Veröldin er breytt.
Ég finn ţađ í vatninu.
Ég finn ţađ í jörđinni.
Ég finn angan ţess í loftinu.
Margt af ţví sem áđur var er horfiđ
ţví enginn sem nú lifir man eftir ţví.
HRINGADRÓTTINSSAGA
Ţađ hófst međ smíđi Hringanna miklu.
Ţrír voru gefnir Álfum.
Ódauđlegir, vitrastir og heiđarlegastir allra.
Sjö Dvergahöfđingjum.
Miklir námumenn og smiđir fjallahallanna.
Og níu...
níu hringar voru gefnir kynţćtti Manna
sem, umfram alla ađra, ţrá völd.
Ţví í hringunum var bundinn mátturinn og viljinn
til ađ stjórna hverjum kynţćtti.
En allir voru ţeir blekktir
ţví annar hringur var búinn til.
Í landi Mordor, í eldum Dómsdyngju,
skóp Sauron Myrkradróttinn á laun Máttarbaug
til ađ stjórna öllum hinum.
Í ţennan Hring hellti hann grimmd sinni, illgirni
og vilja sínum til ađ ráđa yfir öllu lífi.
Einn Hringur rćđur ţeim öllum.
Eitt af öđrum
féllu hin Frjálsu lönd Miđgarđs undir ok Hringsins.
En sumir veittu viđnám.
Síđasta bandalag Manna og Álfa hóf baráttu gegn herjum Mordor
og í hlíđum Dómsdyngju
börđust ţeir fyrir frelsi Miđgarđs.
Sigur var innan seilingar.
En vald Hringsins varđ ekki brotiđ á bak aftur.
Ţađ var á ţessu andartaki, ţegar öll von var úti,
ađ Ísildur, sonur konungsins, hóf sverđ föđur síns á loft.
Sauron, óvinur hinna Frjálsu kynţátta Miđgarđs,
var sigrađur.
Hringurinn gekk til Ísildurs,
sem gafst ţetta eina tćkifćri til ađ eyđa illskunni um alla tíđ.
En hjörtu Manna
eru auđspillanleg
og Máttarbaugurinn hafđi sjálfstćđan vilja.
Hann sveik Ísildur...
í dauđann.
Og sumir hlutir sem hefđu ekki átt ađ gleymast
glötuđust.
Sagan varđ ađ ţjóđsögu,
ţjóđsagan varđ ađ gođsögn
og í 2500 ár
vissi enginn af Hringnum
fyrr en, ţegar tćkifćri gafst,
ađ ţađ fannst nýr burđarmađur.
Hnossiđ mitt.
Hringurinn komst í fórur veru ađ nafni Gollrir
sem fór međ hann djúpt í göng Ţokufjalla
og ţar heltók Hringurinn hann.
Hann kom til mín.
Minn eigin. Ástin mín. Minn eigin.
Hnossiđ mitt.
Hringurinn veitti Gollri óeđlilegt langlífi.
Í 500 ár eitrađi hann huga hans
og í drungalegu rökkrinu í helli Gollris beiđ hann.
Myrkur lćddist aftur yfir skóga heimsins.
Orđrómur barst um skugga í Austri,
pískur um nafnlausan ótta, og Máttarbaugurinn skynjađi
ađ tími hans var runninn upp.
Hann yfirgaf Gollri.
En ţá gerđist dálítiđ sem Hringurinn sá ekki fyrir.
Ólíklegasta vera sem hćgt er ađ hugsa sér fann hann.
Hvađ er ţetta?
Hobbiti.
Bilbó Baggi frá Hérađi.
Hringur.
Týnt!
Hnossiđ mitt er týnt!
Brátt rennur upp sá tími
ađ Hobbitar munu móta framtíđ alls Miđgarđs.
Tuttugasti og annar dagur septembermánađar
áriđ 1 400...
samkvćmt tímatali Hérađs.
Baggabotni, Baggatröđ, Hobbtúni, Vestfjórđungi...
Hérađi...
Miđgarđi.
Á ţriđju Öld ţessa heims.
Út og heim aftur:
Saga Hobbita.
Eftir Bilbó Bagga.
Út og heim aftur... Saga Hobbita eftir Bilbó Bagga
Jćja...
hvar skal byrja?
Já.
Um...
Hobbita.
Hobbitar hafa stundađ búskap í hinum fjóru Fjórđungum Hérađs
í hundruđ ára
sáttir viđ ađ hunsa og vera hunsađir
af heimi Stóra fólksins.
Ţar sem í Miđgarđi búa óteljandi undarlegar verur
hljóta Hobbitar ađ virđast lítilvćgir
ţví ţeir eru hvorki ţekktir sem miklir vígakappar
né taldir međal hinna vitrustu.
Fróđi! Ţađ er einhver ađ banka.
Í sannleika sagt hafa sumir látiđ ţess getiđ
ađ matur sé helsta ástríđa Hobbita.
Fremur meinleg athugasemd
ţar sem viđ höfum einnig ţróađ međ okkur mikinn áhuga á ölgerđ
og tóbaksreykingum.
En hjartfólgnast er okkur ađ vera
í friđi og ró
á góđri, rćktađri jörđ.
Ţví allir Hobbitar unna ţví sem vex úr jörđu.
Og já, eflaust ţykja mörgum hćttir okkar sérkennilegir
en í dag af öllum dögum stađfestist ţađ fyrir mér:
Ţađ er alls ekki svo slćmt ađ lifa fábrotnu lífi.
TlL HAMlNGJU MEĐ AFMĆLlĐ BILBÓ BAGGI
Fróđi, dyrnar!
Skollinn, hvar er drengurinn?
Fróđi!
Frá upphafi sínu viđ húsadyr;
Enn ţrćđa verđ ég hann sem fyr.
Vegurinn teygist ć og ć
frá upphafi sínu viđ húsadyr;
nú ţrýtur bćđi ţorp og bć,
en ţrćđa verđ ég hann sem fyr. -Ţú ert seinn.
Vitkinn er aldrei seinn, Fróđi Baggi.
Né kemur hann snemma. Hann kemur ţegar hann ćtlar sér ţađ.
Ţađ er dásamlegt ađ sjá ţig, Gandalfur.
Varla hélstu ađ ég myndi missa af afmćli Bilbós frćnda ţíns?
Hvernig hefur gamli grallarinn ţađ?
Ég hef heyrt ađ veislan verđi óhemju vegleg.
Ţú ţekkir Bilbó. Ţetta veldur fjađrafoki í öllu Hérađi.
Ţađ ćtti ađ gleđja hann.
Hálfu Hérađi er bođiđ.
Og hinir mćta líka engu ađ síđur.
Og ţannig gengur lífiđ fyrir sig í Hérađi
líkt og ţađ hefur gert undanfarna Öld.
Allt gengur sinn vanagang og breytingar gerast hćgt
ef ţćr gerast ţá yfir höfuđ.
Ţví í Hérađi eru hlutir byggđir til ađ endast
og ţeir ganga frá einni kynslóđ til annarrar.
Ţađ hefur alltaf búiđ Baggi hér undir Hólnum
í Baggabotni.
Og svo mun ávallt verđa.
Satt ađ segja hefur Bilbó hegđađ sér undarlega upp á síđkastiđ.
Ég á viđ, meira en venjulega.
Hann er farinn ađ lćsa sig inni í bókaherberginu.
Hann grúskar klukkustundum saman í gömlum kortum
ţegar hann heldur ađ ég sjái ekki til.
Hvar er hann?
Eitthvađ vakir fyrir honum.
Ţá ţađ, eigđu ţín leyndarmál.
En ég veit ađ ţú átt einhvern ţátt í ţessu.
Áđur en ţú komst til skjalanna voru Baggar í miklum metum.
Vissulega.
Enginn lenti í ćvintýrum eđa gerđi neitt óvćnt.
Ef ţú átt viđ atvikiđ međ drekann
ţá átti ég lítinn ţátt í ţví.
Ţađ eina sem ég gerđi var ađ ýta frćnda ţínum út um dyrnar.
Hvađ sem ţú gerđir ţá hefurđu veriđ stimplađur friđarspillir.
Er ţađ, já?
Gandalfur! Gandalfur!
Flugeldar, Gandalfur!
Gandalfur! -Flugeldar, Gandalfur!
Gandalfur, ţađ gleđur mig ađ ţú ert kominn aftur.
Sama segi ég, kćri drengur.
Sama segi ég.
Ađgangur bannađur nema vegna veisluundirbúnings
Nei, takk!
Viđ viljum ekki fleiri gesti, velunnara eđa ćttingja!
En hvađ um mjög gamla vini?
Gandalfur? -Bilbó Baggi.
Kćri Gandalfur. -Ţađ er gott ađ sjá ţig.
Hundrađ og ellefu ára. Hver gćti trúađ ţví?
Ţú hefur ekki elst um dag.
Komdu inn.
Velkominn.
Svona.
Te? Kannski eitthvađ sterkara?
Ég á eftir nokkrar flöskur af Gömlu Vínekrunni. 1296.
Mjög góđur árgangur. Nćstum eins gamall og ég.
Fađir minn bjó ţađ til. Eigum viđ ađ 0pna eina?
Bara te, takk fyrir.
Ég bjóst viđ ţér í vikunni sem leiđ.
En ţú kemur og ferđ eftir ţínu höfđi og munt ćtíđ gera ţađ.
Ég er óviđbúinn. Viđ eigum bara kaldan kjúkling og súrkál.
Ég á til ost. Nei, ţađ hćfir ekki.
Viđ eigum hindberjasultu og eplaböku...
en ekkert í eftirrétt. Jú, ţetta bjargast.
Ég fann sveppaköku.
Fjalliđ eina
Ég gćti matreitt egg.
Bara te, takk fyrir. -Einmitt.
Er ţér sama ţótt ég fái mér? -Vitaskuld.
Bilbó! Bilbó Baggi!
Ég er ekki heima!
Ţetta eru Skjóđubaggahjónin.
Ég veit ţú ert ţarna inni! -Ţau girnast húsiđ.
Ţau hafa aldrei fyrirgefiđ mér langlífiđ.
Ég verđ ađ komast burt frá ţessum bannsettu ćttingjum
sem veita manni aldrei stundlegan friđ.
Mig langar ađ sjá fjöll aftur. Fjöll, Gandalfur.
Og finna svo rólegan stađ ţar sem ég get lokiđ viđ bókina mína. Teiđ.
Ćtlarđu ađ gera ţađ sem um var rćtt? -Já, ţađ er allt til reiđu.
Öllum undirbúningi er lokiđ.
Ţakka ţér fyrir. -Fróđa grunar eitthvađ.
Auđvitađ gerir hann ţađ. Hann er Baggi,
ekki heimskur Gyrđill frá Harđbakka.
Ćtlarđu ekki ađ segja honum frá ţessu?
Jú, jú. -Honum ţykir afar vćnt um ţig.
Ég veit ţađ.
Hann kćmi líklegast međ mér bćđi ég hann um ţađ.
Ég held ađ í hjarta sínu unni Fróđi enn Hérađi.
Skógunum. Ökrunum.
