Nic już nie jest takie jak kiedyś.
Spójrz na ten rysunek.
Kosmici.
Wielkie zielone potwory rozwalają budynki.
Jako dzieciak rysowałem kowbojów i Indian.
Mówi się "rdzenni Amerykanie". Nieważne.
A tak w ogóle...
niezły ten rysunek, co?
No tak.
Dzieciak ma przyszłość przed sobą.
No cóż...
Pożyjemy, zobaczymy.
Nie!
Nie można tego piłować.
To kosmiczne cholerstwo jest twarde.
Działa na nie tylko to, co z kosmosu.
- Widzisz? - Dobra.
Hej!
Miło, że wpadłeś. Już popołudnie.
- Budzik nie zadzwonił. - Tak, jasne. Budzik.
Idź spakować te płyty pancerne, jak prosiłem.
To ważne zlecenie.
Proszę o uwagę!
Zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym nr 396-B
mamy wyłączne prawo do prac na terenie pobojowiska.
Przejmujemy to wszystko. Dziękuję.
Wy, czyli kto?
Wykwalifikowany personel.
Podpisałem kontrakt z miastem. Mam to zabezpieczyć.
Przykro mi, ale przejmujemy wszelkie prace związane z odzyskiem materiału.
Jeśli nie odda pan pozyskanych materiałów,
odpowie pan przed sądem.
Proszę pani, ale...
niech mnie pani posłucha.
Widzi pani?
Kupiłem do tej roboty ciężarówki.
Zatrudniłem nową ekipę.
Ci ludzie mają rodziny. Ja mam rodzinę.
Wszystko zastawiłem. Mogę stracić dom.
Przykro mi. Nie mogę panu pomóc.
Może na drugi raz lepiej tak się nie zapędzać.
Co powiedziałeś?
Tak.
Ma rację. Zapędziłem się.
Odłóżcie broń.
Wszelkie skargi może pan zgłosić moim przełożonym.
Przełożonym? A kim oni są, do diabła?
Wspólne przedsięwzięcie Stark Industries i rządu federalnego -
Departament Kontroli Zniszczeń będzie pozyskiwać
i przechowywać materiały obcego pochodzenia.
Gnojki winne tego bałaganu teraz sprzątają go za kasę.
Mają układy.
Eksperci szacują, że około 1500 ton obcego materiału
znajduje się w Nowym Jorku i okolicach.
Szefie!
Mamy jeszcze jeden transport z wczoraj. Powinniśmy go zwrócić.
Ja tego nie odwiozę.
Można zrobić niezłe cacka z tego kosmicznego złomu.
Powiem wam tak:
zatrzymajmy to.
Świat się zmienia.
Czas, byśmy też się zmienili.
8 LAT PÓŹNIEJ
No i proszę, Mason.
Dobrze nam idzie.
FILM PETERA PARKERA
Nowy Jork. Queens.
To bezwzględna dzielnica, ale to jednak dom.
Z kim rozmawiasz?
Z nikim. Kręcę wideo z podróży.
- Nie możesz tego nikomu pokazać. - Wiem.
To po co taka narracja?
- Dla zabawy. - "Zabawa".
Skąd ta ksywka: "Happy"?
No chodź. Nie będę ci nosił walizki.
Powinienem skorzystać z toalety?
Jest na pokładzie.
Nie ma pilota? Ekstra!
- Tu chcesz siedzieć? - Tak.
Pierwszy raz lecisz prywatnym samolotem?
Pierwszy raz w ogóle lecę.
Czy ten dźwięk jest normalny?
Nikt mi nie powiedział, dlaczego jestem w Berlinie, ani co mam robić.
Tylko coś o tym, że Kapitan Ameryka zwariował.
- Twój pokój. - Jesteśmy sąsiadami?
Razem nie mieszkamy. Przebierz się.
Peter, dasz radę.
- Co to za strój, do diabła? - Mój kostium.
- Gdzie walizka? - Jaka walizka?
Co? Myślałem, że to szafa.
- To też mój pokój? - Idź.
Mój pokój jest większy niż...
O, znalazłem walizkę.
"Nieznaczny upgrade".
O rany!
Włóż go.
Największy czad w życiu!
- Idziemy! - Nie rozumiem.
To dla mnie? Happy, czekaj!
Ale odlot!
Patrzcie na to! Na te oczy!
- Najlepszy dzień mojego życia! - Idziemy.
Kapitan Ameryka, Iron Man, Czarna Wdowa. A ten nowy to kto?
- Siusiumajtek! - Woła mnie! Muszę lecieć.
Hejka.
To było szalone.
Walczyłem z Kapitanem Ameryką, świsnąłem mu tarczę, rzuciłem w niego...
Co jest? Ale urósł. Muszę lecieć.
To było niesamowite! Pan Stark zawołał "Siusiumajtek",
a ja wskoczyłem i zwinąłem tarczę. I mówię: "Hej, co tam?".
Chwila!
Idę!
Hej.
Mamy tu cienkie ściany.
Prowadzisz vloga?
- Tak. - W porządku.
- Też bym to robił. - Zabroniłem mu.
Wszystko filmował. Wyczyszczę mu kartę pamięci.
Powinniśmy nagrać wideo. Alibi dla twojej cioci. Gotowy?
- Alibi? - Kręcimy? Wejdź w kadr.
Cześć, May, co masz na sobie? Mam nadzieję, że skąpe wdzianko.
Nie, to niestosowne. Jeszcze raz. Wytniesz to.
Trzy, dwa, jeden. Cześć, May.
O rany. Twój bratanek wspaniale się spisał
w ten weekend na seminarium dla stażystów Starka.
Wszyscy byli pod wrażeniem.
No co jest? Pas się kończy. Przepraszam.
Bo nie pojechałeś Queens Boulevard.
Happy liczy na awans, chce zarządzać finansami.
Był czołowym ochroniarzem, a przedtem szoferem.
To była poufna rozmowa.
Nie drwij sobie. Nie było mi łatwo...
- Ale serio, chrapał? - Dobra, dojechaliśmy.
- Dasz nam chwilę? - Mam wyjść?
Wyjmij walizkę z bagażnika.
Mogę zatrzymać kostium?
Właśnie o tym mówiłem.
Mam jedną prośbę. Happy będzie twoim łącznikiem.
Nie stresuj go. Nie rób głupstw.
Widziałem jego kardiogram.
- Dobrze? - Tak.
Nie rób niczego, co ja bym zrobił, a tym bardziej, czego bym nie zrobił.
Jest mała szara strefa - w niej będziesz działać.
- Czy to znaczy, że jestem Avengerem? - Nie.
- To ta? - Siódme piętro.
- Sam mogę zanieść. - Weźmiesz ją?
Wezmę.
Kiedy będzie następne "seminarium"?
- Kolejna misja? - Tak, misja, misje.
- Zadzwonimy do ciebie. - Ma pan mój numer?
Nie. Zadzwonimy,
czyli ktoś do ciebie zadzwoni. Dobrze?
Z pańskiej ekipy.
Nie chciałem cię objąć, tylko otwieram ci drzwi. To nie ten etap.
Cześć.
Zadzwonią do mnie.
DWA MIESIĄCE PÓŹNIEJ
Hej, Happy, tak tylko się melduję. Dziś kończę szkołę o 14:45
Gotów do akcji!
A tak w ogóle - tu Peter.
Parker.
Co tam, Penis Parker?
Dzień dobry, Liceum Midtown.
Nie zapomnijcie o biletach na zjazd absolwentów.
Już wiesz, z kim pójdziesz?
Dzięki, Jason, już jestem umówiona.
- OK. - Tak.
Do mojego gabinetu. Natychmiast.
Przyłącz się,
a razem złożymy z Lego nową Gwiazdę Śmierci.
- Co? - Ale nuda.
Ekstra. Ile klocków?
3803.
- Odjazd. - Wiem. Złożymy wieczorem?
Nie mogę. Mam staż u Starka.
- Staż u Starka. - Tak.
Zawsze masz ten staż.
Mam nadzieję, że dostanę u nich prawdziwą pracę.
Jak miło.
Będzie tak: "Dobrze ci wyszły te wyliczenia.
Masz tu złoty pieniążek".
- Nie wiem, jak jest w takich firmach. - Dokładnie tak.
W domu zbuduję szkielet Gwiazdy Śmierci
i przyjdę z nim do ciebie. Bo podstawa jest najtrudniejsza.
Górę machniemy w dwie godziny maks.
Świetnie.
Jak obliczymy przyśpieszenie liniowe
między punktami A i B?
Flash.
Przemnożymy sinus kąta przez grawitację i podzielimy przez masę.
Nie. Peter. Jesteś z nami?
Niesamowity Człowiek-Pająk ratuje dzieci!
Masa się upraszcza, więc tylko sinus razy grawitacja.
Flash, szybkość nie zawsze się liczy, jeśli nie masz racji.
Już nie żyjesz.
Dziś pomówimy o duńskim fizyku Nielsie Bohrze.
Płyn sieciowy Wersja 3.01
Na pewno was nie znudzą
jego odkrycia dotyczące fizyki kwantowej.
Liz ma nową bluzkę?
Nie. Już ją widzieliśmy. Ale nigdy z tą spódniczką.
ZJAZD ABSOLWENTÓW JUŻ NIEDŁUGO! JESTEŚCIE GOTOWI?
Liz! Cześć! Świetne!
Chyba trzeba przestać patrzeć, bo wyjdziemy na zboków.
Za późno.
Przegrywy z was.
