma już za sobą.
Nieprawda.
Co to ma być?
Chcę coś ci dać.
Nie ma nic, czego bym potrzebował.
Jest.
Tak, mój synu.
Tak.
Powstań, mój aniele.
Powstań.
Ponaddźwiękowy, odporny na pociski, niewykrywalny.
Imponujący. Jak chcesz nim stąd wylecieć?
Zbudowałem ruchomy dach pod boiskiem do baseballu.
Hank, budujesz tutaj samolot bojowy.
Po wydarzeniach w Waszyngtonie, pomyślałem, że wrócę i wyszkolę X-Menów,
tak jak planowaliśmy, ale...
Charles chce mieć uczniów, a nie żołnierzy.
Widzi w ludziach to, co najlepsze. Wciąż ma nadzieję.
A ty?
Myślę, że powinniśmy liczyć na najlepsze,
ale przygotowywać się na najgorsze.
Uważam, że świat potrzebuje X-Menów.
Skoro wróciłaś, może pomożesz mi go przekonać
- i będziemy pracować razem. - Jestem tu z powodu Erika.
Racja. Erik. Oczywiście.
Może mieć kłopoty.
Poważne.
A kiedy on ich nie ma?
Niektórzy z was rozmawiali z policją na temat wczorajszego zajścia.
Chcecie znać moje moce. Wiedzieć, kim jestem.
Zobaczyć, co potrafię.
Pokażę wam.
Pomyślcie o osobie, którą kochacie najmocniej.
O waszej żonie. Matce.
Córce.
Teraz ta osoba będzie wiedziała, jak to jest kogoś stracić.
Będzie żyła z tym bólem.
Na zawsze.
Nie jestem Henryk.
Jestem Magneto.
A ty coś za jeden?
Nie zbliżaj się.
Kimkolwiek jesteś, nie próbuj mnie powstrzymać przed zabiciem tych ludzi.
Nie przyszedłem do nich, lecz do ciebie.
Chodź i przekonaj się.
OŚWIĘCIM
Tutaj narodziła się twoja moc.
I tutaj też zabito twych pobratymców.
Nie powinieneś mnie tu zabierać.
Dlaczego?
Boisz się tego miejsca?
Nie uciekniesz przed nim.
Kim jesteś?
Elohim, Shen, Ra.
Na przestrzeni wielu żyć nadawano mi liczne imiona.
Zrodziła mnie śmierć.
Miałem podsycać iskry budzącej się ludzkości,
poruszać koło cywilizacji.
A gdy las się rozrastał i potrzeba było miejsca na nowe rośliny...
ja byłem tym, który go podpalał.
A gdzie byłeś,
gdy moich rodziców zamordowano w tym miejscu?
Uśpiony. Uwięziony w ciemności.
Wówczas mnie zabrakło, mój synu, ale jestem tu teraz.
Nie znasz własnej siły, ale ja tak.
Sięgnij w dół.
Poczuj metal pod powierzchnią.
Sięgnij tak głęboko, jak tylko zdołasz.
Przekonasz się, że potrafisz poruszyć całą planetę.
Upadnie wszystko, co zbudowali!
A na prochach ich świata my zbudujemy lepszy.
"Lehnsherr został zidentyfikowany w małej miejscowości w centralnej Polsce."
"Władze proszą obywateli o zachowanie spokoju,"
"podczas gdy policja i wojsko starają się znaleźć Lehnsherra, nim znów uderzy."
"Ktokolwiek posiada informacje o mężczyźnie, znanym również jako Magneto,"
"proszony jest o natychmiastowy kontakt z policją."
"Zaleca się ostrożność,"
- "gdyż jest on niezwykle niebezpieczny." - Peter.
Co tam?
- Tylko sprawdzam co robisz. - Gram w Pac-Mana.
Na pewno nie oglądasz wiadomości?
"Świat celebrował 10 lat pokoju pomiędzy ludźmi i mutantami..."
Będziesz go szukał, prawda?
W końcu chciałaś, żebym częściej wychodził z domu.
Nie mogę cię powstrzymać. Nikt nie może.
Uwierz mi, to nie skończy się dobrze.