Lćkjarsprćnunum.
Ég er gamall, Gandalfur.
Ég veit ađ ég ber ţađ ekki međ mér
en ég er farinn ađ finna ţađ í hjarta mínu.
Mér finnst ég magur.
Útteigđur, líkt og...
smjör sem er skrapađ yfir of stóra brauđsneiđ.
Ég ţarf frí. Mjög langt frí.
Og ég reikna ekki međ ađ snúa aftur.
Reyndar ćtla ég mér ekki ađ gera ţađ.
Tóki gamli.
Besta tóbakiđ í Sunnfjórđungi.
Gandalfur, gamli vinur,
ţetta verđur eftirminnilegt kvöld.
Keppur Ţumban. lndćlt ađ sjá ţig. Velkominn.
Svona nú, Sómi. Bjóddu Rósu upp í dans.
Ég held ađ ég fái mér bara ađra ölkollu. -Nei.
Drífđu ţig nú.
Ţarna var ég staddur,
á valdi ţriggja risavaxinna trölla
og ţau deildu um ţađ
hvernig ţau ćttu ađ matreiđa okkur.
Hvort viđ yrđum eldađir á teini
eđa hvort ţau myndu setjast ofan á okkur einn af öđrum.
Ţau eyddu svo miklum tíma í vangaveltur um ţetta
ađ fyrsta sólarglćta dagsins skreiđ yfir trjátoppana
og breytti ţeim öllum í stein.
Fljótur.
Upp međ ţá.
Nei, ţennan stóra.
Frú Valinvambi, gaman ađ sjá ţig. Vertu velkomin.
Átt ţú öll ţessi börn?
Ţú hefur aldeilis veriđ iđin.
Bilbó?
Skjóđubaggar!
Felum okkur!
Takk, drengur minn.
Ţú ert góđur drengur, Fróđi.
Ég er mjög eigingjarn.
Já, ţađ er ég. Mjög eigingjarn.
Ég tók ţig ekki ađ mér eftir andlát foreldra ţinna
af einskćrri góđsemi. Ég held ţađ hafi veriđ af ţví
ađ af öllum mínum ótal skyldmennum
varst ţú eini Bagginn sem sýndir sannan dug.
Bilbó, hefurđu komist í heimabrugg Karlsins? -Nei.
Jú, en ţađ er ekki máliđ.
Máliđ er, Fróđi...
ađ ţú spjarar ţig.
Tilbúinn. -Hann ćtti ađ vera í jörđinni.
Hann er í jörđinni. -Úti!
Bilbó.
Gćttu ţín á drekanum! -Dreka? Vitleysa.
Ţađ hefur ekki veriđ dreki hér um slóđir í ţúsund ár.
Ţessi var flottur. -Náum í annan.
Káradúkur Brúnbukkur og Förungur Tóki.
Ég hefđi mátt vita ţađ.
Rćđu, Bilbó!
Rćđu!
Kćru Baggar og Bófinnar,
Tókar og Brúnbukkar,
Stumpar, Kumbar,
Greifingjar,
Ţumbar,
Valinvambar
og Stólfótar. -Stoltfćtur!
Í dag er hundrađasti og ellefti afmćlisdaginn minn.
Til hamingju međ afmćliđ!
En 111 ár eru alltof skammur tími til ađ búa međ
svo ágćtum og elskuverđum Hobbitum.
Ég ţekki ekki helminginn af ykkur eins vel og ég vildi
og ég kann helmingi betur viđ innan viđ helming ykkar
en hann á skiliđ.
Ég á margt eftir ógert.
Ég hef dregiđ ţetta alltof lengi.
Mér ţykir leitt ađ tilkynna ykkur ađ hér skilja leiđir.
Ég er á förum.
Ég biđ ykkur öll vel ađ lifa.
Veriđ ţiđ sćl.
Ég býst viđ ađ ţér hafi ţótt ţetta ógnarsnjallt.
Ekki láta svona, Gandalfur. Sástu svipinn á ţeim?
Ţađ eru til margir töfrahringir og engan ćtti ađ nota af léttúđ.
Ţetta var bara til gamans gert.
Ţú hefur líklega lög ađ mćla sem endranćr.
Hefurđu ekki auga međ Fróđa?
Tvö augu, eins oft ég get.
Ég ánafna honum allt.
Hvađ um hringinn ţinn? Verđur hann líka eftir? -Já.
Hann er í umslagi á arinhillunni.
Nei, bíddu. Hann er...
hér í vasanum mínum.
Er ţađ ekki undarlegt?
Jú. Ţegar öllu er á botninn hvolft, hví ekki?
Hví ćtti ég ekki ađ halda honum?
Ég held ţú ćttir ađ skilja hringinn eftir, Bilbó.
Er ţađ svo erfitt?
Nei.
Jú.
Nú ţegar stundin er runnin upp langar mig ekki ađ skilja viđ hann.
Hann er minn. Ég fann hann! Hann kom til mín!
Ţađ er óţarfi ađ verđa reiđur. -Ef ég er reiđur ţá er ţađ ţín sök!
Hann er minn.
Minn eigin.
Hnossiđ mitt. -Hnoss?
Hann hefur veriđ kallađur ţađ áđur en ekki af ţér.
Hvađ kemur ţér ţađ viđ hvađ ég geri viđ eigur mínar?
Ég held ţú hafir átt hringinn nógu lengi.
Ţú vilt sjálfur eiga hann! -Bilbó Baggi!
Ekki líta á mig sem einhvern loddara.
Ég er ekki ađ reyna ađ rćna ţig.
Ég er ađ reyna ađ hjálpa ţér.
Öll ţín löngu ár höfum viđ veriđ vinir.
Treystu mér líkt og ţú gerđir forđum.
Slepptu honum.
Ţú hefur lög ađ mćla, Gandalfur.
Hringurinn verđur ađ ganga til Fróđa.
Ţađ er áliđiđ. Vegurinn er langur.
Já, ţađ er tímabćrt.
Bilbó.
Hringurinn er enn í vasa ţínum.
Já.
Mér datt í hug endir á bókina mína:
Og hann lifir hamingjusamur upp frá ţví
til ćviloka.
Ţađ er ég viss um ađ ţú gerir, kćri vinur.
Vertu sćll, Gandalfur.
Vertu sćll, kćri Bilbó.
Vegurinn teygist ć og ć...
Ţar til viđ hittumst nćst.
Hann er minn. Minn eigin.
Hnossiđ mitt.
Gátur í myrkri.
Bilbó!
Hnossiđ mitt.
Hnoss.
Hann er farinn, er ţađ ekki?
Hann hefur talađ svo lengi um ađ fara
ađ ég bjóst ekki viđ ađ hann léti verđa af ţví.
Hringur Bilbós.
Hann er farinn til ađ dvelja hjá Álfunum.
Hann ánafnađi ţér Baggabotn.
Ásamt öllum öđrum eigum sínum.
Nú er hringurinn orđinn ţinn.
Settu hann ţar sem ekki til hans sést.
Hvert ert ţú ađ fara? -Ég ţarf ađ kanna ýmislegt.
Kanna hvađ? -Spurningar.
Spurningar sem ţarf ađ svara.
En ţú ert nýkominn. Ég skil ekki.
Ekki ég heldur.
Haltu honum leyndum.
Haltu honum öruggum.
Hérađ!
Baggi!
Áriđ 3434 á annarri Öld.
Eftirfarandi er frásögn af Ísildur, Hákonungi Gondor,
og fundi Máttarbaugsins.
Hann hefur borist mér.
Hringurinn eini.
Hann verđur erfđagripur konungsríkis míns
og allir niđjar mínir verđa bundnir afdrifum hans
ţví ég mun í engu hćtta á ađ Hringurinn skađist.
Hann er mér kćr
ţótt ég fórni miklu fyrir hann.
Rúnirnar á baugnum hafa dofnađ.
Letriđ, sem í upphafi var skýrt sem rauđur logi, er nćr horfiđ.
Nú er ţađ leyndarmál sem ađeins eldur fćr uppleyst.
Hérađ.
Baggi.
Ţađ eru engir Baggar hér. Ţeir eru allir í Hobbtúni.
Í ţessa átt.
Hó! Hó! Hó! Nú finn ég flöskustút,
ţví fjörga vil ég hjartađ og drekkja minni sút.
Ţótt rigni bćđi og blási hart
og byrjuđ sé
mín dagleiđ vart.
Ég leggst hér undir hlynţök há
og horfi á skýin sigla hjá.
Betra en regn eđa ólgandi á...
Er kolla af bjór á ţessari krá!
Ţađ er undarlegt fólk á ferđ um Hérađ.
Dvergar og ađrir af enn verri meiđi.
Stríđ vofir yfir.
Fjöllin iđa af Dríslum.
Ýkjusögur og ćvintýri, ţađ er allt og sumt.
Ţú ert farinn ađ hljóma eins og Bilbó Baggi. Hann geggjađist.
Hinn ungi Fróđi hér, hann er ađ geggjast.
Og er stoltur af ţví.
Skál, Karlinn. -Skál.
Okkur kemur ekki viđ hvađ gerist handan landamćra okkar.
Haltu ţig frá vandrćđum og ţá leita vandrćđin ţig ekki uppi.
Góđa nótt, piltar. -Góđa nótt.
Góđa nótt, fagra fljóđ hins gullna mjöđs.
Gćttu ađ ţví hverja ţú skjallar.
Vertu óhrćddur, Sómi. Rósa ţekkir bjána ţegar hún sér hann.
Er ţađ?
Góđa nótt, Sómi. -Góđa nótt, Fróđi.
Veit nokkur um hann? Er hann óhultur?
Hvađ ertu ađ gera?
Réttu fram höndina, Fróđi.
Hann er kaldur.
Hvađ sérđu?
Sérđu eitthvađ?
Ekkert.
Ţađ er ekkert.
Bíddu.
Ţađ er letur.
Einhvers konar Álfarúnir.
Ég get ekki lesiđ ţćr.
Ţađ geta fáir.
Ţetta er tungumál Mordor sem ég mun ekki mćla hér.
Mordor? -Á Samtungu stendur ţar:
Einn hringur rćđur ţeim öllum,
einn skal hann hina finna,
einn skal hann safna ţeim öllum
og um sinn fjötur spinna.
Ţetta er Hringurinn eini,
smíđađur af Sauroni Myrkradróttni í eldum Dómsdyngju.
Tekinn af Ísildur úr hendi sjálfs Saurons.
Bilbó fann hann.
Í helli Gollris. -Já.
Í sextíu ár lá Hringurinn ţögull í vörslu Bilbós,
lengdi líf hans og bćgđi ellinni frá.
En ekki lengur, Fróđi.
Hiđ illa er á sveimi í Mordor.
Hringurinn er vaknađur.
Hann hefur heyrt kall meistara síns.
En honum var tortímt.
Sauroni var tortímt.
Nei, Fróđi.
Andi Saurons lifđi áfram.
Lífskraftur hans er bundinn Hringnum og Hringurinn komst af.
Sauron er snúinn aftur.
Orkar hans hafa fjölgađ sér gífurlega.
