Lang geleden leefden er in een gelukkige bos in de gelukkigste boom...
de gelukkigste schepselen die de wereld ooit gekend heeft, de trollen.
Ze deden niets liever dan zingen en dansen en knuffelen.
Dansen en knuffelen en zingen en dansen en zingen en knuffelen en dansen.
Maar op een dag werden de trollen ontdekt door een Bergen.
De Bergens konden niet zingen of dansen of zelfs knuffelen.
Ze waren de ellendige wezens in het ganse land.
En toen ze zagen hoe gelukkig de Trollen waren, wilden ze zelf ook een deel van dat geluk.
Hemeltje.
Het eten van een trol maakte hen zo gelukkig dat ze een traditie begonnen.
Eens per jaar, elk jaar zouden de Bergens rond de trollenboom samenkomen om geluk te proeven...
op een feestdag die ze Trollstice noemden.
Goedemorgen, papa.
Papa, wakker worden.
Wakker worden, papa.
Gristle. Hoe laat is het? - Het is Trollstice.
Trollstice. Onze enige dag om gelukkig te zijn.
Trollen.
Een applaus graag voor jullie Bewaker van de trollen, jullie Minister van Geluk...
jullie Koninklijke Chef...
ik.
Dit is een heel bijzondere Trollstice...
want er is iemand onder ons die nog nooit een trol heeft geproefd.
Ik. Ze praat over mij.
Prins Gristle, de tijd is gekomen.
Het is oké, zoon. Ik weet nog hoe nerveus ik was mijn eerste keer.
Flinke jongen.
Het is mijn heilige plicht om u te initiëren in de manieren van echt geluk.
Ik heb een heel speciale trol voor jou gekozen.
De gelukkigste, positiefste, liefste trol.
En omdat elke prins een prinses verdient...
geef ik je degene die ze Prinses Poppy noemen.
Maak me alsjeblieft gelukkig, Prinses Poppy.
Wat voel je?
Die is rot.
Het is nep?
Nep? - Nep?
Ze zijn weg? - Waar zijn ze?
Maak je geen zorgen, Sire. We vinden ze wel.
Ik denk dat ik iets hoor.
Vooruit. - Langs hier.
Wij hebben Poppy. - Geef haar aan mij.
Hier komt Poppy. - Hier is ze.
Daar is mijn prinses.
Koning Peppy, sommigen kunnen ons niet bijhouden. - Er blijft geen trol achter.
Dank u, Koning Peppy.
- Dank u.
Dank u, Koning Peppy.
Er blijft geen trol achter.
Papa, waar zijn ze? - Sta daar niet zo. Maak mijn zoon gelukkig.
Hij zal gelukkig zijn.
Waar is hij?
Ik denk niet dat koning Peppy het gehaald heeft.
Als ik zeg dat er geen trol achterblijft...
bedoel ik dat er geen trol achterblijft.
Koning Peppy, waar is Prinses Poppy?
Maak je geen zorgen. Ze is veilig.
Er blijft geen trol achter.
Maar hoe verder we van Bergenstad zijn, hoe veiliger we zullen zijn.
Ga. Haast jullie.
Dat klopt. Breng haar weg.
Ze wordt voor altijd uit Bergenstad verbannen.
We zullen allemaal weer gelukkig zijn. Ik zal de trollen vinden.
En ze in je ondankbaar keel proppen.
Maar papa?
Ik heb geen trol kunnen eten.
Wat gaat me nu gelukkig te maken?
Kom hier, jongen.
Niks. Helemaal niets.
Je zult nooit gelukkig zijn.
Nooit?
Nooit.
Hier.
Hier zullen we onze beschaving heropbouwen.
Het heeft alles wat we nodig hebben.
Frisse lucht, schoon water en goede akoestiek.
Quality over Quantity (QoQ) Releases Trolls (2016)
Vertaling: Puppy-Power & Mystique Controle: FuBre
Twintig jaar geleden bevrijdde Koning Peppy ons.
En nu is elke trol vrij om gelukkig te zijn en te leven in perfecte...
Feestje.
En daarom knuffelen we elk uur. - Ja.
Ik wilde dat het elk half uur was.
Ik ook. Maar dan zou er niet veel tijd overblijven om te zingen en te dansen.
Prinses Poppy, willen de Bergens ons nog steeds opeten?
Zeker weten.
Maar alleen omdat het de enige manier is waarop ze gelukkig kunnen zijn.
O nee. Ik smaak echt lekker.
Is er niets anders dat hen gelukkig kan maken?
Verjaardagsfeestjes misschien? Of pijamafeestjes?
Of staren naar je ouders terwijl ze slapen.
Maar ik wil geen eten zijn.
Maak je geen zorgen. Geen trol zal dat ooit zijn.
En daarom vieren we dat met het grootste feest ooit. Iedereen zal er zijn.
Iedereen? - Iedereen.
iedereen, beweeg je haar en voel je verenigd
oh
iedereen, schud je haar en voel je verenigd
oh
ja...
iedereen komt naar het feest voor een taartje je krijgt van mij het uitnodigingskaartje
gooi je haar los en feest voor tien, 'n goeie sfeer, alleen maar liefde, dat zul je zien
doe de D-A-N-S één, twee, drie, vier, vecht
houd je aan het R-I-T-M-E maak je klaar voor de
ontsteking
je bent zo'n lekker ding vang nu maar alle gloed
zo makkelijk als het A-B-C zo maak je het weer goed
het is hier niet moeilijk als je het goed doet
zet je lach op zijn hardst dat is het trollenleven
en ik help je hier doorheen kom op, Smidge, je bent mijn nr. 1
Je vertrouwen geeft me kracht.
Oké, Mr Dinkles, zeg 'bladeren'.
Er ontbreekt iets.
Dat is het.
niet stoppen stop niet met het ritme
ik kan het niet stoppen kan het ritme niet stoppen
ik ga niet stoppen ga niet stoppen met het ritme
ga
iedereen, schud je haar en voel je verenigd
oh
zonneschijndag, iedereen zingt zonneschijndag
iedereen, beweeg je haar en voel je verenigd
oh
Ongelooflijk, jongens. Echt geweldig. Goed gedaan.
