Goedemorgen. Vandaag, 1 juli 2014
om 6 uur...
We staan op de eerste luchthaven...
...het onderwerp van zo veel controverse...
de afgelopen zeven jaar ging de ontwikkeling door.
Protest van milieubewegingen en 'n aantal ontwikkelingslanden gaat door.
Er wordt beweerd dat CW7 het antwoord is op de opwarming van de aarde.
En wij zijn er getuige van.
...wereldleiders die de opwarming niet langer willen negeren.
Vandaag zullen 79 landen beginnen met het verspreiden van CW7...
in de bovenlagen van de atmosfeer.
...in de bovenlagen van de atmosfeer
en zal de gemiddelde temperatuur op de aarde tot normale waardes terugbrengen.
Volgens wetenschappers zal CW7 erin slagen
de gemiddelde temperatuur te laten dalen.
Als 'n revolutionaire oplossing voor de opwarming van de planeet.
KORT NA HET VERSPREIDEN VAN CW7
BEVROOR DE WERELD. ALLE LEVEN VERDWEEN.
DE WEINIGEN DIE IN DE RATELENDE ARK WAREN GESTAPT
ZIJN DE LAATSTE OVERLEVENDEN.
Telling.
17 jaar later - A.D. 2031
Oké. Op 'n rij. Iedereen zitten,
1, 2, 3...
4, 5, 6...
Ga door. Vooruit.
Jij daar, zitten. -Curtis, ga zitten.
Zitten!
Ik zei: zitten!
Waar ben je mee bezig? -Tellen.
Doe het zittend. Wil je dood? Je bent gek.
Hou je mond, Edgar. Ik denk na.
Heeft iemand ervaring als violist? Steek dan uw hand op.
Een violist! -Sta op en kom naar voren.
Eten! Kom het maar halen! -Violisten? Dat meen je niet.
De klootzakken denken dat we hun eigendom zijn.
Terwijl ze steak eten en luisteren naar strijkkwartetten en zo.
Als wij daar eenmaal zitten, zullen we anders zijn.
Ik wil steak.
In de rij blijven.
Neem 'n blok. -Pardon, meneer.
M'n vrouw en ik speelden viool bij het Boston Symphony Orchestra.
Ik was eerste viool. -Kan je nog steeds spelen?
Natuurlijk, zoiets verleer je niet. -Laat me je handen zien.
Jij. Volg mij.
Je hebt alleen je handen nodig. -Niet allebei?
Ja, allebei je handen.
M'n vrouw Doris... speelt prachtig. Beter dan ik.
Ze hebben maar één persoon nodig.
Dan ga ik niet.
Doris! Doris!
Iedereen zitten!
Ga zitten! Ga zitten!
Die vuile klootzakken! -Nu nog niet!
Wanneer dan wel? -Binnenkort.
Doris! Ik kom terug. Het komt goed.
Ik kom terug.
Hoe smaakt steak ook al weer?
Ik heb het ooit gegeten, maar ben het vergeten.
Weet je het niet meer, vergeet het dan.
Hoe ruikt het als je het klaarmaakt?
Als de geur de kamer vult.
Curtis, is dit het? -Nee.
Ik hoorde... -Curtis. Hier!
Tim-bo.
Hoe gaat het, jongen?
Geef me 'n dreun. Blaas 'm op.
Luister...
Ik heb dat proteïneblok nodig.
Zullen we ruilen, deze voor die?
Nee.
Jij kan goed onderhandelen, Curtis. Hier.
Geef hier, jij krijgt die.
Timmy, kom hier.
Kom...
Ik heb 'n idee.
Ik geef je deze en die,
voor die.
Wat zeg je daarop? -Nee.
Achter hem aan.
Timmy!
Timothy! Je moeder zal je er goed van langs geven.
Ik weet niet waar hij is.
Kom hier. Geef het. Geef het ons.
Alles oké, Jose. Hoe gaat het, man?
Timmy, werk 'n beetje mee.
Waarom liet je dat toe? -Deed ik niet.
Hij klom alleen naar boven. Hij is snugger.
Hij is vijf. -Erg snugger voor z'n leeftijd.
Timmy, liefje. Kom naar beneden.
Kom hier.
Wat wil je ervoor? -In de hele trein?
In de hele trein.
De bal!
De bal? Nee, het spijt me. Dat kan ik niet doen.
Ik krijg de bal 'n heel uur.
Afgesproken.
Curtis, is het tijd?
Nog niet, Tanya. Binnenkort.
Rood briefje?
Ja. Daar zaten we op te wachten.
We hebben de naam van onze informant.
N-A-M-K-U...
Nam Kung Min Soo.
Hij is beveiligingsexpert. Hij zit in de gevangenis.
Je maakt 'n grapje? In de cel?
Buiten. -Ik bedoel, hoeveel kans is er...
Edgar. -Ik bedoel, als die kerel zegt
dat hij zo'n beveiligingsexpert is, waarom kan hij dan niet...
Genoeg! Wegwezen.
We gaan, Tim. Kom. Vooruit.
Edgar wil alleen maar helpen.
Hij draagt jou op handen.
Hij moet mij niet zo aanbidden. Ik ben niet wie hij denkt dat ik ben.
Weinigen van ons zijn dat.
Oké. Wij zitten hier.
De achterkant, de isolatiecel, de gevangenis.
Deur. Deur.
Deur.
Alle deuren zijn samen vier seconden open.
