Tłumaczenie: Mella91, koretka synchro Jume
Jestem kapitan James Tiberius Kirk,
ze Zjednoczonej Federacji Planet.
Staję przed wami, jako neutralny przedstawiciel
Republiki Fabonan.
Przynoszę przesłanie dobrej woli
dla was, członkowie delegacji Teenaxiene,
oraz dar od Wysokiej Rady Fabonan, ofiarowany z wyrazami najwyższego szacunku.
Co z tym nie tak?
- Słucham? - Dlaczego już tego nie chcą?
Był to niegdyś fragment starożytnej broni.
Teraz przekazują go jako symbol... pokoju.
W kulturze fabonańskiej oddanie broni oznacza rozejm.
Jak ją zdobyli?
Powiedziano mi, że było to dawno temu.
Czyli jest kradziona!
Nie, oni...
Już my ich znamy.
To prawda. Wasza ekscelencjo, ten dar...
To podstęp narodu złodziei,
którzy chcą nas pozabijać!
Ten ceniony artefakt jest symbolem zaufania i pokoju...
Chcą nas pociąć na kawałki! Usmażyć nad ogniem!
- Nieprawda... - I zjeść!
Co?
Scotty, zabierz mnie stąd!
Szybko poszło.
Wykrywam zakłócenia sygnału namierzania, sir.
Znowu porwałem koszulę.
Jak było?
Kapitanie, czy doszedł pan do porozumienia z Teenaxienami?
Powiedzmy, że było blisko.
Spock, zanieś to do przechowalni. Dziękuję.
- Jim, wyglądasz okropnie. - Dzięki, Bones.
Znowu wyszła ci żyła na skroni. Dobrze się czujesz?
Oczywiście! To tylko kolejny dzień we Flocie.
Dziennik kapitański, data gwiezdna: 2263,2.
Mija 966 dzień podróży kosmicznej.
Za nami niemal 3 lata tej 5-letniej misji.
Coraz trudniej stwierdzić, kiedy kończy się jeden dzień, a zaczyna kolejny.
Znalezienie punktu zaczepienia stanowi wyzwanie, gdy nawet grawitacja jest sztuczna.
Robimy jednak co możemy, by czuć się tutaj jak w domu.
Załoga jak zwykle spisuje się bez zarzutu,
nawet pomimo tak długiego pobytu w przestrzeni kosmicznej
i związanych z nim osobistych wyrzeczeń.
Kontynuujemy poszukiwania nowych form życia i nawiązywanie stosunków dyplomatycznych.
Podróż ma wpływ na kondycję statku,
jednak pan Scotty i cały dział techniczny dbają o niego należycie.
Zauważalna staje się także dynamika stosunków międzyludzkich.
Niektórzy na niej korzystają... inni zaś niekoniecznie.
Jeśli chodzi o mnie, odczuwam pewną powtarzalność.
Im dłużej lecimy, tym częściej myślę o tym, co chcemy osiągnąć.
Jeśli kosmos naprawdę jest nieskończony,
to być może porywamy się na coś poza naszym zasięgiem.
Mamy zaplanowany postój w Yorktown,
najnowszej i najnowocześniejszej stacji w całej Federacji.
Może oderwanie się od rutyny pozwoli na chwilę wytchnienia
podczas zmagań z tajemniczym nieznanym.
Wybacz spóźnienie.
Keenser jest chory i wydziela jakąś dziwną, zieloną substancję.
Scotty boi się, że kichnie na reaktor i nas pozabija.
Co za cholerstwo pijesz?
To chyba resztki brandy z Thasusa.
Mój Boże! Chcesz oślepnąć?
Posiadanie tego jest nielegalne.
Poza tym, patrz co znalazłem w szafce Chekova.
- No nie? Myślałem, że woli wódkę... - Wódkę. No właśnie.
W dniu urodzin zasługujesz na coś konkretnego.
Dzień jak co dzień. Wiesz, że nie świętuję.
Wiem. W końcu tego dnia twój staruszek zmienił się w proch... Delikatna sprawa.
Uczyli was współczucia w szkole medycznej?
Czy to po prostu twój urok?
- Dobre. - O, stary.
Zadzwonisz do mamy?
Jasne.
Jestem o rok starszy.
Tak to zwykle działa.
Przeżyłem o rok więcej niż on.
Wstąpił do Floty, ponieważ w nią wierzył.
Ja wstąpiłem z powodu zakładu.
By sprawdzić, czy zdołasz mu dorównać.
Wciąż próbowałeś być Georgem Kirkiem.
Teraz zastanawiasz się, jak masz być Jimem.
I po co tu jesteś.
Za dobry wzrok i gęste włosy.
- Kirk. - Kapitanie.
- Zbliżamy się do Yorktown. - Już idę, panie Sulu.
Chyba starczy tych urodzin.
Znasz mnie. Jestem ten sentymentalny.
Imponujące.
Piękność z niej, prawda?
Potworność.
Nie można było wynająć planety?
Manifestacje preferencji wobec planet Federacji
mogłyby wywołać napięcie.
A to nie wywołuje?
Wygląda jak śnieżka w kosmosie! Może się rozpaść w każdej chwili.
I o takie nastawienie nam chodzi.
Spock!
Masz chwilę?
Oczywiście, Nyota.
Powinnam to zwrócić. Należało do twojej matki.
Vulkanie nie przyjmują z powrotem uprzednio podarowanych rzeczy.
Zerwaliście?
Co nabroiłeś?
Typowe uproszczenie, doktorze.
Jeśli na Ziemi dziewczyna mówi: "to przeze mnie, nie przez ciebie",
zawsze ty jesteś winny.
Przepraszam.
Komandorze Spock, czy poświęci nam pan chwilę.
Dziękuję za tę informację.
Żyjcie długo i pomyślnie.
Żyj długo i pomyślnie.
Ambasador Spock 2.230,06 - 2263,02
Mam na radarze statek.
Nie figuruje w bazie Federacji.
Do nieznanej jednostki.
Brak pozwolenia na lądowanie. Zmniejsz moc i czekaj na instrukcje.
Do nieznanej jednostki. Zgłoś się.
Proszę mówić powoli.
Byliśmy z misją badawczą wewnątrz mgławicy.