Ik kan jullie horen van een kilometer ver.
Goed. Ik was bang dat we niet genoeg projecteerden.
Als ik jou kan horen, kunnen de Bergens dat ook.
Jemig. - Daar gaan we weer.
Je verpest altijd alles. - Ons waarschuwen voor de Bergens.
Dat is niet waar.
De Bergens komen eraan.
Kom op. We hebben al twintig jaar geen Bergens gezien. Ze zullen ons niet vinden.
Nee, ze zullen mij niet vinden, want ik zal in mijn gecamoufleerde...
zwaar versterkte, Bergenbestendige overlevingsbunker zitten.
Kom je dan niet naar het feest vanavond?
Maar het wordt het grootste...
het luidste...
het gekste feestje ooit.
Groot? Luid? Gek? Je zult de Bergens recht naar ons leiden.
Weet je zeker dat je deze spelbederver wilt uitnodigen op je feest?
Ja. Ik denk dat iedereen het verdient om gelukkig te zijn.
Ik doe niet aan gelukkig zijn.
Branch, ik weet dat er geluk in je zit, je hebt alleen onze hulp nodig om het te vinden.
Vier de bevrijding van de Bergens.
Wat denk je ervan, Branch?
Hemeltje.
Ik zal niet betrapt worden op je feestje, maar jij wel. Betrapt en dood.
Rustig, Branch.
Bedankt voor de veilige doorgang, broer. Namasté.
Oké, in de eerste plaats wil ik je bedanken voor het delen van je unieke kijk op de dingen.
Alweer.
Maar waarom probeer je nu niet wat positiviteit?
Een beetje positiviteit zou goed bij dat vest passen.
Oké, prima. Ik ben positief dat jullie allemaal zullen opgegeten worden.
Knuffeltijd. - Het is knuffeltijd.
Knuffeltijd.
Dat voelt goed. - Onze harten synchroniseren.
Ik kan je wel voor altijd knijpen.
Als de Bergens ons vinden en het voortbestaan van alle trollen in jouw handen ligt...
hoop ik echt dat de oplossing zingen, dansen en knuffelen is, want dat is het enige dat je kent.
Dat is niet waar. Poppy kan ook plakboeken.
Ik kan niet geloven dat je ooit koningin zult zijn.
Negeer die negatieve vibraties, Poppy. Ze zijn giftig.
Sommige mensen willen gewoon niet gelukkig zijn.
Misschien. - Zeker weten.
Ik hou zoveel van je.
Glitter.
YOLO.
Meer glitter.
Luider. Ja.
Ik kan je niet horen.
Trollen.
Oké, iedereen.
Ik wil even tijd maken voor wat realiteit.
Ze is mijn vriendin. Ik ken haar.
Ik wil graag onze koning, mijn vader, eren...
die 20 jaar geleden, ons allemaal bevrijdde van die gevreesde...
Bergens.
Hebbes.
Cupcake?
Rennen.
Poppy, help. - Mr Dinkles? Heeft iemand Mr Dinkles gezien?
Biggie.
Verstop je.
Rennen.
Ren, Smidge.
Poppy, help. Haast je.
Ga.
Minimaliseer allemaal jullie aura's.
Creek. - Nee. Poppy.
Hou vol.
Slechte Bergen.
- Papa.
Bedankt voor het grootste, het luidste...
het gekste feestje ooit.
Komt het terug?
Wat gaan we nu doen?
We moeten een nieuw thuis vinden. Haast jullie. We moeten vertrekken voor de Bergens terugkomen.
We moeten hen redden. - Nee, Poppy, we moeten ervandoor. Komaan.
Hoe zit het dan met: "Er blijft geen trol achter"?
Het spijt me, Poppy. Dat was lang geleden en ik ben die koning niet meer.
Dan ga ik wel. Ik zal hen redden. - Nee, Poppy. Het is te gevaarlijk.
Ik moet het op zijn minst proberen. - Nee, je kunt niet alleen naar Bergenstad gaan.
Het is onmogelijk.
Vier de bevrijding van de Bergens.
Branch, ben je daar? - Ik kom niet naar je feest.
Het feestje is voorbij. We zijn net aangevallen door een Bergen.
Ik wist het.
Ik moet je iets vertellen.
Ik ging net...
Wat is er zo belangrijk dat je de Bergen hierheen wilt leiden?
De Bergen is weg. - Hij loopt misschien nog ergens rond.
Kijken. Wachten. Luisteren.
Nee, hij ging weg.
Hij nam Cooper en Smidge en Fuzzbert en Satin en Chenille en Biggie en Guy Diamond mee. En Creek.
En daarom moet ik je vragen...
wil je met mij meegaan naar Bergenstad om ze te redden?
Wat? Nee. - Je kunt geen nee zeggen. Het zijn je vrienden.
Het zijn jouw vrienden. Ik blijf hier in mijn bunker, waar het veilig is.
Dat is geweldig. Jij weet meer over Bergens dan wie dan ook...
maar als we je dan nodig, wil je je hier voor altijd verbergen?
Voor altijd? Nee.
Ik heb eigenlijk maar genoeg voorraad hier voor de komende tien jaar...
misschien elf, als ik mijn eigen zweet wil opslaan en drinken.
En dat wil ik.
Jullie zeiden allemaal dat ik gek was. Wie is er nu gek?
Ik. Gek voorbereid.
Het spijt me. Ik had naar je moeten luisteren.
Je wilde niet dat ik een feestje organiseerde en ik deed het toch.
En het is mijn schuld dat ze werden meegenomen. En nu weet ik niet wat te doen.
Waarom probeer je ze niet vrij te plakboeken?
Goeie, Branch.
Toch bedankt - Graag gedaan, Poppy. Tot over tien jaar.
Zeg, Branch? Ik vroeg me af of ik iets kan lenen. - Wat?
Je bunker. - Wat?
Oké. Kom allemaal maar binnen.
Wacht. Poppy, wat doe je?
Je zei toch dat je genoeg voorraad had voor tien jaar.
Ja, voor mij. Alleen. Voor hen allemaal twee weken. - Dan kan ik maar beter opschieten.
Wacht. Je zult het daarbuiten geen dag uithouden. - En jij zult het hierbinnen geen dag uithouden.