Vier seconden om door drie deuren te passeren...
en Nam te bevrijden. -Brengt Nam ons dan verder?
Hangt ons lot van die man af?
Ja.
Als hij mee wil werken, brengt hij ons naar het voorste deel van de trein.
Helemaal vooraan?
Ja.
Van hier tot het voorste gedeelte van de trein...
We gaan in één keer door.
Als we de locomotief in handen hebben, beheersen we de wereld.
Zonder dat staan we nergens.
Daardoor faalden alle vorige opstanden.
Hoe bedoel je?
Deze keer pakken we de locomotief.
En daarna?
We maken hem af. -Wilford?
Jij moet de trein besturen, niet Wilford.
Ik ben 'n schaduw van m'n vroegere schaduw.
Mijn tijd was decennia geleden.
Hoe oud is Gilliam?
Zwijg, Edgar.
Ik zeg niet dat ik wil dat het gebeurt. Dat zeg ik niet.
Ik bedoel dat hij ooit zal sterven.
En dan moet jij het overnemen.
Jij zal de trein moeten besturen.
Ik ben geen leider.
Ik weet het niet,
maar volgens mij ben je erg goed.
Edgar? -Ja?
Hoe ver terug gaan je herinneringen?
Hoe bedoel je?
Herinner jij je je moeder?
Ik herinner me haar gezicht
zo nu en dan.
Maar het is niet helder.
Iedereen blijven liggen!
Iedereen blijven liggen. -Kijk me niet aan!
Liggen! Blijven liggen!
Medische inspectie. -De kinderen bij mij komen.
Waarom? -Medische inspectie!
Heel goed. Kom maar hier. -Alle kinderen.
Alle kinderen? -Inderdaad, kom maar.
Daar blijven, mevrouw. Daar blijven.
Pardon? Wat is dit? Nog een. Kom, in de rij.
Nee, hij heeft niets. -Medische inspectie. Jij blijft daar.
Jij, controleren.
Niet bewegen! -Timmy, lopen!
Timmy!
Het is haar kind!
Andy!
Geef m'n zoon terug, klotewijf!
Andy!
Hoe kon hij met 'n schoen gooien?
Timmy!
Op deze hoogte hebben we slechts zeven minuten nodig.
Zeven minuten voor uw speech.
Dit is zo teleurstellend.
Zo ontgoochelend.
Dit is zo...
Dat hoeft niet. We hebben maar zeven minuten.
Passagiers.
Dit is geen schoen.
Dit is ordeverstoring.
Dit is maatje 44 op de chaosschaal.
Zien jullie dit?
Dit is de dood.
In deze locomotief die we "thuis" noemen, is er één ding
dat onze warme harten scheidt van de bittere kou.
Kleren? Schilden?
Nee. Orde!
Orde is de barrière die de ijzige dood tegenhoudt.
Op deze trein van het leven moeten we allemaal
op onze toegewezen plaatsen blijven.
Ieder van ons moet...
zijn vooraf bepaalde plaats innemen.
Zouden jullie 'n schoen op je hoofd dragen?
Natuurlijk doen jullie dat niet. Een schoen hoort niet op 'n hoofd.
Een schoen hoort aan jullie voet.
Een hoed hoort op jullie hoofd.
Ik ben hoed! Jullie zijn schoen!
Ik hoor op het hoofd, jullie aan de voet.
Ja, zo is dat.
In het begin werd de orde bepaald door jullie ticket.
Eerste klas, tweede klas... en profiteurs zoals jullie.
De eeuwige orde wordt opgelegd door de Heilige Locomotief.
Alles vloeit voort uit de Heilige Locomotief.
Alle dingen op hun plaats.
Alle passagiers in hun afdeling.
Al het water dat stroomt en alle warmte brengen hulde aan
de Heilige Locomotief.
Op hun eigen...
vooraf bepaalde plaats.
Zo is dat.
Nu. Zoals in het begin.
Ik heb mijn plaats voorin.
Jullie achterin.
Wanneer de voet de plaats van het hoofd probeert in te nemen,
wordt 'n heilige grens overschreden.
Ken je plaats!
Behoud je plaats!
Wees een schoen!
We hebben nog 42 seconden.
Dus, we kunnen voor meer commentaar naar M. Wilford,
de Hoeder van de Heilige Locomotief.
Meneer? M. Wilford?
Bent u daar?
Bent u daar, meneer?
De verbinding is slecht.
Oké.
M. Wilford heeft het druk.
Zo is dat.
Gaan we gewoon toekijken? -Nu niet.
Ik blijf hier niet zitten.
Nee, geen probleem.
Stop! Stoppen! Zitten!
Doe dat nutteloze wapen weg!
Dat is lang geleden, M. Gilliam.
Het is me een genoegen.
U ziet er gezond uit.
Hij stelt het goed.
Minister Mason, kunt u M. Wilford 'n boodschap bezorgen?
Zeker. Wat moet ik zeggen? -Zeg hem dat we elkaar moeten spreken.
U kunt met mij praten.
M. Wilford heeft geen reden om hier te komen.
Hier niet...
Voorin.
Je zoon zal 'n held zijn. Dat beloof ik.
Of dochter. Wat het ook is.
Hebbes. Hebbes.
Je bijdrage is genoteerd. Bedankt.
Sorry voor het onderbreken van je gebed.
Wat scheelt er? Het spijt me.