To dlaczego z nami siedzisz?
Bo nie mam przyjaciół.
OLIMPIADA NAUKOWA WASZYNGTON
Następne pytanie.
Najcięższy pierwiastek występujący w naturze.
Najlżejszy jest wodór.
Ale nie o to pytałaś.
Uran.
Zgadza się. Dziękuję, Abraham.
Otwórzcie książki na stronie 10.
Peter, to etap krajowy.
Nie możesz zwolnić się na jeden weekend?
Muszę tu być na wypadek, gdyby pan Stark mnie potrzebował.
Nawet nie byłeś w jednym pokoju z Tonym Starkiem.
Co się dzieje?
Peter nie jedzie do Waszyngtonu.
- O nie. - Dlaczego nie jedzie?
Naprawdę? Teraz rezygnujesz?
Już rzucił orkiestrę i robotykę.
Nie mam obsesji, po prostu jestem spostrzegawcza.
Flash, wchodzisz za Petera.
Najpierw muszę sprawdzić mój kalendarz.
Mam randkę z Czarną Wdową.
Ściema.
Co mówiłem o nadużywaniu dzwonka dla zabawy?
- Siemka! - Hej!
Co słychać, panie Delmar?
Pan Parker.
Numer pięć, tak?
Do tego pikle. Można ją spłaszczyć? Dzięki.
Jasne, szefie.
Co u cioci?
W porządku.
Gorąca z niej Włoszka.
A co u pana córki?
- 10 dolarów. - Kosztuje 5 dolarów.
- Za ten komentarz - 10 dolarów. - Tylko żartowałem.
Proszę, 5 dolarów.
Co tam, Murph?
Hej, kolego.
Jak tam w szkole?
Nudy. Mam ciekawsze zajęcia.
Trzymaj się szkoły, żebyś nie skończył jak ja.
- Świetne miejsce. - Najlepsze kanapki w Queens.
W końcu.
Z drogi!
Potrzymasz to chwilę?
Dzięki.
Czyj to rower? Nie wasz?
- To pana rower? - Nie mam drobnych.
Ma ktoś długopis?
TWÓJ ROWER? JEŚLI NIE - TO GO NIE UKRADNIJ! SPIDER-MAN
Wszystko dobrze?
Hej!
To ty jesteś tym facetem-pająkiem z YouTube'a?
Mów mi "Spider-Man"!
Dobra, Spider-Manie. Zrób salto!
- Tak jest! - Nieźle!
Hej, kolego!
- Nie kradnij samochodów. - To mój wóz, głupku!
Hej! Wyłącz to!
Powie mu pani, że to moje auto?
- Pracuję w nocy. Daj spokój. - To nie twoje auto!
Skąd mogłem wiedzieć, że jest jego?
Co dzień ten alarm.
Nie każ mi zejść na dół, smarkaczu.
Hej, Gary! Jak się masz?
Marjorie. Co u ciebie? Jak mama?
Wszystko dobrze!
Dodzwoniłeś się do...
Happy'ego Hogana.
Hej, Happy. Oto mój raport na dziś:
Powstrzymałem kradzież roweru.
Nie było właściciela, zostawiłem notkę.
Pomogłem pani z Dominikany znaleźć drogę.
Była miła i kupiła mi churro.
Czuję, że mógłbym robić dużo więcej.
Ciekaw jestem, kiedy będzie następna misja.
Oddzwoń do mnie.
Tu Peter. Parker.
Po co mu powiedziałem o tym churro?
PŁYN SIECIOWY: NISKI POZIOM
Dobra.
- Zobaczysz to w akcji. - W końcu coś.
Z takim sprzętem jest aż za łatwo.
- Mówiłem, że warto. - Dobra, jazda.
Nieźle!
Obrobimy jeszcze z pięć miejsc.
Kradzież tożsamości? My cię ochronimy.
Co jest, zapomnieliście PIN-u?
Hej! Jesteście Avengersami!
Co tu robicie?
Thor. Hulk. Dobrze was w końcu poznać.
Myślałem, że jesteś przystojniejszy. Iron Man?
Obrabiasz bank? Jesteś miliarderem.
Ale to dziwne!
Co to jest?
Wygląda na to, że nie jesteście Avengersami!
Numer alarmowy, słucham?
Spider-Man walczy z Avengersami w banku na 21. ulicy.
Kończmy to. Jutro szkoła.
Jak takie dranie dotarły do takiej technologii?
Pan Delmar.
Panie Delmar, jest tu pan? Jest tu kto?
Tylko nie to.
Muszę...
Proszę.
Dobrze. Tak.
Nie. Odstaw to.
Jest warte więcej niż ty czy ja. Tak?
Ale był odlot. Goście obrabiali bankomat,
- mieli kosmiczny sprzęt i... - Wrzuć na luz.
Nie mam czasu na napady na bankomat
i twoje zmyślne liściki. Mamy przeprowadzkę.
Wszystko trzeba stąd wywieźć do końca tygodnia.
- Zaraz. Kto się wyprowadza? - Było w wiadomościach.
Tony sprzedał Wieżowiec Avengersów. Mamy nową siedzibę na północy, gdzie,
- miejmy nadzieję, jest słaby zasięg. - A co ze mną?
Co niby ma być?
Jeśli pan Stark będzie mnie potrzebował. Albo jak będzie wielka akcja.
- Mogę mówić z panem Starkiem? - Uważaj na siebie.
Jestem odpowiedzialny za to, żebyś ty był odpowiedzialny.
Jestem odpowiedzialny! Kurczę.
- Straciłem plecak. - To mało odpowiedzialne.
- Oddzwonię. - Ależ wcale nie musisz.
Co się dzieje?
Nic! Nic takiego!
Jesteś Spider-Manem.
- Z YouTube'a. - Nie jestem.
- Byłeś na suficie. - Nie. Kto cię tu wpuścił?
May. Mieliśmy składać Gwiazdę Śmierci.
Nie możesz tak wchodzić.
Ten przepis na klops z indyka to porażka.
Chodźmy na kolację. Coś tajskiego. Ned, chcesz?
- Tak. - Nie, jest zajęty.
Przełożę to.
Dobrze.
Może włóż coś.
- Ona nie wie? - Nikt nie wie!
Poza panem Starkiem, który zrobił ten kostium.
Tony Stark to zrobił? Jesteś Avengerem?
Zasadniczo tak.
Nie możesz nikomu powiedzieć. To tajemnica.
- Dlaczego? - Znasz May.
Jeśli dowie się, że ktoś chce mnie zabić, już mi na to nie pozwoli.
Proszę cię, Ned.
Dobra, będę szczery. Nie wiem, czy dochowam sekretu.
To najlepsze, co mnie w życiu spotkało!
May nie może się dowiedzieć. Nie mogę jej tego zrobić.
Nie po tym wszystkim, co przeszła. Proszę cię.
- Dobrze. - Przysięgnij.
Przysięgam.
- Dziękuję. - Tak.
Nie wierzę, że to się dzieje.
Mogę przymierzyć kostium?
Działa na magnesy? Jak wyrzucasz sieci?
- Powiem ci jutro w szkole. - Super.
Zaraz, zaczekaj.
Jak godzisz to ze stażem u Starka?
To właśnie jest ten staż.
Idź już.
Co się stało?
Myślałam, że lubisz larb.
Jest zbyt larbisty?
Za mało larbisty.
Ile razy mam jeszcze powtórzyć słowo "larb", zanim się odezwiesz?
Wiesz, że cię larbię?
Stresuję się. Ten staż - jestem zmęczony.
Dużo pracy.
Ten staż u Starka.
Muszę ci wyznać, że nie jestem fanką Tony'ego Starka.
Wciąż jesteś rozkojarzony. Ciągle o nim myślisz.
Popularny w Queens bar z kanapkami Delmara został dziś w nocy
zniszczony przez wybuch,
po tym, jak bandę złodziei zaatakował lokalny stróż prawa -
Spider-Man.
Gdy Spider-Man próbował udaremnić kradzież,
złodzieje uruchomili potężny promień, który zniszczył bar.
Na szczęście nikt nie zginął.
Kiedy zobaczysz coś takiego, uciekaj stamtąd co sił.
Tak. Oczywiście.
To sześć przecznic od nas.
Potrzebny mi nowy plecak.
- Co? - Potrzebny mi nowy plecak.
To już piąty.
- Pudding ryżowy. - Nie zamawialiśmy go.
Na koszt firmy.
Dziękuję.
Miło z jego strony.
On cię larbi.
Ukąsił cię pająk?
Może też mnie ukąsić?
To by pewnie bolało.
A nawet gdyby - niech mnie ukąsi.
Może. Bardzo bolało?
Ten pająk nie żyje.
Byłeś tu?
Tak.
Mogłeś zginąć.
Znosisz jajka?
Co? Nie.
- Umiesz pluć jadem? - Nie.
Możesz wezwać armię pająków?
Nie, Ned.
Protokół z Sokovii był rezultatem...
Jaki zasięg mają twoje sieci?
Nie wiem. Zamknij się.
Na twoim miejscu stanąłbym na dachu budynku
- i strzelił najdalej... - Zamknij się, Ned.
Jestem Kapitan Ameryka. Czy to w szkole, czy na polu bitwy...
- Jego też znasz? - Tak, spotkaliśmy się.
Świsnąłem mu tarczę.
Dziś mój dobry kolega, wasz wuefista,
poprowadzi trening Kapitana Ameryki.
Dziękuję, Kapitanie.