Vígi hans, Myrkravirki, er endurbyggt í landi Mordor.
Sauron ţarf ađeins ţennan Hring
til ađ hylja öll löndin myrkri á nýjan leik.
Hann leitar hans.
Leitar hans. Hann beinir allri sinni hugsun í ţađ.
Ţví Hringurinn ţráir ofar öllu
ađ snúa aftur á hendi eiganda síns.
Ţeir eru eitt,
Hringurinn og Myrkradróttinn.
Fróđi, hann má aldrei finna hann.
Gott og vel.
Viđ felum hann. Viđ nefnum hann aldrei aftur.
Enginn veit ađ hann er hér, er ţađ?
Er ţađ, Gandalfur?
Ţađ er einn annar sem vissi ađ Bilbó var međ Hringinn.
Ég leitađi um allt ađ skepnunni Gollri...
en óvinurinn fann hann á undan mér.
Ég veit ekki hve lengi ţeir pynduđu hann
en inn á milli ópa hans greindu ţeir tvö orđ:
Hérađ!
Baggi!
Hérađ. Baggi.
Ţađ leiđir ţá hingađ!
Hver fer ţar?
Taktu hann, Gandalfur. Taktu hann! -Nei.
Ţú verđur ađ taka hann. -Ţú mátt ekki bjóđa mér Hringinn.
Ég gef ţér hann! -Ekki freista mín, Fróđi!
Ég voga mér ekki ađ taka hann.
Ekki einu sinni til varđveislu.
Skildu, Fróđi,
ađ ég myndi nota ţennan hring af ţrá til ađ gera gott...
en í gegnum mig byggi hann yfir meira valdi til illverka
en hćgt er ađ ímynda sér.
En hann má ekki vera áfram í Hérađi. -Nei.
Nei, ţađ má hann ekki.
Hvađ ţarf ég ađ gera?
Ţú verđur ađ fara og ţađ fljótt. -Hvert fer ég?
Farđu burt frá Hérađi. Farđu til ţorpsins Brý.
Brý.
Hvađ um ţig? -Ég býđ eftir ţér
á kránni Fákurinn fjörugi.
Verđur Hringurinn óhultur ţar? -Ég veit ţađ ekki.
Ég hef engin svör.
Ég verđ ađ hitta höfuđ reglu minnar.
Hann er vitur og voldugur. Treystu mér, Fróđi.
Hann veit hvađ er til ráđa.
Ţú verđur ađ skilja viđ nafniđ Baggi.
Ţađ er ekki óhćtt ađ nota ţađ nafn utan Hérađs.
Ferđastu eingöngu á daginn og haltu ţig utan vega.
Ég fer létt međ ađ ganga í gegnum sveitina.
Minn kćri Fróđi.
Hobbitar eru einstakar verur.
Mađur getur lćrt allt um hćtti ţeirra á mánuđi
en samt, eftir hundrađ ár,
geta ţeir enn komiđ manni á óvart.
Beygđu ţig.
Skrambinn hafi ţađ, Sómi Gamban!
Lástu á hleri? -Engu hleri hef ég legiđ á.
Ég var bara ađ klippa grasiđ undir glugganum.
Ţađ er ansi áliđiđ til ađ snyrta garđinn.
Ég heyrđi hávćrar raddir. -Hvađ heyrđirđu?
Talađu! -Ekkert merkilegt.
Ég heyrđi eitthvađ um Hring, Myrkradróttinn og heimsendi.
Ég biđ ţig, herra Gandalfur, ekki meiđa mig.
Ekki breyta mér í neitt ónáttúrulegt.
Ekki ţađ?
Kannski ekki.
Mér komu í hug betri not fyrir ţig.
Komdu, Sómi. Haltu í viđ okkur.
Fariđ varlega, báđir tveir.
Óvinurinn hefur marga njósnara í ţjónustu sinni.
Fugla og skepnur.
Er hann óhultur?
Aldrei setja hann á ţig
ţví útsendarar Myrkradróttins lađast ađ mćtti hans.
Hafđu ćtíđ hugfast
ađ Hringurinn reynir ađ komast aftur til húsbónda síns.
Hann vill láta finna sig.
Ţetta er stađurinn.
Hvađa stađur?
Ef ég stíg einu skrefi lengra
verđ ég kominn lengra ađ heiman en nokkru sinni fyrr.
Komdu, Sómi.
Mundu ţađ sem Bilbó sagđi:
"Ţađ er stórhćttulegt, Fróđi..." -Ađ fara út fyrir hússins dyr.
Ţú gengur út á veginn og ef ţú heldur ekki áttum
er ómögulegt ađ vita hvar ţú endar.
Sómi.
Skógarálfar.
Ţeir halda til hafnarinnar handan Hvítuturna.
Til Rökkurhafnar.
Ţeir fara frá Miđgarđi.
Fyrir fullt og allt.
Ég veit ekki af hverju...
en ţađ hryggir mig.
Hvar sem ég ligg stingst rót í bakiđ á mér.
Lokađu bara augunum
og ímyndađu ţér ađ ţú sért aftur kominn í rúmiđ ţitt
međ mjúka dýnu og góđan dúnkodda.
Ţađ tekst ekki, Fróđi.
Mér tekst aldrei ađ sofna hérna úti.
Ekki ég heldur, Sómi.
Reykur stígur upp af Dómsdyngju.
Rökkriđ sígur yfir
og Gandalfur Grái ríđur til Ísarngerđis
til ađ ráđfćra sig viđ mig.
Ţví ţađ er erindi ţitt, er ekki svo?
Gamli vinur.
Sarúman.
Ertu viss um ţetta? -Án nokkurs vafa.
Svo Máttarbaugurinn er fundinn.
Hann var í Hérađi öll ţessi löngu ár.
Fyrir framan nefiđ á mér.
Samt hafđirđu ekki vit til ađ sjá hann.
Ást ţín á Stuttlungalaufi hefur greinilega gert ţig tregari.
En viđ höfum enn tíma til ađ berjast gegn Sauroni
ef viđ bregđumst skjótt viđ. -Tíma?
Hvađa tíma heldur ţú ađ viđ höfum?
Sauron hefur endurheimt mikiđ af fyrri styrk sínum.
Hann getur ekki enn líkamnađ sig
en andi hans hefur ekkert misst af mćtti sínum.
Falinn í virki sínu sér Mordordróttinn allt.
Augnaráđ hans smýgur gegnum ský, skugga, jörđ og hold.
Veistu hvađ ég á viđ, Gandalfur?
Máttugt auga, vafiđ eldi.
Já, Sauron.
Hann fćr illu öflin til liđs viđ sig.
Brátt hefur hann nógu sterkan her til ađ ráđast á Miđgarđ.
Veistu ţađ fyrir víst?
Hvernig?
Ég hef séđ ţađ.
Pálnatíri er hćttulegt verkfćri, Sarúman.
Hvers vegna?
Hví ćttum viđ ađ óttast ađ nota hann?
Ekki er vitađ um afdrif allra Sjónsteinanna.
Viđ vitum ekki hverjir ađrir kunna ađ fylgjast međ.
Viđ megum engan tíma missa.
Herir Saurons eru ţegar lagđir af stađ.
Ţjónarnir níu eru farnir frá Mínas Morgúl.
Ţjónarnir níu?
Ţeir fóru yfir Ísarnsfljót viđ sumarsólstöđur
dulbúnir sem svartklćddir riddarar.
Hafa ţeir náđ til Hérađs? -Ţeir munu finna Hringinn
og drepa ţann sem ber hann. -Fróđi!
Varla hélstu ađ Hobbiti gćti sett sig upp á móti vilja Saurons?
Ţađ getur enginn.
Enginn getur sigrađ mátt Mordor.
Viđ verđum ađ ganga til liđs viđ hann, Gandalfur.
Viđ verđum ađ ganga til liđs viđ Sauron.
Ţađ vćri hyggilegt, vinur minn.
Segđu mér, vinur...
hvenćr sagđi Sarúman vitri skiliđ viđ skynsemina og sturlađist?
Ég gaf ţér tćkifćri
til ađ ađstođa mig af fúsum og frjálsum vilja
en ţú hefur kosiđ leiđ ţjáninga!
Herra Fróđi? Fróđi!
Ég hélt ég hefđi týnt ţér. -Um hvađ ertu ađ tala?
Bara dálítiđ sem Gandalfur sagđi. -Hvađ sagđi hann?
Ekki týna honum, Sómi Gamban. Og ţađ ćtla ég ekki ađ gera.
Sómi, viđ erum enn í Hérađi. Hvađ gćti eiginlega gerst?
Kátur, ţetta er Fróđi Baggi. -Sćll, Fróđi.
Farđu ofan af honum.
Stattu upp, Fróđi.
Hvađ á ţetta ađ ţýđa?
Ţiđ hafiđ veriđ ađ stelast í uppskeru Ormars bónda.
Fariđ af akrinum mínum!
Hvađ er hann ađ ćsa sig? Ţetta eru bara nokkrar gulrćtur.
Og nokkrir kálhausar.
Og kartöflupokarnir ţrír sem viđ hnupluđum í síđustu viku.
Og sveppirnir í vikunni ţar áđur.
Já, Pípinn. Eins og ég sagđi
ţá tekur hann ţetta of nćrri sér.
Hlaupiđ!
Ţarna munađi litlu.
Ég held ég hafi brotiđ eitthvađ.
Dćmigert fyrir Brúnbukka og Tóka!
Hvađ? Ţetta var bara krókur. Styttri leiđ.
Styttri leiđ ađ hverju? -Sveppum.
Ég á ţennan.
Girnilegt, Kátur.
Ţessi er fallegur, Sómi.
Ég held viđ ćttum ađ fara af veginum.
Fariđ af veginum! Fljótir!
Hafiđ hljótt!
Hvađ var ţetta?
Sérđu eitthvađ?
Ekkert.
Hvađ er á seyđi?
Svarti riddarinn var ađ leita ađ einhverju. Eđa einhverjum.
Fróđi?
Leggist niđur!
Ég verđ ađ fara frá Hérađi.
Viđ Sómi verđum ađ ná til Brý. -Einmitt ţađ.
Bukkbćjarferjan. Fylgiđ mér.
Hlaupiđ!
Ţessa leiđ! Fylgiđ mér!
Hlauptu!
Leystu landfestarnar, Sómi!
Fróđi!
Hlauptu, Fróđi!
Áfram! -Flýttu ţér!
Fljótur, Fróđi!
Hrađar! -Stökktu!
Hvađ er langt ađ nćstu brú?
Brúnavínsbrúin. Ţrjátíu kílómetrar.
Komiđ.
Hvađ viljiđ ţiđ?
För okkar er heitiđ á Fákinn fjöruga.
Hobbitar. Fjórir Hobbitar.
Og frá Hérađi, heyrist mér. Hvađa erindi eigiđ ţiđ til Brý?
Viđ ćtlum ađ gista á kránni. Erindi okkar kemur öđrum ekki viđ.
Gott og vel, ungi herra. Ég ćtlađi ekki ađ móđga ţig.
Hlutverk mitt er ađ spyrja spurninga eftir sólsetur.