Nasz statek doznał poważnej awarii.
Uciekłam w kapsule,
nim statek rozbił się na pobliskiej planecie.
Potrzebna mi jednostka zdolna do nawigacji w mgławicy.
Na pewno macie taki statek. Możecie nam pomóc.
Namierzyliśmy rzeczony sektor w nieznanym obszarze mgławicy.
Tutaj, 210-14.
Co z bliższym rozpoznaniem?
Brak danych. Mgławica jest zbyt gęsta. To niezbadany teren.
Enterprise ma najlepszy system nawigacji w całej Flocie.
Może go wziąć.
Jedyna jednostka z lepszym wyposażeniem
wciąż jest w fazie budowy.
Jednak nie wysyłam samego statku.
Zbiorę załogę.
Kapitanie.
Dostarczono mi pańską aplikację na stanowisko wiceadmirała.
Tak jest.
Chciałbym polecić komandora Spocka jako nowego kapitana Enterprise.
Jego postawa we Flocie jest wzorowa. Sprawdzi się w tej roli.
Wie pan, często się to zdarza.
Nawet kapitanowie pragną odejść.
W kosmosie brak miejsca na relatywność działań.
Jest jedynie pan,
pański statek i załoga.
Łatwo się w tym zagubić.
Spotkam się z członkami Rady.
Porozmawiamy po pańskim powrocie.
- Panie Spock. - Kapitanie.
- Chciałbym... - Być może...
- Proszę mówić. - Pan pierwszy.
Nalegam.
Po zakończeniu tej misji powinniśmy porozmawiać o pewnych sprawach.
Ja również chciałbym się czymś podzielić.
Stanowimy zgrany zespół, prawda?
Wierzę, że tak.
Nalegam.
Proszę otworzyć kanał nadawczy.
Tak jest.
Do całego personelu Enterprise.
Nasza misja jest prosta.
Uratować załogę rozbitego statku w nieznanym obszarze kosmosu.
Trasa wiedzie przez niestabilne wnętrze mgławicy,
przez co łączność z bazą Floty zostanie zerwana.
Będziemy zdani na siebie.
Enterprise ma jednak coś, czego brak innym okrętom.
Was.
A według naszych standardów nie ma rzeczy nieznanych.
Jedynie tymczasowo ukryte.
To tyle.
Czujniki wykazują spadek zagęszczenia, sir.
To Altamid. Tam rozbił się mój statek.
Zbliżamy się do Altamid.
Planeta klasy M.
Rozległe zasoby naturalne, lecz niewiele form życia na powierzchni.
Alarm. Nieznana jednostka.
Pani porucznik, proszę ich wywołać.
Brak odpowiedzi.
Odbieram jakiś sygnał.
Zagłuszają nas.
Zbliżenie, panie Sulu.
Co to jest?
Włączyć tarcze. Alarm czerwony!
Ognia!
Wyrządzamy minimalne szkody, a pociski nawet nie mogą namierzyć celu.
Strzelać wszystkim, co mamy.
Nie jesteśmy wyposażeni na wypadek takich konfrontacji.
Tarcze padły.
Zniszczyli deflektor.
- Zabierz nas stąd, panie Sulu. - Tak jest.
- Dlaczego nie ruszamy? - Nie mogę włączyć nadświetlnej.
Scotty, potrzebny mi napęd. W tej chwili.
Nie dam rady. Tylne gondole...
Przepadły!
Wdrożyć procedury bezpieczeństwa.
Uzbroić cały personel.
Naruszenia poszycia w sektorach od 12 do 15,
6, 9, 31 i 21, sir.
Kapitanie, możemy przenieść energię z rdzenia do silnika impulsowego.
Może uda się wlecieć w mgławicę.
Rób co trzeba, Scotty.
Keenser, idziemy!
Droga wolna, Krall.
Podłączę przewody, czekaj na mój sygnał.
Ostatni fragment Abronath. Broń jest kompletna.
Zidentyfikowałem wrogiego przywódcę.
Zabrał artefakt z misji na Teenax.
Utrzymuj dystans...
Spock! Spock!
Wy dwaj ze mną. Sulu, przejmujesz mostek.
Tak jest.
Boże...
Co to ma być?
Doktorze!
Musimy się ewakuować natychmiast.
Kapitan... Kirk.
Tak! Siła impulsu 100%.
Brawo, panie Scott.
Pełna moc. Kierunek - mgławica.
Krall, uciekają w mgławicę.
Poderżnąć im gardło.
Mostek, raport.
Rozległe zniszczenia.
Systemy padają jeden po drugim.
Panele ochronne włączone, ale integralność poszycia wynosi 18% i spada.
Opuścić statek, panie Sulu.
Uruchom alarm.
Musimy dać załodze szansę na ucieczkę.
Możesz odciągnąć wroga od kapsuł?
Silnik wciąż jest podpięty do rdzenia.
Nie możemy się ruszyć, póki nie oddzielimy dysku.
Zajmę się tym.
Tak jest, sir.
Idźcie do kapsuł.
Potrzebuję twojej pomocy.
Oczywiście, sir.
O Boże!
Spock, oni przechwytują załogę.
Dysk wciąż przyłączony!
Wiem, panie Sulu. Kapitan powinien już tam być.
ODŁĄCZENIE DYSKU
Zasilanie przełączone na generatory pomocnicze.
Kapitanie.
Ilu członków załogi pozostało w dysku?
Żaden.
Jeśli odczyty nie kłamią, wróg przejmuje kapsuły.
Wpadliśmy w pole grawitacyjne planety. Nie uciekniemy.
Do kapsuł "Kelvin".
Idziemy!
- Wiedziałaś, że zaatakują. - Nie rozumem...
Tak, skłamałam.
Nasz statek też zaatakowano.
Chekov, poszukaj ocalałych.
- Kim on jest? - Ma na imię Krall.
Uprowadził moją załogę, podobnie jak waszą.
Skąd tak dobrze zna Enterprise?
Wiem tylko, że w ten sposób mogłam uratować załogę.
Chekov, masz coś na skanerach?
Nic, sir.
- Co jeśli... - Nie.
Zabrali ich.
