GENEZA PLANETY MAŁP
Proszę.
Spróbujmy jeszcze raz.
- To dziewiątka? - Tak. Jasnooka.
Ty to widzisz?
Niewiarygodne.
Boże.
- W ilu ruchach? - 20.
Idealny wynik to 15. Co ty jej podajesz?
Dawaj taśmę.
Dziewiątka. Jedna dawka.
- Nie pomyliłeś godzin? - Możemy zaczynać.
Oddzwonię.
- 112 działa. - Na jednej małpie.
Wystarczy.
Pełna regeneracja kognitywna. Jesteśmy gotowi.
Na pewno nie za wcześnie?
Pracowałem nad tym 5,5 roku. Wyniki są jednoznaczne.
Jesteśmy gotowi. Zezwól na testy na ludziach.
Potrzeba zgody zarządu. Gra idzie u dużą forsę.
- Masz tylko jedną szansę. - Tyle mi trzeba.
- Dobra, ale chcę to nadzorować. - Załatwione.
Tylko bez zbędnych emocji. Oni inwestują w wyniki, nie marzenia.
Dobra.
Szympans nr 9 układa Wieże Hanoi.
Zasady nie pozwalają kłaść większych krążków na mniejszych.
Zgodnie z oczekiwaniami nie podołała zadaniu.
Następnie podaliśmy jej ALZ-112.
Terapia genowa pozwala mózgowi regenerować uszkodzone komórki.
W biologii nazywamy to neurogenezą,
w Gen-Sys lekiem na Alzheimera.
Gotowa?
- Ma lekką tremę. - Stresik, tak?
- Złamie mi rękę. - Jasnooka, puść!
Jesteś cały?
Jesteśmy gotowi do testów na ludziach.
Proszę, twój ulubiony napój musujący.
Dawaj, Donnie. Powinna już tam być.
Grzeczna dziewczynka.
Tak, weź sobie.
Weź swoje.
Na szyję!
Donnie, przestań.
Uśpię ją.
Drzwi!
Sforsuje drugie drzwi. Nie dajcie jej!
Sprowadź pomoc!
Żadnych skutków ubocznych.
Poza jednym.
Na tęczówkach pojawiły się zielone plamki.
Odkryliśmy to u 9-ki. Stąd jej przydomek.
Jasnooka. Sami zobaczycie.
Teoretycznie możemy leczyć wszelakie schorzenia mózgu.
- Daje nieograniczone możliwości. - Tak jak i zyski.
Dlatego ufamy, że zezwolicie na testy na ludziach.
Nie!
Panie Jacobs, błagam. Proszę tego nie robić.
Nie wydamy kroci na badania, które potwierdzą to, co już wiem.
- Szympansy są zakażone. - One żyją. Mają osobowość.
- One czują. - Czują?
Prowadzę biznes, nie zoo.
Wymyśl jak najtaniej je wszystkie uśpić.
Nie mogę.
Zajmujesz się małpami? To się nimi zajmij.
Steven!
- Niezły pokaz. - Odebrali mi 112.
Zarząd zdecydował się wesprzeć inne badania.
- Na pewno możesz coś zrobić. - Tak, zwolnić cię.
Rozważaliśmy to.
Mamy jednoznaczne wyniki.
Nikt nie zainwestuje ani grosza w twoje badania.
- Ten lek może ocalić wielu ludzi. - Raczej zrujnować tę firmę.
O mózgu wiesz wszystko, oprócz tego, jak ludzie myślą.
Zacznij od początku. Od etapu molekularnego.
I nie daj się wyprzedzić.
No i uprzątnij ten bajzel.
Franklin.
Była w ciąży. Już wtedy, gdy ją tu sprowadziliśmy.
To dlatego...
Ona tylko chroniła swoje młode.
Myślała, że je skrzywdzimy.
Wziąłbym je, ale szwagier pracuje w ochronie.
Zaraz by mnie sypnął.
Ja mam je wziąć?
