NETFLIX PRZEDSTAWIA
NETFLIX — FILM ORYGINALNY
Tego nie widziałam.
Uwielbiam tego kota!
Boże, Mai. Zrób coś z włosami.
Mnie się podobają.
Czy u ciebie wszystko musi być robotem?
Daj spokój. Jest urocza.
Sama to zrobię.
Czasami mogłabyś dać sobie pomóc.
Nie jesteś w tym sama.
Zrobimy ci metamorfozę!
Złaź ze mnie!
Nie dramatyzuj.
Sama to zrobię!
- Zadowolona? - Ładnie ci.
To ja poczekam w aucie.
- To cześć! - Narka.
Hola!
Widziałeś walczące małpy?
Witajcie w IQ Robotic.
Przypominamy - dzieci muszą być pod opieką dorosłych.
Nie cieszysz się?
Nie wspominałaś o kolejce.
Daj spokój. Nowy Gen 6 sprawi, że te starocie wyjdą z użytku.
- Przepraszam. - Żaden problem.
Większy ekran Gen 6 zapewni ci emocje, których ja nie dostarczałem.
Kochasz roboty bardziej ode mnie.
Totalnie to kumam.
Co, kochanie?
Nie mogę się doczekać robotów, mamo.
Mamo. Molly. Mamo.
- Mogę zobaczyć stadion? - Ma wejście na słuchawki.
Wybacz.
Ładne buty.
Tak jakby sorki.
Przepraszam.
Proszę pani, chyba idzie pani w przeciwną stronę.
Sugeruję wchodzić schodami w górę
i schodzić schodami w dół.
Nie, dziękuję.
Proszę tak nie robić.
To dla mnie niecodzienna sytuacja.
- Porozmawiamy o tym? - Cicho.
Lepiej pomówmy z moim menadżerem.
IQ Robotic przedstawia Tectonic Activity w starciu fazy play-off.
CZAS NA LASER
- Czekaj. - No dobrze.
Ruszaj się, dalej!
Jeśli przejrzy pani nasz katalog,
znajdzie pani wiele modeli z różnymi opcjami transportu.
Ja się do nich nie zaliczam!
Spadam!
Przypominam, że dzieciom powinien towarzyszyć dorosły.
- Pójdziesz ze mną, młoda damo. - Co?
Nie utrudniaj tego ani mnie, ani sobie.
Wracaj tu, ty mała...
I mówię... Co jest?
Tam nie wolno wchodzić.
Motyla noga!
- Pierwsza sztuczna inteligencja… - Nie pierwsza.
Dobrze, ale teraz nam się udało.
- Zabierzmy go. - Nie!
Musi się wiele nauczyć, nim będzie gotowy do zadania.
Muszę lecieć.
Jesteś moją ostatnią i jedyną nadzieją, projekcie 77.
- Miałem dać znać o 14… - Nie jesteś najlepszy,
ale lepsze jest wrogiem dobrego.
Prawda?
- Bo wybiła 14. - Rety. Dasz mi chwilę?
Minutę. Wiesz, jak niebezpieczną rzecz zbudowaliśmy?
To wielka sprawa. Sprawdzę, jak wielka. Największa.
A może byś podziękował?
Niech ci będzie, dziękuję.
Witaj.
O mój…
- Jak się nazywasz? - Głupi robot.
Cześć, Głupi Robocie. Co to?
Ty jesteś głupim robotem.
Że ja jestem głupi? Czy Dr Rice wróci?
- Puść mój plecak, no! - Dobrze.
- Co ty robisz? - Idę za tobą.
To superupiorne.
Poważnie, co ty sobie myślisz?
Że się zakumplujemy, wyruszymy w świat i odmienią nas wspólne przygody?
- Tak. - Coś sobie uroiłeś.
Nie wolno ci tu wchodzić, słonko.
- Nie jestem… - Przestań się wiercić.
- Zostawiłam plecak! - Idziemy.
Panie i panowie, przedstawiciele prasy,
przywitajmy współzałożyciela i prezesa IQ Robotic,
Justina Pina!
Dajmy im show!
Mamo, możemy już iść?
Kotku, mama musi to zobaczyć.
Dobrze mnie widać i słychać? Jak leci?
Świetnie.
ELEGANCKI MODEL SUPERSZYBKI PROCESOR
Obczajcie te specyfikacje! Imponujące.
Też jestem pod wrażeniem, a tu pracuję.
Tegoroczna linia jest idealna, jeśli mogę tak powiedzieć.
Naprawdę. Ale mam pytanie.
Jesteście gotowi na kolejną bombę?
Tak?
Pozwólcie, że ujmę to tak: przeszłość jest wstępem, ludziska.