Musimy wrócić do dysku. Są tam skanery o większym zasięgu. Mogą ich wykryć.
Tak, to możliwe.
Kapitanie, ja tylko chroniłam załogę.
Jak się nazywasz?
Skąd znasz nasz język?
Znam wasz gatunek.
Jestem porucznik Nyota Uhura z USS Enterprise.
A wy dopuściliście się aktu wojny wobec Fede...
Federacji!
Federacja jest aktem wojny.
Zaatakowaliście nas.
Wasz kapitan...
Dlaczego poświęciłaś się dla niego?
On zrobiłby to samo.
Jeśli przeżył, przyjdzie po nas.
Liczę na to, porucznik Uhuro.
Nie do wiary.
O Boże, Spock!
Usiądź tutaj.
Powoli.
Rozluźnij się, wszystko będzie dobrze.
Optymizm w pańskim głosie sugeruje, iż chce mnie pan...
Koniec pieprzenia.
Nie rozumiem jaki ma ono związek z naszą sytuacją.
- Co robisz?! - Musimy iść.
Masz przebity bok.
- Liczy się każda minuta. - Właśnie o to mi chodzi.
Jeśli to tak zostawię, umrzesz.
Jeśli wyciągnę i nie zatamuję krwawienia, też umrzesz.
Nie podoba mi się żadna z tych opcji.
Mnie też nie.
Jeśli dobrze pamiętam...
Vulkanie mają serca tam, gdzie ludzie mają wątroby.
Zgadza się.
To wiele tłumaczy...
Poszczęściło ci się. Dwa centymetry w lewo...
...i byłbyś martwy.
Nie rozumiem, Spock.
Dlaczego nas napadli?
Tyle zachodu dla małego kawałka złomu?
Nie należy banalizować kwestii, których się nie pojmuje.
Choć w pańskim przypadku jest to raczej naturalne.
Właśnie udało ci się mnie obrazić dwukrotnie, Spock.
No dobra.
Jedno pytanie.
- Twój ulubiony kolor? - Nie dostrzegam związku z...
W ten sposób ponoć mniej boli.
Posługując się pańskim słownictwem,
nazwałbym tę teorię pieprzeniem.
Zbierajmy się.
Bez jaj.
Witam.
Nazywam się Montgomery Scott.
A wy to kto?
Uważaj, kolego. Potrafię dokopać, jeśli zachodzi potrzeba.
I nie wracajcie.
Dałaś im niezłą lekcję.
To nie należy do ciebie. Nie możesz...
Jednakże, jestem dziś hojny, więc bierz co chcesz.
Skąd to masz?
- Mówisz po angielsku? - Nauczyłam się w domu. Skąd to masz?
- To symbol Gwiezdnej Floty. - Co oznacza?
To, że jestem oficerem. Dział inżynierii.
- Inżynierii? - Tak, naprawiam różne rzeczy.
Wiem kim jest inżynier.
Nie jesteś od tych, którzy zniszczyli mój statek, prawda?
Raczej nie.
To Krall. I te jego...
pszczoły.
Są jak maszyna do zabijania.
Przez nich tu jesteście, tak samo jak wszyscy.
Nawet tamte zbiry?
Spadli z nieba, jak ty i ja.
Chodź ze mną. Teraz.
Chwila, koleżanko! Miałem raczej ciężki dzień.
Muszę znaleźć resztę załogi.
Pomogę ci ich szukać, a później ty pomożesz mnie.
Z czym?
- Mam coś naprawić? - Tak.
Pomożesz mnie, a ja tobie.
W tych okolicznościach nie ma co liczyć na lepszą ofertę, a zatem - prowadź.
Dobrze.
Jestem Jaylah.
- A ty jesteś Montgomery Scott. - Tak, Scotty.
Chodź, Montgomery Scotty.
Zaczekaj.
Enterprise.
Możliwe, że na mostku brak zasilania.
Wciąż ma w zanadrzu kilka sztuczek.
Mogę się założyć.
McCoy do Enterprise. Odbiór.
McCoy do Enterprise.
Uważaj, to tylko tymczasowo zatrzymuje krwawienie.
Wiem o tym, doktorze.
Fascynujące.
Podejrzane. Ponure. Niebezpieczne.
I tak idziemy.
Ciekawe.
Takie same symbole widnieją na skradzionym artefakcie.
Myślisz, że pochodzi stąd?
Na to wygląda.
Spock!
Pośpiesz się.
- Daleko jeszcze? - Przestań o to pytać.
- Wybacz. - Tędy. Chodź.
Patrz pod nogi i nie wpadnij w moje pułapki.
Co to za miejsce?
- To mój dom. - Twój dom?
Czy to jest statek?
Mam nadzieję, że znajdziesz przyjaciół i pomożecie mi go naprawić,
bym mogła opuścić tę planetę.
Chwila, to twój statek?
Nie, Montgomery Scotty.
Wasz.
Chyba wciąż jest zasilanie.
Chodźmy na mostek i znajdźmy załogę.
Konsola ocalała. Spróbuję ją uruchomić.
Pracuj szybko.
Gdy zapalą się światła, zwrócimy na siebie uwagę.
I co? Znajdziesz ich?
Tak, kapitanie.
Przestawiam skanery, by odbierały sygnały od załogi.
Chodź ze mną. Coś tu zostawiłem.
- To dopiero grypa. - Brawo, Keenser.
Mamy 15 minut do następnego obchodu strażników. Chodźmy.
Szybko.
To sonda Magellan.
Federacja używa ich, by wytyczać trasy przez mgławicę.
A do czego on ich potrzebuje?
Co widzisz?
Systemy komunikacji sond są połączone.
Możesz przez nie wysłać sygnał SOS?
Mogę spróbować.
Wysłane.
Ma dostęp do bazy danych Yorktown.
Co?
Wszystkie pliki Floty, dzienniki pokładowe statków... także Enterprise.
Obserwował nas.
Kapitanie, czy artefakt był na statku przez cały czas?
Nie chciałem, żeby mnie z nim złapano, więc ukryłem go tutaj.
Powiadom Kralla. Mam Abronath.
Wierzysz w każdą smutną historię?
Nie w każdą.
Odłóż broń. Proszę.
Udało się, Chekov?
