HRINGADRÓTTINSSAGA
Smjagall! Ég er međ einn!
Ég er međ fisk, Smjaggi. Smjagall.
Dragđu hann inn. Áfram nú. Dragđu hann inn.
Djagall!
Djagall?
Fáđu okkur ţetta, elsku Djagall.
Hvers vegna? - Af ţví...
ég á afmćli og mig langar í ţađ.
Djásniđ mitt.
Ţeir ráku oss á brott.
Morđingi.
Ţeir kölluđu oss morđingja.
Ţeir bannfćrđu oss
og hröktu oss á brott.
Gollrir. Gollrir.
Og viđ grétum, djásni.
Viđ grétum yfir ađ vera svona einir.
...svalandi og tćr.
Mín ósk er ađ fá, mig dreymir Ţađ eitt
ađ geta nú veitt einn fisk hér í á.
Og viđ gleymdum bragđi brauđs,
hljóđi trjánna,
og mýkt vindsins.
Viđ gleymdum jafnvel eigin nafni.
Djásniđ mitt.
Vakniđ!
Vakniđ, svefnpurrkur.
Viđ verđum ađ leggja af stađ. Viđ verđum ađ fara strax.
Hefurđu ekki sofiđ neitt, Fróđi?
Ég hef sofiđ allt of mikiđ.
Ţađ hlýtur ađ vera orđiđ framorđiđ. - Nei.
Ţađ er ţađ ekki. Ţađ er ekki komiđ miđdegi.
Dagarnir verđa rökkvađri.
Komiđ!
Verđum ađ fara. Ekkert slór.
Ekki fyrr en Fróđi hefur fengiđ eitthvađ ađ borđa.
Viđ megum engan tíma missa, kjáni.
Hérna.
Hvađ um ţig? - Nei, ég er ekki svangur.
Mig langar alltént ekki í lembasbrauđ. - Sómi.
Ţá ţađ.
Viđ eigum ekki mikiđ eftir.
Viđ verđum ađ fara varlega svo ţađ klárist ekki.
Borđađu ţetta, Fróđi.
Ég skammtađi ţađ. Ţađ ćtti ađ nćgja.
Fyrir hvađ?
Heimferđina.
Komiđ, Hobbítsar.
Mjög nálćgt, núna.
Mjög nálćgt Mordor.
Engir öruggir stađir hér. Flýtiđ ykkur.
HILMIR SNÝR HEIM
Ţetta er gott.
Örugglega frá Hérađi.
Langbotnalauf.
Mér líđur eins og ég sé aftur á Grćna drekanum
međ ölkollu í hendi
međ fćturna uppi á bekk eftir gott dagsverk.
Nema hvađ ţú hefur aldrei unniđ gott dagsverk.
Velkomnir, herrar mínir,
til Ísarngerđis.
Ungu pörupiltar! Ţiđ hafiđ látiđ okkur ţeytast um fjöll og firnindi
og svo finnum viđ ykkur hér etandi veislukost og reykjandi!
Viđ sitjum á sigurvelli
og njótum nokkurra verđskuldađra fríđinda.
Saltađa svínakjötiđ er sérstaklega gott.
Saltađ svínakjöt?
Hobbitar.
Viđ hlýđum fyrirmćlum Trjáskeggs
sem hefur tekiđ viđ umsjón Ísarngerđis.
Ungi meistari Gandalfur.
Ég er feginn ađ ţú ert kominn.
Ég get haft umsjón međ viđi, vatni, vistum og steini
en hér ţarf ađ hafa umsjón međ vitka
sem er lćstur inni í turni sínum.
Gefđu ţig fram. - Veriđ varkárir.
Jafnvel í ósigri er Sarúman hćttulegur.
Afhöfđum hann ţá bara og ljúkum ţessu af. - Nei.
Viđ ţörfnumst hans á lífi.
Viđ ţurfum ađ fá hann til ađ tala.
Ţú hefur háđ marga hildi og vegiđ marga menn,
Ţjóđan konungur, og friđmćlst viđ ţá eftir á.
Getum viđ ekki ráđiđ ráđum okkar eins og forđum, gamli vinur?
Getum viđ ekki samiđ um friđ okkar á milli?
Ţađ verđur friđur.
Ţađ verđur friđur ţegar ţú svarar fyrir bruna Vestfoldar
og börnin sem liggja ţar dauđ!
Ţađ verđur friđur ţegar hermannanna,
sem voru höggnir ţótt dauđir vćru viđ hliđ Hornaborgar,
hefur veriđ hefnt!
Ţegar ţú hangir í gálga hrćfuglum ţínum til skemmtunar
mun friđur ríkja.
Gálgar og hrćfuglar?
Ellićra skar!
Hvađ vilt ţú, Gandalfur Gráhamur?
Lof mér ađ geta. Lykilinn ađ Orţanka
eđa kannski lyklana ađ sjálfu Myrkravirki
ásamt kórónum konunganna sjö og stöfum vitkanna fimm?
Svik ţín hafa kostađ ótal líf. Ţúsundir fleiri eru nú í hćttu.
En ţú gćtir bjargađ ţeim, Sarúman.
Ţú og Óvinurinn voruđ saman í ráđum.
Svo ţú hefur komiđ til ađ afla upplýsinga?
Ég skal fćra ţér ţćr.
Eitthvađ grefur um sig í hjarta Miđgarđs.
Eitthvađ sem ţér hefur yfirsést.
En Augađ mikla hefur séđ ţađ.
Jafnvel nú notfćrir hann sér forskotiđ.
Árás hans vofir yfir.
Ţiđ munuđ allir deyja.
En ţetta veist ţú, er ekki svo, Gandalfur?
Ţú heldur ţó ekki ađ ţessi Rekki
muni nokkurn tíma sitja í hásćti Gondors?
Ţessi útlagi sem hefur skriđiđ úr skuggunum
verđur aldrei krýndur konungur.
Gandalfur hikar ekki viđ ađ fórna ţeim sem honum eru nćstir,
ţeim sem hann segist unna.
Segđu mér, hvađ huggunarorđ fćrđirđu Stuttlunginum
áđur en ţú sendir hann á vit glötunar?
Leiđin sem ţú hefur valiđ honum getur ađeins leitt til dauđa.
Ég hef heyrt nóg!
Skjóttu hann. Rektu ör í trantinn á honum. - Nei!
Komdu niđur, Sarúman, og lífi ţínu verđur ţyrmt.
Sparađu vorkunn ţína og miskunn!
Ég hef engin not fyrir hana!
Sarúman, stafur ţinn er brotinn.
Grímur, ţú ţarft ekki ađ fylgja honum.
Ţú varst ekki alltaf eins og ţú ert núna.
Ţú varst eitt sinn hirđmađur Róhans. Komdu niđur.
Hirđmađur Róhans? Hvađ er höll Róhans
annađ en tyrfđ hlađa ţar sem stigamenn drekka í ódaunsmekki
og krógarnir ţeirra veltast um gólfiđ innan um hundana?
Sigurinn viđ Hjálmsdýpi tilheyrir ekki ţér,
Ţjóđan hrossahúsbóndi.
Ţú ert síđri sonur ćđri feđra.
Grímur, komdu niđur.
Frelsađu ţig frá honum. - Frelsa?
Hann verđur aldrei frjáls. - Nei.
Niđur međ ţig, rakki!
Sarúman! Ţú varst í innsta hring Óvinarins.
Segđu okkur ţađ sem ţú veist.
Ef ţú kallar burt verđina
skal ég segja ţér hvar ţú munt hljóta ţinn skapadóm.
Ég lćt ekki halda mér föngnum hér.
Látiđ berast til allra bandamanna okkar
og sérhvers stađar í Miđgarđi sem enn er frjáls
ađ Óvinurinn búist til árásar.
Viđ ţurfum ađ vita hvar hann rćđst til atlögu.
Sora Sarúmans er ađ skola burt.
Tré munu koma aftur til ađ búa hér.
Ung tré. Villt tré. - Pípinn!
Blessađur veri börkur minn!
Förungur Tóki! Ég tek ţetta, drengur.
Fljótur, nú.
Í kvöld minnumst viđ ţeirra sem úthelltu blóđi sínu
til varnar ţessu landi.
Heill hinum sigursćlu látnu. - Heill!
Bannađ ađ hvílast eđa hella niđur.
Og bannađ ađ kasta upp.
Er ţetta drykkjuleikur?
Sá síđasti sem uppi stendur sigrar.
Skálum fyrir sigri! - Sigur!
Vertu heill, Aragorn.
Ég samgleđst ţér. Hann er heiđvirđur mađur.
Ţiđ eruđ báđir heiđvirđir menn.
Ţađ var ekki Ţjóđan Róhanskonungur sem leiddi ţjóđ okkar til sigurs.
Ekki hlusta á mig.
Ţú ert ung
og ţetta kvöld er ćtlađ ţér.
Ţađ eru Dvergarnir sem synda međ litlum, lođnum konum.
Ég finn fyrir einhverju.
Örlitlum dođa í fingrunum. Ég held ađ ţetta hrífi á mig.
Hvađ sagđi ég?
Hann er hćnuhaus.
Er leiknum lokiđ?
Ţú getur leitađ hátt og lágt, Ţú getur drukkiđ bćinn Ţurran
en Ţú finnur hvergi eins brúnan mjöđ og bjórinn úr okkar heimatröđ.
En Ţú finnur hvergi eins brúnan mjöđ og bjórinn úr okkar heimatröđ.
Ţiđ getiđ átt ykkar fínu öl, já, súpiđ vel á lekanum,
en mjöđinn fyrir hughrausta...
Pípinn!
En mjöđinn fyrir hughrausta
er ađ finna á Grćna drekanum.
Takk fyrir!
Engar fregnir af Fróđa?
Ekki orđ. Ekkert.
Viđ höfum tíma.
Međ hverjum degi fćrist Fróđi nćr Mordor.
Vitum viđ ţađ fyrir víst?
Hvađ segir hjarta ţitt ţér?
Ađ Fróđi sé á lífi.
Já.
Já, hann er á lífi.