- Nie umiem zająć się małpą. - To szympans.
Na kilka dni, aż mu czegoś nie znajdę.
Nie, to nie mój problem. Jest własnością firmy.
Dobra.
Musiałem uśpić całą resztę. Mam już dosyć.
Proszę bardzo.
- Cześć. - Wyglądasz na padniętego.
- Jak się miewa? - Różnie.
Dzisiaj niespecjalnie. Chociaż, cytuje Szekspira.
Kupiłeś zwierzaka.
Tylko tymczasowo.
To może mu pomóc.
Dobranoc.
Cześć, tato.
- Tato? - Will.
Nie słyszałem, jak wszedłeś.
To dzisiaj, nie?
Myślałeś, że zapomniałem. Masz ważny egzamin.
Z chemii.
Chcesz coś zobaczyć?
Co?
- Co to? Coś mu dolega? - To jakieś znamię.
"Co do Cezara - klękajcie narody
i z podziwienia rozdziawiajcie gęby. "
Nie przywiązuj się zbytnio.
Słodki jest.
Gdzie kluczyki?
Gdzie je położyłeś?
Ty już nie prowadzisz.
Wiem o tym.
Może go nakarmisz? Poradzisz sobie?
Pewnie.
Will, patrz.
Kiedy się urodził? Dzień? Dwa dni temu?
Tak.
Bystrzacha z niego.
Jak go nazwiesz?
Nie wiem.
TRZY LATA PÓŹNIEJ
Cezar od początku przejawiał wysoką inteligencję.
Więc go zatrzymałem. Pracowałem w domu.
Zanim skończył półtora roku znał 24 słowa w języku migowym.
W wieku 2 lat układał puzzle
i sklejał modele dla dzieci od lat 8.
W wieku 3 lat nadal uczył się szybciej niż jego ludzcy równieśnicy.
Dom.
Ułożył Wieże Hanoi w 15 ruchach. Wynik idealny.
Podtrzymuję hipotezę, że zieleń jego oczu
oznacza obecność ALZ-112 w jego genach.
Ponadto brak uszkodzonych komórek mózgowych
spowodował, że lek poprawił funkcjonowanie mózgu.
No i nieźle gra w szachy.
Tato.
- Przepraszam. - Nie daję już rady.
Potrzebuje stałej opieki. Nie może tu mieszkać.
Nie mogę tu mieszkać?
To moja lampa.
To ci pomoże.
Tato?
Todd, chodź na śniadanie.
Muszę zapisywać dawki, choć myślę, że wystarczy jedna na miesiąc.
To niesamowite.
Zrobię badanie krwi i tomografię. Muszę obserwować dawkowanie.
Will, ja wyzdrowiałem.
Nie ma za co, tato.
Gdzie Cezar? Chcę go zobaczyć.
Cezar.
Musi być niedaleko.
Tatusiu!
Wynocha!
Przestań!
Co z tobą?
- Jak zbliży się do domu lub dzieci... - Nie jest groźny.
- To się już nie powtórzy. - Oby!
Chodź, tato.
Chciał się pobawić.
Nie wychodźcie. Tatuś już idzie.
Miałeś nie wychodzić sam.
Już dobrze.
- To groźne? - Nie wiem.
Lubi cię.
Już niedługo. Dostaniesz nagrodę.
Może lody?
Dobry pomysł.
Zna język migowy?
Tylko podstawy.
- Co mówi? - Nic takiego.
- Kiedy mamy się zgłosić? - Szwy są rozpuszczalne.
Wypatruj tylko oznak infekcji. Gorączki, zaczerwienienia.
Dobra, a teraz, co mówi?
Uważa, że powinniśmy się umówić.
Cezar, chodź.
Miło znów cię widzieć, Caroline.
Cezar, idziesz?
- Jak to zrobiłeś? - To nie ja. To jego geny.
Nie bądź taki skromny. Jest niesamowity.
Stworzyłeś mu ciepły dom.