Ţađ er talađ um undarlegt fólk á ferli.
Ţađ verđur ekki of varlega fariđ.
Víkiđ frá! Gćtiđ ađ ţví hvar ţiđ gangiđ.
Fákurinn fjörugi
Afsakiđ.
Gott kvöld, litlu herrar. Hvađ get ég gert fyrir ykkur?
Vanti ykkur nćturstađ eigum viđ hentug herbergi í Hobbitastćrđ.
Ţađ gleđur okkur alltaf ađ ţjóna smáfólkinu, herra...
Hólsmögur. Ég heiti Hólsmögur.
Hólsmögur?
Viđ erum vinir Gandalfs Gráa.
Viltu segja honum ađ viđ séum komnir? -Gandalfs?
Gandalfur?
Ć, já, nú man ég. Roskinn mađur.
Sítt, grátt skegg og uppmjór hattur.
Ég hef ekki séđ hann í sex mánuđi.
Hvađ gerum viđ nú?
Sómi, hann lćtur sjá sig. Hann kemur.
Farđu frá!
Hvađ er ţetta?
Ţetta, kćri vinur, er hálfpottur.
Fćst öl í hálfpottum?
Ég ćtla ađ fá mér einn. -Ţú ert ţegar međ hálfan.
Náunginn ţarna hefur starađ látlaust á ţig frá ţví viđ komum.
Afsakađu.
Mađurinn í horninu. Hver er hann?
Hann er Rekki.
Ţeir eru hćttulegir, flakkandi um óbyggđirnar.
Ég hef aldrei heyrt hans rétta nafn
en hér um slóđir kallast hann Stígur.
Stígur.
Baggi.
Baggi? Víst ţekki ég Bagga.
Hann er ţarna. Fróđi Baggi.
Hann er frćndi minn í annan ćttliđ í móđurćtt
og í ţriđja ćttliđ...
Pípinn! -Gćttu ţín, Fróđi.
Ţú getur ekki faliđ ţig.
Ég sé ţig.
Ţađ er ekkert líf
í tóminu.
Ađeins...
dauđi.
Ţú vekur of mikla athygli, herra Hólsmögur.
Hvađ vilt ţú?
Meiri ađgćtni af ţinni hálfu. Ţađ sem ţú berđ er ekki glingur.
Ég ber ekki neitt. -Ekki ţađ?
Ég get forđast ađ láta sjá mig ef ég ćski ţess,
en ađ hverfa gjörsamlega, ţađ er fágćtur hćfileiki.
Hver ert ţú?
Ertu hrćddur?
Já.
Ekki nćrri nógu hrćddur. Ég veit hvađ eltir ţig.
Slepptu honum eđa ég lumbra á ţér, Langleggur.
Ţú ert hugdjarfur, litli Hobbiti, en ţađ bjargar ţér ekki.
Ţú getur ekki beđiđ lengur eftir vitkanum, Fróđi.
Ţeir koma senn.
Hvađ eru ţeir?
Ţeir voru eitt sinn menn.
Miklir konungar manna.
En Sauron ginnti ţá međ Máttarbaugunum níu.
Blindađir af grćđgi tóku ţeir hugsunarlaust viđ ţeim.
Einn af öđrum urđu ţeir myrkrinu ađ bráđ.
Nú eru ţeir ţrćlar hans.
Ţeir eru Nazgúlarnir.
Hringvomarnir. Hvorki lífs né liđnir.
Öllum stundum
finna ţeir fyrir nćrveru Hringsins
og dragast ađ mćtti Meginbaugsins.
Ţeir hćtta aldrei ađ elta ţig.
Hvert ferđu međ okkur? -Út í óbyggđirnar.
Hvernig vitum viđ ađ Stígur sé vinur Gandalfs?
Ég held ađ flugumađur Óvinarins myndi sýnast vel
en reynast illa. -Nógu er hann illilegur.
Viđ eigum ekki annarra kosta völ en ađ treysta honum.
En hvert er hann ađ leiđa okkur?
Til Rofadals, Sómi minn.
Til hallar Elronds.
Heyrđuđ ţiđ ţetta? Rofadalur.
Viđ förum ađ sjá Álfana.
Herrar mínir.
Viđ stoppum ekki fyrr en kvölda tekur. -Hvađ um morgunverđinn?
Ţiđ snćdduđ hann.
Viđ snćddum einn, já, en hvađ um seinni morgunverđinn?
Ég held hann viti ekki um seinni morgunverđinn, Pípinn.
Hvađ um morgunkaffiđ?
Hádegismat? Síđdegiste? Kvöldverđ? Síđkvöldsverđ?
Veit hann ekki af ţeim?
Ég myndi ekki treysta á ţađ.
Pípinn!
Hvađ éta ţćr ţegar ţćr fá ekki Hobbita?
Hver er hún?
Konan sem ţú syngur um.
Ţađ er mćrin Lúţíen.
Álfamćr sem gaf ást sína Beren, dauđlegum manni.
Hvađ varđ um hana?
Hún dó.
Farđu ađ sofa, Fróđi
Máttur Ísarngerđis er á ţínu valdi,
Sauron Jarđardróttinn.
Byggđu upp her sem er Mordor sambođinn.
Hver eru fyrirmćlin frá Mordor, herra?
Hvađ skipar Auga Saurons? -Viđ höfum verk ađ vinna.
Trén eru sterk, herra. Rćtur ţeirra liggja djúpt.
Rífiđ ţau öll međ rótum.
Ţetta var Varđturninn mikli á Vindbrjóti.
Viđ hvílum okkur hér í nótt.
Ţessi eru handa ykkur. Hafiđ ţau viđ höndina.
Ég ćtla ađ svipast um.
Veriđ kyrrir hér.
Tómaturinn minn sprakk.
Get ég fengiđ flesk? -Viltu tómat?
Hvađ eruđ ţiđ ađ gera?
Tómatar, pylsur og stökkt flesk.
Viđ geymdum handa ţér. -Slökkviđ eldinn, bjánar!
Fallega gert. Aska á tómötunum mínum!
Flýtiđ ykkur.
Hörfiđ, djöflar!
Fróđi!
Stígur!
Hjálpađu honum, Stígur.
Hann hefur veriđ stunginn af Morgúl-sverđi.
Ţetta er ofar minni getu til ađ grćđa.
Hann ţarf Álfalćkningu.
Flýtiđ ykkur!
Viđ erum sex dagleiđir frá Rofadal. Hann hefur ţetta ekki af.
Ţraukađu, Fróđi.
Gandalfur!
Sjáđu, Fróđi. Ţarna eru tröll Bilbós.
Herra Fróđi? Hann kólnar.
Er hann dauđvona?
Hann hverfur inn í Skuggaveröldina.
Brátt verđur hann Hringvomur eins og ţeir.
Ţeir eru nćrri. -Sómi.
Ţekkirđu aţelas-lauf?
Aţelas? -Kóngalauf.
Já, ţađ er illgresi.
Ţađ gćti hćgt á eitruninni. Flýttu ţér.
Hvađ er ţetta? Grandalaus Rekki?
Fróđi.
Ég er Arven. Ég er komin til ađ hjálpa.
Heyr rödd mína.
Komdu aftur í ljósiđ.
Hver er hún? -Fróđi.
Hún er Álfur. -Hann er ađ fjara út.
Hann á skammt eftir.
Viđ verđum ađ koma honum til föđur míns.
Ég hef leitađ ykkar í tvo daga. -Hvert fariđ ţiđ međ hann?
Fimm Vomar elta ykkur. Ég veit ekki hvar hinir fjórir eru.
Vertu hjá Hobbitunum. Ég sendi hesta eftir ykkur.
Ég er frárri knapi. Ég skal fara međ hann.
Vegurinn er of hćttulegur. -Hvađ eru ţau ađ segja?
Ef ég kemst yfir ána
mun máttur ţjóđar minnar vernda hann.
Ég óttast ţá ekki.
Arven, sprettu úr spori. Ekki líta um öxl.
Hvađ ertu ađ gera? Vomarnir eru enn í grennd!
Fáđu okkur Stuttlunginn, Álfkona.
Ef ţiđ viljiđ hann, komiđ og náiđ í hann.
Nei, Fróđi.
Ekki gefast upp.
Ekki núna.
Sú náđ sem mér er gefin,
megi hún verđa hans.
Ţyrmiđ honum.
Bjargiđ honum.
Hvar er ég?
Ţú ert í höll Elronds.
Klukkan er tíu ađ morgni 24. október, langi ţig ađ vita ţađ.
Gandalfur. -Já, ég er hér.
Og ţú ert líka heppinn ađ vera hér.
Nokkrir klukkutímar enn og viđ hefđum ekki getađ bjargađ ţér.
En ţađ býr styrkur í ţér, kćri Hobbiti.
Hvađ gerđist, Gandalfur?
Hví komstu ekki til móts viđ okkur?
Mér ţykir ţađ leitt, Fróđi.
Ég tafđist.
Vináttu viđ Sarúman er ekki kastađ svo létt til hliđar.
Eitt illverk verđskuldar annađ.
Ţessu er lokiđ.
Taktu á móti mćtti Hringsins
eđa taktu á móti eigin tortímingu.
Ţađ er ađeins einn Hringadróttinn.
Ađeins einn sem getur látiđ hann lúta vilja sínum.
Og hann deilir ekki valdi.
Ţú hefur ţá kosiđ dauđa.
Gandalfur? Hvađ er ađ?
Ekkert, Fróđi.
Fróđi!
Hamingjan góđa, ţú ert vaknađur!
Sómi hefur vart vikiđ frá ţér.
Viđ höfđum svo miklar áhyggjur af ţér, er ţađ ekki, Gandalfur?
Vegna hćfileika Elronds ertu á batavegi.
Velkominn til Rofadals, Fróđi Baggi.
Bilbó! -Sćll, Fróđi, kćri drengur.
Út og heim aftur:
Saga Hobbita eftir Bilbó Bagga.
Ţetta er dásamlegt.
Ég ćtlađi ađ fara til baka
og dásama mátt Myrkviđar,
heimsćkja Vatnaborg
og sjá Fjalliđ eina á ný.
En aldurinn virđist loksins vera farinn ađ fćrast yfir mig.
Hérađ
Ég sakna Hérađs.
Ég eyddi ćskuárunum í ađ ímynda mér ađ ég vćri annars stađar.
Í ćvintýraför međ ţér.
En mitt eigiđ ćvintýri reyndist allsendis ólíkt.
Ég er ekki eins og ţú, Bilbó.
Kćri drengur.
Hverju hef ég gleymt? -Ertu búinn ađ pakka niđur?
Ţađ sakar ekki ađ vera viđ öllu búinn.
Ég hélt ţig langađi ađ sjá Álfana. -Ţađ geri ég.
Meira en nokkuđ annađ. -Ţađ gerđi ég.
Máliđ er bara...
Viđ gerđum ţađ sem Gandalfur vildi, ekki satt?
Viđ fórum međ Hringinn til Rofadals. Ég reiknađi međ
ađ ţar sem ţú ert á batavegi legđum viđ brátt af stađ á ný.
Heim á leiđ.