Of áhćttusamt. Of áhćttusamt.
Ţjófar.
Ţeir stálu ţví frá oss.
Dreptu ţá.
Dreptu ţá báđa!
Ţögn! Má ekki vekja ţá.
Má ekki skemma fyrir núna.
En ţeir vita. Ţeir vita.
Ţá grunar okkur.
Hvađ segir ţađ, djásni, yndiđ mitt?
Er Smjagall ađ guggna?
Nei. Ekki. Aldrei.
Smjagall hatar óhrćsis Hobbítsa.
Smjagall vill sjá ţá dauđa.
Og ţađ munum viđ gera.
Smjagall gerđi ţađ einu sinni. Hann getur gert ţađ aftur.
Ţađ er okkar! Okkar!
Viđ verđum ađ ná djásninu. Viđ verđum ađ ná ţví aftur.
Ţolinmćđi! Ţolinmćđi, yndiđ mitt.
Fyrst verđum viđ ađ leiđa ţá til hennar.
Viđ leiđum ţá ađ undna stiganum.
Já, stiganum. Og svo?
Upp, upp, upp stigann förum viđ
ţar til viđ komum ađ göngunum.
Og ţegar ţeir fara inn verđur ekki aftur snúiđ.
Hún er alltaf svöng.
Hún hefur alltaf ţörf fyrir fćđu.
Hún ţarf ađ éta.
Ţađ eina sem hún fćr eru skítugir Orkar.
Og ţeir bragđast ekki vel, er ţađ, djásni?
Nei.
Alls ekki vel, yndiđ mitt.
Hana hungrar í sćtara kjöt.
Hobbitakjöt.
Og ţegar hún fleygir burt beinunum og fötunum...
ţá finnum viđ ţađ.
Og tökum ţađ fyrir mig!
Fyrir okkur.
Já. Viđ meintum fyrir okkur.
Gollrir. Gollrir.
Djásniđ verđur okkar
ţegar Hobbítsarnir eru dauđir!
Svikula paddan ţín!
Nei! Nei! Húsbóndi!
Nei, Sómi! Láttu hann vera!
Ég heyrđi hann segja ţađ. Hann ćtlar ađ myrđa okkur!
Aldrei! Smjagall gćti ekki unniđ flugu mein.
Hann er hryllilegur, feitur Hobbiti sem hatar Smjagal
og skáldar ljótar lygar.
Vesćli mađkurinn ţinn! Ég mölbrýt hausinn á ţér!
Sómi!
Kallarđu mig lygara? Ţú ert lygari!
Ef ţú fćrir hann villumst viđ. - Mér er sama! Ég get ţetta ekki.
Ég bíđ ekki eftir ađ hann drepi okkur! - Ég sendi hann ekki burt.
Ţú sérđ ţađ ekki, er ţađ?
Hann er varmenni.
Viđ getum ţetta ekki sjálfir, Sómi. Ekki án leiđsögumanns.
Ég ţarfnast ţín viđ hliđ mér.
Ég stend međ ţér, Fróđi.
Ég veit ţađ, Sómi. Ég veit ţađ.
Treystu mér.
Komdu, Smjagall.
Hvađ líđur tímanum?
Ţađ er ekki fariđ ađ daga.
Mig dreymdi ađ ég sći stóra bylgju
hylja grćnar lendur og fćrast yfir hćđirnar.
Ég stóđ á brúninni.
Ţađ var niđamyrkur í hyldýpinu viđ fćtur mér.
Ljós skein fyrir aftan mig en ég gat ekki snúiđ mér.
Ég gat ađeins stađiđ ţar og beđiđ.
Nóttin breytir mörgum hugsunum.
Sofđu, Jóvin. Sofđu...
á međan ţú getur.
Stjörnurnar eru huldar.
Eitthvađ bćrist í Austri.
Andvaka ógn.
Auga Óvinarins er á hreyfingu.
Hvađ ertu ađ gera?
Pípinn!
Pípinn?
Ertu brjálađur? - Mig langar bara ađ skođa hann.
Bara einu sinni enn. - Skilađu honum.
Pípinn.
Nei.
Pípinn?
Hann er hér.
Ég sé ţig.
Pípinn!
Hjálp! Gandalfur!
Einhver hjálpi honum!
Pípinn!
Tókaflón!
Horfđu á mig.
Gandalfur. Fyrirgefđu mér.
Horfđu á mig.
Hvađ sástu?
Tré.
Ţađ var hvítt tré í steinlögđum hallargarđi.
Ţađ var dautt.
Borgin brann.
Mínas Tíríđ. Var ţađ ţađ sem ţú sást?
Ég sá...
Ég sá hann.
Ég heyrđi rödd hans í höfđi mínu.
Og hvađ sagđir ţú honum?
Talađu!
Hann spurđi mig ađ nafni. Ég svarađi ekki.
Hann meiddi mig.
Hvađ sagđirđu honum um Fróđa og Hringinn?
Ţađ var engin lygi í augum Pípins.
Hann er flón
en heiđarlegt flón.
Hann sagđi Sauroni ekkert um Fróđa og Hringinn.
Viđ höfum veriđ undarlega lánsamir.
Í pálnatírinum sá Pípinn áćtlun Óvinarins bregđa fyrir.
Sauron rćđst til atlögu gegn Mínas Tíríđ.
Ósigurinn viđ Hjálmsdýpi kenndi óvini okkar eitt.
Hann veit ađ erfingi Elendils er kominn fram.
Menn eru ekki eins veikburđa og hann hafđi taliđ.
Enn finnst hugrekki. Jafnvel nćgt afl til ađ bjóđa honum birginn.
Sauron óttast ţetta.
Hann hćttir ekki á ađ íbúar Miđgarđs sameinist undir einum fána.
Hann mun jafna Mínas Tíríđ viđ jörđu
frekar en ađ sjá konunginn setjast aftur í hásćti Manna.
Kvikni vitar Gondors ţarf Róhan ađ vera tilbúiđ fyrir stríđ.
Segđu mér,
hví ćttum viđ ađ ríđa til hjálpar ţeim sem hjálpuđu okkur ekki?
Hvađ skuldum viđ Gondor?
Ég skal fara. - Nei!
Ţeir verđa ađ fá viđvörun. - Og hana fá ţeir.
Ţú verđur ađ fara ađra leiđ til Mínas Tíríđs.
Fylgdu ánni. Leitađu ađ svörtu skipunum.
Skiljiđ ţetta:
Margt er ađ gerast og ţađ verđur ekki aftur snúiđ.
Ég ríđ til Mínas Tíríđs...
og ég fer ekki einn.
Af öllum hnýsnum Hobbitum, Förungur Tóki, ert ţú verstur.
Fljótur! Flýttu ţér!
Hvert erum viđ ađ fara? - Af hverju gáđirđu?
Af hverju ţarftu alltaf ađ gá?
Ég veit ţađ ekki. Ég rćđ ekki viđ ţađ.
Ţú gerir ţađ aldrei. - Mér ţykir ţetta leitt.
Ég geri ţađ ekki aftur. - Skilurđu ekki?
Óvinurinn heldur ađ ţú sért međ Hringinn.
Hann mun leita ađ ţér, Pípinn. Ţeir verđa ađ koma ţér héđan.
Og ţú... Ţú kemur međ mér?
Kátur? - Komdu.
Hvađ er langt til Mínas Tíríđs?
Ţriggja daga reiđ eins og Nazgúlinn flýgur.
Og ţú skalt vona ađ enginn ţeirra elti okkur.
Hérna. Dálítiđ veganesti.
Afgangurinn af Langbotnalaufinu.
Ég veit ađ ţú ert búinn međ ţitt. Ţú reykir of mikiđ, Pípinn.
En viđ sjáumst aftur fljótlega.
Er ţađ ekki? - Ég veit ţađ ekki.
Ég veit ekki hvađ mun gerast. - Kátur.
Sprettu úr spori, Húmfaxi. Sýndi okkur hvađ ţeysireiđ er.
Kátur!
Hann hefur ávallt fylgt mér hvert sem ég hef fariđ
síđan á unga aldri.
Ég kom honum í hrćđilegar hremmingar
en var alltaf til stađar til ađ koma honum úr ţeim.
Núna er hann farinn.
Alveg eins og Fróđi og Sómi.
Eitt veit ég um Hobbita. Ţeir eru mjög harđgerir.
Jafnvel fífldjarfir. Hann er Tóki.
Fylgdu henni öruggustu leiđina.
Skip liggur fyrir akkerum í Rökkurhöfnum.
Ţađ bíđur til ađ flytja hana yfir hafiđ.
Síđasta ferđ Arvenar Undómíel.
Hér bíđur ţín ekkert...
nema dauđinn.
Lafđi Arven, viđ getum ekki tafiđ.
Frú mín góđ!
Segđu mér hvađ ţú hefur séđ. - Arven.
Ţú ert forspár. Hvađ sástu?
Ég horfđi inn í framtíđ ţína og sá dauđa.
En ţađ er einnig líf.
Ţú sást ađ ţađ var barn. Ţú sást son minn.
Sú framtíđ er nćstum horfin.
En hún er ekki glötuđ.
Ekkert er víst.
Sumt er víst.
Fari ég frá honum núna
mun ég iđrast ţess alla tíđ.
Stundin er runnin upp.
Lifna skal loginn Ţrotinn,
ljós kvikna myrkrunum í, .
Bćttur skal hjörinn brotinn...
buđlungur krýndur á ný.
Endursmíđađu sverđiđ.
Fađir.
Hendur ţínar eru kaldar.
Líf Eldar-dróttna yfirgefur ţig.
Ég valdi ţetta.
Fađir, hvort sem ţađ vćri ađ ţínum vilja eđur ei
getur ekkert skip nú flutt mig héđan.
Viđ vorum ađ koma inn í ríki Gondors.
Mínas Tíríđ.
Borg konunganna.
Víkiđ úr vegi!
Ţarna er tréđ. Gandalfur!
Já, hiđ Hvíta tré Gondors. Tré konunganna.
Hins vegar er Dynţór höfđingi ekki konungur.