Tak, namierzyłem jej rozmowę.
Po co Krallowi ten przedmiot?
By ocalić was, przed wami samymi.
Kapitanie!
- W porządku? - Tak, ale nie mamy dokąd uciec.
Możesz go odpalić?
Ma pan ma myśli włączenie silników?!
Jestem otwarty na inne sugestie.
No dobrze.
- Jest problem. - Jaki?
Rozległe wycieki. Nie mogę zainicjować zapłonu.
Kapitanie, siedzimy na wielkiej bombie.
- Jeśli nie trafi pan w kompresor... - Spokojnie, dam radę.
Wie pan chociaż, jak on wygląda?
Taki kwadratowy, prawda?
Nie, jest okrągły.
Tak, jak mówiłem.
Skaczemy!
Chekov, uciekaj!
Sądzicie, że wiecie, czym jest poświęcenie?
Federacja nauczyła was, że konflikty nie powinny istnieć.
Jednak nie zaznawszy cierpienia,
nie poznacie swojej prawdziwej natury.
Nie masz pojęcia, kim jesteśmy.
Wkrótce się dowiesz.
Masz na myśli wasz sygnał SOS?
Współrzędne zostały zmienione.
Statki Floty utkną w mgławicy, i nikt wam nie pomoże.
Chcesz zaatakować Yorktown.
Miliony dusz z całej Federacji są na wyciągnięcie ręki.
To idealny cel.
Mylisz się. Jedność stanowi o sile.
Siła innych...
...utrzymuje mnie przy życiu.
Nie!
Spock, ocknij się, do cholery!
Jestem przytomny, doktorze.
Kontempluję naturę śmiertelności.
Zostałeś filozofem?
To pewnie skutek utraty krwi.
Pytał pan, dlaczego rozstałem się z Uhurą.
Zacząłem się martwić o to, że po zniszczeniu Vulkanu,
mam zobowiązania wobec własnego gatunku.
Czyli powinieneś produkować małe Vulkaniątka?
Cóż, miała prawo się zdenerwować.
Chciałem z nią porozmawiać, ale otrzymałem wieści, które bardzo mną wstrząsnęły.
Jakie wieści?
Ambasador Spock zmarł.
Bardzo mi przykro.
Nie potrafię sobie wyobrazić, jak musiałeś się czuć.
Gdy przeżyje się tak wiele...
strach przed śmiercią staje się nielogiczny.
Strach przed śmiercią utrzymuje nas przy życiu.
Pragnę żyć tak, jak on.
Dlatego postawiłem sobie za cel kontynuację jego starań.
Nowy Vulcan.
Odchodzisz z Floty?
Co na to Jim?
Nie znalazłem czasu, by mu o tym powiedzieć.
Nie będzie zadowolony.
Nie wiem, jak sobie bez ciebie poradzi.
Za to ja urządzę imprezę.
Boże, zaczynasz majaczyć.
Jak daleko jesteśmy od tych współrzędnych?
Wciąż daleko.
Kapitanie?
Kiedy zaczął ją pan podejrzewać?
Zbyt późno.
Skąd pan wiedział?
Można powiedzieć, że mam nosa do niebezpieczeństw.
Uciekaj!
Czy to muzyka? Skąd dobiega?
Stamtąd.
Podłączyłam takie metalowe pudełko i zaczęło śpiewać.
Sprytne.
Uważam muzykę za staromodną, a do tego głośną i denerwującą, ale widać tobie pasuje.
Lubię melodię i krzyki.
Serio?
- Wyłącz. - Nie trzeba.
Wyłącz!
Ktoś wpadł w pułapkę.
Kapitan?
- Znasz ich? - Tak, moja droga.
Ten młody mężczyzna to Pavel Chekov,
a ten przystojny to James T. Kirk.
To moi przyjaciele. Dobrze pana widzieć.
Co ona robi, Scotty?
Uważaj, nie uszkodź ich.
Jesteś wolny, James T.
Panie Scott.
Kim jest twoja znajoma?
- Wyprawiła nam niezłe powitanie. - To Jaylah.
Niczego nie wyprawiałam.
- Znalazłeś kogoś jeszcze? - Nie, sir.
Przykro mi. Jesteście tylko wy.
Co się tam stało, Jim? Dlaczego nas zaatakowali?
Przyszli po artefakt z misji na Teenax.
- Zabrali go? - Nie.
- Ty go masz? - Nie.
Musiałem go zabrać ze statku i ukryć.
- Czyli jest w kryjówce? - Tak.
I nie.
Oto USS Franklin. Dacie wiarę?
Pierwszy ziemski statek z napędem warp-4.
Zaginiony za Pasem Gagarina na początku lat 60. XXII wieku.
Pamiętam go z Akademii. Kapitanem był Balthazar Edison.
Początki Gwiezdnej Floty. Jakim cudem statek znalazł się tutaj?
Jest wiele teorii.
Poddanie Romulanom, ofiara jakiegoś kosmicznego polowania...
Równie dobrze mógł wpaść w tunel czasoprzestrzenny.
Poleci?
Brakuje wielu części, a układ EPS jest usmażony,
ale Jaylah wykazała się, uruchamiając systemy.
Dziękuję, Montgomery Scotty.
Panie Chekov, proszę wgrać współrzędne i zlokalizować załogę.
Tak, kapitanie.
- On lubi ten fotel. - Panie Scott. Wycieczka.
Tak, mesa. Jaylah, idź przodem.
Tak.
Wiadomo, co stało się z załogą?
Nie, są martwi od 100 lat.
Czy to...?
PX-70.
Mój tata miał taki, od kiedy był dzieckiem.
Mama kazała mu go oddać, bo doprowadzał ją do szału.
Sir.
Statek był tu przez cały czas i nikt go nie zauważył?
Cyfrowe reflektory obrazu.
- Jakiś rodzaj holograficznego kamuflażu. - Tak.
Przechwyciłem słabą transmisję, sir. Częstotliwość Floty.
Znajdziesz źródło sygnału?
Tak, ale jak się do nich dostaniemy?
Mam pomysł, ale będę potrzebował pańskiego pozwolenia.
Dlaczego?
Bo jeśli się nie uda, nie chcę być jedynym winnym.