Ţú hefur á réttu ađ standa, Sómi.
Viđ gerđum ţađ sem af okkur var ćtlast.
Hringurinn verđur óhultur í Rofadal.
Ég er reiđubúinn ađ fara heim.
Hann er ađ endurheimta styrk sinn.
Sáriđ grćr aldrei ađ fullu.
Ţađ fylgir honum til ćviloka.
En samt, međ ţví ađ komast svona langt međ Hringinn
hefur Hobbitinn sýnt einstaka ţrautseigju gegn illsku hans.
Ţađ er byrđi sem hann hefđi aldrei átt ađ ţurfa ađ axla.
Viđ getum ekki krafist meira af Fróđa.
Gandalfur, óvinurinn er lagđur af stađ.
Her Saurons safnast saman í Austri. Augađ hans einblínir á Rofadal.
Og ţú segir ađ Sarúman hafi svikiđ okkur.
Bandamönnum okkar fer ört fćkkandi.
Svik hans rista dýpra en ţig órar fyrir.
Međ svartagaldri hefur Sarúman kynblandađ Orkum viđ Drísla.
Hann rćktar her í hellum Ísarngerđis.
Her sem getur ferđast í dagsljósi og fariđ hratt yfir.
Sarúman ásćlist Hringinn.
Máttur Álfa getur ekki duliđ illsku hans.
Okkur skortir styrk til ađ berjast gegn bćđi Mordor og Ísarngerđi.
Gandalfur, Hringurinn verđur ekki skilinn eftir hér.
Ţessi ógn vofir yfir öllum Miđgarđi.
Ţeir verđa ađ ákveđa núna hvernig á ađ binda enda á hana.
Tími Álfanna er liđinn. Ţjóđ mín er á förum héđan.
Til hverra ćtlarđu ađ leita ţegar viđ erum farin?
Dverganna?
Ţeir fela sig í fjöllunum í leit ađ ríkidćmi
og stendur á sama um ófriđ annarra.
Viđ verđum ađ binda vonir okkar viđ Menn.
Menn.
Menn eru veikgeđja.
Kynţáttur Manna stendur höllum fćti.
Blóđ Númena-ćttar er útţynnt, stolt hennar og sćmd gleymd.
Ţađ er sök Manna ađ Hringurinn komst af.
Ég var ţar, Gandalfur.
Ég var ţar fyrir 3000 árum...
ţegar Ísildur tók Hringinn.
Ég var ţar, daginn ţegar styrkur Manna brást.
Flýttu ţér, Ísildur. Fylgdu mér.
Ég leiddi Ísildur ađ hjarta Dómsdyngju
ţar sem Hringurinn var smíđađur,
eina stađnum ţar sem hćgt var ađ eyđa honum.
Kastađu honum í eldinn!
Eyddu honum! -Nei.
Ísildur!
Ţessu hefđi átt ađ ljúka ţennan dag en illskunni var leyft ađ lifa.
Ísildur hélt Hringnum. Erfđaröđ konunganna er rofin.
Ţađ er enginn styrkur eftir í heimi Manna.
Ţeir eru dreifđir, sundrađir og leiđtogalausir.
Ţađ er einn sem gćti sameinađ ţá.
Einn sem gćti gert tilkall til krúnu Gondor.
Hann ákvađ fyrir löngu ađ feta ekki ţann veg.
Hann hefur kosiđ útlegđ.
Ţú ert enginn Álfur.
Menn Suđursins eru velkomnir hér.
Hver ert ţú? -Ég er vinur Gandalfs Gráa.
Ţá komum viđ hingađ í sama tilgangi...
vinur.
Brot Narsíls.
Sverđiđ sem hjó Hringinn af hendi Saurons.
Ţađ er enn flugbeitt...
en er ekkert annađ en brotinn erfđagripur.
Hví óttastu fortíđina?
Ţú ert arftaki Ísildurs, ekki Ísildur sjálfur.
Ţú ert ekki bundinn af örlögum hans.
Sama blóđ rennur í ćđum mínum.
Sami veikleikinn.
Ţinn tími kemur.
Ţú munt mćta sömu myrkraöflum
og ţú munt sigrast á ţeim.
Skugginn hefur ekki enn náđ yfirhöndinni.
Ekki yfir ţér. Ekki yfir mér.
Manstu hvenćr viđ hittumst fyrst?
Ég hélt ég hefđi ráfađ inn í draum.
Löng ár hafa liđiđ.
Ţú hafđir ekki ţćr áhyggjur sem á ţér hvíla nú.
Manstu hvađ ég sagđi ţér?
Ţú sagđist gefast mér
og hlaupast frá ódauđlegu lífi ţjóđar ţinnar.
Ég stend stađföst viđ ţađ.
Frekar vil ég deila einu ćviskeiđi međ ţér
en mćta öllum öldum ţessa heims alein.
Ég kýs dauđlegt líf.
Ţú mátt ekki fćra mér ţessa gjöf.
Hún er mín ađ gefa hverjum ţeim er ég kýs...
sem og hjarta mitt.
Ađkomumenn frá fjarlćgum löndum, vinir frá fornri tíđ,
ţiđ hafiđ veriđ kvaddir hingađ til ađ mćta ógn Mordor.
Miđgarđur stendur á barmi tortímingar.
Enginn fćr hana flúiđ.
Ţiđ muniđ standa saman eđa ađ öđrum kosti falla.
Hver kynţáttur er bundinn ţessum örlögum, ţessum skapadómi.
Komdu međ Hringinn, Fróđi.
Svo ţetta er satt.
Máttarbaugurinn.
Skapadómur Manna.
Í draumi...
sá ég Austurhimininn myrkvast
en í Vestri tórđi fölt ljós.
Rödd hrópađi:
Endalok ykkar nálgast.
Ísildursbani er fundinn.
Ísildursbani.
Boromír!
Aldrei áđur hefur rödd mćlt orđ ţessarar tungu hér í lmladris.
Ég biđst ekki fyrirgefningar, Elrond,
ţví hin Svarta tunga Mordor gćti enn heyrst
í öllum hornum Vestursins. Hringurinn er međ öllu illur.
Hann er gjöf.
Gjöf til fjandmanna Mordor.
Hví ekki ađ nota Hringinn?
Lengi hefur fađir minn, ráđsmađur Gondor,
haldiđ fylkingum Mordor í skefjum.
En međ blóđi ţjóđar minnar
er öryggi landa ykkar varđveitt.
Fćriđ Gondor vopn óvinarins.
Leyfiđ okkur ađ nota ţađ gegn honum.
Ţú getur ekki beitt honum. Enginn okkar getur ţađ.
Hringurinn hlýđir Sauroni einum. Hann á engan annan húsbónda.
Hvađ gćti Rekki vitađ um ţetta mál?
Ţetta er enginn venjulegur Rekki.
Hann er Aragorn, sonur Araţorns.
Ţér ber ađ heita honum hollustu ţinni.
Aragorn.
Er ţetta arftaki Ísildurs?
Og erfingi krúnu Gondor.
Sestu niđur, Legolas.
Gondor hefur engan konung.
Gondor ţarfnast ekki konungs.
Aragorn hefur lög ađ mćla. Viđ getum ekki notađ hann.
Ţiđ eigiđ ađeins um eitt ađ velja.
Hringnum verđur ađ eyđa.
Eftir hverju bíđum viđ?
Hringnum verđur ekki eytt, Gimli, sonur Glóins,
međ neinum ţeim ráđum sem viđ búum yfir.
Hringurinn var skapađur í eldum Dómsdyngju.
Ađeins ţar er hćgt ađ eyđa honum.
Ţađ verđur ađ flytja hann djúpt inn í Mordor
og kasta honum aftur í eldgjána ţađan sem hann er upprunninn.
Einn af ykkur
ţarf ađ gera ţađ.
Mađur gengur ekki rakleitt inn í Mordor.
Svörtu hliđanna ţar er gćtt af fleirum en Orkum.
Ţar eru ill öfl sem aldrei sofa.
Og Augađ mikla er ávallt á verđi.
Ţetta er hrjóstrug auđn,
undirlögđ af eldi, ösku og ryki.
Sjálft loftiđ ţar er mettađ eiturgufum.
Jafnvel međ tíu ţúsund Menn til fulltingis vćri ţađ ekki hćgt.
Ţetta er feigđarflan.
Hefurđu ekki heyrt orđ af ţví sem Elrond sagđi?
Hringnum verđur ađ eyđa.
Ţú heldur líklega ađ ţú sért sá rétti til ađ gera ţađ!
Og mistakist okkur, hvađ ţá?
Hvađ gerist ţegar Sauron endur- heimtir ţađ sem honum tilheyrir?
Fyrr lćt ég lífiđ en ađ sjá Hringinn í höndum Álfs!
Enginn treystir Álfi!
Skiljiđ ţiđ ţetta ekki?
Á međan ţiđ ţráttiđ vex Sauroni ásmegin!
Enginn fćr undan ţví flúiđ! Ykkur verđur öllum tortímt!
Ég skal fara međ hann.
Ég skal fara međ Hringinn til Mordor.
Ţótt...
ég rati ekki.
Ég skal hjálpa ţér ađ axla ţessa byrđi, Fróđi Baggi,
svo lengi sem hún er ţín ađ bera.
Geti ég međ lífi mínu eđa dauđa verndađ ţig,
ţá mun ég ţađ gera.
Sverđ mitt er ţitt.
Og bogi minn er ţinn.
Og öxi mín.
Örlög okkar allra hvíla á ţér, litli vinur.
Ef ţetta er í raun vilji ráđsins
ţá mun Gondor leggja sitt af mörkum.
Herra Fróđi fer hvergi án mín.
Nei, ţađ er illmögulegt ađ ađskilja ykkur
jafnvel ţótt hann sé bođađur á leynifund en ţú ekki.
Viđ komum líka!
Ţiđ verđiđ ađ senda okkur heim bundna í poka til ađ stöđva okkur.
Hvađ um ţađ, ţiđ ţurfiđ viti vaxiđ fólk
í svona leiđangur. Sendiför.
Uppákomu.
Ţađ útilokar ţig, Pípinn.
Níu förunautar.
Verđi ţađ svo.
Ţiđ verđiđ Föruneyti Hringsins.
Stórfínt.
Hvert erum viđ ađ fara?
Hún vildi vernda barniđ sitt,
hún hélt ađ ţú yrđir óhultur í Rofadal.
lnnst inni vissi móđir ţín ađ ţú yrđir eltur allt ţitt líf.
Ađ ţú gćtir aldrei flúiđ örlög ţín.
Hćfileikar Álfa geta endursmíđađ sverđ konunga
en ţú einn hefur vald til ađ beita ţví.
Ég vil ţađ vald ekki.
Ég hef aldrei viljađ ţađ.
Ţú ert síđastur af ćttinni. Ţađ er enginn annar.
Gamla sverđiđ mitt. Stingur.
Hérna, taktu ţađ.
Ţađ er svo létt.
Já. Búiđ til af Álfum.
Ţađ stafar bláum bjarma af ţví ţegar Orkar eru nćrri.
Á slíkum stundum er betra ađ hafa allan varann á.