Hann er ađeins ráđsmađur. Umsjónarmađur krúnunnar.
Taktu nú vel eftir. Dynţór er fađir Boromírs.
Ţađ vćri óráđlegt ađ fćra honum fregnir
af dauđa ástkćrs sonar síns.
Og ekki nefna Fróđa. Eđa Hringinn.
Og segđu heldur ekkert um Aragorn.
Reyndar vćri betra ef ţú segđir ekki neitt, Förungur Tóki.
Heill ţér, Dynţór Ekţelíonsson,
höfđingi og ráđsmađur yfir Gondor.
Ég fćri ţér fregnir og ráđ á ţessari myrku stund.
Kannski ert ţú kominn til ađ útskýra ţetta.
Kannski ert ţú kominn til ađ segja mér af hverju sonur minn er látinn.
Boromír dó til ađ bjarga okkur,
frćnda mínum og mér.
Hann dó til ađ vernda okkur fyrir fjölda fjandmanna. - Pípinn!
Ég býđ ţér ţjónustu mína sem slíka
til endurgjalds fyrir ţakkarskuld mína.
Fyrstu fyrirmćli mín til ţín eru ţessi:
Hvernig komst ţú undan en sonur minn ekki,
jafnfrćkinn kappi og hann var?
Frćknasti kappi getur falliđ fyrir einni ör
en Boromír féll fyrir mörgum.
Stattu upp.
Herra minn, ţađ mun gefast tími til ađ syrgja Boromír
en ekki núna.
Stríđ vofir yfir.
Óvinurinn er viđ landamćri ţín.
Ţú berđ ábyrgđ á vörnum borgarinnar.
Hvar eru herir Gondors?
Ţú átt enn vini.
Ţú ert ekki einn í ţessum átökum.
Gerđu Ţjóđani Róhanskonungi bođ. Kveiktu á vitunum.
Ţú ţykist vera vitur, Míţrandír,
en ţrátt fyrir alla ţína klćki skortir ţig visku.
Heldurđu ađ augu Hvítaturns séu blind?
Ég hef séđ meira en ţú veist.
Međ vinstri hendi myndirđu nota mig sem skjöld gegn Mordor
og međ ţeirri hćgri velta mér úr sessi.
Ég veit hver ríđur međ Ţjóđani Róhanskonungi
Ójá, mér hafa borist til eyrna fregnir af ţessum Aragorni,
syni Araţorns, og ég segi ţér nú
ađ ég mun ekki beygja mig fyrir ţessum Rekka úr norđri,
síđasta afkomanda vafasamrar ćttar sem hefur lengi veriđ valdalaus.
Ţú hefur ekki vald til ađ meina endurkomu konungsins,
ráđsmađur.
Ég einn stjórna Gondor og enginn annar!
Komdu.
Hégómlegur metnađur heltekur hann.
Hann skýlir sér jafnvel á bak viđ sorg sína.
Ţessi borg hefur stađiđ í ţúsund ár.
Nú mun hún falla vegna duttlunga vitfirrings.
Og hiđ Hvíta tré konunganna mun aldrei blómstra aftur.
Hví standa ţeir enn vörđ um ţađ? - Vegna ţess ađ ţeir eiga von.
Veika og hverfandi von um ađ einn daginn blómstri ţađ á ný.
Ađ konungur muni koma
og ađ borgin verđi eins og hún var
áđur en hún varđ hnignun ađ bráđ.
Menn sneri baki viđ gömlu viskunni úr Vestri.
Konungar reistu grafhýsi glćsilegri en híbýli lifenda
og nöfn áa ţeirra voru ţeim kćrari en eigin synir.
Barnlausir höfđingjar sátu í gömlum sölum
og veltu vöngum yfir skjaldarmerkjafrćđi
eđa í háum, köldum turnum og rýndu í stjörnurnar
međ ţeim afleiđingum ađ Gondorţjóđ hnignađi.
Ćttbogi konunganna rofnađi. Hvíta tréđ visnađi.
Minni Menn tóku viđ stjórn Gondors.
Mordor. - Já, ţađ liggur ţarna.
Ţessi borg hefur ávallt veriđ í sjónmáli viđ Skuggann.
Ţađ er stormur í ađsigi.
Ţetta er ekkert venjulegt veđur. Ţetta er bragđ Saurons.
Mökkur sem hann sendir á undan skörum sínum.
Mordor-Orkarnir una illa dagsbirtu
svo hann hylur sólina til ađ auđvelda ţeim hergönguna.
Ţegar skuggi Mordors nćr til borgarinnar
mun ţađ hefjast.
Mínas Tíríđ.
Tilkomumikiđ. Hvert förum viđ nćst?
Ţađ er um seinan fyrir ţađ, Förungur.
Viđ komumst ekki frá borginni.
Hjálpin verđur ađ berast okkur.
Ţađ hlýtur ađ vera ađ líđa ađ tetíma.
Eđa ţađ vćri ţađ á sómasamlegum stađ ţar sem enn er tetími.
Viđ erum ekki á sómasamlegum stađ.
Fróđi? Hvađ er ađ?
Ţetta er bara tilfinning.
Ég held ađ ég muni ekki eiga afturkvćmt.
Jú, auđvitađ gerirđu ţađ. Ţetta er bara svartsýnisraus.
Viđ förum ţangađ og heim aftur, alveg eins og Bilbó.
Sannađu til.
Ég held ađ ţessi lönd hafi áđur tilheyrt konungsríki Gondors.
Endur fyrir löngu ţegar enn var konungur.
Sjáđu, Fróđi.
Konungurinn er aftur kominn međ kórónu.
Komiđ, Hobbitar! Megum ekki stoppa núna. Ţessa leiđ.
Ég geri ráđ fyrir ađ ţetta sé ađeins táknrćn stađa.
Ég á viđ,
ţeir ćtlast varla til ţess ađ ég berjist.
Er ţađ?
Nú ert ţú í ţjónustu ráđsmannsins.
Ţú verđur ađ gera ţađ sem ţér er sagt, Förungur Tóki.
Hobbitaflón.
Vörđur Borgarvirkisins.
Takk.
Stjörnurnar eru horfnar.
Er stundin runnin upp? - Já.
Ţađ er svo hljóđlátt.
Ţađ er djúpi andardrátturinn fyrir stóra stökkiđ.
Ég vil ekki vera í orrustu
en verst er ţó biđin og ađ vita ađ mađur kemst ekki undan.
Er einhver von, Gandalfur? Fyrir Fróđa og Sóma?
Ţađ var aldrei mikil von.
Ađeins glópavon.
Óvinurinn er tilbúinn.
Hann hefur safnađ saman öllum sínum styrk.
Ekki ađeins Orkum heldur líka Mönnum.
Fylkingum Harađa úr suđri, málaliđum frá ströndinni.
Allir munu Ţeir svara kalli Mordors.
Ţetta verđa endalok Gondors eins og viđ ţekkjum ţađ.
Hér mun höggiđ verđa ţyngst.
Verđi áin tekin, ef setuliđiđ í Osgilíađ fellur,
hverfa síđustu varnir borgarinnar.
Viđ höfum Hvíta vitkann.
Ţađ hlýtur ađ hafa eitthvađ ađ segja.
Gandalfur?
Sauron á eftir ađ afhjúpa banvćnasta Ţjón sinn,
Ţann sem mun leiđa heri Mordors í stríđinu.
Ţann sem sagt er ađ enginn lifandi mađur geti grandađ.
Nornakónginn frá Angmar.
Ţú hefur hitt hann áđur.
Hann stakk Fróđa á Vindbrjóti.
Hann er foringi Nazgúlanna.
Mestur Ţjónanna níu.
Mínas Morgúl er bćli hans.
Dauđaborgin.
Mjög ógeđfelldur stađur.
Fullur af óvinum.
Fljótir. Flýtiđ okkur!
Ţeir munu sjá. Ţeir munu sjá okkur.
Komdu burt!
Sjáiđ. Viđ höfum fundiđ hana.
Leiđina inn í Mordor.
Leynistigann.
Klifriđ.
Nei, Fróđi! - Ekki ţessa leiđ!
Hvađ er ţađ ađ gera? - Nei!
Ţeir kalla á mig. - Nei.
Feliđ ykkur!
Ég finn fyrir sverđblađi hans.
Nú er komiđ ađ henni.
Stórorrustu okkar tíma.
Komiđ burt, Hobbítsar. Viđ verđum ađ klifra.
Taflborđinu er uppstillt.
Mennirnir eru á hreyfingu.
Viđ förum upp, upp, upp stigann og svo inn í göngin.
Hvađ er í göngunum? Taktu nú vandlega eftir.
Ef eitthvađ hendir hann ţá er mér ađ mćta.
Ef mig grunar brögđ í tafli,
ef hárin á hnakkanum á mér fara ađ rísa ţá er ţessu lokiđ.
Enginn daunillur lćđupúki. Ţú ert búinn ađ vera.
Skilurđu ţađ? Ég fylgist međ ţér.
Hvađ var ţetta eiginlega? - Ekkert.
Ég var bara ađ fyrirbyggja misskilning.
Förungur Tóki, nú ţarf verk ađ vinna.
Annađ tćkifćri fyrir Hérađsbúa ađ sanna sinn mikla dug.
Ţú mátt ekki bregđast mér.
Ţađ hefur veriđ hljóđlátt handan árinnar.
Orkarnir láta lítiđ á sér krćla, Setuliđiđ kann ađ vera fariđ.
Viđ höfum sent njósnara út í Stafneyju.
Ef Orkarnir gera árás úr norđri fáum viđ viđvörun.
Ţögn.
Dreptu hann.
Ţeir koma ekki úr norđri!
Ađ Fljótinu! Hrađiđ ykkur!
Komiđ nú!
Hrađar.
Dragiđ sverđin úr slíđrum.
Haldiđ ţeim í skefjum!
Hvađ?
Amon Din.
Vitinn! Ţađ logar eldur á Amon Din!
Ţađ kviknar vonarglóđ.
Vitar Mínas Tíríđs! Vitarnir loga!
Gondor kallar á hjálp!
Og Róhan mun svara.