Kijk. Hier is je boeddha.
Vooruit! Vooruit! Vooruit!
Ik heb 'n betere partij.
Sterker, verser, onversneden.
Wil je ze uitproberen?
Hoeveel proteïneblokken voor 10 stukken onversneden kronol?
Ze hebben geen kogels.
Waarom zeg je dat?
Weet je nog wat Mason zei? Ze zei: Doe dat nutteloze wapen weg.
Ze bedoelde dat ze geen bevel zou geven om me neer te schieten.
Nee.
Ik denk dat de geweren echt nutteloos zijn.
Ze hebben de laatste kogels vier jaar geleden gebruikt bij de laatste opstand.
Er zijn geen kogels meer.
Als je je vergist, zijn we klaar voordat we zelfs begonnen zijn.
We moeten geduld hebben.
Wacht op het volgende rode briefje.
Dag, Andrew.
Andrew.
Wakker worden. Opstaan.
Droom je van de zon, dan vergeet je de bomen.
Ik denk dat dit jouw zoon is.
Sorry, het is niet zo goed.
Het is niet m'n beste werk. Het is nogal donker.
Maar als je diep in de ogen kijkt, zie je 'n beetje hoop.
En mijn zoon? Heb je er een van Timmy? -Ja, Tanya.
Rustig. Rustig. Kom rustig naar beneden. Je bezeert je nog.
Alsjeblieft. Timmy.
Moet je hem zien.
Grappig lachje.
Curtis, je moet me meenemen. -Nee, Tanya. Het spijt me.
Dat zul je zijn als ik niet mee mag.
Ik ga naar voren en 't zal die trut berouwen. -Trek deze strakker aan.
Je weet dat ik sterker ben dan die magere soldaatjes.
Alsjeblieft!
Verdomme! Wat gebeurt er? -Ze veranderden het schema. Weg ermee.
Nu of nooit! Ze komen eraan!
Geen paniek! We volgen het plan.
Verstoppen. Onder jullie kleren. Wapens weg!
Telling. -Ja.
Op 'n rij!
Oké, zitten. 1,
2, 3.
Wat doen we, verdomme?
Ik ben die proteïneblokken zat. -Ja, dit is klote!
We hebben honger, verdomme! -Ik wil kip!
Hiervoor gaan we niet zitten.
Kip! Kip!
Wil je dat hij sterft? Is dat het? Stilte!
Gaan we ervoor?
Kom op, we gaan. We doen het.
De geweren. -We kunnen hen overweldigen.
We zijn talrijker dan hun kogels.
We gaan ervoor.
Curtis, kom op.
Er is geen tijd meer en het moet nu gebeuren.
Ze hebben geen kogels!
Vooruit! Vooruit!
Kom op! Kom op!
Alles oké met mij, Grey. Ga maar.
Nam Kung Min Soo. Verslaafd aan kronol.
Dat verklaart veel, hè? -Schiet op, Edgar.
Opschieten?
Het spijt me dat ik jullie laat wachten.
Het is duidelijk dat ik hier werk.
Doe open.
Hey, kronolhoofd.
Dit is dus kronol. Voorin schijnt het erg populair te zijn.
Pas op, zo hallucineren ze.
Het is industrieel afval.
Het is erg brandbaar.
Ben jij Nam Kung Min Soo?
Beveiligingsexpert?
Heb jij de sloten ontworpen, en de veiligheidssystemen van de trein?
Hij is weg. Kijk naar z'n ogen.
Hij heeft geen hersenen meer over van dat spul.
Ben jij Nam?
Nam? Hoor je mij?
Ja. Ik luister.
Onbekende woorden gevonden. Probeer opnieuw met correcte woordenschat.
We hebben je hulp nodig. -Waarvoor?
We gaan naar voren en jij moet de deuren openen.
En als ik weiger?
Onversneden. Direct uit de ton.
Voor elke deur die je opent krijg je 'n stuk kronol.
Nee! Marlboro light?
Niet te geloven...
Sigaretten zijn al jaren niet meer te krijgen.
Wil je er een?
Ik verspil 'm niet aan 'n lul als jij.
Ik maak het je gemakkelijk.
Je helpt ons, dan krijg je je spul. Anders ga je terug naar waar je zat.
Wat wordt het, klootzak?
Chan.
Chan, maak dat je wegkomt.
Kom hier!
Zo is het wel genoeg!
Stop 'm terug in die lade!
Sta op.
M'n dochter.
Als ik ga, gaat zij mee. -Je doet dus mee.
Eén deur, twee stukken kronol.
Is zij ook verslaafd?
Er is niemand.
Kronol.
Moet je al die bedden zien.
Waar zijn ze? -Ze zijn in alle haast vertrokken.
Er ligt eten op tafel.
Dit kan geen raam zijn...
Nog steeds koud.
Dood.
Allemaal dood.
Kom, iedereen. Geconcentreerd blijven.
Hiervoor zijn we niet gekomen. -Jullie hebben hem gehoord.
Nam! Kom!
Kronol. -Hoe wist je dat er niemand was?
Hij loopt.
Paul?
Waar is hij mee bezig? Paul?
Hij lijkt zo anders. -Momentje.
Vroeger ging het automatisch, maar de onderdelen waren uitgeput.
Hij is niet de Paul die ik kende. -Nee.
Paul. Curtis.
Ze komen niet terug. Nu moet ik het doen.
Met de hand.