McCoy i Spock do załogi Enterprise. Enterprise, odbiór.
Ktokolwiek.
Chodź, Spock.
Dalej, dasz radę.
Pozostawienie mnie tu znacząco zwiększy pańskie szanse przetrwania.
Nie zamierzam dyskutować na ten temat.
Istotne jest, by znaleźć ocalałych członków załogi.
A już myślałem, że ci na mnie zależy.
Oczywiście, że zależy.
Sądziłem, że mój szacunek dla pana jest widoczny.
Dialog, jaki prowadziliśmy przez lata...
W porządku, Spock. Nie musisz tego mówić.
Przynajmniej nie umrę samotnie.
Jakie to typowe.
No chodźcie, wy...
Dobrze pana widzieć w jednym kawałku.
Czyżby?
Wszystko mi się rusza w środku.
Stare teleportery przenosiły wyłącznie sprzęt, ale po kilku modyfikacjach nadają się i dla ludzi.
Dobrze, że stał pan wyprostowany, bo inaczej mogłoby pana... zgnieść.
Trudno o gorszy scenariusz.
- Dobrze mieć cię z powrotem. Wszystko gra? - Tak, to on jest ranny.
- Funkcjonuję dostatecznie dobrze. - Gówno prawda.
Kapitanie, odkryliśmy, że artefakt pochodzi z tej planety...
Cholera, Spock!
- Jest tu jakiś sprzęt medyczny? - Tędy.
Połóż się.
Jak my z tego wybrniemy? Nie mamy ani statku, ani załogi.
- Marne szanse. - Zrobimy to, co zawsze, Jim.
Zmierzymy się z niemożliwym.
Najpierw zajmiemy się tobą, okej?
Kapitanie.
- Musisz się skupić na ratowaniu załogi. - I właśnie dlatego jesteś mi tu potrzebny.
To średniowieczny sprzęt.
Podejdź.
Sądzę, że to protoplaser.
Zatrzyma krwotok wewnętrzny. Mam nadzieję.
"Jedynym biednych lekarstwem - nadzieja."
Jest tak bliski śmierci, że cytuje Szekspira.
[ Dziennik kapitański data gwiezdna: 2263,2 ]
Marnujemy czas. Wciąż nie znaleźliśmy kapitana.
Pozwól mi się nimi zająć.
Mówcie, gdzie to jest.
Już!
Nie!
Puść go! Dam wam to, czego chcecie!
Nie, Syl.
Pani porucznik,
jedność nie jest waszą siłą, lecz słabością.
Musimy zaczekać, aż będziemy całkowicie pewni.
Nie, trzeba ruszać od razu.
Chekov dostarczył współrzędne bazy Kralla, więc idziemy.
Z całym szacunkiem, skąd wiemy, że Krall był tam, gdy dzwoniła?
- Nawet jeśli, to nie wiemy, czy trzyma tam załogę. - Ani czy wciąż żyją.
Panie Chekov, czy może pan skonfigurować współrzędne w oparciu o ten wzór?
Sądzę że tak, ale co to za wzór?
To vokaya, vulkański minerał o lekkich właściwościach promieniotwórczych.
Pominę wszystkie inne źródła energii.
Skąd vulkański minerał wziąłby się na tej planecie?
Do czego zmierzasz?
Porucznik Uhura nosi naszyjnik z tym minerałem, który podarowałem jej jako symbol oddania i szacunku.
Dałeś dziewczynie radioaktywną biżuterię?
Promieniowanie jest znikome, lecz przez swą unikatowość łatwe do rozpoznania.
Dałeś dziewczynie urządzenie namierzające?
Nie było to moim zamiarem.
Dobrze, że nie szanuje mnie.
Wykrywam słaby ślad vokaya.
Czy jego położenie pokrywa się z poprzednimi współrzędnymi?
Owszem, sir.
Dowodzi to, iż porucznik Uhura oraz reszta załogi są przetrzymywani w bazie.
Możemy ich ściągnąć?
Nie. Istnieje pewna interferencja geologiczna, która blokuje sygnał transportera.
Czyli trzeba ich będzie odbić w tradycyjny sposób.
Nie idźcie tam.
Wszyscy, który się tam udają zostają zabici.
Byłaś tam? Widziałaś bazę?
Czemu nic nie mówiłaś?
Bo wiedziałam, że poprosicie, by was tam zabrać.
Wasi przyjaciele zginą, tak jak moja rodzina.
Nie wrócę w to przeklęte miejsce.
Skoro uciekłaś, możesz nam pomóc dostać się do środka.
Nie!
Nie tak się umawialiśmy, Montgomery Scotty.
Jeśli chcecie tam iść, radźcie sobie sami.
- Poczekaj. - Niech idzie.
Ona też kogoś straciła, kapitanie.
To nasi przyjaciele, moja droga, nie możemy ich zostawić.
Naprawdę przydałaby nam się twoja pomoc.
Potrzebna nam twoja odwaga.
Kiedy byliśmy w tamtym miejscu,
Krall przychodził i zawsze kogoś zabierał.
Krzyczeli. Wciąż ich słyszę.
Nigdy nie wracali, a my nie wiedzieliśmy, kto będzie następny.
Mój ojciec zaplanował ucieczkę,
ale zobaczył nas jeden z tamtych, imieniem Manas.
Ojciec walczył z nim, bym ja mogła uciec.
Był odważny, a Manas go zabił.
Prosisz o niemożliwe.
Może niekoniecznie.
Moja babcia mawiała: "nie złamiesz wiązki patyków".
Nie jesteś sama. My cię nie opuścimy.
Na tym polega przynależność do załogi.
Wierzysz w to, James T.?
Wiem jedynie, że z tobą mamy większe szanse.
Jest tam tunel biegnący wewnątrz krateru. To nim uciekłam.
Czyli tamtędy wejdziemy.
Ekipa ratunkowa teleportuje się u wlotu tunelu,
przedostanie do wnętrza bazy Kralla i znajdzie załogę.
Osób wewnątrz krateru nie namierzymy, zatem nie możemy ich ściągnąć.
Zrobię nadajniki, i wzmacniacze sygnału,
- które będą działać w kraterze. - Dobrze.
Ile osób na raz możemy przenieść?