Wkrótce wyrośnie na potężne zwierzę.
Chodź tutaj.
- Jak jego noga? - Chyba w porządku.
Kocham szympansy, ale też się ich boję.
Należy się ich bać.
Cezar nie skrzywdzi nawet muchy.
Dobrze mu tu.
To widać.
Musi czasem pobyć na zewnątrz.
Dobry pomysł.
Znam pewne miejsce, las sekwoi. Istny raj.
- Chodź tu. - Po co ta smycz? Chodźcie.
Tak na wszelki wypadek.
To sekwoje.
Cezar.
Zdejmę to, ale trzymaj się w zasięgu wzroku.
Żebyś się nie zgubił.
- O co chodzi? - Co on robi?
Nie do wiary.
Prosi cię o zgodę.
Dlatego wyciąga łapę.
No, Cezar, biegnij.
Za nim.
Cezar!
Tu jesteś.
Na górę, Cezar.
Wyżej.
Wspinaj się.
Ostrożnie.
PIĘĆ LAT PÓŹNIEJ
Cześć.
Co tam?
Ciebie też przytulę.
To szympans?
Cezar.
No chodź.
Wskakuj.
Nie wsiadasz?
Wszystko gra?
Nie, nie jesteś zwierzakiem.
Ja jestem twoim ojcem.
Kim jest Cezar?
No dobra.
Cezar, tutaj pracuję.
Tutaj się urodziłeś.
Kiedyś były tu szympansy. Wśród nich twoja matka.
Ale już jej tu nie ma.
Dlatego zabrałem cię ze sobą.
Tak, twoja matka nie żyje.
Podawano jej pewien lek.
Ten, który podałem Charlesowi.
Przekazała ci go w genach. Dlatego jesteś taki mądry.
Zabierzmy go do domu.
Wytłumacz mi to.
Wyniosłem go z firmy, żeby go ocalić.
Nie wiedziałem, że odziedziczył efekt działania leku.
Ale zaczął wykazywać oznaki niebywałej inteligencji.
ALZ-112 miał leczyć.
Cezar przekroczył wszelkie wyobrażenia.
W ciągu ostatniego roku jego IQ wzrosło dwukrotnie.
Tak nie można.
Ten lek przywrócił ojca do życia.
Nie wiesz, jak źle z nim było. Odzyskał życie.
- A Cezar? - Co z nim?
Gdzie jego miejsce?
Ze mną.
Z nami.
Wiem, że było ci ciężko, ale ty bawisz się w boga.
- Lek działa. - Wiesz, co ty mówisz?
Lek sprawił wiele dobrego. Cezar jest tego dowodem.
Tak jak mój ojciec.
Cezar, jedz.
Tato, w porządku?
Tak, tak.
Przeciwciała.
Jego system odpornościowy zaczął zwalczać ALZ-112.
Choroba ojca nawróci ze zdwojoną siłą.
Stój!
Wynocha z samochodu!
Co ty wyprawiasz?
Wysiadaj!
Jestem pilotem. Jak ja dojadę na lotnisko?
Coś ty sobie myślał?
Mam tego dosyć. Policja się tym zajmie.
Nie ruszaj się stąd!
Zapłacisz za to. Ja nie popuszczę.
To twój problem!
Obu mam was dość. Nie ruszaj się stąd!
Nie!
Tato!
Już dobrze.
Nie chciałeś tego.
Ściągnij to z niego.
Zdejmij mu to!
- Ja go wprowadzę. - Taki nakaz sądu.
Dobra, niech będzie.
Wprowadź go.
Zdejmij to.
Dziękuję.
Cezar.
Wszystko będzie dobrze.
Sprawdźmy, jak tam jest, dobrze?
Chodź, Cezar.
Zaufaj mi.
W porządku.
Idź.
Nigdy nie przebywał z innymi szympansami.
Przyzwyczai się.
Będzie wystraszony, ale zaaklimatyzuje się.