Zo worden ze gemaakt. Ze zijn nog warm.
Moet je kijken. Jij levert knap werk.
Inderdaad. Dat is jullie eten, de blokken.
Moest je daarom mee? Voor deze rotzooi?
Paul.
Was je hier al die tijd alleen?
Alleen.
In de zone.
Wij gaan naar voren. Ga met ons mee. -Jij gaat naar voren? Ja, man!
Nee, mijn plaats is hier.
Hier? Om die rotzooi te maken? Waarom?
Dit mag je niet tekenen.
Oké.
Hé, man.
Al die tijd aten we die rommel! -Ik eet het ook.
Elke dag.
Waar haalde je die vandaan?
Heb jij ze geschreven?
Ik schrijf ze niet.
Waar heb je ze vandaan? Van wie heb je die gekregen?
Ze laten ze achter voor mij.
Ik stop ze in de proteïneblokken.
Ik stuur ze door. Punt uit.
De watervoorraad? -Die is 'n paar wagons verder.
Daar wordt het water gezuiverd en gerecycled.
Het is één van de cruciale delen van de trein.
Zijn we de baas als we die innemen?
We hoeven niet tot voorin te gaan.
Als we controle hebben over het water...
leiden wij de onderhandelingen.
Dag...
Pardon. Sorry dat ik stoor. Wil je 'n glas water om sneller te gaan?
Kom op, schiet op! Je laat ons allemaal wachten.
Is dat zo? -Ja.
Door dat brandbare spul te snuiven
is tijd voor jou zeker 'n begrip uit 'n andere wereld?
Natuurlijk, ik doe het alleen maar voor de kronol.
Daar gaan we weer. Kronol hier, kronol daar. Mijn god, man,
ga aan de slag. -Jullie geven het mij.
Meen je dat nou? Jij vraagt erom telkens als je 'n deur opent!
Dat doe ik dus.
Yona. Je heet Yona, toch?
Hoe oud ben jij?
Zeventien.
Zeventien. Je bent 'n treinbaby.
En jij?
Zeventien jaar op aarde,
zeventien jaar achterin.
De aarde?
Hoe zag die eruit?
Ik weet het niet meer.
Waarom?
Ik wil me niets herinneren van voor Gilliam.
Yona?
Ben jij helderziend?
Helderziend? Wat is dat?
Je lijkt altijd te weten wat er achter de deuren gebeurt.
Zie je dingen in je gedachten?
Niet opendoen.
Wat?
Sluit de deur!
Wees voorzichtig.
Ja, jij ook.
Team 2 voorwaarts!
Naar voren!
We gaan over de brug Yekaterina!
Over de brug Yekaterina!
Verdomme. We zijn bij de brug, mannen.
10! 9! 8!
7! 6!
5! 4!
3! 2! 1!
Gelukkig nieuwjaar!
Ik haat ouder worden. Ik haat het.
Wilford voor altijd!
Voor altijd!
Iedereen op de grond!
Hou je vast!
Botsing!
Nog niet! Nog een.
Blijven liggen!
Nam. Wat doe je, man?
Hij is zo stoned als 'n garnaal.
Daar komt 'ie.
Veilige doortocht.
Veilige doortocht!
1, 2. 1, 2.
Gelukkige Yekaterina, ondankbare honden!
Jullie zouden,
was de welwillende Wilford er niet geweest,
18 jaar geleden doodgevroren zijn.
Jullie waren vanaf dat moment
voor eten en beschutting afhankelijk van de gulle Wilford.
En nu!
Voor onze heilige watervoorraad
belonen jullie zijn vriendelijkheid
met gruwelijk vandalisme!
Jullie zijn uitschot!
Precies 74 procent van jullie zal sterven.
Beste vriend, jij bezit het misplaatste optimisme van de gedoemde.
Dit wordt leuk.
Wat? Wat zei hij? -Hij zei dat jullie eraan gaan.
Stomme derderangspassagiers.
Hierna komt 'n tunnel...
Een tunnel! -Een verdomd lange tunnel.
Lopen!
Iedereen terug!
Vooruit! Vooruit!
Chan, maak dat je wegkomt.
Chan! We hebben vuur nodig!
Chan! Breng het vuur!
Zeg het door dat ze licht brengen.
Vooruit! Vooruit!
Maak de rotzakken kapot!
Fuyu, wat doet u? Kijk niet naar mij, dommerik!
Kijk daar!
Zet me neer. Knijp niet zo in m'n benen..
Capituleren! Capituleren!
Capituleren! Hij maakt me kapot als we ons niet overgeven!
Klote...
Curtis!
Stop!
Iedereen stoppen!
Wapens neer!
Iedereen stoppen!
Doe wat hij zegt, verdomme!
Wapens neer!
Niet kijken.
Overlevenden,
ga je wassen.
De watervoorraad.
Spoel het bloed van je af.
Heb je deze kinderen gezien? -Wie?
Ik weet niets over hen.
Waar zijn ze?
Ik weet het niet. Ik heb er niets mee te maken.
Ik heb het niet gedaan.
Zeg op of ik hak je arm af. Zelfs korter dan die van mij, kutwijf.
Wilford! Wilford weet het!
Wilford houdt van kinderen.
Echt. Daarom komt die gele,
Claude, ze halen. Jullie willen Wilford, mij niet.
Wilford houdt van kinderen.
Hij houdt alleen van z'n locomotief.