Po modyfikacjach najwyżej 20, ale nie wiem jak długo pociągnie ten sprzęt.
Bones, Chekov i Jaylah wyprowadzą załogę.
Pan Scott, poprawi transporter i postara się przygotować statek do lotu.
Wiedza techniczna pana Chekova bardziej przyda się na pokładzie Franklina.
Logicznie rozumując, powinienem go zastąpić.
Jaka w tym logika? Dopiero co stanąłeś na nogi.
Jest tam porucznik Uhura.
- Będę miał na niego oko. - Rozumiem.
Wszędzie są żołnierze. Nie przejdziemy niezauważeni.
Potrzebujemy dywersji.
Chyba mam pomysł.
Oto Abronath.
Starożytni używali go jako broni,
jednak nie mogąc opanować jego niszczycielskiej siły,
rozdzielili go na dwie części i porzucili je w kosmosie,
w nadziei, że przepadną na zawsze.
Jestem wdzięczny.
Wiele żywotów spędziłem na poszukiwaniach, a to wy go dla mnie znaleźliście.
Oto poezja przeznaczenia.
Świat, w którym się urodziłem, był inny od waszego.
Znaliśmy ból, znaliśmy terror.
Cierpienie uczyniło nas silnymi. Nie pokój, ani nie jedność.
To jedynie mity, którymi karmi was Federacja.
Mocne słowa. Możesz w nie wierzyć,
ale jest w tobie coś jeszcze.
Ukryte w środku.
Czekaj.
Co robisz?
Masz czego chciałeś! Wypuść ją!
Nie!
Manas, już czas.
Federacja poszerzała swoje granice przez stulecia, lecz koniec z tym.
Wszytko zaczyna się tutaj.
W tym miejscu granica stawia opór.
Chodźmy.
Gdzie on jest?
Przyznaję, że to był dobry pomysł.
Wasi przyjaciele są tam.
Idziemy.
Krall, weź broń i kontynuuj misję.
Komandorze, Krall zabrał Uhurę.
Zabierzcie załogę w bezpieczne miejsce.
Chodźcie. Prędzej.
- Mam ich, panie Scott. - Świetnie.
Zwiększ siłę sygnału. Musimy przenieść 20 osób.
- Tak. - Oby zostali w całości.
Uruchom!
Spock. Co ty tu robisz?
Jak widać, ratuję cię.
Chodźmy.
Dobrze cię widzieć, partnerze.
Umrzesz, tak samo jak twój ojciec.
- 10 sekund do kolejnego przerzutu. - Czekaj na mój sygnał.
- Doktorze! - Nie zostawimy ich!
Tak! Chodźcie!
Jesteśmy gotowi, kapitanie. Proszę włączyć nadajnik.
- Scotty, masz wszystkich? - Tak, poza panem i Jaylą.
Musi ją pan złapać.
Przyjaciele cię opuścili.
Kapitanie, nadajnik!
- Jest! - Uruchom!
Jaylah!
- Nigdy więcej tego nie róbmy. - Zgadzam się, James T.
Kapitanie, ten przedmiot...
Yorktown. On chce zniszczyć Yorktown.
Weźcie mój dom i sprawcie, że poleci.
Scotty, uruchomisz statek?
Tak, ale latanie to co innego. Został zbudowany do startu poza atmosferą.
Postaraj się.
- Nie bez powodu zwą to statkiem kosmicznym. - Teraz mi o tym mówisz?
Nie chciałem pana rozczarowywać, na wypadek gdyby pan nie wrócił.
Miło z twojej strony, Scott.
Kapitanie.
Ruszają do ataku.
Nalot na Yorktown może być jedynie początkiem.
Mając tę broń biologiczną, może zabić mieszkańców
i wykorzystać technologie stacji do niszczenia życia na dziesiątkach planet Federacji.
Trzeba oderwać statek od ziemi.
Jego nie da się popchnąć, sir.
Wszystkie systemy aktywne.
Energia reaktorów 70% i rośnie.
Główne silniki gotowe.
Panie Sulu,
potrafi pan tym latać, prawda?
Pan żartuje, sir?
Świetnie.
Scotty, jak sytuacja?
Bardziej gotowi już nie będziemy.
To właśnie chciałem usłyszeć. Bones, co z załogą?
Przydałoby się sprawne skrzydło medyczne, ale poradzimy sobie.
Panie Sulu,
musimy osiągnąć prędkość graniczną, aby zainicjować wznoszenie.
Czy ta przepaść jest wystarczająco głęboka?
Przekonamy się.
Do dzieła, panie Sulu.
Tak jest, kapitanie.
Przygotować się do aktywacji przednich stabilizatorów. 25% impulsu, na mój znak.
Tak jest.
50%, panie Chekov.
Powinniśmy zapiąć pasy. Idziemy.
Delikatnie, panie Sulu, bo złamie się na pół.
Gdy tylko będzie pan gotów.
Teraz, panie Chekov!
Wykrywam zbliżające się obiekty.
Brak odpowiedzi na każdej z częstotliwości.
Obraz.
Alarm czerwony!
Patrzcie, jak daleko zaszli.
Yorktown nadaje sygnał SOS na wszystkich częstotliwościach.
Krall rozpoczął atak.
Panie Scott, jakie mamy uzbrojenie?
Działa impulsowe i trochę torped.
Super. Załadować.
To na nic. Nie pokonacie pszczół.
Może uda się ich odciągnąć od stacji. Ile czasu potrzeba na ewakuację?
Nie poradzimy sobie z rojem. Statek i tak ledwo się trzyma.
Kapitanie.
Działania pszczół są zależne od decyzji jednostek.
Formacje Kralla są tak złożone, że muszą polegać na pewnych koordynatach.
- Zakładam, że... - Spock, do sedna.
Ma na myśli, że jeśli zdezorientujemy rój, możemy im dokopać.
Dokładnie.
- Scotty, możesz mnie przesłać na statek wroga? - Postradał pan rozum?!
- Tak czy nie? - Nie!
Tak. Może.
Kapitanie, wiedza na temat obcego pojazdu czyni mnie bardziej odpowiednim wykonawcą tego zadania.
Spock, wciąż jesteś ranny.