Safniđ saman Jóherrunum.
Kallađu saman herinn viđ Dynhörg.
Eins marga menn og hćgt er ađ finna.
Ţú hefur tvo daga.
Á ţriđja degi ríđum viđ til Gondors
og stríđs.
Gamlingi. - Yđar tign.
Farđu skjótt yfir Reiđmörkina.
Bođađu alla liđtćka menn til Dunhörgs.
Ríđur ţú međ okkur? - Ađeins til tjaldbúđanna.
Ţađ er hefđ ađ hirđmeyjar kveđji mennina.
Mennirnir hafa fundiđ foringja sinn.
Ţeir munu fylgja ţér í stríđ og jafnvel út í dauđann.
Ţú hefur veitt okkur von.
Afsakiđ.
Ég er međ sverđ. Veittu ţví viđtöku.
Ég býđ ţér ţjónustu mína, Ţjóđan konungur.
Og glađur ţigg ég hana.
Ţú verđur Káradúkur, riddari Róhans.
Hestamenn. Ég vildi ađ ég gćti kallađ saman hersveit Dverga,
í fullum herklćđum og skítuga.
Ćttmenn ţínir ţurfa líklega ekki ađ ríđa til stríđs.
Ég óttast ađ stríđiđ stefni ţegar til heimahaga ţeirra.
Svo ţađ er frammi fyrir veggjum Mínas Tíríđs
sem örlög okkar tíma verđa ákveđin.
Ţetta er stundin!
Riddarar Róhans, ţiđ hafiđ svariđ eiđa!
Uppfylliđ ţá nú gagnvart konungi og landi!
Faramír!
Viđ getum ekki haldiđ ţeim í skefjum. Borgin er töpuđ.
Segđu mönnunum ađ yfirgefa varđstađi sína.
Viđ ríđum til Mínas Tíríđs.
Nazgúl.
Leitiđ skjóls!
Hörfiđ! Hörfiđ til Mínas Tíríđs!
Hörfiđ!
Hopiđ! Hopiđ!
ÖId Manna er lokiđ.
Tími Orka er runninn upp.
Leitiđ skjóls!
Leitađu skjóls, herra!
Hann nálgast!
Míţrandír. - Hvíti riddarinn!
Opniđ hliđiđ!
Míţrandír!
Ţeir brutust í gegnum varnir okkar.
Ţeir hafa tekiđ brúna og vesturbakkann.
Liđssveitir Orka fara yfir Fljótiđ.
Ţetta er eins og Dynţór spáđi.
Lengi hefur hann fyrirséđ ţennan skapadóm.
Fyrirséđ og gert ekkert!
Faramír?
Ţetta er ekki fyrsti Stuttlungurinn sem ţú hefur séđ. - Nei.
Hefurđu séđ Fróđa og Sóma?
Hvar? Hvenćr?
Í Íđilju fyrir tćpum tveimur dögum.
Gandalfur, ţeir fara veginn til Morgúldals.
Og síđan um Kóngulskarđ.
Hvađ ţýđir ţađ?
Hvađ er ađ?
Faramír, segđu mér allt.
Segđu mér allt sem ţú veist.
Ţjónarđu borg ţinni međ ţessum hćtti?
Hćttirđu á tortímingu hennar?
Ég gerđi ţađ sem ég taldi vera rétt.
Ţađ sem ţú taldir vera rétt. Ţú sendir Máttarbauginn
inn í Mordor í höndum Stuttlungaflóns!
Ţađ hefđi átt ađ flytja hann til borgarinnar til varđveislu.
Falinn djúpt í dimmustu í hvelfingunum
og vćri ekki notađur
nema brýnustu nauđsyn bćri til. - Ég myndi ekki nota Hringinn
ţótt Mínas Tíríđ vćri ađ hruni komin
og ég einn gćti bjargađ henni.
Ţótt ţú viljir virđast vera tiginmannlegur og lítillátur
líkt og konungarnir til forna hefđi Boromír munađ föđur sinn.
Hann hefđi fćrt mér konunglega gjöf.
Boromír hefđi ekki komiđ međ Hringinn.
Hann hefđi teygt sig í hann og hrifsađ til sín.
Hann hefđi falliđ. - Ţú veist ekkert um ţetta mál.
Hann hefđi haldiđ honum fyrir sig
og ţegar hann hefđi snúiđ aftur hefđirđu ekki ţekkt son ţinn.
Boromír var trúr mér! Ekki einhver vitkalćrlingur!
Fađir?
Sonur minn.
Farđu.
Varlega, húsbóndi. Varlega.
Mjög hátt fall.
Stiginn er mjög hćttulegur.
Komdu, húsbóndi.
Komdu til Smjagals.
Fróđi!
Farđu til baka! Ekki snerta hann!
Hví hatar hann veslings Smjagal?
Hvađ hefur Smjagall gert honum?
Húsbóndi?
Húsbóndinn ber ţunga byrđi.
Smjagall ţekkir ţađ.
Mjög ţunga byrđi.
Sá feiti skilur ţađ ekki.
Smjagall gćtir húsbónda síns.
Hann vill Hringinn.
Hann ţarfnast hans. Smjagall sér ţađ í augum hans.
Mjög fljótlega mun hann biđja ţig um hann.
Sannađu til.
Sá feiti mun taka hann frá ţér.
Sendiđ fram allar hersveitir.
Ekki hćtta árásinni fyrr en borgin er hertekin.
Drepiđ ţá alla.
Hvađ um vitkann?
Ég mun buga hann.
Hvar eru Riddarar Ţjóđans?
Kemur her Róhans?
Míţrandír.
Hugrekki er besta vörnin sem ţiđ hafiđ núna.
Hvađ varstu ađ hugsa, Förungur Tóki?
Hvađa ţjónustu getur Hobbiti veitt svo merkum höfđingja Manna?
Ţađ var vasklega gert.
Höfđinglega framgöngu ćtti ekki ađ véfengja.
Ţú gengur í liđ turnvarđa. - Ég bjóst ekki viđ
ađ ţeir myndu finna einkennisklćđi mátuleg á mig.
Ţau tilheyrđu áđur ungum dreng í borginni.
Kjána sem varđi ótal stundum í drekadráp
í stađ ţess ađ sinna námi sínu. - Áttir ţú ţau?
Já. Fađir minn lét gera ţau handa mér.
Ég er hćrri en ţú varst ţá
ţótt ţađ sé ólíklegt ađ ég stćkki meira...
nema ţá á ţverveginn.
Ţau fór mér ekki heldur. Boromír var alltaf hermađurinn.
Ţeir voru svo líkir, hann og fađir minn.
Stoltir. Jafnvel ţrjóskir.
En sterkir.
Ég tel ađ ţú búir yfir annars konar styrk
og einn góđan veđurdag mun fađir ţinn sjá ţađ.
Hér međ sver ég hollustu og ţjónustu viđ Gondor
í stríđi eđa friđi,
í lífi eđa dauđa,
ţessa...
ţessa stundu og alla tíma,
uns höfđingi minn veitir mér lausn
eđa dauđinn tekur mig.
Og ţví mun ég ekki gleyma
né láta hjá líđa ađ launa ţađ sem mér er veitt.
Hollustu međ ást.
Hugdirfsku međ heiđri.
Eiđrof međ hefnd.
Viđ ćttum ekki ađ láta eftir ytri varnir okkar svo glatt,
varnir sem bróđir ţinn hélt lengi óskertum.
Hvađ vilt ţú ađ ég geri?
Ég eftirlćt ekki Pelennor-Fljót baráttulaust.
Ţađ verđur ađ ná Osgilíađ aftur.
Herra minn, Osgilíađ er á valdi Orka.
Ţađ verđur ađ tefla á tvćr hćttur í stríđi.
Er herforingi hér sem hefur enn hugrekki
til ađ gera ţađ sem höfđingi hans býđur?
Ţú óskar ţess ađ víxl hefđu orđiđ á hlutskiptum okkar.
Ađ ég hefđi dáiđ en Boromír lifađ.
Já.
Ţess óska ég.
Ţar sem ţú varst rćndur Boromír
mun ég gera ţađ sem ég get í hans stađ.
Hafđu mig í hćrri metum ef ég á afturkvćmt, fađir.
Ţađ fer eftir ţví međ hvađa hćtti heimkoma ţín verđur.
Hvađ ertu ađ gera?
Á ađ laumast burt? - Laumast?
Laumast?
Feiti Hobbitinn er alltaf svo kurteis.
Smjagall sýnir ţeim leynileiđir
sem enginn annar gćti fundiđ
og ţeir segja laumast.
Laumast?
Mjög indćll vinur. Já, djásni.
Mjög indćll. - Allt í lagi!
Ţú gerđir mér bara bilt viđ.
Hvađ varstu ađ gera?
Laumast.
Ţá ţađ. Hafđu ţađ eins og ţú vilt.
Mér ţykir leitt ađ vekja ţig, Fróđi.
Viđ verđum ađ halda áfram.
Ţađ er enn dimmt.
Ţađ er alltaf dimmt hér.
Ţađ er horfiđ!
Álfabrauđiđ. - Hvađ ţá?
Ţađ er ţađ eina sem viđ eigum eftir.
Hann tók ţađ. Ţađ hlýtur ađ vera.
Smjagall? Nei, ekki veslings Smjagall.
Smjagall hatar óţverra Álfabrauđ.
Vesćli lygari! Hvađ gerđirđu viđ ţađ?
Hann borđar ţađ ekki. Hann gćti ekki hafa tekiđ ţađ.
Sjáđu.
Hvađ er ţetta?
Mylsna á jakkanum hans.
Hann tók ţađ!
Hann tók ţađ.
Ég hef séđ hann. Hann tređur alltaf í sig ţegar húsbóndinn sér ekki.
Ţađ er óţverralygi!
Ţú ert daunillur, undirförull lćđupoki! - Sómi!
Hćttu ţessu!
Sómi!
Ég drep hann! - Nei, Sómi!
Mér ţykir ţetta leitt. Ég ćtlađi ekki ađ ganga svona langt.
Ég var bara svo... svo reiđur.