De locomotief is heilig!
En Wilford is goddelijk!
Wilford is genadig!
Roep hem.
Kijk of hij jou komt redden.
Ja.
De genadige Wilford, roep 'm.
Hij zal niet komen. Hij verlaat z'n locomotief niet.
We gaan jou aan stukken snijden.
Komt hij dan nog niet?
Wij hebben het water in handen.
Als we dat dichtdraaien, komt hij.
Het water dichtdraaien?
Dan veroordeel je je eigen volk.
Het water komt van voren.
De neus van de trein breekt het ijs en verandert het in water.
Zoals de slurf van 'n olifant.
Het water komt in de mond...
niet in de kont, Curtis.
Inderdaad.
Wilford kent je goed, M. Curtis Everett.
Hij heeft jou in de gaten.
Wij weten dat jij je volk geen kwaad doet.
Jammer van je onderbevelhebber. Hoe heette hij? Edgar?
Hou je kop! -Curtis! Ik kan je helpen!
Je kunt sterven, dat kan je!
Ik kan je helpen. Ik zweer het! Luister naar mij!
Wilford komt hier niet naartoe. Hij komt niet. Jij moet naar hem toe.
Ik kan je erheen brengen. Ik ken de trein.
Ik kan je 'n veilige doortocht geven. -Waarom zou ik jou vertrouwen?
Omdat ik wil leven?
Je zou Wilford, de welwillende, verraden?
Als ik je naar voren breng,
moet je hem vermoorden.
Ik breng je er dicht genoeg bij.
Je doodt hem en laat mij leven.
Curtis?
Ben je nog steeds van plan door te zetten?
Natuurlijk. We zijn nog niet eens halverwege.
Je bent al verder gekomen dan wie dan ook.
Verder dan MacGregor vier jaar geleden.
Tien, twintig treinstellen.
Het maakt niet uit, tenzij je de locomotief haalt.
Ze zullen zich hergroeperen en aanvallen. We moeten hen voorgoed uitschakelen.
Maar velen zijn gesneuveld.
We hebben veel mensen verloren.
Ik weet 't. -Heb je onze mannen gezien?
Ze zijn uitgeput.
Ik zei dat ze zich moesten wassen
zodat ik de schade kon overzien.
Laat mij voorop gaan.
Ik heb Mason, ik kan sneller vooruit komen.
Jij blijft hier, met de gewonden en de gevangenen.
Als we de locomotief hebben, roep ik je.
Stop daarmee, Curtis. Waarom doe je dat?
Je weet heel goed dat jij onze leider al bent.
Dat moet je nu aanvaarden.
Hoe kan ik leiden met twee goede armen?
Het is langzaam aan 't verdwijnen.
Het is beter beide armen te hebben.
Met één doe je niet veel.
Vooral als je 'n vrouw vasthoudt.
Dat is beter met twee armen, toch?
Wanneer je bij de smalle brug bent,
bij de grote deur met de W erop.
Wilford zit achter die deur.
Laat Wilford niet praten.
Snijd z'n tong eraf.
Oké, allemaal bij elkaar.
Perfect. Perfect. De hoed staat u beeldig.
Grey,
jij moet met Curtis mee.
Oeps, iemand vergeten.
Kronol.
Let niet op mij. Terug aan 't werk.
Minister, gaat 't? -Ja.
Alsjeblieft, niet eten. -Ze zijn aardig.
Ze bijten niet. Of misschien in 'n tomaat.
Mag ik dit eten? -Dat kan 'n treinbaby niet weten.
Toen ik opgroeide, liep ik hierop.
Dat ligt onder de sneeuw. Aarde!
Wat is dit?
Het beweegt en leeft onder de...
Wat is dat?
Wil één van jullie sushi?
Jazeker. Kom maar op. Oké?
Jullie hebben geluk.
Dit kun je maar twee keer per jaar eten.
In januari en in juli. -Waarom? Niet genoeg vis?
Genoeg is niet 't criterium.
Evenwicht.
Dit aquarium is 'n gesloten ecologisch systeem.
Het aantal...
individuele eenheden moeten heel nauwgezet
en precies in de gaten worden gehouden
voor 'n duurzaam evenwicht.
Nee.
Jij eet dit.
Weet je waar dat van gemaakt is?
Tast toe.
Curtis, m'n vriend. Kunnen deze boeien niet af voor de volgende wagon?
Ik ben je vriend niet en waarom zou ik?
In 't belang van de jeugd? De opvoeding?
Stilte! Stilte! -Goedemorgen, kinderen.
Ik wil jullie 'n paar gasten voorstellen uit de achterste wagon.
Wat zeggen we tegen onze gasten, kinderen?
Goedemorgen, gasten van achterin!
Timmy!
Deze kleine jongen
heet Timmy. -Dat is mijn zoon.
Kijk goed naar de tekening. -Ik heb ze gezien.
Wanneer? -Waar?
Ze kwamen hierdoor en gingen daarheen.
Is dat alles, jongen?
Ja.
Huilden ze? -Nee, maar 't leek alsof ze dat wel wilden.
Ik hoorde dat alle bewoners van de achterste wagon
luiaards zijn en in hun stront slapen.
Nee. Ze zijn best aardig.
En heel eerlijk en genadig.
Zo is dat. -Minister Mason,
we gingen net 'n video bekijken. -Heel goed.
Wilford!
Van jongs af aan was de liefde van Wilford voor locomotieven duidelijk.