Ma rację.
Rozumiem i szanuję wasze obawy.
Być może zatem powinna mi towarzyszyć osoba,
znająca zarówno statek, jak i mój uraz.
Spodoba mu się to.
Co mam zrobić?!
- Chodźmy, doktorze. - Chwila!
Czekaj, ty zielono-krwisty draniu, to był twój pomysł!
I to całkiem niezły, Bones.
Następnym razem, gdy przebije cię kawałek rury, dzwoń po hydraulika.
Znajdźcie sposób na neutralizację roju.
- Jeśli jesteście gotowi, mogę przesyłać. - Uruchom.
- Dasz sobie radę. - Nie cię cholera, Jim! Jestem lekarzem, a nie...
Zdajesz sobie sprawę, że poprzednim razem się rozbiliśmy?
Nie wiń mnie więc, jeśli...
...w coś uderzymy.
- Spock do Franklina. - Słyszymy cię.
Z tego, co widzę, działania roju koordynuje pewien cyberpatyczny język.
Rozpoczynam nadpisywanie kodu.
To ten sygnał.
Nie zagłuszali nas, tylko porozumiewali się między sobą.
Co zrobić, żeby przestali gadać?
Może pole elekromagnetyczne? Użyjmy przekaźników do wywołania zakłóceń.
To zbyt szczegółowy sygnał.
Potrzebujemy silnej i nieodwracalnej ingerencji w ich system nawigacji.
Do tego na częstotliwości, której się nie spodziewają.
Spowodujmy reakcję łańcuchową, która zniszczy cały rój.
Taka zamknięta sieć może być podatna na wysokie częstotliwości.
VHF
Radio. Możemy nadać sygnał ze statku.
- Coś głośnego i denerwującego. - Głośne i denerwujące?
Mam coś w sam raz.
- Nie popsuj mojej muzyki. - O to się nie martw.
Przebiją się za 60 sekund.
Trzeba przestawić nadajnik VHF na przesyłanie wielofazowe.
- Ja to zrobię. - Nie, moja droga.
Pozwól jej.
Widzisz? To proste.
Jesteśmy gotowi, kapitanie.
Sygnał ma mały zasięg. Musimy być blisko.
- Jak blisko? - Bardzo.
Zmiana kursu, panie Sulu.
- Przyjrzyjmy się im. - Tak jest.
Mój stary przyjacielu.
Rój się przegrupował i naciera gęstymi formacjami.
Przykuliśmy ich uwagę.
Utrzymać kurs. Przygotujcie się. Spock, za chwilę opuścisz rój.
- Zrobione, Scotty? - Tak jest.
Gotowi do transmisji na 75.7MHz.
- Chcesz odpalić, moja droga? - Tak. Lubię melodie i krzyki.
Zróbmy hałas.
Dobry wybór.
Szybciej, doktorze. Narażamy się na niebezpieczeństwo.
Może sam poprowadzisz...
- Widzi pan ich? - Tak, widzę.
Czy to muzyka klasyczna?
Sądzę, że tak.
Pani porucznik, proszę przesłać częstotliwość transmisji do Yorktown.
Mamy częstotliwość zakłóceń, sir.
Nadawać.
Żyjecie, Spock?
Nic nam nie jest, ale 3 statki dostały się do Yorktown.
To Krall. Miejcie go na oku. Nie możemy pozwolić, aby użył broni.
Mój dom się rozpada!
Nastąpiła depolaryzacja.
Trzeba przekierować energię.
Musisz mi pomóc, Jaylah! Idziemy!
- Proszę go nie zgubić. - Zawsze możemy się zamienić, Spock.
Kapitanie, nie przechwycimy trzech statków jednocześnie.
Pokaż plan Yorktown.
Tam! Lecimy do centrum.
Proszę sprawdzić, czy na placu są jacyś ludzie, panie Chekov.
Tak jest. Ewakuują cywilów.
Bones, zmierzamy do centralnego placu. Niech Krall też się tam znajdzie.
- Dlaczego? - Zrób to!
- Sulu, zabierz nas tam. - Złapcie sie czegoś.
- Dobra robota. - Dzięki, Jim.
Właśnie zdałem sobie sprawę, że nie umiem tym wylądować.
Wykrywam naruszenia poszycia w trzech miejscach.
Pokład nr 3, ładowania i maszynownia.
Sprawdźcie ładownię i pokład trzeci.
Broń Kralla ma być zneutralizowana, a on sam martwy.
Kapitanie.
To Krall. Już widzieliśmy, jak to robił.
To jakiś rodzaj transferu energii, który zmienia go fizycznie.
Może wciąż być na pokładzie. Trzeba go znaleźć.
Sulu, powiadom siły bezpieczeństwa Yorktown i zamknij cały statek.
Chodźmy.
Kapitanie.
"By poszerzać granice..."
To on.
Scotty, potrzebuję dostępu do bazy danych Franklina.
Znajdź wszystko na temat Balthazara Edisona.
- Tego kapitana? - Tak.
On nie żyje.
Nie. Jakimś cudem Edison stał się Krallem.
Co znalazłeś?
Dokumenty sięgają do czasów sprzed powstania Federacji.
Major w MACO, dowódca batalionu szturmowego. Walczył na terenach wielu kolonii.
- Był żołnierzem. - Tak. I to dobrym.
Zakończył służbę po rozwiązaniu MACO.
Dlaczego?
Powstała Federacja. Flota nie jest organizacją wojskową.
Zrobili go kapitanem Franklina.
Włącz jego dziennik.
"Dziennik kapitański..."
Ostatni zapis.
"Dziennik kapitański. Nie wiem jaka dziś data."
"Brak odpowiedzi na sygnał SOS."
"Z całej załogi zostały 3 osoby..."
"Nie chcę tu umrzeć!"
"Mieszkańcy planety dawno ją opuścili."
"Pozostawili po sobie skomplikowane urządzenia wiertnicze i kilka dronów."
"Mieli tu pewną technologię..."
"...tworzącą życie."
"Zrobiłbym wszystko dla swojej załogi,"
"a Federacja ma nas w nosie."
"Prawdopodobnie widzicie mnie po raz ostatni, ale jeśli nie..."
"Bądźcie gotowi."