Hvílum okkur um stund.
Ţađ er allt í lagi međ mig. - Nei.
Ţađ er ekki allt í lagi međ ţig. Ţú ert örmagna.
Ţađ er Gollrir.
Ţađ er ţessi stađur.
Ţađ er ţessi hlutur sem ţú hefur um hálsinn.
Ég gćti hjálpađ ađeins. Ég gćti boriđ hann um stund.
Boriđ hann um stund.
Ég gćti boriđ hann.
Deilt byrđinni.
Farđu burt!
Ég ćtla ekki ađ halda honum.
Ég vil bara hjálpa.
Sérđu bara?
Hann vill fá hann fyrir sig.
Ţegiđu, ţú ţarna! Farđu burt! Komdu ţér héđan!
Nei, Sómi.
Ţađ ert ţú.
Mér ţykir ţetta leitt, Sómi.
En hann er lygari.
Hann hefur eitrađ hug ţinn gagnvart mér.
Ţú getur ekki hjálpađ mér lengur.
Ţér er ekki alvara.
Farđu heim.
Faramír!
Fađir ţinn er orđinn vitstola.
Ekki kasta lífi ţínu á glć í bráđrćđi.
Hvar liggur hollusta mín ef ekki hér?
Ţetta er borg Númenormanna.
Glađur mun ég fórna lífinu til ađ vernda fegurđ hennar,
minningu hennar og visku.
Fađir ţinn elskar ţig, Faramír.
Hann áttar sig á ţví áđur en yfir lýkur.
Getur ţú sungiđ, góđi Hobbiti?
Ja...
já.
Ađ minnsta kosti nógu vel fyrir eigin ţjóđ.
En viđ höfum enga söngva fyrir merka sali og...
illa tíma.
Og hví ćttu söngvar ţínir ekki ađ sćma sölum mínum?
Svona nú, syngdu mér söng.
Heiman út...
í heim oss ber
hundruđ stíga ađ kanna hér.
Fram um skugga...
fram um kaf og kvöld,
uns kviknađ hefur stjörnufjöld.
Ţoka, myrkur,
skuggi, ský...
er fyrir bí.
Er fyrir...
bí.
Áfram! Áfram!
Víkiđ fyrir konunginum.
Víkiđ frá.
Yđar tign.
Heill ţér, herra.
Grímbaldur, hve margir?
500 menn úr Vestfold, herra.
Viđ höfum 300 ađ auki úr Fenmörk, Ţjóđan konungur.
Hvar eru riddararnir frá Snćbráđ? - Engir hafa komiđ, herra.
Sex ţúsund spjót.
Innan viđ helmingur ţess sem ég vćnti.
Sex ţúsund nćgja ekki til ađ rjúfa rađir Mordors.
Fleiri munu koma.
Hver glötuđ stund flýtir fyrir falli Gondors.
Viđ höfum fram til dögunar, ţá verđum viđ ađ ríđa af stađ.
Hestarnir eru eirđarlausir
og mennirnir ţöglir.
Ţeim bregst ţor í skugga fjallsins.
Vegurinn ţarna...
hvert liggur hann?
Ţetta er vegurinn ađ Dimmholti, dyrunum undir fjallinu.
Enginn sem ţangađ fer á afturkvćmt.
Fjalliđ er illt.
Aragorn.
Finnum okkur eitthvađ matarkyns.
Svona.
Sannur róhanskur riddari.
Ég er tilbúinn.
Fyrirgefđu.
Ţađ er ekki svo hćttulegt.
Ţađ er ekki einu sinni beitt.
Ţađ dugar ekki. Ţú drepur ekki marga Orka međ bitlausu blađi.
Komdu.
Til sverđasmiđsins. Af stađ.
Ţú ćttir ekki ađ hvetja hann.
Ţú ćttir ekki ađ efast um hann.
Ég efast ekki um hugprýđi hans, ađeins handleggjalengdina.
Hví ćtti Kátur ađ verđa eftir?
Hann hefur ekki síđri ástćđu til ađ berjast en ţú.
Hví má hann ekki berjast fyrir ţá sem hann ann?
Ţú ert jafnfáfróđ um stríđ og Hobbitinn.
Ţegar óttinn sćkir á hann og blóđiđ, öskrin
og hryllingur vígvallarins heltekur hann...
heldurđu ţá ađ hann berđist ótrauđur?
Hann rynni af hólmi og myndi gera ţađ međ réttu.
Stríđ er umdćmi Manna, Jóvin.
Ég kýs mér dauđlegt líf.
Ég vildi ađ ég hefđi getađ séđ hann
einu sinni ađ lokum.
Herra?
Ţjóđan konungur bíđur ţín.
Ég dreg mig í hlé.
Elrond.
Ég kem fyrir hönd ástkćrrar dóttur minnar.
Arven er dauđvona.
Hún lifir ekki lengi illskuna sem breiđist nú út frá Mordor.
Ljós Aftanstjörnunnar dvín.
Eftir ţví sem Sauron styrkist fer ţrek hennar ţverrandi.
Líf Arvenar er nú bundiđ örlögum Hringsins.
Skugginn vofir yfir okkur, Aragorn.
Endalokin nálgast.
Ţađ eru ekki endalok okkar heldur hans.
Ţú ríđur til stríđs en ekki sigurs.
Herir Saurons sćkja ađ Mínas Tíríđ, ţú veist ţađ.
En á laun sendir hann annan flokk sem gerir árás frá Fljótinu.
Floti rćningjanna frá Umbrum siglir úr suđri.
Ţeir koma til borgarinnar eftir tvo daga.
Ţú ert ofurliđi borinn, Aragorn.
Ţú ţarft fleiri menn.
Ţađ eru engir.
Ţađ eru ţeir sem dvelja í fjallinu.
Morđingjar.
Svikarar.
Viltu ađ ég kalli ţá til orrustu?
Ţeir trúa á ekkert.
Ţeir svara engum.
Ţeir munu svara konungi Gondor.
Andúríll, Logi Vestursins,
smíđađur úr brotum Narsíls.
Sauron mun ekki hafa gleymt sverđi Elendils.
Hjörinn sem var brotinn
mun snúa aftur til Mínas Tíríđs.
Sá Mađur sem veldur mćtti ţessa sverđs
getur kallađ til sín her sem er banvćnni en nokkur á jarđríki.
Settu Rekkann til hliđar.
Vertu sá sem ţú fćddist til ađ verđa.
Farđu Dimmholtsveg.
Ég fćri Mönnum von.
Ég á mér enga sjálfur.
Hví gerirđu ţetta? Stríđiđ er í Austri.
Ţú getur ekki fariđ kvöldiđ fyrir orrustuna.
Ţú getur ekki yfirgefiđ mennina.
Jóvin... - Viđ ţörfnumst ţín hér.
Hví komstu?
Veistu ţađ ekki?
Í mér elskar ţú ađeins skuggann og ímyndina.
Ég get ekki veitt ţér ţađ sem ţú sćkist eftir.
Ég hef óskađ ţér sćlu frá ţví ég leit ţig fyrst augum.
Hvert ţykist ţú vera ađ fara?
Ekki núna.
Í ţetta sinn verđur ţú eftir, Gimli.
Hefurđu ekki lćrt neitt um ţrjósku Dverga?
Sćttu ţig viđ ţađ. Viđ förum međ ţér, drengur.
Hvađ er ađ gerast?
Hvert er hann ađ fara?
Ég skil ekki.
Aragorn!
Hví fer hann rétt fyrir orrustu?
Hann fer ţví ţađ er engin von.
Hann fer ţví hann er tilneyddur.
Of fáir hafa komiđ.
Viđ getum ekki sigrađ heri Mordors.
Nei.
Ţađ getum viđ ekki.
En viđ munum engu ađ síđur mćta ţeim í orrustu.
Ég hef gefiđ fyrirmćli.
Ţjóđin á ađ lúta stjórn ţinni í minn stađ.
Taktu sćti mitt í Gullinţekju.
Megir ţú verja Edóras lengi ef illa fer í orrustunni.
Hvađa öđrum skyldum viljiđ ţér ađ ég gegni, herra minn?
Skyldum?
Nei.
Ţađ vildi ég ađ ţú brostir á ný
en syrgđir ekki ţá sem tíminn hefur vitjađ.
Ţú munt lifa ţađ ađ sjá ţá daga koma á ný.
Og ekki meiri örvćntingu.
Hvers konar her hefst viđ á svona stađ?
Fordćmdur her.
Endur fyrir löngu sóru Fjallbúar síđasta konungi Gondor eiđ
um ađ koma honum til hjálpar og berjast.
En ţegar kalliđ kom,
ţegar ţörf Gondors var brýn,
flúđu ţeir og hurfu inn í myrkur fjallanna.
Ísildur lagđi ţá bölvun á ţá
um ađ ţeir fengju aldrei hvíld fyrr en eiđurinn vćri uppfylltur.
Hver mun kalla úr húmskugga gráum
hinn gleymda lýđ?
Arftaki Ţess er eiđa Ţeir sóru.
Úr norđri hann kemur og nauđur hann rekur...
Ađ brjótast um dyrnar ađ Dauđsmannsslóđ.
Blóđiđ storknar í ćđum mér.
Leiđin er lokuđ.
Hinir Dauđu gerđu hana.
Og hinir Dauđu halda henni.
Leiđin er lokuđ.
Breki!
Ég óttast ekki dauđa.
Ţetta er fáheyrt.
Fer Álfur í iđur jarđar, ţangađ sem Dvergur hćttir sér ei?
Skömmin myndi fylgja mér um aldur og ćvi.
Viđ verđum ađ ríđa hratt og léttbúnir.
Leiđin framundan er löng og mađur og dýr
verđa ađ komast á leiđarenda međ nćgan ţrótt til ađ berjast.
Litlir Hobbitar eiga ekki heima í stríđi, meistari Káradúkur.
Allir vinir mínir hafa haldiđ til orrustu.
Mér ţćtti skömm ađ ţví ađ vera skilinn eftir.
Ţađ er ţriggja daga sprettur til Mínas Tíríđs
og enginn riddara minna getur íţyngt sér međ ţér.