Z nim zawsze tak jest.
Nie boję się go.
A powinieneś.
SZKOŁA XAVIERA DLA UTALENTOWANEJ MŁODZIEŻY
Wiele czytałam na temat tego miejsca,
ale przebywanie tutaj wydaje się...
znajome.
- Dziwne. - Z pewnością.
Możemy?
POWRÓT JEDI
Mówię tylko, że "Imperium" wciąż jest najlepsze.
Najbardziej złożone, dopracowane, z dobrym zakończeniem.
No tak, ale gdyby nie pierwsza część, nie zrobiliby kolejnych.
Ale zgadzamy się co do tego, że trzecie zawsze są najgorsze.
Hank. Jesteś tu?
Proszę, poznaj...
Moira.
Raven?
My się znamy?
Hank, Alex, agentko MacTaggert, czy możecie dać nam chwilę?
Oczywiście.
Dlaczego mnie nie poznała? Widziała mnie w tej formie.
No cóż... Po tym, jak zostawiłaś mnie na Kubie,
usunąłem jej wspomnienia. Usiądź.
Szczęściara.
Dobrze cię widzieć, Raven.
- Witaj w domu. - To nie jest mój dom.
Kiedyś był.
Nie, to był twój dom. Ja tu tylko mieszkałam.
- Ledwie poznaję to miejsce. - Mam co do niego plany.
Chcę przekształcić je w prawdziwy kampus.
W uczelnię. Nie tylko dla mutantów - także dla ludzi.
By żyli, pracowali i dorastali razem.
Kiedyś też w to wierzyłam.
Wierzyłam, że możemy ich zmienić.
- Zrobiliśmy to. - Nie, wciąż nas nienawidzą,
tylko trudniej to dostrzec, bo są bardziej mili. Dość mam życia w kłamstwie.
I dlatego nie pokazujesz prawdziwego oblicza.
Nie mogę być symbolem świata, który nie istnieje.
- Zmieniło się na lepsze. Świat jest lepszy. - Może tutaj.
Gdzie indziej mutanci wciąż uciekają, żyją w strachu.
Nie toczymy wojny, ale to nie znaczy, że panuje pokój.
Jeśli masz czegoś nauczyć te dzieci, ucz je jak walczyć.
Inaczej równie dobrze mogą spędzić tutaj całe życie.
Nadal mówisz tak, jak on. Wciąż brzmisz jak Erik.
Dlatego tu jestem. Pokazał się.
Miał żonę i córkę. Zostały zabite.
Razem z kilkoma policjantami.
- Cały świat będzie go szukał. - Możesz pomóc mi ich uprzedzić.
Moira, poproszę cię o zachowanie tego w tajemnicy.
Nawet nie wiem co to... jest.
To Cerebro.
- Nowy model. - Kolorystyką nawiązuje do...
Nieważne.
A to co?
To wszyscy ludzie na ziemi.
A to... wszyscy mutanci.
Jestem połączony z ich umysłami.
- CIA zabiłoby dla takiego sprzętu. - To prawda.
Gdzie jesteś, Erik?
Charles?
Witaj, przyjacielu.
Przykro mi. Tak bardzo mi przykro.
Czuję twój ból. I twoją stratę.
Masz wgląd w moją głowę i już sądzisz, że wiesz, jakie to uczucie?
Szukasz w złym miejscu, Charles.
To, co je spotkało, było potworne,
jednak wróć do nas. Mogę ci pomóc.
- Pomóc mi? - Pomyśl o żonie i córce.
- Czego one by chciały? - Chciałyby żyć.
Próbowałem na twój sposób, Charles. Próbowałem być jak oni.
Żyć jak oni.
Jednak zawsze kończy się tak samo.
Odebrali mi wszystko...
a teraz my odbierzemy wszystko im.
Hank.
Nie jest sam.
Niezwykłe.
Co widzisz?
Rozwiązanie.
Dziękuję, że mnie wpuściłeś.
Charles. Charles, rozłącz się!
Charles?
Nigdy wcześniej nie czułem takiej mocy.
Charles, wyjdź!
Co się dzieje?