Teraz jest zbrodniarzem wojennym, ale muszę pokazywać to nagranie,
bo tak mi każe rząd. Do roboty.
Avengersi płacą podatki?
A jak pachnie Hulk?
- Na pewno ładnie. - Cicho bądź.
Czy Kapitan Ameryka jest cool? Czy jest wrednym dziadkiem?
Ned, cicho już.
- Mogę być twoim kolesiem na krześle? - Co?
Zawsze facet w słuchawkach, przy kompie,
mówi temu drugiemu, dokąd ma iść.
Pomógłbym ci się wydostać z płonącego budynku,
bo miałbym pełno ekranów i jeździł między nimi na krześle.
- Twój koleś na krześle. - Nie potrzebuję takiego kolesia. Dzięki.
Dobrze, Parker.
U mnie wygląda to tak: przelecieć Thora,
wyjść za Iron Mana i zabić Hulka.
A co ze Spider-Manem?
To tylko Spider-Man.
Widziałyście ten filmik z banku? On pokonał czterech gości.
O rany, ona buja się w Spider-Manie.
No co ty?
- Tak jakby. - Ohyda.
- Pewnie ma 30 lat. - Nie wiesz, jak wygląda.
Może ma okropne poparzenia.
Kochałabym go za piękne wnętrze.
Peter zna Spider-Mana.
Nie. To znaczy...
Są przyjaciółmi.
Tak jak trener Wilson i Kapitan Ameryka.
Spotkałem go. Kilka razy.
Było to...
przy okazji stażu u Starka.
Nie powinienem o tym rozmawiać.
Ale czad. Wiesz co?
A może zaprosisz go dziś na imprezę u Liz?
Tak, wpadnie dziś do mnie kilka osób. Będzie miło, jak przyjdziesz.
- Impreza? - Będzie super.
Powinieneś zaprosić swojego przyjaciela, Spider-Mana.
Nie ma sprawy.
Wiem, że Peter nie ma czasu na imprezy.
Przyjdzie. Prawda, Parker?
Co ty wyrabiasz?
Pomagam ci?
Nie słyszałeś?
Liz się buja w tobie.
Ziom, jesteś Avengerem.
I jeśli już, to tylko ty masz szansę u takiej dziewczyny.
Impreza na przedmieściach.
Pamiętam takie. Zazdroszczę ci!
To będzie pamiętna noc.
Ned, w tym kapeluszu naprawdę ci do twarzy.
Dodaje mi pewności siebie.
To był błąd.
Wracajmy do domu.
Peter.
Wiem, jakie to jest trudne.
Te wszystkie zmiany, przez które przechodzi twoje ciało.
Rozkwita niczym kwiat.
Ostatnio jest strasznie spięty.
Na stresy najlepsze są imprezy,
- więc chodźmy już. - Tak, idziemy.
Peter.
- Baw się dobrze. - Jasne.
Cześć, May!
Masz kostium?
To odmieni nasze życie.
DJ Flash!
Spider-Man tu wpadnie, powie, że się kumplujecie,
a potem przybije ze mną żółwika albo zrobi misia.
Nie wierzę, że przyszliście na tę nudną imprezę.
Ty też tu jesteś.
Jestem?
O rany!
Cześć! Fajny kapelusz, Ned.
Cześć, Liz.
Super, że przyszliście.
Jest pizza i napoje. Częstujcie się.
- Czadowa impreza. - Dzięki.
Rodzice mnie zabiją, jak coś się zbije. Muszę...
- Jasne. - Bawcie się dobrze.
Pa.
Ziom, co ty robisz?
Dawaj tu Spider-Mana.
Nie. Nie mogę tego zrobić.
Spider-Man nie daje popisów na imprezach.
Po prostu będę sobą.
Nikomu na tym nie zależy.
Ziom.
Penis Parker! Co tam?
Gdzie twój Spider-Man?
Może w Kanadzie z twoją wymyśloną laską?
To nie Spider-Man, to tylko Ned w czerwonej koszuli.
"Co tam? Jestem Spider-Manem.
Wpadłem przywitać się z moim kumplem Peterem.
Siemka, Ned. Gdzie jest Peter?
Musi gdzieś tu być..."
Jakie to głupie. Co ja robię?
Co, do diabła?
Masakra!
Zrobiliśmy to z odciętej ręki sub-Ultrona, prosto z Sokovii.
Masz, spróbuj.
Chodziło mi o zwykłą broń. Dlaczego chcesz mi to wcisnąć?
Dobra już, mam to, czego chcesz.
Mam tu tony towaru. Sekunda.
Dobra. Mam tu granaty kwantowe, pałki ogłuszające...
Tak sobie strzelasz na widoku? Pośpiesz się.
Czasy się zmieniają. A taką broń kupisz tylko u nas.
Pewnie stąd mieli broń ci goście od bankomatu.
Chcę tylko kogoś obrobić. Nie muszę wysłać go w podróż w czasie.
Mamy uprzęże antygrawitacyjne...
Jakie uprzęże?
A to co, do diabła?
- Wystawiłeś nas? - Hej, stary.
Jak masz kogoś zastrzelić, zastrzel mnie!
Dobra.
Co to było?
- Zadzwońmy do Toomesa. - Nie, nie, nie.
Znowu to zrobiłeś?
- Zamknij się! - Dzwonię do niego.
NUMER ZASTRZEŻONY
Telefon Toomesa.
Szefie.
Mój tyłek!
Super! Muszę biec na skróty!
Udanej gry, panowie!
Hej, piesku!
Nie mam czasu się bawić. Łap piłeczkę.
To już jest coś!
Dobrze pachnie!
Świetny film!
Cześć wam!
Tu Peter. Zostaw wiadomość.
Peter, gdzie jesteś?
Kapelusz się nie sprawdził, a ciebie wcięło.
Blisko było.
Myślałeś, że mi uciekniesz?
Mam cię!
Niespodzianka!
Co jest, do diabła?
Hej!
I nagle dał nura, jak jakiś potwór,
a potem podniósł mnie jakieś 300 metrów i upuścił.
Jak mnie pan znalazł? Mam w kostiumie nadajnik?
W tym kostiumie masz wszystko.
Łącznie z grzałką.
Dużo lepiej, dzięki.
Co ty sobie myślałeś?
Ten skrzydlaty jest dostawcą broni. Więc muszę go załatwić!
"Załatwić"?
Spokojnie, Crockett, od tego są zawodowcy.
- Avengersi? - Nie. Dla nich to za niska liga.
Nie musiał pan lecieć taki kawał.
Radziłem sobie.
Nie ma mnie tutaj.
Dzięki Bogu, że mają tu wi-fi,
bo byłoby już po tobie.
A właściwie, dzięki Ganeszy. Zdrówko.
Odpuść sobie tego latającego sępa.
Dlaczego?
Bo ja tak mówię.
Przepraszam, rozmawiam z nastolatkiem.
Trzymaj się bliżej ziemi.
Pomagaj zwykłym ludziom. Tak jak tej pani, która ci dała churro.
Nie możesz być przyjaznym
Spider-Manem z sąsiedztwa?
Jestem gotowy na coś więcej.
Nie jesteś.
Po akcji z Kapitanem Ameryką myślał pan inaczej!
Wierz mi, mały, Kapitan mógł cię bez trudu załatwić.
Jeśli znów natrafisz na tę broń, zadzwoń do Happy'ego.
Jedzie pan samochodem?
Warto, żebyś już teraz pomyślał o studiach.
Znam ludzi z MIT. Rozłącz.
Nie chcę iść na...
Pan Stark się rozłączył.
No to super.
Trzymać się bliżej ziemi? O czym on mówi?
Co jest? Już wracam.
Może lepiej nie wracaj. Posłuchaj tego.
Ja powiem "Penis", a wy na to "Parker".
- Penis! - Parker!
Sorki, Peter. Wciąż jesteśmy przegrywami.
- Do jutra. - Widzimy się w szkole.
Idioci.
Idioci!
Szefie!
Żona esemesuje do ciebie. Coś o światłach stopu.
Miałeś nie zaglądać mi do telefonu.
Przepraszam. Zostawiłeś go na wierzchu. A ja jestem ciekawski z natury.
Skończyłem projektować tę uszczelkę wysokościową.
Może zechcesz rozważyć mój pomysł?
A ty wciąż o tym? Mówiłem ci już, że nie.
Zapomnij o tym.
To była jazda.
Ile razy ci mówiłem, żebyś nie strzelał na widoku?
- Kazałeś mi upłynnić towar. - Tak, ale dyskretnie!
Tylko tak przetrwamy!
Jeśli ściągniesz tu Kontrolę Zniszczeń lub Avengersów, będzie po nas.
A ty świrujesz z tym gadżetem, niszczysz auta,
nazywasz siebie Szokerem.
"Jestem Szokerem. Rażę prądem". Co to ma być, wrestling?
Nieważne, staruszku. Skończ już.
Posłuchaj.
Wiem, że masz wszystko gdzieś,
ale ja nie mam.
Stworzyłem tę firmę, bo mam na utrzymaniu rodzinę.
Tak, tak, tak.
Wiesz co?
Nie stać mnie na takie ryzyko.
- Jazda stąd. - Co?
- Wyrzucam cię z ekipy. - No dobra.
Dobra.
Tylko czy możesz tak ryzykować,
zważywszy na to, ile wiem?
- Słucham? - Mówię tylko...
że twoja żona chciałaby wiedzieć, skąd naprawdę bierzesz kasę.
- Wiesz co? - Co?
Masz rację.