Kijk hier eens naar.
Ook een goeie.
Sorry, Branch.
Poppy, wacht.
Wees alsjeblieft voorzichtig.
Maak je geen zorgen, papa. Ik kan dit wel.
Ik hou van je, Poppy.
Ik hou ook van jou, papa.
Ze groeien zo snel op.
Tot ziens. - Veel geluk, Prinses Poppy.
En drie, twee, één.
Knuffeltijd. - Nee.
Knuffeltijd.
Met haar vrienden veilig verborgen, vertrok Prinses Poppy om haar andere vrienden te redden...
zeker dat ze het op haar eentje zou redden tot Bergenstad.
Ervan overtuigd dat ze het tot Bergenstad zou redden.
Helemaal zeker dat ze het tot Bergenstad zou redden.
ik hoop echt dat ik het kan
ze rekenen allemaal op mij
ik weet dat ik de enige thuis die ik ooit heb gekend moet verlaten
en de gevaren van het bos moet trotseren en ze moet redden voordat zij worden opgegeten
ik bedoel, hoe moeilijk kan dat nou zijn?
ik kijk omhoog naar een zonnige lucht
ik zie een vlinder, zo mooi en niet berucht
dat moet wel een teken zijn en geen klucht
het wordt een fantastische dag
het brengt vast allemaal prachtige dingen
ik heb mijn zakken vol liedjes die ik ga zingen
en ik kan alles bedwingen
een geweldige verrassing voorbij elke hoek
ik loop op een regenboog en het lukt mij wel
ik geef vandaag niet op zeg er komt geen narigheid op mijn weg
en als je mij omver werpt dan sta ik gewoon weer op
en al gaat er iets een beetje fout kom maar op, je krijgt me niet knock-out
want als je mij omver werpt dan sta ik gewoon weer op
sta ik gewoon weer op
ik loop maar door, ik heb vertrouwen ik ben stoerder dan een heel stel vrouwen
ik ben niet meer zo opgewonden geweest sinds ik weet niet wanneer
ik ben nu op een opzienbarend avontuur
ik loop op een regenboog
maar wat nu als het een vergissing was als het meer is dan ik hebben kan
nee, zo mag ik niet denken want het komt echt wel goed, man
ik geef vandaag niet op zeg er komt geen narigheid op mijn weg
want als je mij omver werpt dan sta ik gewoon weer op
en al gaat er iets een beetje fout kom maar op, je krijgt me niet knock-out
want als je mij omver werpt dan sta ik gewoon weer op
sta ik gewoon weer op
Ik ben in orde.
en als je mij omver werpt, mij omver werpt
dan sta ik gewoon weer op
Achteruit.
O nee. Poppy.
Wacht even.
dan sta ik gewoon weer op
Branch, mijn man. Je bent precies op tijd. - Juist. Alsof je wist dat ik zou komen.
Tuurlijk wel. Na de derde knuffeltijd lijkt opgegeten worden door een Bergen niet zo erg.
En ik dacht dat je dit niet in je eentje zou kunnen. Blijkbaar hadden we allebei gelijk.
Oké. Laten we eraan beginnen.
Hoe sneller we er zijn, hoe sneller iedereen gered is en we veilig weer thuis zijn.
Wacht. Wat is je plan?
Dat zei ik net. Iedereen redden en veilig thuiskomen.
Dat is geen plan. Dat is een wens. - Heb jij dan een plan?
Eerst...
lopen we naar de rand van Bergenstad zonder gezien te worden.
Dan sluipen we naar binnen door de oude tunnels, die ons naar de trollenboom zullen leiden...
net voor we een ellendige dood sterven in de handen van een vreselijke, bloeddorstige Bergen.
Wacht even, plakboek je mijn plan? - Ja. Bijna...
klaar.
Het is ons gelukt.
Er zal niet meer...
geplakboekt worden.
Moet je echt zingen? - Ik zing altijd wanneer ik in een goede bui ben.
Moet je in een goede bui zijn? - Waarom niet?
Morgen om deze tijd zal ik bij al mijn vrienden zijn. Ik vraag me af wat ze nu aan het doen zijn.
Waarschijnlijk worden ze verteerd. - Ze leven, Branch. Ik weet het.
Je weet niets, Poppy. En ik kan niet wachten om de blik op je gezicht zien...
als je je realiseert dat de wereld niet enkel rozengeur en manenschijn is. Want zo is die niet.
Slechte dingen gebeuren en daar kun je niets aan doen.
Dat weet ik wel.
Maar ik denk liever dat het meestal wel zo is in plaats van net als jij te denken.
Je zingt en danst niet. Altijd zo zwaarmoedig. Wat is er met jou gebeurd?
Een Bergen? - Misschien.
Er is geen Bergen. Je zei dat zodat ik zou zwijgen.
Misschien.
Heel speciaal.
Slaapwel, Cooper.
Slaapwel, Smidge. Slaapwel, Fuzzbert. Slaapwel, Satin. Slaapwel, Chenille.
Slaapwel, Biggie. Slaapwel, DJ. Slaapwel, Guy Diamond.
Slaapwel, Creek.
En slaapwel, Poppy.
Durf het zelfs niet te denken.
sterren schijnen helder boven je
Echt? Meen je dat? Meer zingen? - Ja, echt. Zingen helpt me te ontspannen.
Misschien moet jij het eens proberen.
Ik zing niet en ik ontspan me niet. Zo ben ik en dat vind ik oké.
Ik hou ook van een beetje stilte.
hallo, duisternis, mijn oude vriend
ik kom weer eens met je praten
Hallo.
want 'n visioen besluipt me geniep
plantte zijn zaadje terwijl ik sliep
en 't visioen
dat nestelde in mijn gedachten
verblijft nog steeds
binnen het geluid
van de stilte
Mag ik?
Dus één van deze tunnels leidt naar de trollenboom? - Dat klopt.
Er zijn er zoveel. Ik vraag me af welke. - Ik weet het niet.
Kies verstandig.
Want één ervan leidt naar Bergenstad en de andere naar een zekere dood.
Wie zei dat?
Dat was...
ik.
Hoi, jongens, hoe gaat het? Welkom bij de worteltunnels.