Chyba... ktoś przejął Cerebro.
- Kontroluje je. - W jakim celu?
By się połączyć.
Zawsze to samo.
A teraz to wszystko.
Żadnych więcej kamieni.
Żadnych włóczni.
Żadnych proc.
Żadnych mieczy.
Żadnych broni!
Żadnych systemów!
Koniec!
Koniec supermocarstw.
Charles!
Hank!
Co się dzieje, do cholery?
- Kto przekręca klucze? - Ludzie.
Kto wydał rozkaz?
Hank, zrób coś!
Nie chce się wyłączyć.
Straciliśmy kontakt z Trident i Polaris.
Lotnictwo melduje o tym samym.
Tyle wiary we własne... narzędzia,
we własne... maszyny.
Rosja, Chiny, Anglia, Izrael, Indie.
Wszyscy wystrzelili głowice.
Jaki jest cel? Dokąd lecą?
W górę. Prosto do góry.
- Alex. - Co?
Zniszcz je!
Zniszcz wszystko! Zniszcz Cerebro!
Siej spustoszenie.
Możecie strzelać z łuków ze szczytu wieży Babel,
ale strzały nigdy nie dosięgną boga!
Charles, wszystko w porządku?
Erik.
Charles!
Alex!
Hej! Hej palancie!
Wszystko zostanie ukazane.
Stój!
Nie!
Skąd... Skąd się tu...?
Szukałem profesora. Myślałem, że tu mieszka.
Zabrali go.
To ona.
Na pewno?
Pomoże nam?
Widzą w tobie wzór.
Potrzebują cię.
Nie tego im trzeba.
Co się stało? Gdzie Alex?
- Gdzie mój brat? - Raczej wyciągnąłem wszystkich.
Alex był najbliżej wybuchu.
Alex.
Zbliżamy się do celu.
Uwaga wszyscy.
Zachowajcie spokój.
Scott.
Pomoc medyczna w drodze.
Zachowajcie spokój.
Pomoc medyczna w drodze.
Zachowajcie spokój.
Hej!
Moira MacTaggert, CIA! Dzięki Bogu, że przylecieliście.
Czekaj!
Ognia!
Chcę ją!
Jego!
- I ją! - Tak jest.
Zostawcie dzieciaki.
- Co robimy? - Siedź cicho.
X-Ray 7, robię ostatni obchód.
Czysto!
Zapakować ich. Lecimy.
Dzięki, Jean.
Musimy im pomóc.
- Kurt, przeniesiesz nas do samolotu? - Chcesz wejść do środka?
- Co jeśli nas zobaczą? - Nie zobaczą, nie martw się.
Złapcie się.
Kurt, zabierz nas stąd!
Nie mogę!
Kiedy zamknęli drzwi włączyło się jakieś pole elektryczne.
- Powtórka z Berlina. - Jean, przejmij pilotów.
- Niech nie startują! - Nie mogę.
Nie mogę nikogo dosięgnąć.
"Dostajemy raporty z Europy i Azji."
"Fenomen nie ograniczał się do obszaru USA."
"Cały świat został rozbrojony z głowic atomowych."
"Pentagon potwierdził odpalenia w Rosji, W. Brytanii, Izraelu i Chinach."
Patrzcie!
"Biały Dom nie wystosował odpowiedzi."
"Zeznania naocznych świadków spływają z całego świata."
"Władze nie mają pewności, czy był to akt pokoju, czy wojny."
Boże, ześlij na mnie swą łaskę.
To powinienem być ja.
On miał osiągnąć coś w życiu.
Zawsze był tym lepszym.
Uważał inaczej.
Czuł, że to ty dokonasz wyjątkowych rzeczy,
że będziesz mieć wpływ na świat.
Może nawet go zmienisz.
Skąd wiesz, co czuł?
Znam uczucia wszystkich ludzi.
Ześlij na mnie boską łaskę.
Uchroń mnie od nieszczęścia.
Zbaw od złego, jeśli taka twoja wola.
Usłysz moją modlitwę i strzeż mnie.
Blokujesz mnie. Jakim cudem?
Potrafię ochronić ich umysły przed twoją mocą.