- To działa? - Nie wiem.
Nie stać mnie na to.
Czekaj.
Cholera.
- To nie jest działko antygrawitacyjne? - Co?
Nie, tamto.
Masz.
Teraz ty jesteś Szokerem. Znajdź tę broń, którą zgubiliście.
Dobra.
Dzięki, że mnie wystawiłeś.
Coś mi wypadło.
A co to jest?
Nie wiem. Jakiś gość chciał mnie tym rozpuścić.
- Serio? - Tak.
Ale super.
Znaczy - nie super. Bardzo niefajnie, że chciał to zrobić.
To straszne.
Patrz, to chyba źródło zasilania.
Tak, ale podłączone do tych procesorów.
To płytka indukcyjna. Jak w ładowarce do szczoteczki do zębów.
Ktoś, kto robi tę broń, łączy pozaziemską technologię z naszą.
To najbardziej odlotowe zdanie, jakie w życiu słyszałem.
Dziękuję ci za to, że mogę uczestniczyć w twojej podróży
do tej niesamowitej...
Trzymajcie palce z dala od ostrzy.
Trzeba rozgryźć, co to jest, i kto to robi.
Po lekcjach zrobimy testy w pracowni.
Ziom.
Najpierw włożymy to świecące do spektrometru.
Wymyślmy lepszą nazwę od "to świecące".
Masz rację.
Szlag!
Dawaj tu.
Nie cierpię szkół.
Dziwnie pachną, wiesz o czym mówię?
Jeden z tych gości próbował mnie zabić.
Co?
Musimy stąd spadać.
Nie. Może doprowadzą mnie do faceta, który wrzucił mnie do jeziora.
- Ktoś cię wrzucił do jeziora? - Tak, nie było dobrze.
- Peter. - Zaczekaj tu.
Peter!
Co robisz?
Nic.
Wszystko dobrze?
Szachy.
Co szef by powiedział, gdyby wiedział, że tu jesteśmy?
Z odczytu wynika, że to nasz impuls.
Ale nie ma broni.
- Zresztą ten sygnał też zniknął. - Też się zmywajmy.
Ale czad.
Prawda?
Są w Brooklynie.
Na Staten Island.
Wyjeżdżają z Jersey.
Zatrzymali się.
Maryland?
- Co tam jest? - Może to jaskinia zła?
- To oni mają jaskinię? - Gang z kosmiczną bronią
i facet ze skrzydłami? Na pewno mają.
Odjazdowo.
Jak tam dotrzesz, to 480 kilometrów stąd.
OLIMPIADA NAUKOWA
To niedaleko od Waszyngtonu.
- Jest Peter. - Cześć.
Może mógłbym wrócić do drużyny?
O nie. Nie możesz tak sobie przyjść
i liczyć na gorące powitanie.
Witaj, Peter. Flash, wracasz do rezerwy.
- Co? - On wchodzi za ciebie.
Możemy już jechać?
Mam nadzieję, że zdążę jeszcze zaprotestować przed jedną z ambasad.
Protestowanie to wyraz patriotyzmu. Wsiadajcie.
Skupcie się. Następny temat to księżyce Saturna.
Drugie prawo termodynamiki.
- Frank Sinatra. - Fort Sumter!
- Flash jest w błędzie! - Skupmy się. Następne.
Nie przetrenuj ich!
Stront, bar i vibranium.
Bardzo dobrze, Peter. Miło, że wróciłeś.
Też się cieszę.
- Aktualna jednostka radioaktyw... - Mogę to szybko odebrać?
Jasne.
- Halo? - Dostałem powiadomienie.
Wyjechałeś?
Lokalizator.
To tylko szkolna wycieczka. Nic takiego.
Tylko że namierzasz mnie bez mojej zgody,
a to naruszenie praw osobistych.
- To co innego. - O czym mówisz?
Nieważne. Jedziemy na olimpiadę naukową.
- Nic wielkiego. - To ja o tym decyduję.
OK, to nic wielkiego, ale mam cię na oku.
OLIMPIADA NAUKOWA WASZYNGTON
Trzymajmy się razem.
Ten budynek jest potężny.
- Widziałem większe. - Tam jest ptak.
- Zabrałeś laptopa? - Dlaczego?
NIE PRZESZKADZAĆ
WCHODZĘ DO ZBIORU DANYCH...
Dlaczego usuwamy z kostiumu lokalizator?
Bo muszę pojechać za tymi gośćmi do ich szefa,
a nie chcę, żeby pan Stark o tym wiedział.
Okłamujesz Iron Mana?
Nie okłamuję.
On po prostu nie wie, na co mnie stać.
Mam cię.
A więc, Happy, miłego śledzenia tej lampy.
Są tu tysiące innych układów.
Wszystkie są zablokowane przez...
przez "Protokół Nauka Jazdy".
Co?
"Protokół Nauka Jazdy"? Wyłącz go.
Nie wiem, czy to dobry pomysł. Zablokowano to z jakiegoś powodu.
Nie potrzebuję żadnej "nauki jazdy".
On wciąż traktuje mnie jak dziecko.
- To niefajne. - Jesteś dzieckiem.
I umiem zatrzymać autobus gołymi rękami.
To nie jest dobry pomysł. A jeśli to nielegalne?
Proszę cię. To moja szansa, żeby się wykazać.
Dam sobie radę.
- To zły pomysł. - Koleś na krześle.
- Nie rób tego. - Proszę.
To świecące to dowód. Pilnuj go.
Dobrze.
- Ruszyli. - Uważaj na siebie.
- Liz. - W samą porę.
Idziemy pływać.
- Chodźcie. - Co?
Cześć, Peter.
Chciałem się pouczyć w sali biznesowej.
Nie musisz. Jesteś megazdolny.
Poza tym...
przejaw buntu w przeddzień zawodów dobrze wpływa na morale grupy.
Czytałam prezentację TED...
Słuchałam prezentacji TED.
I czytałam podręcznik dla coachów.
To dla ciebie naprawdę ważne.
To nasza przyszłość.
Nie chcę nic zawalić.
Poza tym oczyściliśmy minibarek z batoników za 11 dolarów.
Więc bierz kąpielówki i chodź.
- Chodź tu! - Idę!
Szybciej.
- Dobry wieczór, Peter. - Halo?
Gratulacje. Ukończyłeś rygorystyczny Protokół Nauka Jazdy
i uzyskałeś dostęp do pełnych możliwości kostiumu.
Dziękuję.
Dokąd chcesz mnie dziś zabrać?
Podłączyłem komuś lokalizator. To łobuz.
Lokalizator namierzony.
Wyznaczam trasę do celu.
Ważne, żebym tylko zdążył wrócić na olimpiadę.
Cel za 100 metrów.
Skacz.
Wykryto trzech osobników.
Tajna baza na stacji benzynowej? Słabo.
Hej, proszę pani, co oni robią?
Chcesz usłyszeć, co mówią?
A mogę? Jasne.
Aktywuję zaawansowany tryb zwiadowczy.
Rękawica jest z Lagos. Resztę sam zaprojektowałem.
Ale czad.
A czyszczenie Triskelionu wciąż trwa.
Kocham to. Oni robią bajzel.
- A my zbijamy kasę. - Cel się zbliża.
Planują napad.
Przyłapię ich na gorącym uczynku. Ekstra.
Zbliżę się do nich, żeby lepiej widzieć.
Czy aktywować zaawansowany tryb bojowy?
"Zaawansowany tryb bojowy?" Tak.
Tryb zabójcy włączony.
Nie! Nie chcę nikogo zabijać.
Tryb zabójcy wyłączony.
Słyszałeś?
Co to było, do diabła?
Zeskoczyłeś z tablicy i upadłeś na twarz.
Co z tą wyrzutnią sieci?
Szybka seria to domyślne ustawienie.
- Po co mi szybka seria? - Chcesz zobaczyć więcej opcji?
Masz 576 ustawień wyrzutni sieci.
Pan Stark trochę przesadził.
Zaczekajcie tu.
Czekaj. Włącz amortyzację.
- Albo roztrzaska ci rękę. - Gdzie to jest?
- To. - Doskonały wybór.
Dodać to ustawienie do ulubionych?
- Wciśnij ten guzik. Tak, wciśnij. - Ten tutaj?
- Co to było? - Elektro-sieć.
Nie chcę Elektro-sieci.
Widzę, że słabo znasz ustawienia wyrzutni sieci.
Zrobić ci powtórkę z ustawień?
- Nie. Ty wybieraj. - Oczywiście.
6-Alfa-9, będziecie zgodnie z planem?
Potwierdzam, 6-Αlfa-9 dotrze na czas.
- Widzę ich. - Macie zielone światło.
To on.
Widzę konwój.
Zbliżam się do ostatniego wozu.
Wystrzel kotwice.
Wchodzę.
Alarm nieaktywny. Można działać.
Widzę, że mają tu niezły towar.
Super. To coś zmienia stan materii.
Dobra. Wychodzę.
Hej, Duży Ptaku! To nie należy do ciebie.
O rany.
- Co to było? - Kazałeś mi wybierać.
Nie! Przywróć normalne ustawienia!
Aktywuję wszystkie systemy.
Moja głowa.
To może być lekki wstrząs mózgu.
Hej. Gdzie teraz jestem?
Nie mogę stwierdzić.
Ściany zakłócają działanie czujników.
Pewnie porwali ciężarówkę i zabrali mnie do swojej jaskini.
Tak więc, proszę pani, musimy sami się stąd wydostać.
Trzy. Dwa. Jeden.