Ég vil berjast.
Ég hef ekki fleiri orđ um ţetta.
Ríddu međ mér.
Frú mín góđ?
Fylkiđ liđi! Haldiđ af stađ!
Ríđiđ!
Ríđiđ til Gondors!
Hvađ er ađ? Hvađ sérđu?
Ég sé móta fyrir Mönnum.
Og hestum.
Hvar? - Fölir fánar eins og skýjaslćđur.
Spjót rísa...
eins og vetrarkjarr í gegnum ţokuhjúp.
Hinir Dauđu elta.
Ţeir hafa veriđ bođađir.
Hinir Dauđu?
Bođađir?
Ég vissi ţađ.
Afbragđ.
Legolas!
Ekki líta niđur.
Hver kemur í ríki mitt?
Sá sem krefst hollustu ţinnar.
Hinir Dauđu líđa ekki lifendum ađ fara hér um.
Ţú munt líđa mér ţađ.
Leiđin er lokiđ.
Hinir Dauđu gerđu hana
og hinir Dauđu halda henni.
Leiđin er lokuđ.
Nú skalt ţú deyja.
Ég kveđ ykkur til ađ uppfylla eiđ ykkar.
Enginn nema konungur Gondor getur skipađ mér fyrir.
Hjörinn var brotinn.
Hann hefur veriđ endursmíđađur.
Berjist međ okkur og endurheimtiđ ćru ykkar.
Hverju svariđ ţiđ?
Ţetta er tímasóun, Aragorn.
Ţeir voru ćrulausir í lifanda lífi og eru ţađ enn í dauđanum.
Ég er erfingi Ísildurs.
Berjist fyrir mig
og ég mun lýsa eiđ ykkar efndan.
Hverju svariđ ţiđ?
Ég heiti ykkur ţví!
Berjist og ég mun aflétta ţessum vökudauđa!
Hverju svariđ ţiđ?
Veriđ kyrrir, svikarar!
Út!
Hlaupiđ!
Viđ berjumst.
Opniđ hliđiđ! Fljótir!
Flýtiđ ykkur!
Faramír!
Ekki segja ađ hann sé fallinn.
Ţeir voru ofurliđi bornir. Enginn komst af.
Ótti.
Borgin angar af honum.
Styttum ţeim ţjáningarnar.
Sleppiđ föngunum.
Valslöngvur!
Upp međ skildina!
Synir mínir eru fallnir.
Ćtt mín deyr út.
Hann er á lífi!
Ćtt ráđsmannanna hefur mistekist.
Hann ţarf lyf, herra.
Ćtt mín deyr út!
Herra minn!
Róhan...
hefur yfirgefiđ okkur.
Ţjóđan hefur svikiđ mig.
Yfirgefiđ varđstađi ykkar!
Flýiđ! Flýiđ eins og fćtur toga!
Búist til orrustu!
Flýtiđ ykkur! Verjiđ múrinn!
Snúiđ aftur á ykkar stađi!
Sendiđ ţetta illţýđi í hyldýpiđ!
Veriđ kyrrir ţar sem ţiđ eruđ.
Viđ ţurfum fleiri hnullunga! - Gćtiđ ykkar!
Niđur á neđri hćđina. Fljótir!
Takiđ ykkur stöđu!
Fljótir!
Haldiđ ţeim í skefjum! Hafiđ hemil á óttanum!
Veriđ kyrrir á varđstöđum ykkar! Berjist!
Ekki á turnana! Miđiđ á tröllin!
Drepiđ tröllin! Felliđ ţau!
Hrindiđ árásinni!
Förungur Tóki! Farđu aftur til Borgarvirkisins!
Ţú kallađir okkur fram til ađ berjast.
Ţetta er enginn stađur fyrir Hobbita.
Vörđur Borgarvirkisins, ekki ber á öđru.
Farđu nú aftur upp hćđina. Fljótur!
Hvađ eruđ ţiđ ađ gera, vesćlu úrţvćtti?
Dyrnar haggast ekki, ţćr eru of traustar.
Farđu aftur ţangađ og brjóttu ţćr niđur.
En ekkert getur rofiđ ţćr.
Grond rýfur ţćr.
Komiđ međ úlfshöfuđiđ.
Ţiđ fariđ ekki lengra.
Ţiđ fariđ ekki inn í ríki Gondors.
Hver er ţú ađ meina okkur landgöngu?
Legolas, skjóttu ađvörunarskoti fram hjá eyra bátsmannsins.
Vandađu miđiđ.
Ţar hafiđ ţiđ ţađ. Viđ vöruđum ykkur viđ.
Búiđ ykkur undir borđgöngu.
Borđgöngu? Ykkar og hvađa hers?
Ţessa hers.
Ţangađ inn.
Hvađa stađur er ţetta?
Húsbóndinn verđur ađ fara inn í göngin.
Nú ţegar ég er hér held ég ađ ég vilji ţađ ekki.
Ţađ er eina leiđin.
Farđu inn...
eđa snúđu viđ.
Ég get ekki snúiđ viđ.
Hvađ lykt er ţetta? - Orkasori.
Orkar koma stundum hingađ inn.
Flýttu ţér!
Ţessa leiđ.
Smjagall?
Hérna.
Ţetta er klístrađ. Hvađ er ţetta?
Ţú sérđ ţađ brátt.
Ójá, ţú sérđ ţađ brátt.
Smjagall?
Smjagall!
Sómi.
Og Ţér, Fróđi Baggi,
gef ég ljós Jarendils, dáđustu stjörnu okkar.
Megi Ţađ lýsa Ţér í myrkrinu
Ţegar öll önnur ljós eru slokknuđ.
Fluguskömmin brún,
hví grćtur hún?
Í vef er fastur sauđur,
bráđum verđurđu...
étinn.
Komst ţađ undan, djásni?
Ekki í ţetta sinn.
Ekki í ţetta sinn! - Nei!
Ţađ vorum ekki viđ. Ţađ vorum ekki viđ!
Smjagall myndi ekki skađa húsbóndann.
Viđ sórum ţađ!
Ţú verđur ađ trúa oss.
Ţađ var djásniđ!
Djásniđ lét okkur gera ţađ.
Ég verđ ađ tortíma honum, Smjagall.
Ég verđ ađ tortíma honum beggja okkar vegna.
Nei!
Mér ţykir ţetta svo leitt, Sómi.
Mér ţykir ţetta svo leitt.
Ţessi Ţraut féll Ţér í skaut, Fróđi frá Hérađi.
Ef Ţú finnur ekki leiđina
gerir Ţađ enginn.
Njósnararnir segja ađ Mínas Tíríđ sé umkringd.
Neđri hćđirnar standa í logum.
Hersveitir Óvinarins sćkja fram úr öllum áttum.
Tíminn vinnur gegn okkur. - Ferđbúist!
Hertu hugann, Kátur. Ţessu lýkur senn.
Góđa frú, ţú ert fögur og hugrökk
og hefur mikiđ til ađ lifa fyrir
og átt marga sem unna ţér.
Ég veit ađ ţađ verđur ekki aftur snúiđ.
Ég veit ađ ţađ er til lítils ađ vona.
Vćri ég frćkinn Róhanriddari sem gćti drýgt hetjudáđir...
En ég er ţađ ekki. Ég er Hobbiti.
Og ég veit ađ ég get ekki bjargađ Miđgarđi.
Mig langar bara ađ hjálpa vinum mínum.
Fróđa.
Sóma.
Pípni.
Umfram allt óska ég ţess ađ ég gćti séđ ţá aftur.
Búist til brottfarar!
Hafiđ hrađann á! Viđ ríđum í nótt!
Til orrustu. - Til orrustu.
Aftur til hliđsins! Flýtiđ ykkur!
Ég er ráđsmađur Anaríonsćttar.
Sem slíkur hef ég gengiđ minn veg
og sem slíkur mun ég nú sofa.
Gondor er glötuđ.
Ţađ er engin von fyrir Menn.
Hví flýja flónin?
Betra ađ deyja fyrr en síđar
ţví dauđinn er óumflýjanlegur.
Engin gröf fyrir Dynţór og Faramír.
Enginn langur, hćgur svefn hins smurđa dauđa.
Viđ munum brenna eins og fornkonungarnir heiđnu.
Sćkiđ viđ og olíu.
Rólegir.
Rólegir!
Ţiđ eruđ hermenn Gondors.
Sama hvađ kemur inn um hliđiđ hvikiđ ţiđ hvergi.
Örvadrífu!
Skjótiđ!
Slepptu honum, ógeđiđ ţitt.
Slepptu honum!
Ţú snertir hann ekki aftur.
Komdu og ljúktu ţessu.
Burt!
Fróđi.
Ć, nei. Fróđi.
Vaknađu.
Ekki skilja mig einan eftir.
Ekki fara ţangađ sem ég get ekki fylgt ţér eftir.
Vaknađu.
Ekki sofandi.
Dáinn.
Komiđ hingađ, úrţvćtti!
Hvađ er ţetta?
Ţađ lítur út fyrir ađ Skella hafi veriđ ađ leika sér.
Drap hún annan? - Nei.
Ţessi náungi er ekki dauđur.
Ekki dauđur?
Hún stingur hann međ broddinum
og hann linast upp eins og úrbeinađur fiskur.
Ţá getur hún gert viđ hann hvađ sem henni sýnist.
Ţannig kýs hún ađ éta. Ferskt blóđ.
Fariđ međ hann í turninn!
Heimskingi geturđu veriđ, Sómi.
Ţessi óţverri vaknar eftir nokkra tíma.
Ţá óskar hann ţess ađ hann hefđi aldrei fćđst.
Vistarvera sálar hans hrynur.
Hann brennur.
Brennur nú ţegar.
Hann er ekki dáinn.
Hann er ekki dáinn!
Nei!
Hann er ekki dáinn!
Vertu sćll, Förungur, sonur Páladíns.
Ég leysi ţig undan ţjónustu minni.
Farđu nú og deyđu á ţann hátt sem ţú óskar sjálfur.
Helliđ olíu á viđinn!