Ik wilde jullie alleen maar waarschuwen.
Eén van deze tunnels leidt naar de Trollenboom en de anderen naar een zekere dood...
Kun je ons vertellen welke de juiste is? - Zeker weten.
Mooi. - Nee, dat is oké. Het gaat wel, bedankt.
Hij probeert ons te helpen. - Ik vertrouw hem niet.
Wie draagt er nou sokken zonder schoenen?
Hij lijkt te weten waar hij het over heeft.
Oké, prima.
Welke kant moeten we uit?
Eerst moet je me een high-five geven en dan zal ik het vertellen.
Wat? - Ik hou van high-fives. Ik zal het doen.
Ik weet wel dat jij dat wilt. Maar wil hij het ook?
Oké, dikke luiers, heel hoog. - Ik doe geen high-fives.
Sla er op, baas. - Gaat niet gebeuren.
Feestje op de bovenste etage. - Nee.
Klein klapje? Maak papa gelukkig? - Dat is raar.
Kom op, een kleine high-five.
Nee, bedankt.
Hier, doe gewoon dit... maar met je hand.
Bedankt voor die demonstratie. Heeft echt opgehelderd wat ik niet ga doen.
Branch, het is een high-five.
De anderen leiden naar een zekere dood. Relativeer een beetje.
Een high-five en dan vertel je ons welke tunnel we moeten nemen.
Zo makkelijk.
Goed dan.
Te traag. - Te traag?
Klassiek.
Nee. Oké. Ik neem genoegen met een fist-bump.
Haaienaanval.
Kwallen. Handsandwich. Kalkoen. Sneeuwman. Dolfijn. Helikopter. Laatste Avondmaal. Aap in dierentuin.
Wat? - Schakelen.
Oké. Nu moeten we knuffelen.
Je kunt maar beter weglopen, Wolkje. - Wacht.
Ik ga je kleine wolkenarmen van je wolkenlichaam rukken en je gezicht ermee high-fiven.
Hij is maar een wolk.
Kom terug. - Branch. Hij kan ons helpen.
Kom terug.
Ren, wolkenjongen. - Ik ga je vermoorden.
We zijn er.
Jullie zijn leuk.
Ik moet weg. Ik heb wat wolkendingen te regelen. Maar ik zie jullie op de terugweg?
Tenzij...
jullie sterven.
De trollenboom. - Bergenstad.
ik ben niet vrolijk ik voel me opgelucht
ik heb zonnenschijn in een tas ik ben nutteloos
maar niet voor lang de toekomst komt eraan
ik ben niet vrolijk ik voel me opgelucht
ik heb zonnenschijn in een tas ik ben nutteloos
maar niet voor lang de toekomst komt eraan
komt eraan
Ze zijn net zo ellendig als jij.
Dus hebben ze nog geen trol gegeten.
Kom op. We gaan onze vrienden redden.
Jouw vrienden. - Onze vrienden. Vecht er niet tegen.
Barnabus. Je bent mijn enige vriend in deze hele ellendige wereld.
Papa had gelijk.
Ik zal nooit gelukkig zijn.
Nooit. - Zeg nooit nooit.
Chef, waar kom je vandaan? Mijn vader verbande je 20 jaar geleden.
Sta je de hele tijd al achter die plant? - Was het maar zo, sire.
Nee, ik was in de wildernis en kon aan niets anders denken dan hoe ik u heb teleurgesteld.
Was er maar iets waarmee ik u zich beter kon laten voelen.
Ik kan alleen maar gelukkig zijn door het eten van een trol en dat gaat niet gebeuren, dankzij jou.
Maar misschien toch wel. Dankzij mij.
Je vond de trollen.
Dus misschien kan ik toch nog gelukkig worden. - Dat klopt.
Natuurlijk zal iedereen in Bergenstad nog steeds ellendig zijn, maar dat is niet uw zorg.
Ik ben hun koning, dus misschien toch wel. - Wat stel je dan voor?
Trollstice weer invoeren? Voor iedereen?
Ja. Dat is precies wat ik voorstel.
Geweldig idee, sire. Absoluut fantastisch. U bent zo slim.
Dat ben ik inderdaad. - En ik, uw trouwe chef, zal vlak achter je staan.
Met een mes in mijn handen. - Wat is dat?
Met een mes, een lepel, een pollepel in mijn handen. Ik ben toch uw chef-kok.
Dat ben je zeker.
Ik ben terug.
Keukenmeid, wat is je naam? - Bridget.
Gefeliciteerd, Idget. Je werkt nu voor mij.
Neem die borden mee naar beneden en begin te schrobben.
Ja, chef. Dank u, chef.
Niet huilen, Mr Dinkles. Jongens, Mr Dinkles is aan het flippen.
We moeten kalm blijven.
Kammen...
Dat klopt. Een rustige trol is een lekkere trol.
En jullie zijn een belangrijk ingrediënt in mijn recept voor succes.
Want hij die de trollen controleert, controleert het koninkrijk.
En dat ben ik. - Ben jij een kerel?
Morgen zal ik koningin zijn en iedereen in Bergenstad zal krijgen wat ze verdienen.
Echt geluk.
Dus waar denk je dat onze vrienden zijn?
Als ik moest raden, zou ik zeggen in de maag van een Bergen.
Kun je proberen wat positiever te zijn? Voor één keer? Misschien vind je het wel leuk.
Ik weet zeker dat ze niet alleen nog leven, maar zo worden voorgeschoteld op een presenteerblaadje.
Dank je. Dat was toch niet zo moeilijk.
Knuffeltijd? Echt? - Luister.
Dit wordt de beste Trollstice ooit. Wat een geweldig idee van mij.
Ja. Morgen is het Trollstice. En het moet perfect zijn.
Voelt geweldig om iedereen weer te commanderen.
Branch, kijk. - Ze leven nog?
En op een presenteerblaadje. We hadden allebei gelijk.
En speciaal voor de gelegenheid, Uwe Hoogheid, kijk eens.
Ik vond uw oude trolslabbetje. - En het past nog steeds.
Als gegoten.
Vind je dat leuk?
Eens zien wie er lacht als ik jouw lekkere hoofd eraf bijt.
Als ik al jullie lekkere hoofden eraf bijt.