Co to za miejsce?
Hej, proszę pani, gdzie ja jestem?
W najlepiej strzeżonym obiekcie na Wschodnim Wybrzeżu:
w magazynie Kontroli Zniszczeń.
Nie. Serio?
Drzwi mogą być zamknięte do rana.
Do rana?
Trochę dziwnie się czuję mówiąc do ciebie "Proszę pani".
Powinienem nadać ci imię.
Na przykład Liz. Nie!
Rany, to dziwne.
A może "Karen"?
Możesz mówić mi Karen.
Karen, co jeszcze ten kostium potrafi?
Co?!
Może zróbmy tę powtórkę.
- Sieć rykoszetująca. - Rykoszet.
- Super. - Podwójna sieć.
- Granat sieciowy. - Granat sieciowy!
Powiedzieć Liz, że jestem Spider-Manem?
Kto to Liz?
Liz? To...
To najlepsza - ekstra dziewczyna.
Ode mnie ze szkoły.
Chcę jej powiedzieć, ale to będzie dziwnie wyglądało:
"Hej, jestem Spider-Manem".
Co w tym dziwnego?
Może spodziewa się kogoś jak Tony Stark?
Rozczaruje się, gdy mnie zobaczy.
Na jej miejscu wcale nie byłabym rozczarowana.
Dzięki, Karen.
Miło jest mieć z kim pogadać.
Jak długo już tu jesteśmy?
- 37 minut. - Co?
37 minut? To szaleństwo!
Nie zniosę tego dłużej. Muszę się stąd wydostać.
Może znajdę tu coś przydatnego.
Zobaczmy.
Nie.
Super.
Wygląda jak to coś świecące.
To wysoce niestabilny rdzeń energetyczny Chitauri.
Nosiliśmy przy sobie bombę?
Do eksplozji dochodzi pod wpływem promieniowania radioaktywnego.
BRAK SIECI
Nie, nie, nie.
Proszę, niech ktoś mnie stąd wypuści!
Musimy przeprogramować zamek.
Obniż napięcie i spróbuj.
Próba nieudana.
Wypróbujmy wszystkie sekwencje.
Ned, Peter. Spóźnimy się. Chodźmy.
Dobra. Chwileczkę!
Próba numer 247.
Udało się!
Prosimy wyłączyć telefony.
Zabierz mnie czym prędzej na olimpiadę!
Gdzie to jest?
W budynku naprzeciwko Pomnika Waszyngtona!
- Tu Ned. Zostaw wiadomość. - Oddzwoń. To świecące to bomba.
Z prawej nadjeżdża samochód.
Przed nami ostateczna rozgrywka.
Wygra zespół, który pierwszy udzieli poprawnej odpowiedzi.
Liceum Midtown?
Zero.
Zgadza się.
Olimpiadę wygrywa Liceum Midtown.
- Wygraliśmy! - Jestem z was dumna!
- I obyliśmy się bez Petera. - Flash, ty nie dałeś żadnej odpowiedzi.
Podziwiasz pomnik?
Nie chcę podziwiać czegoś, co wznieśli niewolnicy.
Jestem pewien, że tego nie budowali...
No dobrze.
- Miłego czytania. - Dzięki.
- Ned, żyjesz! - Peter, nic ci nie jest?
Gdzie jest to świecące?
- Spokojnie. Mam to w plecaku. - Posłuchaj! To jest niebezpieczne.
Musiałem cię tłumaczyć na olimpiadzie. Zwiedzamy Pomnik...
- Peter, to ty? - Liz!
- To Liz? - Daj Neda.
- Powiedz jej, co czujesz. - Masz szczęście, że wygraliśmy.
Chcę być zła, ale się martwię. Co się z tobą dzieje?
Muszę mówić z Nedem. To ważne.
- Telefon na taśmę. - Ned ma w plecaku
coś niebezpiecznego. Nie prześwietlajcie tego.
Liz! Do diabła!
Mogę ja powiedzieć Peterowi, że wyleci?
Pomnik Waszyngtona ma wysokość 169 m i 32 cm.
Zauważcie, jak zestawiono marmur z granitem.
Nie! Karen, co tam się dzieje?
Rdzeń Chitauri spowodował
poważne uszkodzenia w szybie windy.
Tam są moi kumple!
Co? Zajmę się tym, będzie dobrze.
Przepraszam. O Boże, ale wysoki.
Spójrzcie na sufit.
Zachowajcie spokój.
Umrzemy tutaj.
Szacowany czas do katastrofy: 10 minut.
Mamy przerąbane.
Proszę o spokój, nasz system zabezpieczeń jest sprawny.
System zabezpieczeń przestał działać.
Jesteśmy tu bezpieczni.
Osobom w windzie grozi śmiertelne niebezpieczeństwo.
Robię, co mogę!
- Wychodzimy! - Daj rękę.
125 sekund do katastrofy.
Dlaczego?
Niespodziewany ruch pasażerów zwiększył uszkodzenia.
- Jak mam tam wejść? - Aktywuję drona zwiadowczego.
Cały czas go miałem? Czad.
Szukam optymalnego wejścia.
Południowozachodnie okno.
Karen, już idę.
O Boże.
Co jest? Dotarłeś do okna.
- Dlaczego się wahasz? - Nigdy nie byłem tak wysoko.
Zużyłeś spadochron,
więc upadek z tej wysokości skończy się śmiercią.
Genialnie.
O Boże.
Dlaczego nie pęka?
To szyba kuloodporna. Musisz zwiększyć impet.
POLICJA
Tu policja. Zatrzymaj się.
Tam są moi przyjaciele.
Zejdź na dół! Natychmiast!
- Kto teraz? - Moja kolej!
Flash, co ty robisz?
Zostaw trofeum. Wolniej!
Pomocy!
Wycofaj się!
Zejdź natychmiast na ziemię.
Wracaj na ziemię, albo otworzymy ogień!
Wyżej!
Dam radę.
Weźcie trofeum!
To twoja ostatnia szansa.
Zaraz zginę.
Rozbij się!
Udało się!
Jak tam? Bez obaw, trzymam was.
Tak!
- Hej, grubasku, nie ruszaj się. - Przepraszam pana.
Szybciej.
Panie Harrington, proszę.
Dobra, wysiadajcie.
Szybko. Wszyscy wysiadać. Szybciej, ludzie!
Liz!
Jesteś bezpieczna.
Już dobrze.
- O Boże! - Dobrze.
Wychodź. Cofnijcie się.
Wychodź. Trzymam cię.
Wszyscy cali?
To dobra okazja, Peter.
Pocałuj ją.
Dziękuję!
Naprawdę kolegujesz się z Peterem Parkerem?
Dokończę to zamówienie, ale bez materiałów z tamtej ciężarówki...
Niech to szlag.
Ale wystarczy na zamówienie Gargana?
Tak, ale na tym koniec.
Może czas wypróbować tę uszczelkę wysokościową.
- Skończysz już ten temat? - Tylko jeden skok.
Osiem lat. Zero problemów z Federalnymi.
I z tymi świrniętymi przebierańcami od Starka też było OK.
A nagle zjawia się gnojek w czerwonych rajtuzach
i myśli, że może rozwalić wszystko, co stworzyłem.
Naprawdę?
Zabiję go.
- Znajdę go... - Tam jest.
Spider-Man bohatersko ocalił
uczestników olimpiady naukowej z Queens.
Nie znamy tożsamości zamaskowanego bohatera.
Mamo!
Peter. Chodź tutaj!
W zeszły weekend nasza drużyna
zajęła pierwsze miejsce na krajowej olimpiadzie.
Chwilę później wygrała też ze śmiercią.
Wybuch! Sally krzyczy! Flash krzyczy! Wszyscy krzyczą!
Wszędzie pełno laserów i dymu. Jak na koncercie Bon Jovi.
Wyszliśmy z tego cało. I to jest najważniejsze.
Nie poradziłbym sobie ze stratą ucznia na wycieczce.
Kolejnego.
Na szczęście nikomu nic się nie stało. Dzięki Spider-Manowi.
Dziękujemy, Spider-Manie.
Za chwilę: Spider-mania opanowała szkołę.
Jak pokażecie, że kochacie Spider-Mana?
Ziom, ziom.
Jak to jest być sławnym, kiedy nikt nie wie, że to ty?
- Obłęd. - Właśnie.
- Powiemy wszystkim? - Nie.
- Może ja powiem? - Nie, to zły pomysł.
- Spóźnimy się na lekcje. - Ja nie idę.
Masz już przerąbane za olimpiadę.
Połączyłem fakty.
Ten skrzydlaty wykrada materiały z Kontroli Zniszczeń.
I z tych materiałów buduje broń.
- Trzeba go tylko złapać. - Mamy test z hiszpańskiego.
Prawdopodobnie nigdy tu nie wrócę.
Pan Stark przenosi się z Avengersami na północ, więc...
- Kiedy go złapię... - Ziom.
Chcesz wylecieć ze szkoły?
Szkołę mam teraz totalnie gdzieś.
Parker. Do mojego gabinetu.
A więc -
masz karę.
Schrzaniłeś coś. Zrobiłeś coś złego.
Pytanie tylko - jak to naprawisz?
Może chciałeś się popisać.
Siedziałem w lodzie 65 lat i ostudzę twoje zapędy.
Jeśli chcesz imponować kolegom, przestrzegaj zasad.
Wiemy, co jest dobre. Wiemy, co jest złe.