To jedna z umiejętności, jakie zdobyłem przez wieki.
Jednak wgląd... wewnątrz umysłu,
kontrolowanie go
- to twój dar.
Widziałeś to, prawda? Wspaniałość tego, co nadchodzi.
Zamierzasz brać udział w tej masakrze?
W tym zniszczeniu?
- Tylko to znam. - Nieprawda.
- Po prostu zapomniałeś. - Nie, Charles, wciąż pamiętam.
- Twoja metoda nie działa. - Pokazałem mu lepszą metodę. Lepszy świat.
Nie, ty tylko wykorzystałeś jego gniew i ból.
Od dnia, w którym cię poznałem, powtarzam ci, że jest w tobie dobro.
Cokolwiek we mnie dostrzegłeś, Charles,
pochowałem razem ze swoją rodziną.
- Co jest?! - Co?
Co ci się stało?
Wszyscy się tak zmienimy?
Nie, po prostu zostawiłem leki w domu.
- Gdzie jesteśmy? - Hej.
Hej!
- Witaj, Mystique. - Majorze Stryker.
Pułkowniku Stryker. Lepiej nie zbliżać się do ścian.
Mogą wywołać pewien... dyskomfort.
Jestem Moira MacTaggert, starszy oficer w CIA.
Znam cię.
- Nie możesz mnie trzymać w tym... - Ależ mogę.
Zniszczono arsenał atomowy, stąd aż po Moskwę.
Źródło problemu znajdowało się w miejscu, w którym was znaleźliśmy.
W domu najsilniejszego telepaty na świecie.
Zatem pytam: gdzie jest Charles Xavier?
To nie nim powinieneś się martwić. Jest ktoś jeszcze, ktoś znacznie potężniejszy.
Jeśli nas wypuścisz, pomożemy ci.
Sądzisz, że w to uwierzę? Możesz do woli zmieniać twarze,
ale ja wiem, kim naprawdę jesteś. Czym jesteś.
Hej, Moira.
O kim właściwie mówiłaś?
- Co tak długo? - Nie dostanę się do środka.
Wyczuwam pole elektryczne, takie samo jak w helikopterze.
Na pewno da się je wyłączyć.
Charles, przekażesz wiadomość dla wszystkich ludzi.
Powiesz im, że nadszedł kres Ziemi, jaką znają,
a ja, En Sabah Nur, dokonam jej przemiany.
Teraz.
Przekaż wiadomość.
Nawet gdybym chciał, bez Cerebro nie dosięgnę tylu ludzi jednocześnie.
Aby zwiększyć moc nie potrzeba ci maszyny.
Masz mnie.
To może być nasza droga ucieczki.
Znasz go? Magneto?
Kiedyś znałam. Teraz już nie jestem pewna.
Jaki był? Czy taki... jak mówią? Był... tym złym?
Nie.
To znacz tak, był...
Czemu cię to interesuje? Widziałeś jego przemowę w TV?
Tak, ale...
- Jest moim ojcem. - Co?
- On i moja mama... - Tak, wiem.
- Ale... jesteś pewien? - Tak, zostawił mamę zanim się urodziłem.
Poznałem go 10 lat temu, ale nie wiedziałem, że to on.
Nim się zorientowałem, było już za późno. W tym tygodniu znowu widziałem go w TV.
Szukałem go nawet w ich domu, ale okazało się, że...
dotarłem zbyt późno.
Jak na kogoś tak szybkiego, wyjątkowo często sie spóźniam...
Oby nie tym razem.
Tak, poważnie.
Usłyszcie mnie, mieszkańcy tego świata.
- Co to? - Oto moja wiadomość.
Myślę, że to profesor.
Wiadomość dla wszystkich mężczyzn, kobiet i mutantów.
Zagubiliście się.
Jednak teraz powróciłem...
Jednak teraz powróciłem.
Nadszedł dzień rozrachunku.
Wszystkie wasze budowle...
Wszystkie wasze budowle i świątynie...
...upadną.
Nastanie świt nowej ery.
I nie będziecie w stanie...
- Jean. - ... powstrzymać nieuniknionego.