Wacht eens even.
Chef, dit zijn niet genoeg hoofden om Bergenstad te voeden.
Hoe moeten wij Trollstice vieren als we niet genoeg trollen hebben?
Nee, er is nog genoeg, sire. - Weet je het zeker?
Want ik heb iedereen een trol beloofd. - Nee, sire. Alles komt goed.
Als ik mij echt zorgen zou maken, zou ik dit dan doen?
Creek.
Mijn eerste trol. - Vooruit, eet maar, koning Gristle.
Geniet van de smaak van het ware geluk.
Moeten we niet wachten op de Trollstice?
Sire, het is elke dag Trollstice als je trollen hebt.
Ja, ik denk het.
Maar mijn vader zei dat de eerste keer speciaal moet zijn.
U bent nu de koning. - Ja, ik ben de koning.
Maar ik denk dat ik dit moment moet delen met het gehele koninkrijk.
Eet op.
Mijn god. - Nee.
Ja.
Idget, sluit deze trollen op en bewaak hen met je leven.
Ja, chef. - Ja, ik weet het.
Branch, we moeten hem redden. - Waarvan? Zijn buik?
We zagen hem niet kauwen en slikken.
Zie het onder ogen, Poppy. Soms verdwijnen mensen in andermans mond en komen er niet uit.
Als wij nu achter Creek aangaan, worden wij opgegeten.
Het spijt me, maar voor hem is het te laat.
Poppy.
Keukenmeid.
Was deze potten en pannen voor Trollstice.
De koning nodigt iedereen uit. Behalve jou.
ik ben alleen met jou in mijn gedachten
en in mijn dromen heb ik jouw lippen
wel duizend keer gekust
ik zie jou af en toe langs lopen
hallo
ben ik het naar wie je zoekt?
ik zie het in jouw ogen
ik zie het aan jouw lach
je bent alles dat ik ooit gewild heb
en mijn armen staan wijd open
je weet precies wat je moet zeggen
Jullie zijn allemaal idioten. Ik moet alles zelf doen.
Ik moet mijn bed uitgaan. Ik moet mijn eigen kleren aandoen...
en ik wil je zo graag zeggen
ik hou van jou
Ze is verliefd op de koning.
Waar heb je het over? Bergens hebben geen gevoelens.
Misschien weet je niet alles over de Bergens. Vooruit, laten we gaan.
Jongens. - Poppy.
vier de goede tijden - het is een feestje
er is hier nu een feestje gaande
Nee. Er is nu geen feest aan de gang.
Des te sneller wij jullie hier weghalen... - Des te sneller we Creek kunnen redden.
Wat? - Hallo?
Ben ik het naar wie je zoekt?
Ik weet dat jij hier op zoek bent naar de cakejes en de regenbogen...
maar Creek is opgegeten. - Ze hebben hem in een taco gestopt.
Het was vreselijk. - Sorry, Poppy, Creek is er niet meer.
Poppy, hoe kon je überhaupt nog denken dat Creek nog zou leven?
Ik denk niet dat hij nog leeft. Ik hoop dat hij nog leeft en dat is genoeg.
Hoe kun jij altijd alles positief zien? Er is niks positiefs, helemaal niks.
Er is altijd iets positiefs. - Hé, waar denken jullie heen te gaan?
Glitter. - Glitter. Nee. Ga terug je kooi in.
De chef zal zo boos zijn. Nee.
Bridget, stop. Jij bent verliefd op koning Gristle.
Ik heb geen idee waar je het over hebt.
Neem me niet kwalijk. Dat is niet van mij.
Wat doet het er toe. Hij weet niet eens dat ik besta.
Bridget, ik kan je helpen.
Wat als er een manier is waarop wij allebei krijgen wat we willen?
Hou jij ook van Gristle? Je kunt je maar beter terugtrekken, vriendin.
Nee. Bridget, nee.
Die trol die koning Gristle in zijn mond stopte, dat is Creek.
En ik zou alles doen om hem te redden.
Het enige probleem is...
wij kunnen niet bij hem komen zonder dat hij ons op zal eten.
Maar jij wel.
Jij kunt naar hem toelopen en zeggen wat je voelt.
Alsof dat zomaar even kan. Ik kan niet zomaar naar de koning toelopen.
Zijn Koninklijke Geweldigheid zal nooit met een keukenmeid zoals ik praten.
Wat als hij niet zou weten dat jij een keukenmeid bent?
Wat als hij zou denken dat jij zijn lekkere ding zou zijn?
Wat voor een lekker ding is gekleed als een keukenmeid?
Ik ruik naar jus.
En als wij nieuwe kleding voor je maken? - Ik denk... jumpsuit.
Wat heeft een jumpsuit voor zin als ik nog steeds dit haar heb?
Daar kunnen we wel wat aan doen.
Wat heeft nieuwe kleding en haar voor zin...
als ik niet eens weet wat een lekker ding moet zeggen?
Daar kunnen wij je ook meehelpen.
Echt waar? - Wat zeg je ervan, Bridget?
Jij geeft ons Creek en wij zorgen dat jij een afspraakje met de koning krijgt.
We gaan ervoor?
als je in de spiegel kijkt laat het verdwijnen
al jouw onzekerheden
Wacht. Waarom zingt deze niet? - Kom op, Branch, zing met ons.
Ja, Branch, zing met ons. - O, nee, dat hoeft niet.
Denk jij dat het niet goedkomt? - Nee, dat is het 'm niet. Ik zing alleen niet.
Branch... - Nee. Hij heeft gelijk. Dit idee is stom.
Koning Gristle zal nooit van mij houden.
Kom op. Hé. Wat is dit nou?
Inderdaad, Bridget. Laat het er maar uitkomen.
Bridget, laat het los. Huil maar eens goed. Vooruit, meid.
Oké en weer inademen.
Branch, wat doe je? Je moet zingen. - Ik heb je gezegd dat ik niet zing.
Je moet wel. - Het spijt me, ik kan het niet.
Nee, je kunt het wel. Je wilt 't niet. - Prima.
Je moet. - Nee.
Ja. - Nee.
Waarom niet? Waarom zing je niet? - Omdat zingen mijn oma doodde, oké?