Dlaczego wciąż nie użył broni?
Ponieważ chce wyrządzić maksymalne szkody.
Potrzebuje systemu dystrybucji.
Działa tu cyrkulacja powietrza, tak?
Tak, reguluje ją klimatyzator w centralnym rdzeniu.
Powiadom stację. Niech wyłączą system póki nie znajdziemy Kralla.
Jak dostać się do rdzenia?
Przez pomieszczenie serwisowe w wieży grawitacyjnej. To jedyna droga.
Idź tam i upewnij się, że system jest wyłączony.
Chodź ze mną.
Tego mechanizmu nie da się wyłączyć.
No dobrze.
Przekonajmy się.
Dlaczego nadal działa?
Pracuję nad tym, ale trudno obejść protokoły bezpieczeństwa,
- gdy system utrzymuje wszystkich przy życiu. - Wymyśl coś!
Proszę uważać. Im bliżej rdzenia, tym grawitacja będzie bardziej wariować.
Trzeba przejrzeć skany systemu i poszukać jakiejś furtki.
Kochana, będę potrzebował twoich oczu.
Co ci się stało, Edison?
Edison?
Muszę przyznać, Kirk, tęskniłem za byciem mną.
Zatraciliśmy samych siebie, ale zyskaliśmy cel!
Sposób na przywrócenie w galaktyce cierpienia, które czyni ludzkość silniejszą.
- Chyba nie doceniasz ludzkości. - Walczyłem za nią!
Poświęciłem miliony na wojnach z Xindi i Romulanami!
I po co?
By Federacja posadziła mnie na fotelu kapitana i kazała bratać się z wrogiem?
Zmieniamy się. Musimy.
Inaczej przez całe życie będziemy toczyć te same walki.
To koniec. Nie wrócisz do rdzenia.
Poddaj się.
Tak jak ty?
Czytałem twój dziennik, kapitanie James T. Kirk.
Ja przynajmniej wiem, kim jestem.
Byłem żołnierzem.
Wygrałeś wojnę, Edison. Dałeś nam pokój.
Pokój...
Nie w takim świecie się urodziłem.
- Scotty. - Kapitanie.
Używa pola grawitacyjnego, by dostać się do rdzenia.
Nie!
- Co to? - Broń jest w komorze.
Kapitanie, musimy zatrzymać proces, inaczej zginie całe Yorktown.
Nie zatrzymasz tego.
Umrzesz.
Lepiej umrzeć, ratując ludzkie życia, niż żyć, odbierając je.
W takim świecie ja się urodziłem.
- Scotty! - Kapitanie, możemy odwrócić strumień.
Jest tam mechanizm, który po uruchomieniu wyrzuci broń w przestrzeń kosmiczną.
Mogę zdalnie obejść zamki, ale pan musi aktywować śluzę.
- Jest jakiś przycisk? - To nie przycisk.
Srebrna dźwignia pod białym panelem.
- Rozumiem. - Są takie cztery.
Po aktywacji musi pan natychmiast opuścić komorę.
Otwarta śluza sprawi, że system wyśle pana w kosmos.
A jeśli będzie zamknięta?
Wciągnie pana wielki wentylator. Razem z bronią. I wszyscy zginiemy.
Ruchy Jim. Nie marnuj czasu.
Wentylator.
Uciekaj, James T.!
Nie chce się otworzyć.
- Scotty. - Szybciej, kapitanie.
Nie uda mu się.
Co ja bym bez ciebie zrobił, Spock.
Przez dekady Federacja uznawała go za bohatera.
Chyba czas osądzi nas wszystkich.
Zagubił się.
Ocalił pan całą bazę. Miliony dusz. Dziękuję.
Nie działałem sam. Nigdy tak nie jest.
Oczywiście pozycja wiceadmirała jest pańska.
Nikt inny bardziej na nią nie zasłużył.
Wiceadmirałowie nie latają, prawda?
Nie, nie latają.
Bez urazy, ale raczej mała z tego frajda.
Nawet nie poprosiłeś o skrócenie misji?
Jakie skrócenie? Znamy drogę przez mgławicę.
Wyobrażasz sobie, co możemy tam znaleźć?
Wrogich kosmitów, gotowych nas zabić.
Nieznane śmiertelne wirusy i bakterie.
Niewyjaśnione kosmiczne anomalie, które mogą nas zniszczyć w mgnieniu oka.
Będziemy się świetnie bawić.
Dokąd idziemy? Myślałem, że zabierasz mnie na drinka.
Wiem, że nie chciałeś świętować, ale...
Wszystkiego najlepszego!
Pan sentymentalny.
Dzięki, Scotty.
Wznieśmy toast za kapitana Jamesa T. Kirka.
Dziękuję wam.
Za Enterprise.
I... za przyjaciół.
Zdrowie.
Myślałam, że masz raport do skończenia.
Owszem.
Jednak uznałem, że wolę spędzić czas w twoim towarzystwie.
Stary romantyk z ciebie.
Wiedziałaś, że szkocka została wymyślona przez pewną staruszkę w Rosji?
Sama tyle wypiłaś? Jestem pod wrażeniem.
Ktoś mi powiedział, że będę mieć po tym lżejszą głowę.
Nadal jest ciężka.
To może pomóc.
Kapitan pociągnął za kilka sznurków.
Możesz pójść do Akademii Gwiezdnej Floty, jeśli chcesz.
Mają masę reguł. Nie słuchaj wszystkich.
Będę musiała nosić mundur?
Obawiam się, że tak.
Cześć, Keenser. Kevin, nadal bez spodni?
Słyszałem o odejściu ambasadora Spocka.
To miałeś na myśli, podczas trybunału?
Poniekąd.
Przypuszczam, że spotkanie z dowódcą Paris poszło dobrze.
Poniekąd.
Naprawdę chcesz tam wrócić, co?
Kosmos, ostateczna granica.
Oto wędrówki statku Enterprise,
przemierzającego międzygwiezdne szlaki, aby badać obce światy,
- odkrywać nowe formy życia - i nieznane cywilizacje.
Aby śmiało dążyć tam, gdzie nie dotarł jeszcze żaden człowiek.
Tłumaczenie: Mella91, koretka synchro Jume