Jean, jeśli mnie słyszysz, skup się na moim głosie.
Kair. Znajdź nas.
Jean, znajdź nas. Kair. Znajdź nas.
Jean. Wiadomość ta ma jeden cel.
Najsilniejsi z was...
Posiadacze największej mocy...
Ziemia będzie należała do was.
Posiadacze największej mocy...
chrońcie tych, którym brak siły.
Oto moja wiadomość dla świata.
Charles zrobił to bez Cerebro.
Sir, co to było?
Znam ten głos.
To Xavier, prawda? Co się dzieje?
- Nie wiemy! - Nie wiemy, stary!
Mówił do mnie.
- Chyba mówił do wszystkich. - Ja też go słyszałem.
Nie, przekazał mi ukrytą wiadomość.
Taką, którą tylko ja usłyszę.
Wiem gdzie są.
Hej!
Padły strzały! Skąd dochodzą?
Intruzi w kwadracie 6.
Wyślij drużynę, niech się tym zajmą.
To generator. Warto spróbować.
Kurt?
W środku jest jakieś zwierzę.
To nie zwierzę.
- To człowiek. - Kim jest?
Odebrano mu część człowieczeństwa.
To znaczy?
Zmienili go w jakiś rodzaj...
...broni.
Charlie 3, zgłoś się. Znaleźliście ich?
Wyłącz to.
Ognia!
Broń X na wolności. Powtarzam.
Broń X na wolności.
Powtarzam. Broń X na wolności.
To na pewno nie było zwierzę?
- Jest w centralnym korytarzu. - Zbliżamy się do celu, Sektor 5.
Nie powstrzymamy g...!
Hej!
- Co oni robią? - Co jest grane?
Straciłem obraz.
- Co się dzieje? - Hej!
Zaraz wracam.
Hej! Nie ruszaj się!
- Proszę, nie! - Stój!
Scott, czekaj.
Mogę ci pomóc.
Jean.
Logan.
Co zrobiłaś?
Znalazłam fragment przeszłości i oddałam mu go.
Kilka wspomnień, do których mogłam dotrzeć.
Więcej go pewnie nie zobaczymy.
Kurt.
- Co? - Co?
Hej.
Ode... cie od...
Od czego?
Od d... wi. Odsuńcie się...
Drzwi! Odejdźcie od drzwi!
Na trzy! Jeden. Dwa.
Wiemy, gdzie jest profesor.
- Mamy też transport. - Nie próżnowaliście.
Ktoś nam trochę... pomógł.
Chodźmy.
Uważaj! Jezu!
Wybacz.
Tędy!
To miejsce miało być centrum wszechświata, zanim zostałem zdradzony.
Teraz nim będzie.
Nieźle.
Hank, dasz radę tym polecieć?
Raczej tak.
Hej, patrzcie.
Kombinezony.
Masz swój samolot bojowy. Chodźmy na wojnę.
Dar...
z przeszłości, jaką zostawiłeś za sobą.
Na przyszłość, która przed nami.
Sięgniesz w dół, mój synu, daleko w głąb Ziemi.
Zmieciesz z powierzchni wszystko, co zbudowali.
Oczyścisz ten świat.
Tych, którzy przetrwają, wprowadzimy w lepszy czas.
A ja?
Ja też mam swoją rolę w tym szaleństwie?
Twoja rola jest najważniejsza ze wszystkich.
Bałaś się?
Wtedy w stolicy, bałaś się?
Nie.
Jednak bałam się na pierwszej misji.
Leciałam podobnym samolotem, razem z przyjaciółmi.
Byliśmy w waszym wieku.
Nazywaliśmy siebie "X-Meni".
Twój brat z nami był. Miał ksywkę Havoc.
Bywał wkurzający, ale...
w krytycznym momencie wykazał się dużą odwagą.
Co się stało z resztą? Z X-Menami?
Zostałam tylko ja i Hank.
Reszty nie udało mi się ocalić.
Mówiłam, że nie jestem bohaterką.
Dla nas jesteś.
Moje życie zmieniło się tamtego dnia, kiedy zobaczyłam cię w telewizji.
Moje też.