Als ik groot ben, wil ik in 'n trein wonen.
Voor eeuwig! -Voor eeuwig!
Z'n dromen werden werkelijkheid met de oprichting van 't transportimperium:
The Wilford Industries.
Maar z'n grote droom was de bouw van 'n luxe locomotief, 'n cruisemodel.
Alle spoorwegnetten van de hele wereld met elkaar verbinden.
Een circulair netwerk dat zich uitstrekt over 438.000 kilometer
en in één jaar wordt afgelegd.
Ongevoelig voor de kou van de Noordpool en de hitte van de Afrikaanse woestijn.
Wilfords mirakeltrein onderhoudt zichzelf en heeft de meest verfijnde ontwerpen
en de modernste technologieën...
Het lijkt moeilijk te geloven,
maar mensen in de oude wereld bespotten M. Wilford.
Ze bekritiseerden hem omdat hij deze trein
tot in het extreme uitbouwde en uitrustte.
Maar M. Wilford wist iets en zij niet.
Wat was dat? -Mensen uit de oude wereld
waren debielen die veranderden in ijslolly's.
Zoiets.
M. Wilford wist dat CW7 de wereld zou bevriezen.
Wat vond de profetische M. Wilford uit om de uitverkorenen te beschermen?
De locomotief!
Rommel, rommel, ratel, ratel.
Hij zal nooit sterven.
Wat gebeurt er als de locomotief stopt?
We zullen bevriezen en sterven.
Maar zal hij stoppen?
Nee! Nee!
Kunnen jullie zeggen waarom?
De locomotief is voor altijd, ja!
De locomotief is voor eeuwig, ja!
Rommel, rommel. Ratel, ratel.
Wie is daarvan de reden?
Wilford!
Ik vind dat zo leuk. Zo opwekkend.
Het is zover, kinderen. Deze kant op.
Niet struikelen.
Niet duwen. Er is genoeg plaats.
Wie weet wat eraan komt?
De bevroren zeven!
Let op, want dit tafereel moeten jullie kennen voor de toets.
Vijftien jaar geleden, in 't derde jaar van de trein,
probeerden zeven passagiers
de wondertrein te stoppen en uit te stappen.
Hoe noemen we deze gebeurtenis, Magdalena? -De opstand van de zeven.
Heel goed. Dat was voor jouw geboorte.
Dat is natuurlijk niet gelukt.
In plaats daarvan sprongen ze eruit. Daar zijn ze!
Kijk jij ook maar.
Waarom?
Daar zijn ze. Zo ver zijn ze gekomen.
De eerste is 'n vrouw.
Een schoonmaakster uit de eerste wagon.
Ze was 'n Inuit.
Een Eskimo, weet je.
Zij leerde mij de verschillende soorten sneeuw en ijs.
Zij geloofde dat we buiten de trein konden leven.
Als we uit de trein stappen?
Dan bevriezen we en sterven we!
Wat als de locomotief stopt?
Dan sterven we!
Wie zorgt voor de heilige locomotief?
Meneer Wilford!
Kinderen. De nieuwjaarseieren van M. Wilford.
Voel maar, ze zijn nog warm.
Deze eieren werden gekookt in water verhit door de heilige locomotief.
Als extraatje speelt voor ons
's werelds vermaarde eerste vioolspeler van 't Boston Symphony Orchestra.
M. Gerald McInster.
Is dat echt Gerald?
Hij ziet er verdomd goed uit.
Nee, bedankt.
Kom, Curtis. We gaan.
Gelukkig nieuwjaar.
Ik dacht dat er geen kippen meer waren.
Aan boord zijn veel zaken
die zogezegd niet meer bestaan. -Zoals?
Dit!
Andrew! Nee!
Ik was 't niet! Ik was 't niet!
Nee!
Curtis!
Jij moet ons leiden.
Curtis, mijn vriend. Wij begrijpen elkaar.
Luister. Ik was 't niet.
We gaan verder!
Open!
Nu!
Het is Mason! -Controleer haar hartslag.
Voorzichtig. Niet schieten.
God, dat ziet er niet goed uit.
Hij komt eraan.
Jij hebt de loper, toch?
Wacht. Niet schieten. Alsjeblieft.
Je hebt een passagier uit de voorste wagon gedood. Ik breng...
Ik heb niets gezien.
Waar ga je naartoe? Momentje.
Kunnen we dit niet bespreken?
Klootzak!
Doe de deur dicht, lul.
Mijn Timmy.
Mijn Timmy...
We zullen hem vinden. Beloofd!
Dat weet ik.
Bedankt...
Neem er ook.
Draai je om, rotzak. Je hebt m'n kronol gepakt!
Ik wil dat spul!
Ik kom je achterna, man. Ik wil het terug.
Dat is mijn kronol.
Doe de deur open.
Eerst kronol. Kronol.
Wil je kronol? Hier, pak aan.
Doe open. Doe de deur open.
Wat mankeert je?
Jij en je klotedeuren.
Hier, pak 'n sigaret.
Je zou dankbaar moeten zijn...
Het is de laatste sigaret op de wereld...
zwijn uit de achterste wagon.
Ben je daar ooit geweest?
Heb je enig idee wat daar gebeurde?
Toen we instapten
was het pure chaos.
Ja, we vroren niet dood, maar we hadden geen tijd om dankbaar te zijn.
Wilfords mannen namen alles mee.