Następnym razem, gdy ktoś będzie chciał cię przekonać,
- że coś, co jest złe... - A ty dokąd? Wracaj.
Co zrobiłby Kapitan Ameryka?
A ty po co tu siedzisz? Nie masz kary.
Wiem. Lubię przychodzić tu i rysować ludzi, którzy cierpią.
KIM JESTEM?
To pan.
Zmienia się twoje ciało. Wierz mi, znam to uczucie.
PŁYN SIECIOWY
May?
Hej, Karen. Co tam?
Jak ci poszedł test z hiszpańskiego?
Potrzebuję pomocy.
Próbuję znaleźć tych gości spod mostu,
ale pamiętam tylko część tablicy rejestracyjnej.
Mogę zrobić analizę twarzy z tamtego nagrania.
Z nagrania?
Nagrywam wszystko, co widzisz.
- Wszystko? - Wszystko.
- Przez cały czas? - To Protokół Niania.
Oczywiście.
- No to przewiń do zeszłego piątku. - Z przyjemnością.
Hej! Odjazdowa impreza.
Co tam, Liz? Peter opowiadał mi o tobie.
Nie, to były tylko wygłupy.
Oto ja, Thor, syn Odyna!
Nie, nie, nie,
tego na pewno nie chcemy oglądać.
- Fajnie parodiujesz, Peter. - Przesuń do wymiany broni.
Dobra.
- Kim są ci dwaj po lewej? - Przeszukuję policyjne bazy danych.
Ci dwaj osobnicy nie figurują w aktach.
- Nie ma nic? - Trzeci osobnik to Aaron Davis, lat 33.
Wielokrotnie karany. Mieszka tutaj, w Queens.
Odwiedźmy go.
Aktywować zaawansowany protokół przesłuchania?
Tak.
Pamiętasz mnie?
Potrzebuję informacji, a ty mi ich teraz udzielisz!
- Dobra. Wyluzuj. - Mów!
- Co z twoim głosem? - Jak to, co z moim głosem?
Pod mostem miałeś głosik jak dziewczyna.
Nie jestem dziewczyną! Jestem chłopakiem! To znaczy, mężczyzną!
Lata mi to. Chłopak czy dziewczyna...
Nie jestem dziewczyną! Jestem mężczyzną!
Mów. Kto sprzedaje tę broń?
Podaj nazwiska. Albo...
- Nigdy tego nie robiłeś, co? - Wyłączyć tryb przesłuchania.
Ci goście sprzedają szalenie niebezpieczną broń.
Ona nie może trafić do ludzi.
Jedno działko przecięło bar Delmara na pół...
- Znasz ten bar? - Tak, najlepsze kanapki w Queens.
- Sub Haven ma też niezłe. - Za dużo bułki.
- Lubię tak. - Człowieku. Proszę.
Głupi tryb przesłuchania. Karen, nigdy tego nie rób.
Powiedziałeś wtedy: "Jak masz strzelać, to strzelaj do mnie".
Masz jaja.
Też nie chcę tej broni w okolicy,
mój siostrzeniec tu mieszka.
Kim są ci goście?
Wiesz coś o tym ze skrzydłami?
Nic poza tym, że to psychopata przebrany za demona.
Nie wiem, kto to, ani gdzie jest.
- Ale wiem, gdzie będzie. - Serio?
Taki świr, dla którego pracowałem,
ma z nim ubić interes.
Tak!
Hej!
Nie powiedziałem ci, gdzie to będzie.
Oczywiście. Głupi jestem. Po prostu...
Tak.
- Gdzie to jest? - Mogę ci coś poradzić?
Ten etap musisz dopracować.
Nie rozumiem.
Jestem groźny.
- Prom na Staten Island. 11:00. - To już niedługo.
To się rozpuści za dwie godziny.
- O nie. Zrób coś z tym. - Dwie godziny. Zasłużyłeś sobie na to.
- Mam lody w bagażniku. - Jesteś przestępcą. Cześć!
PROM NA STΑTEN ISLAND
Nieźle.
Karen. Aktywuj zaawansowany tryb zwiadowczy.
Jasne.
Jest z przodu. Główny pokład.
Nie znoszę gościa.
To ten z mostu? A ten drugi to kto?
Bądź w kontakcie.
Nie figuruje w bazach policyjnych.
Dzwoni May Parker. Przełączyć na wyświetlacz?
Nie mogę rozmawiać. Oddzwonię.
Hej, dronku, pilnuj tego gościa. Nie mogą nam uciec tym razem.
- Ten po lewej, kto to? - Mac Gargan.
Wielokrotnie karany, także za zabójstwo.
Aktywować tryb zabójcy?
Nie! Karen, nie chcę żadnego trybu zabójcy!
Biały pickup.
Dronku, znajdź białego pickupa.
To jest zbyt piękne.
Mam w jednym miejscu broń, kupców i sprzedawców.
- Dzwoni Tony Stark. - Nie,
- nie odbieraj. - Panie Parker. Masz chwilę?
- Jestem w szkole. - Nie jesteś.
Dobra robota w Waszyngtonie.
Tata mnie nigdy nie chwalił,
więc próbuję mieć inne podejście.
Jestem teraz zajęty.
Nie przerywaj, kiedy cię chwalę.
Tak czy inaczej, przed tobą wspaniałe... Co to było?
Jestem na próbie orkiestry.
Dziwne. Happy powiedział,
że się wypisałeś z orkiestry sześć tygodni temu.
- Muszę iść. Rozłącz! - Hej.
Biorę to!
Prom z nielegalną bronią odpływał o 10:30! Spóźniliście się!
Jest tu ten facet-pająk.
Nie tak szybko!
Nic wam nie jest? Przepraszam, trochę przesadziłem.
Twemu poprzednikowi lepiej szło z tą zabawką.
Szczerze...
zaskoczyłeś mnie.
Nie ruszać się! FBI!
Na ziemię!
Jakie FBI?
- FBI to Federalne... - Wiem, co to FBI. Ale co oni tu robią?
Odsuńcie się!
Nie!
Uważajcie! Na bok!
Na główny pokład.
Zwijamy się stąd.
Aktywuj Elektro-sieć!
Pakujesz się w coś, czego nie rozumiesz.
O Boże! Co teraz? Karen,
daj mi przekrój promu! Oznacz najmocniejsze punkty!
Sieciogranat.
Sieć podwójna, już!
Brawo, Peter. Masz 98 procent skuteczności.
- 98? - Brawo, Spider-Man!
Nie! Nie! Nie!
Nie!
Co jest?
Co, do diabła?
Cześć, Spider-Manie.
Próba orkiestry, co?
Iron Man!
Panie Stark!
Mogę jakoś pomóc, panie Stark? Co mam zrobić?
Dość już zrobiłeś.
Tak to załatwiasz? Tak po prostu chcesz uciec?
Federalni nas zaskoczyli.
A teraz też Iron Man ma nas na oku?
Tak, uciekam.
I ty też powinieneś.
Wiesz, że nie mogę.
To co teraz?
Mason. Zdążysz dokończyć na czas tę swoją uszczelkę?
Serio?
Tak. I nie pożałujesz.
Wchodzisz w to?
Poprzednio w serialu Peter daje ciała.
Ja mówię: "Nie mieszaj się w to".
A ty hakujesz kostium wart miliony dolarów,
działasz za moimi plecami
i robisz dokładnie to, czego ci zakazałem.
Wszyscy cali?
Nie dzięki tobie.
Nie dzięki mnie?
Próbowałem panu powiedzieć o tamtej broni,
ale pan mnie nie słuchał.
Nie doszłoby do tego, gdyby pan mnie wysłuchał!
Gdyby panu zależało, zjawiłby się pan osobiście.
Słuchałem cię. A niby kto wezwał FBI?
Wiesz, że jako jedyny wierzyłem w ciebie?
Wszyscy inni mówili, że werbowanie 14-latka to szaleństwo.
- Mam 15 lat. - Cicho!
Teraz posłuchaj dorosłego. A gdyby ktoś dziś zginął?
Byłaby inna historia. I ty byłbyś temu winien.
A jeśli ty zginiesz...
to będzie moja wina.
Nie chcę mieć cię na sumieniu.
- Przepraszam. - Przeprosiny nie wystarczą.
Ja tylko chciałem być taki jak pan.
A ja chciałem, żebyś był lepszy.
Plan nie wypalił. Zabieram kostium.
- Na jak długo? - Na zawsze.
- Nie. Proszę. - Takie są zasady.
- Ściągaj. - Ale bez tego kostiumu jestem nikim.
Jeśli bez kostiumu jesteś nikim, to na niego nie zasługujesz.
Mówię jak mój ojciec.
Nie mam ubrań na zmianę.
Załatwimy to.
PRZETRWAŁEM WYCIECZKĘ DO NOWEGO JORKU
Dzwoniłam do ciebie cały dzień. Nie możesz nie odbierać telefonu.
A potem jeszcze ten prom.
Dzwoniłam na pięć posterunków policji.
Pięć.
I zadzwoniłam do pięciu twoich kolegów. I do mamy Neda.
May, nic mi nie jest. Uspokój się. Jest dobrze.
Nie zalewaj.
Miałeś karę i uciekłeś.
Zniknąłeś z hotelu w Waszyngtonie.
Co noc wymykasz się z domu.
To nie w porządku.
Musisz mi powiedzieć, co się dzieje. Wyrzuć to z siebie.
Nikomu nie powiem.
Stark wyrzucił mnie ze stażu.
- Co? - Tak.
Co się stało?
Myślałem, że jak dam z siebie wszystko, wtedy on...