I moje.
To znaczy, nadal mieszkam u mamy w piwnicy,
ale wszystko inne...
w sumie zostało takie samo.
Wciąż jestem beznadziejny.
Obserwujemy tutaj fenomen magnetyczny,
o większej skali niż ten w Auschwitz.
Ziemia jest pełna metali. Żelaza, niklu, kobaltu.
Pokrywają także dna oceanów.
Proces już się rozpoczął w głębszych partiach skorupy. Masa lądów go spowolni, lecz nie na długo.
W końcu miasta, centra przemysłowe,
wszystko, co zbudowaliśmy od czasu epoki brązu, zostanie zrównane z ziemią.
Zginą miliardy.
Mowa tu o całym świecie.
Co się dzieje? Odsuńcie się!
Jesteś tylko kolejnym fałszywym bogiem.
Ktokolwiek przetrwa tę zagładę, zdradzi cię, tak samo jak przedtem.
Mylisz się, Charles.
Po raz pierwszy od tysiącleci... mam ciebie.
Mimo wszystkich darów, nie posiadam jeszcze tego, którego najbardziej pragnę.
Daru bycia... wszędzie.
Bycia... każdym.
Siódmy cud, na 12-tej.
Trzyma profesora w centrum piramidy.
Zamierza przenieść swoją świadomość do jego ciała.
Jeśli mu się uda, będzie mógł kontrolować każdy umysł na świecie.
A to co za cholerstwo?
To Erik.
Pomożecie Nightcrawlerowi wejść do piramidy.
Znajdźcie Charlesa. Ja zajmę się Erikiem.
Jak chcesz się tam dostać?
Mogę cię tam zabrać.
Jestem tu dla niego. Pozwól mi pomóc.
Reszta ma przenieść Charlesa do samolotu i uciekać stąd.
- Nie odlecimy bez was! - Spokojnie.
Dogonimy was.
Trzymajcie się.
Hank, pójdziesz z nimi.
- Moira zostanie w samolocie. - Czekaj.
- Co? - Nie wszyscy panujemy nad mocami.
To nie panujcie.
Macie się z nimi pogodzić.
Tak jak inni.
Idź, dołącz do reszty. Chrońcie mnie, póki przeniesienie nie dobiegnie końca.
Tam jest wejście.
Kurt. Do środka!
Do piramidy, szybko!
Biegiem!
Rozdziel ich.
Profesorze.
Kurt, pospiesz się!
Próbuję, ale to jakiś labirynt.
Kurt, nie!
Pole magnetyczne jest zbyt silne. Nie przejdziemy.
Erik!
Mystique.
Myślisz, że wszystko straciłeś, ale tak nie jest.
Masz mnie. Masz Charlesa.
Twoja rodzina jest większa, niż sądzisz.
Do tej pory nie miałeś szansy, by ją uratować.
Teraz masz.
Przyszłam tu, aby ci o to powiedzieć.
A ty?
Jestem tw...
Jestem tu także dla swojej rodziny.
Wyjdź! Wynocha!
Wyjdź!
Do zobaczenia.
Tracimy go.
Zaraz wracam.
Scott, włóż okulary!
Lećmy!
- Odpalaj. - Lecimy.
Psylocke!
Co to było?
Kurt. Złapcie się go!
- Nigdy nie przenosiłem tylu osób. - Zabierz nas stąd.
Kurt, prędzej!
Kurt!
Charles.
Nic mu nie jest?
Jest wyczerpany.
Nie. Wyjdź.
Wyjdź!
Profesorze, już dobrze, jesteśmy tu.
Spokojnie.
Będę walczyć o to, co mi zostało.
A ty?
Jest w tobie o wiele więcej niż myślisz.
Nie tylko cierpienie i gniew, ale także dobro. Czuję je.
Odwracasz się nie tylko ode mnie.
Masz szansę przynależeć do czegoś większego, niż ty sam.
Potrzebujemy cię, Erik.
Bezużyteczni.
Charles.
Wiem, że mnie słyszysz.
Wciąż jesteśmy połączeni.
Charles!
Pokaż się!
Charles!
Pokaż się!