Duizend mensen in 'n ijzeren doos.
Geen eten, geen water.
Na 'n maand aten we de zwaksten op.
Weet je wat ik haat van mezelf?
Ik weet hoe mensen smaken.
Ik weet dat baby's het lekkerst zijn.
Er was 'n vrouw,
die zich verstopte met haar baby.
Er kwamen mannen met messen.
Ze doodden haar en namen haar baby mee.
En toen, 'n oude man...
Geen familie,
gewoon een oude man kwam naar voren en zei
dat hij het mes wou.
Ze dachten dat hij de baby wilde doden.
Maar hij nam het mes
en sneed z'n arm af.
Eet deze op, zei hij,
als jullie zo'n honger hebben.
Eet deze op. Laat de baby met rust.
Zoiets had ik nog nooit gezien.
De mannen legden hun messen neer.
Je raadt vast wie de oude man was.
Die baby was Edgar.
Ik was de man met het mes.
Ik doodde Edgars moeder.
En toen begonnen één voor één andere mensen in de achterste wagon
hun armen en benen af te snijden en weg te geven.
Het was een wonder.
En ik wilde...
Ik probeerde. Maar...
Een maand later brachten de soldaten de proteïneblokken.
Sindsdien eten we die rotzooi.
Achttien jaar lang al haat ik Wilford.
Achttien jaar heb ik op dit moment gewacht.
En nu ben ik hier.
Doe de deur open.
Alsjeblieft.
Bedankt voor je verhaal, Curtis.
Maar ik wil de deur niet openen.
Weet je wat ik wil?
Ik wil deuren openen.
Maar deze niet.
Die daar.
De deur naar de buitenwereld.
Ze is al 18 jaar dichtgevroren.
Je kunt haar beschouwen als 'n muur.
Maar het is een klotedeur.
Laten we haar openmaken en vertrekken.
En doodvriezen? Ben je gek geworden?
Wat als we dat niet doen?
Wat als we buiten kunnen overleven?
Herinner je je de brug Yekaterina?
Toen jullie afgemaakt werden?
Op nieuwjaar kijk ik ergens naar.
Een neergestort vliegtuig bedolven onder de sneeuw.
Het enige wat ik tien jaar geleden zag, was de staart.
Nu komen de romp en de vleugels
tevoorschijn.
Minder ijs
en sneeuw betekent...
Het smelt.
Het is het soort sneeuw dat smelt.
Een duwtje en het kaartenhuisje valt.
Weet je wat ik laatst zag?
Buiten het raam was er...
Laat maar...
Dat hoef ik je niet te zeggen. -Doe het rustig aan met de kronol.
Dat spul roostert je brein.
Dat is waar.
Denk aan wat kronol is.
Brandbaar industrieel afval.
Steek het in brand en boem!
Het is een bom, idioot.
Ik heb dat spul geen jaren opgeslagen om stoned te worden.
Het is om de deur mee op te blazen.
Geef mij de lucifers.
Wat ben je verdomme van plan? -Geef hier.
Haal dat van de deur.
Vuur!
Curtis Everett.
Er is mij gevraagd u officieel uit te nodigen voor 'n etentje met M. Wilford.
Na u.
Curtis, ben jij dat?
Curtis, kerel, kom binnen.
Laat me jou eens bekijken.
Heb je honger?
Het was een hele klus om hier te komen.
Alstublieft. Gaat u zitten.
Je bent de eerste mens die de hele trein heeft doorkruist.
Van staart tot locomotief.
Wist je dat?
Goed gedaan. Bravo.
Niemand van je mensen is hier ooit geweest.
Bij de locomotief. Ik ben nooit in de achterste wagon geweest.
Waarom niet? Te vuil voor je?
Je wil niet tegen het gespuis aanlopen.
Heeft mijn wagon geen nadelen? Het is hier lawaaierig
en eenzaam.
Inderdaad.
Steaks.
Voldoende ruimte.
Die hoer die je alles brengt.
Iedereen heeft z'n vooraf bepaalde plaats.
Iedereen zit op z'n plaats behalve jij.
Dat zeggen mensen op de beste plaats tegen mensen op de slechtste plaats.
Iedereen in deze trein wil ruilen met jou.
Wil jij met mij ruilen? -Rot op.
Beste man, het is 'n feit dat iedereen op deze verdomde trein vastzit.
We zijn gevangenen van deze metalen klomp. Medium?
Deze trein is 'n gesloten ecosysteem.
We moeten streven naar 'n evenwicht.
Lucht, water, voedselvoorraad.
De bevolking moet in evenwicht blijven.
Er waren tijden dat voor 'n optimale balans
meer radicale oplossingen nodig waren.
Toen de bevolking drastisch
verminderd moest worden.
Voor 'n natuurlijke selectie is geen tijd.
We zouden overbevolkt raken en uitgehongerd zijn als we daarop wachten.
Een andere oplossing is
dat individuele eenheden andere individuele eenheden doden.
Soms is het moeilijk in de pot te roeren, bij wijze van spreken.
De opstand van de zeven. De MacGregor-rel.
De grote Curtis-revolutie.
Een succesvolle productie met 'n duivelse, onvoorspelbare ontknoping.
Wie had jouw tegenaanval kunnen voorspellen met die toorts bij de tunnel?
Gewoon geniaal.
Dat hadden Gilliam en ik niet gepland.
Wat?