Laat me met rust.
Mijn oom brak ooit zijn nek met tapdansen.
Hoe kan zingen jouw oma hebben gedood? Wat voor liedje zong ze?
Ik was degene die zong.
en ik heb je nu vanavond nodig
en ik heb je meer dan ooit nodig
Die dag, was ik zo verloren in het liedje...
ik hoorde niet dat mijn oma mij probeerde te waarschuwen.
Branch. Kijk uit.
we zullen het alleen maar goed doen
Kijk uit, Branch.
Oma.
ooit was er licht in zijn leven
nu is er alleen maar liefde in het donker
er is niets dat je kunt zeggen
een totale verduistering van het hart
Sindsdien heb ik geen noot meer gezongen.
Het spijt mij zo, Branch. Ik had geen idee.
Ik nam aan dat jij een vreselijke stem had. - Nee, als een engel.
Dat zei oma in ieder geval altijd.
Wat doe je? Het is geen knuffeltijd. - Ik dacht dat je er wel ééntje kon gebruiken.
Oké, oké, ik zal helpen. Maar ik zing niet.
Oké, mensen, daar gaan we.
jij
je moet het laten zien
ik laat me zien
als de zon na regen
klaar om te schijnen, geen tijd om te dollen voel me goed
ik krijg wat ik wil ik laat iedereen zien hoe ik paradeer
kijk mij nu eens mijn zelfvertrouwen stijgt
gasten zijn onder de indruk door de punten die ik scoor
dat is niet saai - en het stopt niet, kijk hoe de koning kwijlt
wanneer ik met mijn heupen zwaai
zij laat zich zien
het is tijd voor standvastigheid
tijd dat de wereld ziet dat ik me laat zien
Nee, nee, dat klopt niet.
Ik ben de koning die Trollstice terugbrengt. Ik heb een slabbetje nodig die bij mij past.
Ja, sire. - Ik zie eruit als een kind.
Ik heb iets elegants nodig, geraffineerd. Een mannelijk slabbetje.
Hij is zo knap. - En jij ook.
Hij zal weten dat ik maar een keukenmeid ben.
Nee. - Ik moet hier wegwezen.
Ik ben er voor je, Bridget. Wij allemaal.
Jij zegt wat ik moet zeggen, toch? - Natuurlijk.
Natuurlijk. - Wacht totdat we binnen zijn.
Sire, volgens mij heb ik het perfecte slabbetje.
Dat is je geraden. Trollstice is morgenavond.
Ik bedoel, ik zie er goed uit. Maar ik moet er geweldig uitzien.
Juist. - Er zit een Wing-Dinkle op.
Uwe Majesteit. Kijk nou. Wat een grote jongen.
Ik vind het schitterend.
Ik vind dat u er dik uitziet. - Wat?
P-H phat. Neem die houding aan. - P-H phat.
Warme lunch. Eerlijkheid van een lekker ding.
En wie ben jij dan?
Jouw naam is... - Dame.
Glitter? Fonkel? - Serieus?
Mijn naam is Dame Glitterfonkel, serieus. - Nou, mijne Dame Glitterfonkel...
wilt u mij een avond vergezellen bij Kapitein Starfunkle Roller Rink en Arcade?
Of ik dat wil. Wil ik dat?
Ja. Dat wil je heel graag. - Ja. Dat wil je heel graag.
Dat wil ik inderdaad.
Wanneer ga je hem vragen over Creek?
We moeten hem eerst opwarmen. Weet je dan niks over romantiek?
Natuurlijk. Ik ben er bezeten van. - Echt waar?
Weet jij niks over sarcasme? - Ik heb ooit een sarcasme gehad.
En ik neem er één van alles, Bibbly. Het zal er warm aan toe gaan.
Geniet van je pizza. Hier is je kleingeld.
Wat luxueus. Het is maar goed dat ik mijn eetlust heb meegenomen.
Jij bent fantastisch. - Bridget. Geef hem ook een compliment.
Ik vind jouw rug mooi. - Nee. Zeg iets aardigs over hem.
Maar ik vind zijn rug mooi.
Poppy, help haar.
Jouw ogen... - Zij zijn...
Jouw oren... - Jouw ogen...
oren... - Neus.
Huid. - Nek. Huid, nek, oren...
neus, gezicht, achterhoofd. - Ben je in orde?
Wat is er aan de hand? Zit je mij voor de gek te houden?
Jouw ogen.
Ze zijn als twee zwembaden, zo diep...
ik ben bang als ik erin duik... - Ik nooit meer boven kom.
Ik nooit meer boven kom.
En jouw lach...
De zon wordt jaloers en weigert om achter de wolken tevoorschijn te komen...
wetende dat het nooit zo helder zou kunnen schijnen.
Ik heb best een leuke lach, hè? - Ja, inderdaad.
Ik kan niet geloven dat ik dit ga zeggen... - Jongens, ze is op dreef.
Maar door hier vandaag met jou te zijn...
realiseer ik me dat ware geluk mogelijk is.
Dat klopt. Het ware geluk is een stuk dichterbij dan dat je denkt.
Het zit hier. - Dat is mooi, denk ik.
Wat vind je nu? - Creek?
Ik wist dat hij nog leefde. - Mr Dinkles, hij leeft nog.
Jeetje. - Je sprak.
Ik heb dit kleine kereltje bewaard. - Help.
Genade.
Zeg mij, dame, zie ik je op het Trollstice feest? - Ja, duh, ik werk.
Eraan. - Eraan. Ik werk eraan. Je weet wel...
Eraan werken.
Ja. Zeker weten dat jij er bent. Want jij zult daar mijn tafelgenote zijn.
Echt? - Ervan uitgaande dat je ja zegt?
Ja. - Ja.
Ondertussen kunnen we misschien op een andere manier aan onze eetlust werken.
O, ja? Wat had je in gedachte?
Uwe Majesteit.
U lijkt plezier te hebben. - Dat heb ik ook.
Maak kennis met de lieftallige Dame Glitterfonkels.
U doet mij aan iemand denken.
Zij zal mijn tafelgenoot worden. - Ik snap het.
Ik was even bang dat u het plan wilde wijzigen.
Dit zal absoluut geen probleem zijn, Hoogheid.