Hérna er falleg flík.
Míţríl.
Létt sem fjöđur en hörđ sem drekahreistur.
Leyfđu mér ađ sjá ţig klćđa ţig í hana.
Gamli Hringurinn minn.
Mér ţćtti afar vćnt um
ađ fá ađ halda á honum einu sinni enn.
Mér ţykir fyrir ţví ađ hafa kallađ ţetta yfir ţig, vćni minn.
Mér ţykir fyrir ţví
ađ ţú ţurfir ađ bera ţessa byrđi.
Mér ţykir fyrir öllu.
Hringberinn leggur upp í förina til Dómsdyngju.
Af ykkur sem ferđast međ honum verđur engra eiđa krafist
né lögđ á kvöđ um ađ ţiđ haldiđ lengra en hugur býđur.
Far vel. Veriđ stađfastir.
Megi blessun Álfa og Manna
og alls Frjáls fólks fylgja ykkur.
Föruneytiđ bíđur Hringberans.
Mordor, Gandalfur. Er ţađ á hćgri eđa vinstri hönd?
Vinstri.
Viđ ţurfum ađ halda ţessari stefnu Vestur af Ţokufjöllum
í fjörutíu daga.
Sé heppnin međ okkur komumst viđ enn yfir Róhanslćgđ.
Ţađan liggur leiđ okkar í Austur til Mordor.
Tveir, einn, fimm. -Gott! Mjög gott.
Hreyfđu fćturna.
Ţú stóđst ţig vel, Pípinn. -Takk.
Hrađar.
Ef einhver spyrđi mig álits, sem ekki hefur veriđ gert,
ţá segđi ég okkur vera ađ fara lengri leiđina.
Viđ gćtum fariđ í gegnum neđanjarđarnámurnar í Moría.
Balinn frćndi minn veitir okkur konunglegar viđtökur.
Nei, ég fćri ekki í gegnum Moría ótilneyddur.
Fyrirgefđu.
Náđu honum!
Fyrir Hérađ! -Haltu honum, Kátur!
Ţú heldur í handlegginn á mér!
Hvađ er ađ? -Ţetta er bara skýjaslćđa.
Hún fer hratt yfir.
Á móti vindi.
Kerplur frá Dumblandi! -Feliđ ykkur!
Leitiđ skjóls!
Njósnarar Sarúmans.
Ţađ er fylgst međ leiđinni í Suđri.
Viđ verđum ađ fara um Karadrasskarđ.
Fróđi!
Boromír.
Ţađ eru undarleg örlög ađ ţola slíkan ótta og efa
vegna svo smás hlutar.
Svo lítils hlutar.
Boromír!
Fáđu Fróđa Hringinn.
Eins og ţú vilt.
Mér er sama.
Jćja, Gandalfur, ţú reynir ađ leiđa ţá yfir Karadras.
Og ef ţađ bregst,
hvert ferđu ţá?
Ef fjalliđ sigrar ţig,
hćttirđu ţá á háskalegri leiđ?
Ţađ er grimmileg rödd í loftinu.
Ţađ er Sarúman!
Hann er ađ reyna ađ steypa fjallinu yfir okkur!
Viđ verđum ađ snúa viđ! -Nei!
Viđ verđum ađ komast af fjallinu!
Stefnum ađ Róhanslćgđ og förum um Vestfold til borgar minnar.
Róhanslćgđ ber okkur of nćrri Ísarngerđi.
Viđ komumst ekki yfir fjalliđ. Förum undir ţađ.
Förum í gegnum námur Moría.
Moría. Ţú hrćđist ađ fara inn í námurnar.
Dvergarnir hćttu sér of djúpt í grćđgi sinni.
Ţú veist hvađ ţeir vöktu í myrkri Kazad-dúm:
Skugga og eld.
Látum Hringberann ákveđa ţađ.
Viđ getum ekki veriđ hér! Ţađ kostar Hobbitana lífiđ!
Fróđi?
Viđ förum í gegnum námurnar.
Verđi ţađ svo.
Fróđi, réttu gömlum manni hjálparhönd.
Hvernig ertu í öxlinni?
Betri en ég var. -Og Hringurinn?
Ţú finnur mátt hans vaxa, er ekki svo?
Ég hef fundiđ ţađ líka. Ţú verđur ađ fara gćtilega.
lllskan mun dragast ađ ţér utan frá Föruneytinu.
Og innan ţess.
Hverjum get ég ţá treyst? -Ţú verđur ađ treysta á sjálfan ţig.
Treystu eigin styrk.
Hvađ áttu viđ? -Ţađ eru mörg öfl hér í heimi
til góđs og ills. Sum eru mér máttugri
og gegn sumum ţeirra hef ég ekki enn reynt mig.
Veggir Moría.
Dvergadyr eru ósýnilegar ţegar ţćr eru lokađar. -Já, Gimli,
herrar ţeirra geta ekki fundiđ ţćr ef leyndarmálin eru gleymd.
Hví kemur ţađ mér ekki á óvart?
Jćja, látum okkur sjá.
Íđildín.
Ţađ endurvarpar einungis stjörnubliki og tunglsljósi.
Hér stendur: Dyr Durins, höfđingja Moría.
Mćl, vinur, og gakk inn.
Hvađ ţýđir ţađ? -Ţađ er einfalt.
Sértu vinur mćlirđu lykilorđiđ og dyrnar 0pnast.
Ekkert gerist.
Eitt sinn kunni ég allar töfraţulur á öllum tungum Álfa,
Manna og Orka. -Hvađ ćtlarđu ţá ađ gera?
Berja höfđi ţínu viđ dyrnar og ef ţađ brýtur ţćr ekki,
og ég fć andartaksfriđ fyrir heimskulegum spurningum,
reyni ég ađ finna orđin sem opna.
Námur eru enginn stađur fyrir klyfjaklár,
jafnvel ekki hugađan klár sem Kela. -Vertu sćll, Keli.
Farđu nú, Keli. Farđu.
Vertu óhrćddur, Sómi. Hann ratar heim.
Ekki gára vatniđ.
Ţetta stođar ekkert.
Ţetta er gáta.
Mćl, vinur, og gakk inn.
Hvert er Álfaorđiđ fyrir vinur?
Mellon.
Brátt, góđi Álfur, muntu njóta frćgrar gestrisni Dverganna.
Snarkandi eldar, maltöl
og úrvalskjöt af beini.
Ţetta, kćru vinur, eru heimkynni Balins frćnda míns.
Og ţeir kalla ţetta námu.
Námu!
Ţetta er ekki náma. Ţetta er grafhýsi.
Nei.
Nei!
Dríslar.
Viđ höldum ađ Róhanslćgđ.
Viđ hefđum aldrei átt ađ koma hingađ.
Komiđ ykkur nú héđan. Fariđ út!
Fróđi! -Hjálp!
Stígur!
Slepptu honum!
Aragorn!
Fróđi!
lnn í námurnar!
Legolas! -lnn í hellinn!
Hlaupiđ!
Nú eigum viđ ađeins einn kost.
Viđ verđum ađ hćtta okkur inn í myrkur Moría.
Veriđ á verđi.
Ţađ eru eldri og viđbjóđslegri verur en Orkar
í djúpum heimsins.
Hljóđlega nú. Ţađ er fjögurra daga gangur hér í gegn.
Viđ skulum vona ađ enginn verđi okkar var.
Auđur Moría fólst ekki í gulli
eđa gimsteinum...
heldur míţríl.
Bilbó átti skyrtu úr míţríl- hringjum sem Ţorinn gaf honum.
Ţađ var konungleg gjöf. -Já.
Ég sagđi honum ţađ aldrei
en hún var meira virđi en allt Hérađ.
Pípinn.
Ég man ekki eftir ţessum stađ.
Erum viđ villtir? -Nei.
Ég held ţađ. -Gandalfur er ađ hugsa.
Kátur. -Hvađ?
Ég er svangur.
Ţađ er eitthvađ ţarna niđri.
Ţađ er Gollrir. -Gollrir?
Hann hefur elt okkur í ţrjá daga.
Slapp hann úr dýflissum Myrkravirkis? -Slapp
eđa var sleppt lausum.
Nú hefur Hringurinn fćrt hann hingađ.
Hann sigrast aldrei á ţörf sinni fyrir hann.
Hann hatar og unnir Hringnum
líkt og hann hatar og unnir sjálfum sér.
Líf Smeygins er raunasaga.
Já, hann hét eitt sinn Smeyginn. Áđur en Hringurinn fann hann.
Áđur en hann svipti hann vitinu.
Hvílík yfirsjón hjá Bilbó ađ drepa hann ekki ţegar hann gat.
Yfirsjón?
Nei, ţađ var sú dyggđ sem viđ köllum miskunn og vorkunn.
Margir sem lifa ćttu skiliđ ađ deyja
og sumir sem deyja ćttu skiliđ ađ lifa.
Getur ţú veitt ţeim líf, Fróđi?
Ekki vera of áfjáđur í ađ vilja deyđa.
Jafnvel hinir vitrustu sjá ekki allt fyrir.
Mér segir svo hugur ađ Gollrir muni gegna veigamiklu hlutverki
til góđs eđa ills
áđur en yfir lýkur.
Miskunn Bilbós gćti ráđiđ örlögum margra.
Ég vildi ađ Hringurinn hefđi aldrei komist í mínar hendur.
Ég vildi óska ađ ekkert af ţessu hefđi gerst.
Ţađ gera allir sem lifa slíka tíma en ţađ er ekki ţeirra ađ ákveđa.
Viđ ţurfum bara ađ ákveđa hvernig viđ notum tímann
sem okkur er gefinn.
Ţađ eru fleiri öfl ađ verki í heiminum en vilji hins illa.
Bilbó var ćtlađ ađ finna Hringinn
og ţá var ţér einnig ćtlađ ađ fá hann.
Ţađ er uppörvandi tilhugsun.
Ţađ er ţessa leiđ.
Hann mundi ţađ. -Nei.
En ţađ er ekki sami daunn í loftinu hér niđri.
Ef í vafa, Káradúkur, skaltu ávallt láta nefiđ ráđa.
Ég ćtla ađ hćtta á ađ auka birtuna.
Sjá,
hiđ mikla ríki og Dvergaborg, Dvergheimur.
Ţetta er svo sannarlega tilkomumikil sjón.
Gimli!
Nei!
Nei.
Hér liggur Balinn,
sonur Fundins,
Dvergahöfđingi.
Hann er ţá allur.
Ţađ var sem ég óttađist.
Viđ verđum ađ halda áfram. Viđ getum ekki drollađ hér.
Ţeir hafa náđ brúnni
og öđrum salnum.
Viđ höfum víggirt hliđin
en getum ekki haldiđ ţeim lengi í skefjum.
Jörđin nötrar.
Trumbur...
trumbur í djúpinu.
Viđ komumst ekki út.
Skuggi hreyfist í myrkrinu.
Viđ komumst ekki út.
Ţeir eru ađ koma.
Tókaflón!
Hentu ţér sjálfur ofan í nćst og losađu okkur viđ heimsku ţína.
Fróđi!
Orkar.