Ale wszystko zawaliłem.
Już dobrze.
Będzie dobrze.
Przepraszam, że się przeze mnie martwiłaś.
Nie chcę utrudniać ci życia.
Wiem.
Tylko...
Też kiedyś wymykałam się z domu.
I weź prysznic. Bo śmierdzisz.
Czuć od ciebie śmietnikiem.
Wiem.
Dobry z ciebie chłopak, mądry.
Spróbuj się skupić na szkole.
Dobrze.
A teraz uciekaj stąd.
Wywalił cię?
Do tej szkoły na 46. ulicy, gdzie dyrektor chodzi z kuszą?
Jakaś bujda z tą kuszą. I nie, nie wywalił mnie.
Ale masz farta.
ZJAZD ABSOLWENTÓW JUŻ NIEDŁUGO!
Hej.
Myślałem, że masz teraz matmę.
Przygotowuję zjazd.
Chcę cię przeprosić za tę całą akcję z olimpiadą.
W porządku.
Tydzień temu żyłam tylko olimpiadą, ale potem o mały włos nie zginęłam.
Chodzi mi o to,
że to nie było w porządku,
ponieważ...
lubię cię.
Wiem.
Naprawdę?
Nie umiesz dochować sekretu.
Zdziwiłabyś się.
Muszę iść na lekcję, ale...
chciałbym cię gdzieś zaprosić, tylko że mam karę,
na zawsze.
Pewnie już masz z kim iść na bal.
Byłam tak zajęta tym zjazdem, że jeszcze o tym nie pomyślałam.
Poszłabyś ze mną?
Tak. Jasne.
Naprawdę? Świetnie. Super.
Super.
Ja idę w tę stronę.
May, pomocy.
Węzeł Windsor
Dobrze?
Gra się zaczyna. Jaki masz plan?
Otwieram przed nią drzwi,
mówię jej komplementy, nie za często, bo to śliskie.
Racja.
Kiedy z nią tańczę, kładę ręce na jej biodrach.
Dam radę.
- Kocham cię. - Pa.
Pewnie jesteś Peter.
Tak.
Jestem tatą Liz.
Serwus.
Mocny uścisk.
Wchodź do środka.
Cześć, Peter.
Jesteś bardzo przystojny.
Dziękuję.
Pamiętasz jego imię?
- Freddie? - Peter.
Peter.
Pójdę po Liz.
Dobrze.
Wszystko w porządku, Pete?
Tak.
Bo wyglądasz... blado.
Może chcesz drinka?
Bourbon? Szkocka?
Nie jestem pełnoletni.
Właściwa odpowiedź.
- Pięknie wyglądasz. - Nie zawstydzaj mnie, tato.
Prawda, Pete?
Wyglądasz naprawdę... ładnie.
I znowu właściwa odpowiedź.
To mój bukiecik?
Dzięki.
Będę dziś waszym szoferem, więc ruszajmy w drogę.
Jeszcze nie. Musimy zrobić zdjęcia.
Tutaj. Doskonale.
Ustawcie się.
Peter, bliżej.
Uśmiech!
Bardzo dobrze.
- Nie musi pan nas podwozić. - To nie kłopot.
Wyjeżdżam z miasta, a szkoła jest po drodze.
- Wciąż ma jakieś wyjazdy. - Ostatni raz, skarbie.
Obiecuję.
Słodki jest.
- Widzimy się za kilka dni. - Pa.
Chodź, Pedro.
- Baw się dobrze, Peter. - Tak będzie.
- Co będziesz robił, Pete? - Słucham?
Jak skończysz szkołę.
- Nie wiem. - Nie magluj go.
Tak sobie myślę,
że uczniowie tej waszej szkoły
już raczej mają zaplanowane życie.
Ja jestem dopiero w drugiej klasie.
Peter ma staż u Tony'ego Starka, więc nie musi się o nic martwić.
Naprawdę? Stark.
Świetnie.
I co tam robisz?
Właściwie, już nie jestem na tym stażu.
- Serio? - Tak. Zaczęło być...
nudno.
Nudno? Przecież poznałeś Spider-Mana.
Naprawdę? Spider-Mana?
Jaki on jest?
Miły.
Miły człowiek.
Solidny.
Patrz. Jak ładnie.
Spotkaliśmy się już gdzieś?
Może kiedyś? Bo nawet twój głos...
Peter był ze mną na olimpiadzie.
I na mojej imprezie.
To była świetna impreza. Naprawdę.
- Piękny dom. Dużo okien. Ładnie. - Byłeś tam tylko dwie sekundy.
Byłem dłużej niż dwie sekundy.
- Znikłeś. - Nie. Nigdzie nie znikłem.
Tak. Znikłeś jak zawsze. Jak w Waszyngtonie.
To straszne, co się zdarzyło w Waszyngtonie.
Bałeś się?
Na pewno się ucieszyłeś, kiedy twój koleżka Spider-Man
zjawił się w windzie.
Nie było mnie tam.
Obserwowałem wszystko z dołu.
To szczęście, że tam wtedy był.
Stary dobry Spider-Man.
Tato. Światło.
To już tutaj. Koniec trasy.
Dzięki, tato.
Idź, perełko.
Ja odbędę z Peterem męską rozmowę.
Nie daj mu się zastraszyć.
Kocham cię.
- Też cię kocham. - Bezpiecznego lotu.
Cześć!
Mój Boże! Jak pięknie wyglądacie!
Czy ona wie?
O czym?
Nie wie. To dobrze.
Trzymasz to dla siebie.
To mi się podoba.
Też mam kilka sekretów.
Właśnie dlatego nie chciałem, żeby chodziła na randki...
Peter,
nic nie jest ważniejsze od rodziny.
Ocaliłeś moją córkę
i tego nigdy nie zapomnę.
Dam ci więc jedną szansę.
Jesteś gotów?
Wyjdziesz stąd, zapomnisz, że to miało miejsce
i już nigdy...
nie będziesz się mieszać w moje sprawy.
Bo jeśli spróbujesz,
zabiję ciebie...
i wszystkich, których kochasz.
Zabiję cię na śmierć.
Zrobię to, żeby strzec mojej rodziny. Kapujesz?
Hej.
Właśnie ocaliłem ci życie. Co mi powiesz?
Dziękuję.
Proszę bardzo.
A teraz idź i zadbaj o to, żeby moja córka dobrze się bawiła.
Tylko nie przesadź.
Hej.
I co ci powiedział?
Muszę iść.
Przepraszam.
Nie zasłużyłaś na to.
Szef dał ci szansę,
- a ty źle wybrałeś. - Co, do diabła?
A co to za gówniany kostium?
Moje wyrzutnie sieci.
Nie byłem do tego przekonany, ale... cholera!
Obrzydlistwo.
- Dlaczego cię tu przysłał? - Nigdy się nie dowiesz.
Niezły strzał!
Tak!
Ten skrzydlaty to ojciec Liz.
- Co? - Muszę powiedzieć panu Starkowi.
Zadzwoń do Happy'ego Hogana. To jego szef ochrony.
I namierz mój telefon przez komputer.
- Dasz radę? - Musimy go złapać,
zanim wyjedzie z miasta!
Przepraszam za tę kolację,
ale umiem rozpoznać, kiedy labraks jest nieświeży.
Flash, oddaj mi wóz i komórkę.
To wóz mojego taty, proszę pana. Nie mogę...
- Ned, słyszysz mnie? - Możesz mówić.
- Namierz mój telefon. - Ale gdzie on jest?
Genialne. Właśnie minął salon gier na Jackson Avenue.
Jak tu się włącza światła? Jadę wozem Flasha.
- Ściągnę schematy. - Jesteś na głośnym.
- Ukradłeś auto Flasha. Ekstra. - Tak, ekstra...
Z drogi! Jazda!
- Wszystko OK? - Nigdy nie prowadziłem,
poza jazdami z May na parkingu. To wielki krok.
Dodzwoniłeś się do Happy'ego?
Pracuję nad tym. Muszę zapuścić mu back-doora.
Koleś na krześle.
Start za dziewięć minut.
- Halo? Kto mówi? - Panie Happy, tu Ned.
- Kto? - Współpracuję z Peterem Parkerem.
- Ma dla pana ważną wiadomość. - Chyba cię pogięło.
Cholera.
Co z tymi światłami?
Pokrętło na lewo od kierownicy. Przekręć w prawo.
W lewo, OK.
Super. Gdzie mój telefon?
Na terenie przemysłowym w Brooklynie.
Bez sensu. Mówił, że wyjeżdża z miasta.
Dziwne. Dodzwoniłem się do pana Happy'ego, ale on chyba cię nie lubi.
- Gdzieś się wybiera samolotem. - Mówił coś o starcie za 9 minut.
- Co? - Wokół stały skrzynie.
Dziś przeprowadzka!
Sęp chce obrobić ten samolot.
Muszę go powstrzymać.
Start za osiem minut.
Musimy załadować stary pancerz Hulkbuster,
prototyp nowej tarczy Ameryki. I ten Meging.
Meg...
Magiczny pas Thora!
Zwolnij. To już blisko, po twojej prawej.
- Co? - Skręć w prawo!
- Wszystko dobrze? - Tak.
Dalej próbuj przebić się do Happy'ego.
To był zaszczyt, Spider-Manie.
Co ty tu robisz? Trwa bal.
Ja...
oglądam...
pornosy.
Hej!
Zaskoczony?
Cześć, Pete.
Nie słyszałem, jak wszedłeś.