Ik zorg dat mijn waardeloze keukenmeid een extra plek zal dekken...
voor de lieftallige Dame Glitterfonkels.
Zet haar naast mij. Ik wil haar aan mijn zijde...
Dame Glitterfonkels. Dame Glitterfonkels.
Ik zie je bij de Trollstice, oké?
Ik mis je nu al.
Volgens mij mag de koning ons echt wel. - Te gek, toch?
Dat was de mooiste dag uit mijn leven. Dank je wel, Poppy.
Jullie allemaal bedankt. Zelfs jij, denk ik.
Ik had nooit verwacht dat zoiets mij zou overkomen. En het gebeurde gewoon.
Ik ben zo opgewonden dat ik wel kan schreeuwen.
Ik kan ook wel schreeuwen. Creek leeft nog.
Branch, wat scheelt er? - Niks. Ik dacht dat we aan het vieren waren.
Is dat jouw blije geluid? - Het is even geleden.
Nou, je kunt nog genoeg oefenen want we zullen Creek redden...
en het leven zal weer bestaan uit cakejes en regenbogen.
High five. Te langzaam.
Ja. - Ik wist het.
Oké, iedereen. We gaan Creek redden. - Ja.
Nee, nee, je kunt niet gaan.
Dame Glitterfonkels zal tafelgenote van de koning zijn bij het diner.
Het diner waar ze trol serveren? Ja, ik denk dat we die overslaan.
Nee. Nee, jullie moeten me helpen om Dame Glitterfonkels te zijn. Ik heb jullie nodig.
Je wilt toch niet voor altijd iemand zijn die je niet bent?
En alleen voor morgen? - Bridget, jij hebt ons niet meer nodig.
Jij en de koning maken elkaar gelukkig.
Dat is onmogelijk. Alleen een trol opeten kan je gelukkig maken.
Iedereen weet dat. Ik wou dat ik nooit naar dat afspraakje was gegaan.
Bridget... - Ga weg. Ga uit mijn kamer. Laat me met rust.
Alsjeblieft, luister. - Bridget.
We moeten gaan. - Bridget... Wat is er daar aan de hand?
Bridget, doe de afwas.
De koning neemt een tafelgenoot mee. - Ja, chef.
We kunnen dit, Barnabus.
Ik moet de komende acht uur 15 kilo kwijtraken.
Daar is het.
Creek, we hebben je hier zo uit. - Vlug.
Het zit vast.
Rennen.
Hé, luitjes, hierheen.
Iedereen instappen. - Vooruit.
Branch, geef hem aan mij. - Ga.
Iedereen vasthouden.
Hou 'm recht, mannen.
Satin, Chenille, scherp naar rechts. Vooruit.
Guy Diamond, glitter hem. - Eet glitters.
Kijk.
Hou vast.
Creek.
O, nee.
Branch.
We hebben je. O, nee.
Hebbes.
Nee. Hij kan niet weg zijn.
Het spijt me, Poppy. We zijn te laat. - Eigenlijk is jullie timing perfect.
Sorry, maar ik kan jullie niet laten vertrekken voor het diner morgen.
Een diner waar jullie allemaal voor zijn uitgenodigd.
En als ik allemaal zeg, bedoel ik elke trol in Trollendorp.
Je zult ze nooit vinden. Niet waar zij zich verstoppen.
Je hebt gelijk. Ik zou ze niet kunnen vinden.
Maar wel met iemand die zij kennen. Iemand die zij vertrouwen.
Iemand...
als deze jongen. - Creek. Je leeft nog.
Hij is zo cool. - Ja.
Hij verraadt ons. - Branch, wacht.
Er zal vast een goede verklaring voor zijn. Geef hem in ieder geval een kans.
Dank je, Poppy. Ik verraad jullie.
Nee, stop. Nee, wacht. Nee.
Je kunt je maar beter verklaren, Creek.
Toen ik mijn lot wilde accepteren, kreeg ik iets wat ik kan beschrijven als...
een spiritueel ontwaken. Ik wil niet dood.
Eet me niet op.
Eet iemand anders. Wie dan ook. Maar niet mij.
Maar de koning wil nu vrolijk zijn. - Wacht, er moet een andere manier zijn.
Ik zal alles doen.
Nee, Creek. Doe dit alsjeblieft niet. - Geloof me...
Ik wou dat er een andere manier was zodat ik niet opgegeten word.
Maar die is er niet.
En nu moet ik hiermee voor de rest van mijn leven mee zien te leven.
Jullie sterven in ieder geval met een schoon geweten.
Dus op een bepaalde manier, zou je kunnen zeggen...
dat ik dit voor jou doe.
Boop.
Luister. Dat is Poppy's koeienbel.
Het is mijn kind gelukt. Het is Poppy gelukt.
Creek?
Laten we het hoofdmenu voorbereiden.
De trollen.
Poppy?
Poppy. Gelukkig ben je in orde.
Niks aan de hand.
Ik heb iedereen waar ik van hou in een pot laten gooien, bedankt voor het vragen.
Poppy, ben jij sarcastisch?
Ja. - Mijn god.
Het spijt me. Ik snap niet waarom ik dacht dat ik jullie kon redden.
Ik wilde alleen iedereen veilig houden, net zoals u deed, papa.
Maar ik kon het niet. - Poppy.
Ik heb iedereen teleurgesteld.
Maar, Poppy... - Je had gelijk, Branch.
De wereld bestaat niet alleen uit cakejes en regenbogen.
O, nee. - Poppy.
jij met de verdrietige blik
laat je niet ontmoedigen
want nu realiseer ik
het is moeilijk om moedig te zijn
in een wereld vol mensen
je kunt het allemaal uit het oog verliezen
de duisternis in je kan je zo klein laten voelen
Wat ben jij aan het doen? De koning wacht. Breng die trollen daarheen.