Aklimatyzują się szybciej niż myślicie.
Pomoże mu w tym otoczenie. Spodoba mu się.
Zajmijmy się papierkami. Tylko zamknijcie drzwi.
Wszystko będzie dobrze.
Nie bój się.
Zostaniesz tutaj.
Nie.
Nie możesz wrócić do domu.
Im dłużej to przeciągacie, tym ciężej mu będzie.
Mogę podpisać to później?
Będziesz tęsknił bardziej niż on za tobą.
Po kilku tygodniach przyzwyczai się.
Musimy iść.
Niedługo wrócimy.
Tylko najpierw zadzwońcie.
Tutaj!
Uwolnię cię!
Tutaj.
Tu, na dół.
Głupia małpa.
Krzyczcie do woli. Istny dom wariatów.
Nakazu sądowego nie ma jeszcze w systemie.
Po około 90 dniach można złożyć apelację.
- 90 dni? - Tak, powiadomimy pana pocztą.
Proszę zrobić czary mary i wyznaczyć mi apelację na ten tydzień.
Nie mogę panu pomóc.
Nie ruszę się stąd.
Niech się pan cieszy, że w ogóle może się odwoływać.
Mogło zostać uśpione.
Obiecuję, że szybko go odzyskam.
Tato.
System odpornościowy ojca ciągle zwalcza ALZ-112.
Jego zdrowie pogarsza się. Choroba gwałtownie postępuje.
Szczep musi być szybszy i bardziej inwazyjny.
Bo w takim tempie...
Nie mogę stracić ich obu.
I nie stracę.
- Możemy pogadać? - Byle szybko. Mam spotkanie.
Odkąd prowadzisz firmę, jakiś lek uratował miliony istnień?
To może się zmienić.
- O czym ty mówisz? - O ALZ-112.
Co się z tobą stało? Byłeś gwiazdą tej placówki.
Teraz wpadasz tylko po to, żeby marnować czas swój i zespołu
na lek, który po tym, co się stało nigdy nie zostanie zatwierdzony.
112 jest niebezpieczny i nieskuteczny.
Podałem go ojcu.
On działa.
Co zrobiłeś?
Pokonał chorobę. Tak jak myśleliśmy.
- Przywieź go. - Wystąpiły powikłania.
- To działa, czy nie? - Choroba uodporniła się na lek.
Układ odpornościowy wyprodukował przeciwciała.
Ale opracowałem już szczep, który wydaje się bardziej inwazyjny.
Wydaje się?
Daj mi go przetestować.
Marnujesz mój czas.
Jest coś jeszcze.
On nie tylko leczy.
Prawdopodobnie wspomaga też zdolności poznawcze i pamięć.
O czym ty mówisz?
Ojciec nie tylko wyzdrowiał, on funkcjonuje dużo lepiej.
Wzrosła inteligencja?
Nie jednoznacznie, ale tak.
Natychmiast rozpocznij testy na małpach.
Możesz liczyć na moje pełne wsparcie.
Kolacja.
Wielki naczelny.
Jedz.
Nie wiesz, że to żarcie?
Takie to zabawne?
Ja ci pokażę zabawę.
Szybko nauczy się, kto tu rządzi.
- A jego ciuchy? - Co z nimi?
Sam nie wiem. Mogą drażnić inne małpy.
I dobrze.
- 10 małp, tak? - Tak.
Na zaplecze.
Skąd taki pośpiech?
Ledwie wróciłeś, a już narzekasz.
Koba, jestem Will.
Dobra, ten.
Bardzo spokojny.
Zwiedził sporo laboratoriów.
Przyszedłem zobaczyć, jak wam idzie.
Przygotuj go.
Uszczelnijcie maski. Podaj 113.
Pulsyksometria w normie, ciśnienie stabilne.
Chlorheksydyna przygotowana.
Podaję 113.
Franklin, załóż maskę!
- Już? - Tak.
- W porządku? - Tak.
No już!
Gimnastyka, leniwe pawiany.