Bezmyślne dziecko.
Peter?
Wykończ go.
Raven.
Wielka bohaterka.
- Idę tam. - Ja też.
Nie.
- Chce mnie. - Charles, nie możesz się poddać.
Jeśli dostanie ciebie, to i nas wszystkich. Cały świat.
Jesteś słaba, tak samo jak reszta.
Charles!
Chodź! Ocal tych słabeuszy!
Oddaj za nich swoje życie!
Nie.
Miał rację.
Część mnie nadal jest z nim połączona.
- Charles! - Mogę wejść mu do głowy.
Nic nie zrobisz?
Dziękuję, że mnie wpuściłeś.
Chcesz mieć to, co ja?
Chcesz czuć to, co ja czuję?
Witaj w moim świecie!
Jesteś teraz w moim domu!
Potrzebny ci większy dom.
Zdradziłeś mnie?
Nie. Zdradziłem ich.
- Skaczemy. - Co?
Osłaniaj mnie.
Mam cię.
No dalej!
Brak im siły, Charles.
Jean.
Chodź tu.
Pomóż... mi.
Zostańcie tu.
Nie powstrzymają go.
Jean.
Pomóż mi.
Hank!
To koniec, Charles. Jesteś teraz mój.
Nigdy nie wygrasz.
- A to dlaczego? - Ponieważ jesteś sam.
A ja nie!
Uwolnij... się.
Uwolnij swoją moc, Jean.
Bez strachu.
Uwolnij swoją moc!
Uwolnij ją, Jean!
Próbuje uciec.
Wszystko zostało ukazane.
Charles!
- Straciliśmy go. - Charles.
- Odszedł. - Nie, Charles.
Charles...
Nie odszedł.
Wciąż go wyczuwam.
Dziękuję, Jean.
Charles?
Charles, wiesz gdzie jesteś?
Jestem na plaży.
Na Kubie.
Z tobą.
Na jakiej plaży?
Charles Xavier.
Przepraszam.
Nie powinienem był odbierać ci tych wspomnień.
Chwila!
Co mnie ominęło?
"Zdaje się, że z bożą pomocą, widmo zagłady"
"zagrażającej całemu światu, oddaliło się."
"Na dzisiejszej odprawie agentka specjalna Moira MacTaggert,"
"ujawniła przed komisją śledczą..."
"Komisja była zaskoczona, słysząc, że Erik Lehnsherr"
"pomógł zniszczyć tę potężną i dotąd nieznaną istotę..."
Odpowiedziano na nasze modlitwy.
Dziękuję, panie prezydencie.
"Potencjalnie niszczycielskie moce mutantów... wzbudzają debaty i kontrowersje"
"w obecnych czasach, gdy mutacje zaczynają być akceptowane."
Mystique mówiła, że to twój ojciec.
Powiesz mu?
Może... kiedyś.
Póki co zostanę tu przez jakiś czas.
Ja też.
Świat zaczął odbudowywać arsenały.
Taka już ludzka natura, Charles.
Wciąż mam nadzieję.
No tak.
"Nadzieja"
Miałem rację co do Raven.
Nawet co do ciebie.
Co z resztą świata?
Nie budzi cię to czasem w środku nocy?
Uczucie, że któregoś dnia przyjdą po ciebie...
i twoje dzieci?
Owszem, budzi.
I co wówczas robisz?
Czuję politowanie dla biedaków,
którzy przyjdą do mojej szkoły w poszukiwaniu kłopotów.
Nie przekonam cię, żebyś został?
Jesteś telepatą, Charles.
Możesz przekonać mnie do wszystkiego.
Do widzenia, przyjacielu.
Powodzenia, profesorze.
Zapomnijcie o wszystkim, co wiecie.
Czegokolwiek uczyli was w szkole,
cokolwiek mówili wam rodzice,
nie ma to już znaczenia!
Nie jesteście już dziećmi.
Nie jesteście uczniami.
Jesteście X-Menami.
Dopasowanie: Dj_Majster
Przewińcie na koniec, jest jeszcze jedna scena.
UWAGA POMIESZCZENIE ZAMKNIĘTE
Broń X