Het spijt me, chef. - Jij zult zeker spijt krijgen.
laat me een lach zien
wees niet ongelukkig ik kan me niet herrineren wanneer
ik je voor het laatst zag lachen
deze wereld maakt je gek
je hebt alles gedaan, ook al was het niet fijn
bel me dan en ik zal er voor je zijn
en ik zie jouw ware aard
bovenkomen
en ik zie jouw ware aard
en daarom hou ik van je
wees dus niet bang om ze jouw
ware aard te laten zien
ware aard is zo mooi
ik zou jouw ware aard bovenkomen
ik zie jouw ware aard
daarom hou ik zo van je
dus wees niet bang
om het ze te laten zien
jouw ware aard
ware aard is zo mooi
als regenbogen
Dank je. - Nee. Jij bedankt.
Waarvoor? - Om mij te laten zien hoe je gelukkig kunt zijn.
Echt? Ben je eindelijk gelukkig? Nu? - Ik denk 't.
Blijdschap zit in ons allemaal, toch?
Soms heb je alleen iemand nodig die jou helpt het te vinden.
Wat gaat er nu gebeuren, Prinses Poppy?
Geen idee. Maar we geven niet op.
Nee. - Dit is het, Mr Dinkles. Dit is het.
Poppy. - Bridget?
Wat doe je? - Ik kan jullie niet laten opeten.
Maar... - Vooruit. Jullie moeten gaan.
Vlug. Opschieten, wegwezen.
Nee. Bridget, als jij daar naar binnen gaat zonder ons, weet je wat ze zullen doen.
Dat weet ik. - Maar, Bridget...
Het geeft niet. Het geeft niet, Poppy.
Jij hebt mij laten zien hoe het voelt om gelukkig te zijn.
Zonder jou had ik dat nooit geweten.
En daarom hou ik van je.
Ik hou ook van jou, Bridget. - Bridget.
Vooruit. Jullie moeten opschieten. - Ga met ons mee.
En het makkelijker voor hen maken om jullie te vinden? Echt niet. Jullie moeten gaan.
Bridget.
Vaarwel, Poppy.
Trollen, trollen, trollen.
Wacht.
Chef, moeten wij niet op Dame Glitterfonkels wachten?
U heeft helemaal gelijk.
Iedereen, er zullen geen trollen zijn totdat de tafelgenoot van de koning is gearriveerd.
We hebben lang genoeg gewacht.
Tenzij... - Tenzij wat?
Tenzij ze helemaal niet komt.
Maar dat is onzin. Wie wil er nu niet bij u zijn?
Ja. Misschien moeten we beginnen. - Trollen, trollen.
Trollen, trollen, trollen. Ja.
Vooruit. Kom op, opschieten.
Vooruit. Iedereen, doorlopen. Geen trol achterlaten.
Kijk uit waar je loopt.
Poppy?
Bridget heeft net haar leven geruïneerd door die van ons te redden. Dat klopt niet.
Zij verdient net zo gelukkig te zijn als wij.
Zij allemaal.
Oké, iedereen. Wie is er klaar voor om trollen te eten?
Koning Gristle, er is maar één ding wat u ooit gelukkig zal maken...
en maar één Bergen die dat kan verzorgen.
Eet smakelijk.
Ze zijn weg. - Weg?
Zijn ze weg? - Idget. Wat heb jij gedaan?
Jij hebt ze opgegeten. Jij hebberig zwijn.
Nee. Ik... - Zij heeft Trollstice verpest.
Bewakers, sluit haar op.
Pak haar.
Dame Glitterfonkels? - Wat?
Maar hoe? Waarom? Waarom heb je dit gedaan?
Omdat zij dacht dat u niemand zoals haar zou willen hebben.
Ik bedoel, hallo? Ben ik degene waar u naar op zoek bent?
Ik denk het niet.
Bewakers, dood haar. - Nee.
Wacht. Koning, toen u samen met Bridget was, voelde u iets, of niet?
Ja, klopt. Ik dacht teveel pizza.
Ik ook. - Dat gevoel?
Dat was blijdschap.
Maar je moet een trol eten om gelukkig te zijn. Iedereen weet dat. Jij niet?
Maar koning Gristle heeft nog nooit een trol gegeten, toch?
Nee, inderdaad. En toch sta ik hier...
mijn buikje leeg en mijn hart vol.
Luister niet naar haar. Er is maar één manier om gelukkig te zijn.
Mijn manier. - Nee.
Met mij als leider...
zal ik jullie elke dag trol serveren.
Met mij als koningin, zal ons leven een eindeloos feest van geluk zijn.
Vooruit, eet. Eet.
Nee.
Blijdschap is niet iets wat je binnen stopt. Het zit er al.
Soms heb je iemand nodig die je helpt om het te zoeken.
Kan ik echt gelukkig zijn? - Ik wil gelukkig zijn.
Ik ook. - Zet mij er ook bij.
En ik dan? - En ik dan?
Denk je echt dat ik gelukkig kan zijn? - Natuurlijk. Het zit in je.
Het zit in jullie allemaal. En ik denk het niet, ik voel het.
ik heb een gevoel in mijn botten
het wordt energiek als ik het aanzet
en als je het in je ziel wilt
open je hart en luister naar de muziek die trilt
ik heb zonneschijn in zakken ik heb die goeie klanken in mijn voeten
ik voel dat hete bloed in mijn lijf als de muziek start
ik kan mijn ogen er niet vanaf houden ik beweeg zo geweldig
de kamer op slot zoals wij tekeergaan dus stop niet
onder de lichten, waar alles kan
je kunt nergens heen als ik dichterbij je kom
als we goed bewegen, dan weet je het al
stel je voor
ik kan niets anders zien dan jij wanneer je danst
ik voel het goede bij je opkomen dus dans, dans, dans
al die dingen die ik niet zou moeten doen maar dans, dans, dans jij maar
en er gaat niet snel iemand weg dus blijf maar dansen
ik kan het gevoel niet stoppen dus dans, dans, dans
Mijn ogen.
Vooruit.
Onze nieuwe koningin.
Hoera, koningin Poppy. - Goed gedaan, Poppy.
Ze is mijn vriendin. Ik ken haar.
Ik weet dat het officieel nog geen knuffeltijd is, maar...
Nu dat ik de koningin ben, verklaar ik bij deze dat het altijd knuffeltijd is.
High five.
Quality over Quantity (QoQ) Releases Vertaling: Puppy-Power & Mystique ~ Controle: FuBre
Download deze ondertitel op: - www.OpenSubtitles.org -