Áfram! Flýtiđ ykkur! - Gandalfur!
Hvar er Gandalfur?
Gandalfur!
Hörfiđ!
Borgarhliđiđ er rofiđ!
Hörfiđ! Upp á ađra hćđ!
Forđiđ konum og börnum! Komiđ ţeim undan!
Hörfiđ!
Fljótir!
Haldiđ inn í borgina. Drepiđ allt sem á vegi verđur.
Felliđ ţá!
Berjist! Berjist til síđasta manns!
Berjist fyrir lífinu!
Gandalfur!
Dynţór hefur misst vitiđ!
Hann brennir Faramír lifandi. - Upp. Fljótur.
Hverfđu aftur í hyldýpiđ.
Steypstu niđur í tómiđ sem bíđur ţín og húsbónda ţíns.
Ţekkirđu ekki dauđann ţegar hann vitjar ţín, gamli mađur?
Ţetta er mín stund.
Gandalfur!
Ţú hefur brugđist.
Heimur Manna mun falla.
Vertu hugrakkur, Kátur. Hugrakkur fyrir vini okkar.
Myndiđ fylkingar, mađkar! Myndiđ fylkingar!
Spjótliđar fremstir, bogamenn ađ baki ţeirra.
Jómar, leiddu fylkingu ţína í árás á vinstri hliđina.
Veriđ viđbúnir.
Gamlingi, fylgdu konungsfánanum niđur eftir miđjunni.
Grímbaldur, leiddu flokk ţinn til hćgri
eftir ađ ţiđ fariđ fram hjá múrnum.
Sćkiđ fram og óttist ekkert myrkur!
Rísiđ til dáđa, riddarar Ţjóđans!
Spjót skulu skekin!
Skildir skulu klofna!
Sverđdagur,
blóđdagur...
áđur renni sólin!
Hvađ sem gerist, haltu ţig hjá mér. Ég mun gćta ţín.
Ríđiđ fram!
Ríđiđ!
Ríđiđ til tortímingar og heimsendis!
Dauđi!
- Dauđi!
Fram Jörlungar!
Skjótiđ!
Árás!
Skjótiđ ađ vild!
Beriđ eld ađ holdi okkar.
Stöđviđ ţessa vitfirringu!
Ţú kannt ađ vinna sigur á vígvellinum eina dagstund
en gegn valdinu sem er risiđ í austri er enginn sigur.
Nei!
Ţú tekur son minn ekki frá mér!
Faramír.
Ţannig lýkur ćvi Dynţórs Ekţelíonssonar.
Rekiđ ţá ađ Fljótinu!
Tryggiđ borgina!
Rađiđ ykkur aftur upp!
Ţeytiđ herlúđrana! Ráđist á ţá!
Árás!
Felliđ hann!
Fylgiđ mér!
Taktu viđ taumunum.
Farđu til vinstri!
Vinstri!
Miđiđ á höfuđin!
Felliđ hann! Felliđ hann!
Kátur!
Ég bjóst ekki viđ ađ ţessu myndi ljúka svona.
Ljúka?
Nei, ferđinni lýkur ekki hér.
Dauđinn er bara annar vegur
sem viđ verđum öll ađ fara.
Grá regnslćđa ţessa heims fellur frá
og allt breytist í silfrađ gler.
Og ţá sér mađur ţađ.
Hvađ, Gandalfur?
Sér hvađ?
Hvítu strendurnar...
og handan ţeirra.
Hiđ fjarlćga grćna land
undir skjótri sólarupprás.
Ţađ er ekki svo slćmt. - Nei.
Nei, ţađ er ţađ ekki.
Komiđ til mín! Til mín!
Gćddu ţér á holdi hans.
Ég drep ţig ef ţú snertir hann.
Komdu ekki á milli Nazgúlsins og bráđar hans.
Ţiđ eruđ seinir ađ venju, sjórćningjarćflar!
Hér ţarf ađ bregđa brandi.
Áfram nú, sćrottur! Komiđ ykkur frá borđi!
Ţađ er nóg fyrir okkur báđa.
Megi betri Dvergurinn vinna.
Fáráđur. Enginn mađur fćr drepiđ mig.
Deyđu nú.
Ég er enginn mađur.
Fimmtán! Sextán!
Sautján!
Kátur!
Legolas!
Ţrjátíu og ţrír. Ţrjátíu og fjórir.
Ţessi telst bara sem einn!
Komiđ bara!
Ég ţekki andlit ţitt...
Jóvin.
Sjón mín sortnar.
Nei.
Ég ćtla ađ bjarga ţér.
Ţú hefur ţegar gert ţađ.
Jóvin...
líkami minn er brotinn.
Ţú verđur ađ leyfa mér ađ fara.
Nú hverf ég til feđra minna
og jafnvel í ţeim tignarlega hópi
ţarf ég ekki ađ fyrirverđa mig.
Jóvin.
Slepptu okkur.
Óráđlegt.
Ţeir gagnast vel í neyđ ţótt dauđir séu.
Ţú hést okkur ţví.
Svardögum ykkar er fullnćgt.
Fariđ.
Hvílist í friđi.
Kátur.
Nei!
Kátur!
Kátur.
Kátur, ţetta er ég.
Ţetta er Pípinn.
Ég vissi ađ ţú fyndir mig. - Já.
Ćtlarđu ađ yfirgefa mig? - Nei, Kátur.
Ég ćtla ađ annast ţig.
Snertu ţetta ekki!
Ţessi glitrandi skyrta tilheyrir mér.
Hún fer til Augans mikla ásamt öllu öđru.
Ég tek ekki viđ skipunum frá daunillri Morgúlrottu!
Ef ţú snertir hana
rek ég sverđiđ í kviđinn á ţér.
Rćfillinn reyndi ađ stinga mig!
Drepiđ hann!
Ţetta er fyrir Fróđa!
Og fyrir Hérađ!
Og ţetta er fyrir Karlinn!
Hćttu ţessu hríni, mykjuhaugarottan ţín.
Ég ćtla ađ blóđga ţig eins og stunginn grís.
Ekki ef ég sting ţig fyrst. - Sómi!
Sómi, mér ţykir ţetta allt svo leitt.
Komum ţér héđan. - Ţađ er um seinan. Ţessu er lokiđ.
Ţeir tóku hann. Sómi!
Ţeir tóku Hringinn.
Ég biđ forláts, en ţeir gerđu ţađ ekki.
Ég héIt ég hefđi misst ţig...
svo ég tók hann.
Bara til varđveislu.
Fáđu mér hann.
Fáđu mér Hringinn, Sómi.
Fáđu mér Hringinn.
Ţú verđur ađ skilja.
Hringurinn er mín byrđi.
Hann mun tortíma ţér, Sómi.
Komdu, Fróđi.
Viđ ćttum ađ finna föt á ţig.
Ţú getur ekki gengiđ í gegnum Mordor kviknakinn.
Okkur tókst ţađ, Fróđi.
Viđ komumst til Mordor.
Ţeir eru svo margir.
Viđ komumst aldrei óséđir í gegn.
Ţetta er hann.
Augađ.
Viđ verđum ađ fara ţangađ, Fróđi.
Annađ kemur ekki til greina.
Komdu. Byrjum bara á ţví ađ koma okkur niđur hlíđina.
Fróđi er kominn lengra en sjón mín eygir.
Myrkriđ ágerist.
Ef Sauron hefđi Hringinn myndum viđ vita ţađ.
Ţađ er ađeins tímaspursmál.
Víst hefur hann beđiđ ósigur
en á bak viđ múra Mordors endur- skipuleggur Óvinurinn her sinn.
Leyfum honum ađ vera ţar.
Leyfum honum ađ rotna! Hvađ varđar okkur um ţađ?
Ţví 10.000 Orkar standa nú á milli Fróđa og Dómsdyngju.
Ég hef sent hann út í dauđann.
Nei.
Ţađ er enn von fyrir Fróđa.
Hann ţarf tíma og örugga leiđ yfir Gorgorótsléttu.
Viđ getum veitt honum ţađ. - Hvernig?
Viđ lokkum fram heri Saurons.
Tćmum lönd hans.
Síđan söfnum viđ öllu okkar liđi og göngum til Myrkrahliđsins.
Viđ getum ekki unniđ sigur međ vopnavaldi.
Ekki fyrir okkur.
En viđ getum veitt Fróđa tćkifćri
ef viđ látum Auga Saurons einblína á okkur.
Blindum hann fyrir öllu öđru sem hreyfist.
Tálbeita.
Fullvissa um dauđa. Lítil von um árangur.
Eftir hverju bíđum viđ?
Sauron mun gruna ađ ţetta sé gildra.
Hann bítur ekki á agniđ.
Ég held ađ hann geri ţađ.
Lengi hefur ţú elt mig.
Lengi hef ég forđast ţig.
Ekki lengur.
Sjá sverđiđ Elendíl.
Borgin hefur hljóđnađ.
Ţađ er enginn ylur frá sólinni.
Kuldinn ágerist.
Ţetta er bara raki fyrstu vorrigninganna.
Ég held ađ myrkriđ vari ekki mikiđ lengur.
Sjáđu, Orkarnir...
ţeir hafa sig á brott.
Ţarna sérđu, Fróđi. Loksins er heppnin međ okkur.
Áfram, slóđar!
Áfram! Hrađar!
Áfram međ ykkur, rćflar!
Ég hýđi ykkur inn ađ beini!
Áfram!
Hvađ er ég búinn ađ segja ykkur?
Á fćtur!
Fljótir, slóđarnir ykkar!
Ţiđ tveir fariđ beint í fremstu víglínu!
Fljótir! Af stađ! Í röđ! Áfram!
Til hliđsins, slóđar! Röskir nú!
Vitiđ ţiđ ekki ađ viđ eigum í stríđi?
Stađar nem!
Liđsskođun!
Sómi, hjálpađu mér. - Fróđi.
Stattu upp, Fróđi. Stattu upp!
Hann er svo ţungur.
Ć, nei.
Hvađ á ég ađ gera?
Sláđu mig. - Hvađ ţá?
Sláđu mig, Sómi. Byrjum ađ slást.