To koniec! Złapałem cię!
Muszę przyznać, Pete,
że podziwiam cię za twój charakter.
Rozumiem, dlaczego Liz cię lubi.
Naprawdę. Gdy pierwszy raz
cię u nas zobaczyłem, nie byłem pewien. Ale teraz już wiem.
Jak mogłeś jej to zrobić?
Ja nic jej nie zrobiłem, Pete.
Robię to dla niej.
Akurat.
Peter.
Jesteś młody.
Nie rozumiesz, jak ten świat funkcjonuje.
Ale wiem, że sprzedawanie broni przestępcom jest złe.
A jak twój kumpel Stark zapłacił za swoją wieżę?
Albo za te swoje zabawki?
Ci ludzie na górze,
potężni i bogaci, robią sobie, co chcą.
A tacy, jak my...
jak ty i ja...
Oni o nas nie dbają.
Budujemy im drogi, walczymy na ich wojnach.
Ale oni mają nas gdzieś.
Musimy po nich sprzątać, zjadać resztki z ich stołów.
Tak to już jest.
Wiesz, o czym mówię, Peter.
Tylko dlaczego mi o tym mówisz?
Bo chcę, żebyś to zrozumiał.
I potrzebowałem czasu, żeby skrzydła zdążyły przylecieć.
Wybacz, Peter.
O co ci chodzi? To coś jeszcze mnie nawet nie dotknęło!
To prawda. Ale...
tak naprawdę nie próbowało.
- Szefie, uruchomili silniki. - Dobra.
- Szybciej. - Już.
Dobra, gotów?
Halo?!
Proszę!
Proszę! Jestem tu,
na dole! Utknąłem tu!
Nie mogę się ruszyć!
Jeśli bez kostiumu jesteś nikim, to na niego nie zasługujesz.
Dalej, Peter.
Dalej, Spider-Manie.
Gotowość do startu. Zielone światło.
O tak.
Aktywne panele maskujące - włączone.
Widzę samolot, ale wyczuwam lekki opór.
To pewnie te nowe turbiny.
Unikaj kamer maskujących, trzymaj się martwych punktów.
O Boże.
Odpalam wysokościową uszczelkę próżniową.
Oby zadziałała.
Szefie, jedna taka skrzynia i ustawimy się na całe życie.
Masz 30 sekund
na obejście zabezpieczeń.
Klonuję sygnał transpondera.
Wypuszczam drona-fałszywkę.
Wprowadzam nowe współrzędne.
Dobrze, leci.
- Tak jest, wprost do celu. - Dziękuję.
W porządku.
Gorący towar.
Typowy bal absolwenta.
Na niewidzialnym odrzutowcu
walczę z ojcem mojej dziewczyny.
O Boże!
Nie do wiary, udało się!
Szefie, tracisz wysokość. Uciekaj.
Nie wrócę z pustymi rękami!
O Boże!
- Uciekaj! Co robisz? - Proszę, zawróć!
Hej, Pedro!
Bingo.
Twój kostium!
Twój kostium zaraz wybuchnie!
Czas wrócić do domu, Pete!
Próbuję cię ocalić!
Nie!
ZNALEZIONO LATAJĄCEGO CZŁOWIEKA-SĘPA. SPIDER-MAN.
P.S. PRZEPRASZAM ZA SAMOLOT
Wyglądał jak szaleniec.
To było chore.
On po prostu...
A ty...
A wtedy przywaliłem mu tym...
To było... O Boże.
Ocaliłeś mnie.
To był czad.
Liz!
Będę za tobą tęsknić.
Cześć.
Liz.
Tak mi przykro.
Często to powtarzasz. Za co tym razem ci przykro?
Za bal?
Bardzo dziwacznie się zachowałeś.
Tak, ale twój tata... Wyobrażam sobie, co teraz przeżywasz.
Jeśli mogę ci jakoś pomóc...
Przeprowadzamy się do Oregonu.
Mama mówi, że tam jest ładnie... więc będzie spoko.
Tata nie chce, żebyśmy tu były podczas procesu...
Liz, nie mogę...
Cześć, Peter.
Mam nadzieję, że ogarniesz to, co się z tobą dzieje.
Gratulacje, mistrzowie krajowej olimpiady.
Będę to musiał wstawić z powrotem do gabloty,
ale teraz, dla motywacji na zajęciach...
Może uprzedzam fakty, ale będzie nam potrzebny
nowy kapitan.
Tak więc wyznaczam... Michelle.
Dziękuję.
Przyjaciele nazywają mnie MJ.
Myślałem, że nie masz przyjaciół.
Nie miałam.
Numer zastrzeżony. Wejdź do toalety.
- Muszę iść. - Dokąd?
Co ty ukrywasz, Peter?
Żartowałam. Nieważne. Cześć.
Powtórzmy procedurę.
Cześć, Happy. Co tu robisz?
Mam u ciebie dług.
Nie wiem, co bym zrobił bez tej pracy.
Zanim poznałem Tony'ego...
Jak długo tu stoisz?
Dość, by czuć się niezręcznie. Szef chce cię widzieć.
- Jest też tutaj? - W toalecie? Nie. Jest na północy.
Na północy stanu?
Tak. Chodźmy.
Auto-kierowca aktywny.
Popatrz.
Robi wrażenie, co?
Właśnie skończyli przebudowę.
- Nie widujesz tego na co dzień. - O, jesteście.
Jak droga?
- Dobrze. - Zostaw mnie z młodym na chwilę.
- Serio? - Tak.
Muszę z nim pogadać.
Będę tuż obok.
Wystarczy - w pobliżu. Dobrze jest zachować odległość.
Wybacz, że zabrałem ci kostium.
Sam się o to prosiłeś. Właściwie okazało się,
że właśnie tego potrzebowałeś.
To cię zmotywowało. Nie sądzisz?
Tak było.
- Panie Stark... - Dałeś ciała. Na całej linii.
Ale potem postąpiłeś właściwie.
Zabrałeś psa do kliniki, wychowałeś szczenięta...
Może słaba ta analogia...
Myliłem się co do ciebie.
Gdyby cię podszkolić,
przydałbyś się nam w drużynie.
- W drużynie? - Tak.
Za tymi drzwiami jest 50 reporterów. Prawdziwych, nie bloggerów.
Kiedy będziesz gotowy,
możesz to przymierzyć.
A ja przedstawię światu najnowszego członka Avengersów:
Spider-Mana.
Tak, przyjrzyj mu się.
Po konferencji prasowej Happy zaprowadzi cię
do twojego nowego pokoju.
Kto mieszka obok? Vision?
- Tak, on nie lubi drzwi. - Jest wesoło.
Ani ścian.
Dogadacie się.
Dziękuję, panie Stark.
Ale nie trzeba.
Nie trzeba? Jak to nie trzeba?
Wolałbym przez jakiś czas pobyć bliżej ziemi.
Przyjazny Spider-Man z sąsiedztwa.
Ktoś musi strzec zwykłych ludzi.
Odmawiasz?
Przemyśl to. Popatrz.
Spójrz na mnie.
Tak czy nie?
Nie.
Fajne - bohater klasy robotniczej. Trochę w duchu Springsteena.
Happy odwiezie cię do domu.
Tak?
Zaczekasz w wozie? Muszę z nim pogadać.
- Dziękuję, panie Stark. - Nie ma za co, panie Parker.
Do zobaczenia.
To był test?
- Nikogo tam nie ma? - Tak, zdałeś.
- Uciekaj już, młodzieńcze. - Dziękuję, panie Stark.
To ja dziękuję.
Mówiłem, że to dobry dzieciak.
- Gdzie chłopak? - Wyszedł.
- Wszyscy czekają. - Podjął bardzo dojrzałą decyzję.
- Bardzo nas zaskoczył. - Schrzaniliście to?
- Kazał mu czekać w wozie. - Czy to żart?
Sala pełna ludzi. Czekają na oświadczenie. Co ja im powiem?
Wymyśl coś. A może...
- Happy, masz ten pierścionek? - Czy...
- Zaręczynowy. - Mowa!
Noszę go przy sobie od 2008.
Dobrze.
Wymyślę coś lepszego.
Zyskalibyśmy trochę czasu.
Jakbyśmy mieli go mało.
Że też nosisz go w kieszeni...
- Otworzyć ci drzwi? - Nie trzeba.
Ciociu, jadłaś już kolację?
TO NALEŻY DO CIEBIE - TS
May?
Co do k...?
Kogo my tu mamy.
Kto by pomyślał, że trafimy na te same kolonie.
Luzik.
To nie jest twoja zasługa.
To dzieło naszego kumpla, pajączka.
Mam kilku kolesi na zewnątrz, którzy bardzo chcieliby go poznać.
Zrobić zdjęcie, podciąć mu gardło, wrzucić jego głowę do suszarki.
I słyszałem pewną plotkę.
Że ty wiesz, kto to jest.
Gdybym wiedział, kto to jest,
dawno by już nie żył.
Toomes! Rodzina do ciebie!
Cześć, jestem Kapitan Ameryka, chcę z wami pogadać.
Jest pewna ważna cecha, którą każdy żołnierz lub uczeń powinien mieć.
Cierpliwość.
Czasem cierpliwość jest kluczem do zwycięstwa.
A czasem niewiele daje.
Myślicie wtedy, że nie było warto.
I zastanawiacie się,
po co czekaliście na coś, co was tak rozczarowało.
Ile jeszcze tego będzie?
Spider-Man powróci
Tłumaczenie napisów: Agata Deka