Nadzwyczajny wzrost inteligencji. Brak skutków ubocznych.
Szympansy mają niesamowicie silny układ odpornościowy.
Miej na niego oko.
Przepraszam.
Są odporniejsze niż ja.
Zaraz wracam.
Mocno ucierpiałeś?
Znasz migowy?
Jestem małpą cyrkową.
Nada się.
Uważaj. Ludzie nie lubią mądrych małp.
Dostarczyć do: Gen-Sys.
Zejdzie ci do późna. Potrzebują jeszcze trzech.
Cześć, Cezar.
Jesteś ranny?
Pokaż.
Cezar, daj mi łapę.
Czasem chłopaki sklepią nowego.
Boże, co oni ci zrobili?
Gówno prawda!
Co tu się dzieje?
Zabieram go stąd.
Nie bez orzeczenia sądowego. On już nie jest twój.
Jeśli dowiem się, że był źle traktowany, zamknę to miejsce.
Poszedł.
Nie, jeszcze nie wracamy do domu.
Ale obiecuję, że cię stąd wyciągnę.
Zaufaj mi.
Zaufaj mi, Cezar.
Wizyta się skończyła.
Zaufaj mi. Dasz sobie radę.
Wyłazić! Już!
Ale ich dużo. Masz własne zoo.
Raczej więzienie.
- Oglądają telewizję? - Takie udogodnienie.
Ale ładny.
Jak ma na imię?
Cornelia. To samica.
- O Boże. - Nie za blisko. - Ale mnie wystraszył.
Ten wielkolud to Maurice.
Nudy.
Pokażę wam coś fajnego.
Patrzcie.
Ale czad.
- Nie powinno was tu być. - Bo zaraz wezmę się za ciebie.
Chodźcie.
Dosyć mam tego miejsca.
Patrzcie na tego.
Upierdliwy. Myśli, że jest nie wiadomo kim.
Ale dziwak.
Chodź.
Coś knuje.
Boże, on go dusi.
Puść go!
Nic ci nie jest?
Mówiłem, nie za blisko.
Chodźmy stąd.
Pewnych rzeczy nie da się zmienić.
Musisz się z tym pogodzić.
- Co tu się dzieje? - Testujemy 113.
Najpierw musimy zbadać krew Koby.
- Gdzie Franklin? - Od dwóch dni na chorobowym.
Nie zezwoliłem na to.
Ja to zrobiłem.
Mieliśmy testować na jednym osobniku.
Ten osobnik jest niesamowity.
To wirus. Nie wiemy, jak zadziała na ludzi.
Ten lek działa. Powiedz mu, Linda.
Ułożył Wieże Hanoi w 15 ruchach.
Każdy test potwierdza działanie leku.
Koniec z testami.
Musimy go lepiej poznać.
Powiem ci... Dajcie nam chwilę.
Wsadźcie go do klatki. Tylko delikatnie.
My już go poznaliśmy.
To lek warty więcej niż wszystko, co do tej pory stworzyliśmy.
Ty piszesz historię, ja zarabiam pieniądze.
- Tak się umawialiśmy. - Nie. Istnieje ryzyko.
I kto to mówi? Podałeś lek swojemu ojcu.
Jednym telefonem mógłbym skończyć twoją karierę.
Oszczędzę ci kłopotu. Odchodzę.
Będziemy kontynuować bez ciebie.
Nie wiesz, co robisz. Trzeba przerwać te testy.
Nie wiesz, czy 113 jest stabilny. Dla ludzi może być groźny.
Dlatego testujemy go na szympansach, prawda?
Doktorze Rodman. To ja. Musimy porozmawiać.
Doktorze.
Ktoś ty?
Zmiataj stąd!
Przepraszam.
To chyba nie podpucha, co?
Nie powiem, że to pochwalam.
- To nie są ludzie. - Wypuści go pan, czy nie?
Chodź.
Chodź, wracamy do domu.
Dom.