Je gaat me niet vertellen dat je het niet wist.
Gilliam en ik... Ons plan.
Gilliam?
De kop en de staart moeten samenwerken.
Hij was meer dan 'n partner.
Hij was m'n vriend. -Onzin. Ik geloof je niet.
Ons eerste plan was dat de opstand zou stoppen bij de tunnel.
En de overlevenden zouden terugkeren
en genieten van meer ruimte. -Leugenaar.
Dat zou Gilliam nooit doen.
Het kwam uiteindelijk vanzelf goed.
Jouw tegenaanval maakte de opstand tien keer zo opwindend.
Helaas leden ze voorin meer verliezen dan voorzien
en Gilliam moest de prijs betalen.
Ironisch, of niet?
Hoe mensen die fijne grens passeren tussen leven en dood...
Nu moeten we nog maar één ding doen.
Het aantal berekenen.
Hallo, Wilford, ik ben het.
Ik ben op Gilliams plek.
Momentje.
Is het nog steeds hetzelfde aantal? -Ja,
het staat nog steeds op 74%.
Oké, ga door.
Wacht.
Spaar 18 mensen om ons achttiende jaar te vieren.
Een heel goed idee.
Jouw mensen.
Verdomme, Claude! Denk aan de locomotief!
Ze is de laatste tijd gevoelig.
Ga zitten en denk aan uw tafelmanieren.
Ontspan je.
Rustig.
Nu zie ik wat Gilliam bedoelde.
Hij zei dat je geniaal en slim was, maar zo gespannen.
Wanneer heb je voor het laatst geneukt?
Zoals Gilliam zei: Een vrouw vasthouden gaat beter met twee armen.
Ik zal Gilliam missen.
Ik zal onze nachtelijke gesprekken missen.
Hij kon uren doorgaan
en dat met slechts één arm.
Waarom zo'n gezicht?
Wat scheelt er?
Je lijkt wel 'n krankzinnige.
Daar zitten er al genoeg van in deze trein.
Bloed!
Gaat het?
Wat is er gebeurd?
Op de grond!
Yona, we moeten de deur openen en de kronol pakken!
Zie je de draden?
Een heleboel.
Ik maak je af!
Ik denk dat het makkelijker is
om in deze trein te overleven als je 'n beetje gestoord bent.
Zoals Gilliam zo goed had begrepen.
Er moet 'n zeker evenwicht zijn tussen angst en vrees,
chaos en verschrikking, om te blijven leven.
Als we dat niet hebben,
moeten we het uitvinden.
In die zin was de grote Curtis-revolutie die je uitvond, 'n meesterwerk.
Yona! Rood gaat in 8!
Nee, 7!
Kom met me mee, Curtis.
Ik wil je iets laten zien.
Dat heb je verdiend.
Kom.
Ze wordt wakker.
Knus, hè?
Vredig.
Je bent nu in haar hart.
Hier heb ik m'n hele leven aan gewijd.
De Eeuwige Locomotief.
Ze is de eeuwigheid zelve.
Ben je ooit alleen in deze trein geweest?
Wanneer was je voor het laatst alleen?
Je weet het niet meer, hè?
Geniet ervan, neem je tijd.
Dit heb ik net geschreven.
Het is voor jou, Curtis.
Hier.
Ik ben oud.
Ik wil dat jij mijn plaats inneemt.
Dat heb je altijd gewild.
Dat wou Gilliam ook.
Je moet zorgen voor de locomotief,
haar draaiende houden.
Kijk, Curtis...
Voorbij de deur.
Wagon na wagon... waar ze altijd al waren...
en waar ze altijd zullen zijn, wat maken ze samen?
De trein.
En het perfect aantal mensen,
allemaal op hun eigen plaats, en wat maken die samen?
De mensheid.
De trein is de wereld.
Wij, de mensheid.
En nu heb jij de heilige verantwoordelijkheid die mensheid te leiden.
Zonder jou zal de mensheid ophouden te bestaan.
Je hebt gezien wat mensen zonder leider doen.
Ze verslinden elkaar.
Yona, de kronol!
Yona, stop! -Nee!
Geen kogels meer?
Plaats de kronol op de deur.
Kijk naar hen.
Zo zijn mensen.
Je weet het, je hebt het gezien.
Jij bent zo geweest.
Belachelijk, meelijwekkend, toch?
Jij kunt hen redden.
Daarvoor heeft Gilliam jou uitgekozen.
Dit is je lot.
Klaar! -Curtis heeft de lucifers!
De lucifer!
Er is maar plaats voor 'n klein persoon.
Kinderen onder de vijf.
De locomotief gaat eeuwig mee, maar de onderdelen niet.
Dat onderdeel raakte onlangs uitgeput.
We moesten het vervangen.
Godzijdank zorgt de staartwagon voor 'n constante stroom aan kinderen.
Zodat we handmatig verder kunnen.
Verdomde klootzak!
Pak het vuur!
Het is de laatste!
Blijf op veilige afstand.
Andy! Ben jij dat?
Ken je me niet meer?
Andy, stop. Luister naar mij.
Ga die trap niet op! Luister!
Kom hier! Kom hier!
Andy, luister naar mij!
Maak dat je wegkomt!
Verdomme, Andy! Luister naar mij!
Doe niet zo melodramatisch.
Iedereen heeft z'n vooraf bepaalde plaats.
Fijn!
Papa!
Curtis.
Blijf daar!