Láttu mig vera!
Enginn stjakar viđ mér, vesćli ormur!
Láttu mig í friđi!
Hćttiđ ţessu! Hćttiđ ţessu!
Ég tek úr ţér iđrin ef ţú stöđvar ekki ţessi lćti!
Áfram, Sómi. Núna!
Áfram, rćflar!
Aftur í röđ!
Mađkar!
Fariđ aftur í röđina, slóđar!
Áfram, áfram! Drattist úr sporunum!
Ég veld...
Ég veld ekki Hringnum, Sómi.
Hann er...
Hann er of ţung byrđi.
Hann er svo mikil byrđi.
Viđ förum í ţessa átt. Eins beina leiđ og viđ getum.
Ţađ er ástćđulaust ađ bera neitt nema brýnustu nauđsynjar.
Fróđi.
Sjáđu.
Ţađ er ljós og fegurđ ţarna uppi
sem enginn skuggi fćr snert.
Taktu minn.
Ţađ eru nokkrir dropar eftir.
Ţađ verđur ekkert eftir fyrir heimferđina.
Ég held ađ ţađ verđi engin heimferđ, Fróđi.
Fróđi, leggstu niđur!
Feldu ţig!
Fróđi!
Hvar eru ţeir?
Sendiđ höfđingja Myrkralandsins fram!
Látiđ hann međtaka dóm sinn!
Húsbóndi minn, Sauron mikli, býđur yđur velkomna.
Er nokkur í ţessum skríl sem hefur umbođ til ađ rćđa viđ mig?
Viđ komum ekki til ađ semja viđ Sauron,
trúlausan og bölvađan.
Segđu húsbónda ţínum ađ herir Mordors skuli leystir upp
og hann á ađ yfirgefa ţessi lönd fyrir fullt og allt.
Gamli gráskeggur.
Ég er međ grip sem mér var faliđ ađ sýna ykkur.
Fróđi.
Fróđi!
Ţögn. - Nei!
Ţögn!
Ég sé ađ Stuttlungurinn var ykkur kćr.
Vitiđ ađ hann ţjáđist mikiđ fyrir hendi gestgjafa síns.
Hvern hefđi grunađ ađ svona stubbur ţyldi slíkar kvalir?
Og hann gerđi ţađ, Gandalfur.
Hann gerđi ţađ.
Og hver er ţetta? Erfingi Ísildurs?
Ţađ ţarf meira en brotiđ Álfasverđ til ađ verđa konungur.
Ég reikna međ ađ samninga- viđrćđunum sé lokiđ.
Ég trúi ţessu ekki.
Ég neita ađ trúa ţví.
Til baka.
Til baka!
Ţađ er fariđ, Fróđi.
Ljósiđ beinist nú í norđurátt.
Eitthvađ hefur fangađ augnaráđ ţess.
Haldiđ kyrru fyrir!
Synir Gondors og Róhans, brćđur mínir!
Ég sé í augum ykkar
sama óttann og drćgi úr mér kjark.
Sá dagur kann ađ koma ađ hugrekki Manna bregst
og viđ yfirgefum vini okkar og rjúfum öll tryggđabönd.
En ţetta er ekki sá dagur.
Stund úlfa og brotinna skjalda,
ţegar ÖId Manna hrynur til grunna.
En ţetta er ekki sá dagur.
Í dag berjumst viđ!
Fyrir allt sem ykkur er kćrt á ţessari góđu jörđ
biđ ég ykkur ađ ţrauka,
Menn Vestursins!
Aldrei bjóst ég viđ ađ falla í orrustu viđ hliđ Álfs.
En viđ hliđ vinar?
Já.
Ég vćri sáttur viđ ţađ.
Manstu eftir Hérađi, Fróđi?
Senn kemur vor
og aldingarđarnir standa í blóma.
Og fuglarnir gera sér hreiđur í hesliviđarkjarrinu.
Og ţeir munu sá sumarbygginu á láglendisökrunum
og borđa fyrstu jarđarberin međ rjóma.
Manstu hvernig jarđarber bragđast?
Nei, Sómi, ég man ekki hvernig matur bragđast
eđa vatnsniđur hljómar
eđa hvernig gras er viđkomu.
Ég er...
nakinn í myrkrinu.
Ţađ er engin hula milli mín og eldhjólsins.
Ég sé hann međ vökuaugum mínum.
Losum okkur ţá viđ hann...
í eitt skipti fyrir öll.
Komdu, Fróđi.
Ég get ekki boriđ hann fyrir ţig
en ég get boriđ ţig.
Komdu!
Aragorn.
Elessar.
Fyrir Fróđa.
Sjáđu, Fróđi.
Dyr.
Viđ erum nćstum komnir.
Snjallir Hobbitar ađ klifra svona hátt.
Mátt ekki fara ţangađ.
Mátt ekki meiđa djásniđ.
Ţú sórst!
Ţú sórst viđ djásniđ!
Smjagall gaf loforđ!
Smjagall laug.
Fróđi!
Ernir.
Ernirnir koma!
Fróđi!
Ég er hér, Sómi.
Tortímdu honum!
Gerđu ţađ! Núna!
Kastađu honum í eldinn!
Eftir hverju bíđurđu?
Slepptu honum bara!
Hringurinn er minn.
Nei. Nei.
Nei!
Já!
Djásniđ! Djásniđ!
Réttu mér höndina!
Taktu í höndina á mér!
Nei!
Ekki sleppa.
Teygđu ţig!
Fróđi!
Hann er horfinn.
Ţessu er lokiđ. - Já, Fróđi.
Núna er ţessu lokiđ.
Ég sé Hérađ.
Brúnavínsbrúna.
Baggabotn.
Flugelda Gandalfs.
Ljós veislutrésins.
Rósu Kotmann ađ dansa.
Hún var međ borđa í hárinu.
Ef ţađ hefđi átt fyrir mér ađ liggja ađ kvćnast
hefđi ţađ veriđ hún.
Ţađ hefđi veriđ hún.
Ţađ gleđur mig ađ vera hjá ţér, Sómi Gamban...
hér viđ lok alls.
Gandalfur?
Fróđi!
Gimli!
Nú hefjast dagar konungsins.
Megi ţeir njóta blessunar.
Ţessi dagur tilheyrir engum einum manni
heldur öllum.
Endurbyggjum í sameiningu ţennan heim
svo viđ getum deilt dögum friđar.
Kćru vinir...
ţiđ hneigiđ ykkur ekki fyrir neinum.
Og Ţannig vildi til ađ Fjórđa öld Miđgarđs hófst.
Og Föruneyti Hringsins,
Ţótt bundiđ vćri ćvarandi vináttu- og kćrleiksböndum,
leiđ undir lok.
Ţrettán mánuđum upp á dag
eftir ađ Gandalfur sendi okkur af stađ í langferđina
litu augu okkar kunnuglega sjón.
Viđ vorum komnir heim.
Sćll.
Gćttu ađ graskerinu.
Meira af ţví sama, Rósa. - Góđa nótt, piltar.
Hvernig tekur mađur upp Ţrćđi fyrra lífs?
Hvernig heldur mađur áfram
Ţegar mađur í hjarta sínu byrjar ađ skilja
ađ Ţađ verđur ekki aftur snúiđ?
Sumt fćr tíminn ekki lćknađ.
Sum mein liggja of djúpt
og hafa tekiđ sér bólfestu.
Út og heim aftur... Saga Hobbita eftir Bilbó Bagga
Fróđi?
Hvađ er ađ?
Ţađ eru liđin nákvćmlega fjögur ár síđan viđ vorum á Vindbrjóti.
Sáriđ hefur aldrei gróiđ ađ fullu.
Út og heim aftur... Saga Hobbita eftir Bilbó Bagga.
Og Hringadróttinssaga eftir Fróđa Bagga.
Ţú laukst viđ hana.
Ekki alveg.
Ţađ er pláss fyrir dálítiđ meira.
Bilbó sagđi mér eitt sinn ađ hans Ţćtti í sögunni lyki.
Ađ hvert og eitt okkar komi og fari í frásögninni.
Sögu Bilbós var nú lokiđ.
Hann fćri ekki í fleiri ferđir...
ađ einni undanskilinni.
Segđu mér aftur, drengur, hvert erum viđ ađ fara?
Til hafnarinnar, Bilbó.
Álfarnir hafa veitt ţér sérstakan heiđur,
pláss á síđasta skipinu sem fer frá Miđgarđi.
Fróđi?
Er nokkur von til ađ sjá gamla hringinn minn aftur?
Ţann sem ég gaf ţér?
Ţví miđur, frćndi.
Ég er hrćddur um ađ ég hafi týnt honum.
Ć, ţađ var leitt.
Mér hefđi ţótt gaman ađ halda á honum í síđasta sinn.
Hér er sjón sem ég hef aldrei séđ áđur.
Vald hringanna ţriggja er liđiđ undir lok.
Nú er komiđ ađ yfirráđum Manna.
Hafiđ kallar okkur heim.
Ég held...
ađ ég sé tilbúinn fyrir annađ ćvintýri.
Fariđ vel,
hugrökku Hobbitarnir mínir.
Verki mínu er nú lokiđ.
Hér ađ lokum, viđ strendur hafsins,
líđur Föruneyti okkar undir lok.
Ég ćtla ekki ađ segja "grátiđ ekki"...
ţví ekki eru öll tár af hinu illa.
Stundin er runnin upp, Fróđi.
Hvađ á hann viđ?
Viđ lögđum upp til ađ bjarga Hérađi, Sómi,
og ţví hefur veriđ bjargađ.
En ekki fyrir mig.
Ţér er ekki alvara.
Ţú getur ekki fariđ.
Síđustu blađsíđurnar eru ćtlađar ţér, Sómi.
Kćri Sómi.
Ţú getur ekki alltaf látiđ tvennt togast á í Ţér.
Ţú Ţarft ađ vera heill um ókomin ár.
Ţú hefur svo margt ađ njóta, upplifa og gera.
Hlutverk Ţitt í sögunni heldur áfram.
Jćja.
Ég er kominn aftur.
ENDIR
--