Hörfiđ! Haldiđ ykkur nálćgt Gandalfi!
Međ ţeim er helliströll.
Látum ţá koma.
Enn er einn Dvergur í Moría sem dregur andann.
Ég held ég sé ađ komast upp á lag međ ţetta.
Fróđi!
Aragorn! Aragorn!
Fróđi!
Ć, nei.
Hann er á lífi.
Ţađ er allt í lagi međ mig. Ég er ómeiddur.
Ţú ćttir ađ vera dauđur.
Spjótiđ hefđi stungiđ villigölt í gegn.
Ég held ađ Hobbitinn leyni ansi mikiđ á sér.
Míţríl.
Ţú kemur stöđugt á óvart, herra Baggi.
Höldum til brúarinnar í Kazad-dúm.
Ţessa leiđ!
Hvađa nýi djöfulskapur er ţetta?
Balroggurinn.
Forynja frá árdögum.
Ţessi óvćttur er ofjarl ykkar allra.
Flýiđ!
Fljótir!
Gandalfur.
Farđu fyrir ţeim, Aragorn.
Brúin er hér nćrri.
Hlýddu mér! Sverđ koma ađ engu haldi.
Gandalfur!
Kátur! Pípinn!
Sómi.
Enginn kastar Dverg.
Ekki skeggiđ!
Rólegur.
Bíddu!
Ţraukađu!
Hallađu ţér fram.
Rólegur.
Flýtiđ ykkur!
Núna!
Yfir brúna!
Forđiđ ykkur!
Ţú ferđ ekki yfir!
Gandalfur!
Ég er ţjónn hins Launhelga loga og rćđ yfir eldinum frá Anor.
Hiđ myrka bál mun ekki stođa ţig, logi Uđúna!
Snautađu aftur niđur í Skuggann.
Ţú ferđ ekki yfir!
Nei! -Gandalfur!
Flýiđ, flónin ykkar.
Nei!
Aragorn!
Legolas, komdu ţeim á fćtur.
Gefđu ţeim andartak.
Ţegar rökkvar verđa hlíđarnar krökkar af Orkum.
Viđ verđum ađ ná til skóga Lotlóríen.
Komdu, Boromír.
Legolas og Gimli, komiđ ţeim á fćtur.
Á fćtur, Sómi.
Fróđi?
Fróđi!
Haldiđ hópinn, ungu Hobbitar.
Sagt er ađ mikil galdrakona búi í skóginum.
Álfanorn...
međ hrćđilegt vald.
Allir sem líta hana augum
eru hnepptir í álög hennar.
Fróđi!
Síđan sést aldrei til ţeirra aftur.
Koma ţín til okkar er sem fótatak glötunar.
Ţú kemur međ mikla illsku, Hringberi.
Herra Fróđi?
Hér er kominn Dvergur sem lćtur hana ekki véla sig svo glatt.
Ég er međ haukfrán augu og heyrn refsins.
Dvergurinn andar svo hátt
ađ viđ hefđum getađ skotiđ hann í myrkrinu.
Velkominn Legolas, sonur Ţrandúíls.
Föruneyti okkar ţakkar ţér, Haldír frá Lotlóríen.
Aragorn frá Dunlandi, ţú ert kunnur okkur.
Svo mikiđ fór um hina frćgu gestrisni Álfa.
Mćliđ orđ sem viđ skiljum allir.
Viđ höfum ekki átt samneyti viđ Dverga síđan á Dimmudćgrunum.
Veist ţú hvađ ţessi Dvergur segir viđ ţví?
Ţetta var ókurteisi.
Ţú flytur mikla illsku međ ţér.
Ţiđ getiđ ekki fariđ lengra.
Dauđi Gandalfs var ekki til einskis.
Né hefđi hann viljađ ađ ţiđ gćfuđ upp vonina.
Ţú berđ ţunga byrđi, Fróđi.
Ekki burđast líka međ hina látnu.
Fylgiđ mér.
Karas Galadon.
Hjarta Álfadćmis á jörđu.
Ríki Seleborns konungs og Galadríelar, drottningar ljóssins.
Óvinurinn veit af ykkur hér.
Nú er úti um ţá launung sem ţiđ vonuđust eftir.
Átta eru hér en níu lögđu af stađ frá Rofadal.
Segiđ mér, hvar er Gandalfur?
Ţví mig fýsir mikiđ ađ hafa tal af honum.
Ég sé hann ekki lengur úr fjarska.
Gandalfur Grái kom ekki inn í ríki okkar.
Hann er fallinn í Skugga.
Hann var hrifinn burt af bćđi Skugga og loga.
Balroggur Morgoths.
Ţví viđ hćttum okkur ađ óţörfu inn í net Moría.
Engar gjörđir Gandalfs í lífinu voru óţarfar.
Viđ vitum ekki enn hvađ fyrir honum vakti.
Ekki láta hiđ mikla tóm Kazad-dúm fylla hjarta ţitt,
Gimli, sonur Glóins.
Ţví heimurinn er fullur af hćttum
og í öllum löndum
er kćrleikur nú blandinn trega.
Hvađ verđur nú um Föruneytiđ?
Án Gandalfs er öll von úti.
För ykkar stendur á hnífsegg.
Ef ţiđ víkiđ örlítiđ af leiđ er allt unniđ fyrir gíg,
okkur öllum til glötunar.
Samt lifir vonin enn
á međan Föruneytiđ er stađfast.
Varpiđ frá ykkur áhyggjum.
Fariđ nú og hvíliđ ykkur
ţví ţiđ eruđ ţjakađir af ţreytu og sorg.
Í nótt munuđ ţiđ sofa.
Velkominn, Fróđi frá Hérađi
sem séđ hefur Augađ.
Harmakvćđi um Gandalf.
Hvađ segja ţeir um hann?
Ég treysti mér ekki til ađ segja ykkur ţađ.
Sorgin hvílir enn of ţungt á mér.
Ţeir nefna áreiđanlega ekki flugeldana hans.
Ţađ ćtti ađ vera erindi um ţá.
Flugeldanna minnast má:
Mörg var stjarnan, grćn og blá;
er allt svo sprakk međ háum hljómum,
af himni var sem rigndi blómum.
Ţetta gerir ţeim engan veginn nógu góđ skil.
Hvíldu ţig. Ţessara landamćra er vel gćtt.
Ég unni mér engrar hvíldar hér.
Ég heyrđi rödd hennar óma í höfđi mér.
Hún talađi um föđur minn og fall Gondor.
Hún sagđi viđ mig: Jafnvel núna er enn von.
En ég sé hana ekki fyrir mér.
Ţađ er langt síđan viđ áttum nokkra von.
Fađir minn er göfugur
en stjórn hans er ađ veikjast og...
ţjóđ okkar missir trúna.
Hann vill ađ ég bćti úr ţví og ég vćri fús ađ gera ţađ.
Ég hćfi Gondor til fyrri dýrđar.
Hefurđu séđ hann, Aragorn?
Hvítaturn Ekţelíons.
Blikandi eins og perluskreytt silfurspjót.
Međ fánana blaktandi hátt í morgunandvaranum.
Hefurđu veriđ kallađur heim
af skćrum ómi silfurlúđra?
Ég hef séđ Hvítuborg...
endur fyrir löngu.
Dag einn mun leiđ okkar liggja ţangađ
og turnvörđurinn mun hrópa:
Herrar Gondor eru komnir heim.
Langar ţig ađ líta í skuggsjána?
Hvađ mun ég sjá?
Jafnvel ţeir vitrustu vita ţađ ekki
ţví spegillinn
sýnir margt.
Hluti sem voru,
hluti sem eru
og suma hluti
sem gćtu orđiđ.
Ég veit hvađ ţú sást.
Ţví mér er ţađ einnig í huga.
Ţetta er ţađ sem gerast mun
ef ţú bregst.
Föruneytiđ er ađ sundrast. Ţađ er ţegar hafiđ.
Hann mun reyna ađ taka Hringinn.
Ţú veist um hvern ég tala.
Hringurinn mun tortíma ţeim einum af öđrum.
Ef ţú bćđir mig
gćfi ég ţér Hringinn eina.
Ţú býđur mér hann fúslega.
Ég neita ţví ekki ađ í hjarta mér hef ég ţráđ ţetta.
Í stađ Myrkradróttins myndirđu setja drottningu.
Ég yrđi ekki myrk, heldur falleg og ćgileg sem dögunin,
varasöm sem hafiđ,
sterkari en stođir jarđar!
Allir munu elska mig
og örvćnta.
Ég stóđst prófraunina.
Ég mun hverfa í Vestriđ
og verđa Galadríel sem fyrr. -Ég get ţetta ekki einn.
Ţú ert Hringberinn, Fróđi.
Ţađ ađ bera Máttarbauginn
er ađ vera einn.
Ţetta er Nenja, hringur Adamants
og ég er vörđur hans.
Ţessi ţraut féll ţér í skaut
og ef ţú finnur ekki leiđina
gerir ţađ enginn.
Ég veit ţá hvađ mér ber ađ gera.
Ţađ er bara...
Ég er smeykur viđ ađ gera ţađ.
Jafnvel smćsta manneskja getur breytt gangi framtíđar.
Veistu hvernig Orkarnir urđu fyrst til?
Ţeir voru áđur Álfar
sem Myrkraöflin fönguđu,
pynduđu og limlestu.
Hrćđileg og afskrćmd lífvera.
Og nú...
fullkomnuđ.
Vígreifi Úrúk-hai,
hverjum ţjónar ţú?
Sarúman!
Eltiđ ţá uppi. Ekki hćtta fyrr en ţeir finnast.
Ţiđ ţekkiđ hvorki sársauka né ótta.
Ţiđ muniđ bragđa á Mannaholdi!
Einn Stuttlunganna ber mikinn dýrgrip.
Fćriđ mér ţá lifandi og óskaddađa.
Drepiđ hina.
Aldrei áđur höfum viđ klćtt ađkomumenn í klćđi ţjóđar okkar.
Megi ţessar skikkjur skýla ykkur fyrir óvinveittum augum.
Lembas.
Vegabrauđ Álfa.
Einn lítill biti nćgir til ađ fylla maga fullvaxta manns.
Hvađ borđađirđu mörg?
Fjögur.
Ţví lengra sem ţiđ fariđ Suđur munu hćtturnar aukast.
Mordor-Orkar halda nú Austurbakka Andvinjar.
Ţiđ finniđ ekki heldur öryggi á Vesturbakkanum.
Undarlegar verur međ merki Hvítu handarinnar
hafa sést viđ landamćri okkar.
Orkar ferđast sjaldan í sólar- ljósi en ţessir gera ţađ.
Ţiđ eruđ eltir.
Á ánni getiđ ţiđ náđ forskoti á óvininn ađ Rárosarfossi.
Gjöf mín til ţín, Legolas, er Galadrímabogi.
Verđugur hćfileikum Skógarálfs.
Ţetta eru rýtingar Noldoríns.
Ţeir hafa ţegar gegnt hlutverki í orrustum.
Óttastu ekki, ungi Förungur Tóki.
Ţú munt finna kjark.