Naprawdę.
Chodźmy stąd.
Cezar?
Chyba woli swoich.
Czemu ciastka Rocketowi?
Jedna małpa...
słaba.
Małpy razem - silne.
Małpy głupie.
Rodney, znowu zostawiłeś szlauch?
To nie ja.
Wyłazić!
Wstawać!
Osiem miesięcy po starcie pierwsza załogowa misja na Marsa...
- Mówię prawdę. - To niby kto wziął moje ciastka?
Dajcie na wstrzymanie, osły.
Jadę do domu.
Małpy są cichsze.
Tato, przepraszam.
Panie Franklin, to ja Dottie.
Panie Franklin?
Co jest?
Rodney, idź na pomost.
Co ty sobie myślisz?
Do środka!
Wracaj do klatki.
Ostrzegam cię.
No już!
Dosyć tego!
Widzisz?
Do klatki!
Co z tobą?
Łapy precz, małpiszonie!
Nie!
Wszystkie was ukatrupię!
Caroline, byłaś w pokoju Cezara?
Nikt nie odbiera.
Landon!
Will.
Co tu się stało?
On przemówił.
Że co?
Twój szympans.
On przemówił.
Zaginęli w kosmosie?
Co, do diabła?
Nie wierzę.
Wezwijcie policję. Mamy śmiertelny wypadek.
- O co chodzi? - Wiem, gdzie się kieruje.
Ben.
- Jacobs. - Mówi Linda.
Stało się coś strasznego.
Franklin nie żyje. Zabił go wirus.
- O czym ty gadasz? - Został skażony 113.
Na ludzi oddziaływuje inaczej niż na małpy.
Musimy przejechać most.
Panie Jacobs...
Co, do diabła?
Przygotujcie aparaty. Zazwyczaj są bojaźliwe.
Biegną przez park.
Trzeba nacisnąć guzik.
Ktoś je prowadzi. Są mądrzejsze niż myślisz.
Musimy zabić przywódcę.
Nie mów, że przez korek. Wymyśl coś lepszego.
Czekaj.
Są na moście. Idą do lasu.
Policja, zgłoście się. Mówię ze śmigłowca.
Odciąć południową stronę.
Gdzie są konni?
- Mogą wkraczać. - Dobra, spychajcie je na północ.
Północna strona, zepchniemy je na was.
Jesteśmy gotowi.
Północ zabarykadowana.
Zdejmiemy je jak dotrą do wyłomu.
- Zastrzelicie je? - Wystrzelamy je jak kaczki.
To dobrze.
Proszę zjechać z mostu. To ewakuacja.
Cywile ewakuowani?
Zabierzcie ich z tego mostu.
Górą.
Zaczekać na konnych.
Urządzą rzeź.
Idę do Cezara.
Uważaj na siebie.
Muszę się dostać do auta.
Zepchnąć je na północ.
Z drogi!
Nie!
Szbko, znikną we mgle.
Strzelaj.
Nie widzę ich.
Północ, widzicie je?
Nie.
Odbezpieczyć broń!
Wstrzymać ogień!
Wycofać się!
Cezar!
To ich przywódca!
Widzimy je!
Pomocy.
Złap mnie za rękę.
Tylko nie ty.
Cholerna małpa!
Cezar!
Przyjaciel.
Cezar, przepraszam.
To wszystko moja wina.
To musi się skończyć. Tak nie wolno.
Widziałeś, do czego są zdolni.
Proszę, wróć do domu.
Ochronię cię.
Cezar jest w domu.
W porządku.
Cezar jest w domu.
Idź.
tekst: bakman czytała: Shylock
/UWAGA: Za chwilę /scena bonusowa w napisach.
Fragment "Antoniusza i Kleopatry" w przekładzie Leona Ulricha.
...wywołały zamieszki w rejonie Zatoki,
po czym opuściły miasto mostem Golden Gate,
...powodując straty na szeroką skalę.
Naoczni świadkowie donoszą...