Og handa ţér, Sómi Gamban,
Álfareipi gert úr híđlođnu. -Ţakka ţér, yđar náđ.
Eru fallegu, glansandi rýtingarnir búnir?
Og hvađa gjafar skyldi Dvergur óska sér frá Álfum?
Engrar.
Nema ađ líta drottningu Galadríma augum einu sinni enn
ţví hún er fegurri en allir gimsteinar jarđar.
Reyndar...
Ţađ var eitt.
Nei, ég gćti ţađ ekki. Ţađ er óhugsandi.
Heimskulegt ađ spyrja.
Ég hef enga gjöf ađ gefa
ćđri ţeirri sem ţér hefur ţegar hlotnast.
Vegna ástar hennar
óttast ég ađ ţokki Arvenar Aftanstjörnu rýrni.
Ég kysi ađ hún fćri frá ţessum ströndum
og yrđi hjá ţjóđ sinni.
Ég kysi ađ hún fćri međ skipinu til Valinor.
Sú ákvörđun bíđur hennar.
Ţú ţarft sjálfur ađ taka ákvörđun, Aragorn.
Ađ hefja ţig yfir alla forfeđur ţína frá ţví á dögum Elendills
eđa falla í myrkriđ ásamt öllum sem eftir eru af kynţćtti ţínum.
Far vel.
Ţú átt margt ógert.
Viđ hittumst ekki aftur, Elessar.
Far vel, Fróđi Baggi.
Ég gef ţér ljós Jarendils,
dáđustu stjörnu okkar.
Megi ţađ lýsa ţér í myrkrinu
ţegar öll önnur ljós eru slokknuđ.
Ég hef hlotiđ mín verstu sár viđ ţennan skilnađ,
hafandi séđ í hinsta sinn ţađ fegursta af öllu.
Eftirleiđis kalla ég ekkert fagurt nema gjöf hennar til mín.
Hver var gjöf hennar?
Ég bađ hana um eitt hár af gullnu höfđi sínu.
Hún gaf mér ţrjú.
Gollrir. Hann hefur elt okkur frá ţví í Moría.
Ég hafđi vonađ ađ viđ myndum stinga hann af á ánni.
En hann er of slyngur vatnamađur.
Geri hann óvininum vart viđ hvar viđ erum
verđur ferđin jafnvel enn hćttulegri.
Fáđu ţér ađ borđa, herra Fróđi.
Nei, Sómi. -Ţú hefur ekki borđađ neitt í allan dag.
Ţú sefur ekki heldur. Ekki halda ađ ég taki ekki eftir ţví.
Herra Fróđi... -Ţađ er allt í lagi međ mig.
Ţađ er rangt. Ég er hér til ađ hjálpa ţér.
Ég hét Gandalfi ađ gera ţađ.
Ţú getur ekki hjálpađ mér, Sómi.
Ekki í ţetta sinn.
Farđu ađ sofa.
Mínas Tíríđ er öruggari leiđin.
Ţú veist ţađ. Ţar getum viđ endurskipulagt okkur.
Lagt upp til Mordor frá styrkum stađ.
Enginn styrkur er í Gondor sem getur hjálpađ okkur.
Ţú varst fljótur ađ treysta Álfunum.
Hefurđu svona litla trú á ţinni eigin ţjóđ?
Já, ţađ er veikleiki. Ţađ er breyskleiki.
En ţađ er líka hugrekki og heiđur ađ finna í Mönnum.
En ţú neitar ađ sjá ţađ.
Ţú ert hrćddur!
Allt ţitt líf hefur ţú faliđ ţig í skuggunum
hrćddur viđ ţađ hver ţú ert, hvađ ţú ert.
Ég fylgi Hringnum ekki innan 500 kílómetra frá borg ţinni.
Fróđi.
Argonatarnir.
Lengi hef ég ţráđ ađ sjá Stöpla konunganna.
Forfeđur mína.
Viđ förum yfir vatniđ viđ dagsetur,
felum bátana og höldum áfram fótgangandi.
Viđ nálgumst Mordor úr Norđri. -Jćja?
Ţađ verđur lítiđ mál ađ rata um Emyl-múlana,
ófćrt völundarhús flugbeittra bjarga.
Og ţá fyrst hefst gamaniđ.
Daunill fúafen svo langt sem augađ eygir.
Ţađ er leiđin okkar.
Hvíldu ţig og safnađu kröftum, góđi Dvergur. -Safna...
Viđ ćttum ađ fara strax. -Nei.
Varđsveitir Orka gćta Austurbakkans.
Viđ verđum ađ bíđa eftir náttmyrkrinu.
Ég hef ekki áhyggjur af Austurbakkanum.
Skuggi og ógn hafa leitađ á huga minn.
Eitthvađ nálgast.
Ég skynja ţađ.
Dvergur ţarf ekki ađ safna kröftum.
Taktu ekki mark á honum, ungi Hobbiti.
Hvar er Fróđi?
Enginn okkar ćtti ađ vera einn á ferđ.
Allra síst ţú.
Svo margt er undir ţér komiđ.
Fróđi?
Ég veit hvers vegna ţú kýst einveru.
Ţú ţjáist. Ég sé ţađ dag frá degi.
Ertu viss um ađ ţú ţjáist ekki ađ óţörfu?
Ţađ eru ađrar leiđir, Fróđi.
Ađrir vegir sem viđ getum ratađ.
Ég veit hver ráđ ţín yrđu.
Og víst vćru ţau viturleg ef ekki vćri viđvörunin úr hjarta mér.
Viđvörun? Viđ hverju?
Viđ erum allir hrćddir, Fróđi.
En látum ekki óttann stjórna okkur, eyđa ţeirri von sem viđ eigum.
Sérđu ekki ađ ţađ er fásinna?
Ţađ er engin önnur leiđ.
Ég biđ ađeins um styrk til ađ verja ţjóđ mína!
Ef ţú ađeins lánađir mér Hringinn. -Nei.
Hví hörfarđu? Ég er enginn ţjófur. -Ţú ert ekki međ sjálfum ţér.
Hvađa möguleika heldur ţú ađ ţú hafir?
Ţeir munu finna ţig.
Ţeir munu taka Hringinn
og ţú munt óska ţér dauđa áđur en yfir lýkur!
Flóniđ ţitt!
Hringurinn lenti hjá ţér fyrir tilviljun. Hann gćti allt eins
hafa lent hjá mér. Hann ćtti ađ vera hjá mér! Fáđu mér hann!
Fáđu mér hann! -Nei!
Afhentu hann! -Nei.
Ég veit hvađ fyrir ţér vakir.
Ţú ćtlar ađ fara međ Hringinn til Saurons!
Ţú ćtlar ađ svíkja okkur!
Ţú anar út í dauđann og kostar okkur alla lífiđ!
Bölvađur sértu og allir Stuttlungar!
Fróđi?
Fróđi.
Hvađ hef ég gert? Ég biđ ţig, Fróđi.
Fróđi! Mér ţykir fyrir ţessu!
Fróđi?
Hann hefur náđ Boromír á sitt vald. -Hvar er Hringurinn?
Farđu burt!
Fróđi!
Ég sór ađ vernda ţig.
Geturđu verndađ mig fyrir sjálfum ţér?
Myndir ţú eyđa honum?
Aragorn.
Álfsteinn.
Ég hefđi fylgt ţér uns yfir lyki.
lnn í sjálfa elda Mordor.
Ég veit ţađ.
Líttu eftir hinum.
Einkum Sóma. Hann mun ekki skilja ţetta.
Farđu, Fróđi.
Hlauptu.
Hlauptu!
Herra Fróđi!
Finniđ Stuttlunginn!
Elendill!
Aragorn, fljótur!
Fróđi! Feldu ţig hér. Fljótur.
Komdu hingađ.
Hvađ er hann ađ gera?
Hann er á förum.
Nei! -Pípinn!
Hlauptu, Fróđi. Flýttu ţér.
Hć, ţiđ ţarna!
Hérna! -Ţessa leiđ!
Ţetta tókst. -Ég veit ţađ. Hlauptu!
Horn Gondor. -Boromír.
Flýiđ!
Nei.
Ţeir náđu ţeim litlu. -Vertu kyrr.
Hvar er Fróđi?
Ég leyfđi Fróđa ađ fara.
Ţá gerđir ţú ţađ sem var mér um megn.
Ég reyndi ađ taka Hringinn af honum.
Hringurinn er genginn okkur úr greipum.
Fyrirgefđu mér.
Ég sá ţetta ekki fyrir.
Ég hef brugđist ykkur öllum. -Nei, Boromír.
Ţú barđist hetjulega.
Ţú hélst uppi heiđri ţínum.
Láttu hana vera.
Ţessu er lokiđ.
Heimur Manna mun falla, allt verđur Myrkrinu ađ bráđ
og borg mín mun farast.
Ég veit ekki hvađa styrkur býr í blóđi mínu
en ég sver ađ ég lćt ekki Hvítuborg falla
né ţjóđ okkar bregđast.
Ţjóđ okkar.
Ég hefđi fylgt ţér, bróđir minn.
Foringi minn.
Konungur minn.
Hvíl í friđi, sonur Gondor.
Ţeir munu skyggnast eftir komu hans úr Hvítaturni.
En hann á ekki afturkvćmt.
Fróđi!
Ég vildi ađ Hringurinn hefđi aldrei komist í mínar hendur.
Ég vildi óska ađ ekkert af ţessu hefđi gerst.
Ţađ gera allir sem lifa slíka tíma
en ţađ er ekki ţeirra ađ ákveđa.
Viđ ţurfum bara ađ ákveđa
hvernig viđ notum tímann sem okkur er gefinn.
Ekki, Fróđi! Fróđi!
Herra Fróđi! -Nei, Sómi.
Snúđu viđ, Sómi!
Ég fer einn til Mordor. -Auđvitađ gerirđu ţađ.
Og ég kem međ ţér!
Ţú ert ósyndur!
Sómi!
Ég gaf loforđ, herra Fróđi.
Loforđ. Ekki yfirgefa hann, Sómi Gamban.
Og ţađ geri ég ekki.
Ţađ geri ég ekki.
Sómi.
Höldum áfram.
Flýttu ţér.
Fróđi og Sómi eru komnir ađ Austurbakkanum.
Ţú ćtlar ekki ađ elta ţá.
Örlög Fróđa eru ekki lengur í okkar höndum.
Ţetta er ţá allt unniđ fyrir gíg.
Föruneytiđ hefur brugđist.
Ekki ef viđ höldum tryggđ hver viđ annan.
Viđ látum ekki pynda og deyđa Kát og Pípinn.
Ekki á međan viđ höfum enn ţrek.
Skiljiđ allt eftir sem ţiđ megiđ missa.
Viđ ferđumst léttbúnir.
Förum á Orkaveiđar.
Já!
Mordor.
Ég vona ađ hinir finni hćttulausari veg.
Stígur gćtir ţeirra.
Ég á ekki von á ţví ađ viđ sjáum ţá aftur.
Ţađ gćti gerst, Fróđi. Ţađ gćti gerst.
Sómi...
ég er feginn ađ ţú ert hjá mér.
--