A to początek nowego świata.
Wierzę, że lepszego.
Stworzyli go geniusze z IQ Robotic i jestem z niego dumny.
Widzę to tak:
już nie będziecie potrzebować innego Q-Bota.
Powitajcie nowego Gen 6!
Tak!
Szok, co?
Cudowny!
To tyle, ludziska.
To mój finisz. Wszystko, co zrobiłem, prowadziło do tej chwili.
Do tego cudu technologii.
Prawdziwy zwycięzca.
A kto naprawdę zwyciężył?
Wy wszyscy!
To prawda.
Kocham go!
On mnie rozumie.
Proszę.
Panie i panowie, weszliśmy w erę bezprecedensowej wygody i łączności.
Powstanie tej globalnej społeczności ułatwiły Q-Boty IQ Robotic.
Słuchajcie. Tak, wiem.
Nie ukrywam, że chcę, żebyście się od nich uzależnili.
Bo czemu by nie?
Zmienią świat.
Dziękuję!
Panie i panowie, Justin Pin dziękuje za wsparcie.
W ramach wdzięczności wszyscy tu zebrani otrzymają
darmowego Q-Bota Gen 6!
Ale odjazd!
Kocham cię, Justin!
Tak!
Podpisał mnie!
STREFA ZASTRZEŻONA
O nie.
GEN-6 - BRAK DOSTĘPU
Doktorze Tannerze Rice.
Justin.
Nie byłeś na pokazie.
To było dzisiaj? Wybacz.
Robiłem ostatnie poprawki.
Jakieś bugi w oprogramowaniu na linii produkcyjnej.
Myślę, że lepiej nie wypuszczać Gen 6 za wcześnie.
Cześć, Ares. Jak tam leci?
W sensie...
Może przydałoby się więcej testów. Dla bezpieczeństwa.
Jasne, w końcu Gen 6 to twoje dziecko.
To znaczy...
To ty wprowadziłeś najwięcej ulepszeń.
- To bardziej twój… - Jesteś perfekcjonistą, jasne.
Wspieram to. Ale zrozum,
dokonaliśmy czegoś rewolucyjnego.
Zaufaj mi.
Jest gotowy.
- Ja tylko… - No powiedz.
- Chodzi o to... - Mów.
Jest gotowy.
Widzisz? Takie to trudne?
- No dobrze. - Czy to zły moment?
Co? Nie. Tak.
- Najgorszy moment. - Dobrze, mam złe wieści.
Twój sekretny robot wyszedł z...
Co? Cicho! Żartujesz sobie?
Żartowałbym tak: przychodzi robot do lekarza...
- Słaby żart. - Nie teraz.
Mam inny: puk, puk...
O matko!
O nie!
Czyli jakoś sobie radzisz. Dam ci spokój.
Strefa czerwona służy wyłącznie do wsiadania i wysiadania.
Nie parkować.
Co to jest?
NIE JESTEŚ SAMOTNY, GDY MASZ Q-BOTA!
Nie miałaś plecaka?
Słuchaj, nie wolno ci tu przebywać.
To plecak dziewczynki. Zakumplujemy się i odmienią nas wspólne przygody.
Lepiej zaprowadźmy cię do środka.
Protokół jest święty. Idziemy.
To ciekawe.
Coś sobie uroiłem.
Chłopaki, chyba przyda nam się tu wsparcie.
Do wszystkich jednostek GHP: niezidentyfikowany robot na CS101.
Jedzie na zachód.
Wydaję nakaz pochwycenia.
Jednostki 14 i 18 gotowe.
Łamiesz przepisy ruchu drogowego. Zatrzymaj się i poddaj.
- Tu jest mały konik. - Nieważne.
Zatrzymaj się i...
Zatrzymaj się, łamiesz przepisy…
Łamiesz przepisy.
Departament Bezpieczeństwa zezwolił na użycie siły.
Wyłącz silnik i zatrzymaj się.
Poddaj się.
Krytyczny błąd ośrodka pamięci. Pamięć zapełni się za 72 godziny.
Kod błędu: Bio HT816.
Skontaktuj się z lokalnym IQ Geek Kitem, aby zutylizować robota i na przyszłość
prosimy uważać.
KUJON!
Dostosuje się do wymiarów pojemnika.
W kubku stanie się kubkiem, a w dzbanku - dzbankiem.
Ten odpowiednik wody...
- Zaraz rzygnę. - Stary.
To limitowana edycja.
Woda może płynąć lub zmiażdżyć.
Właśnie tę właściwość powinniśmy wziąć pod uwagę.
Różne sytuacje wymagają różnego podejścia.
Sorki.
Spoko.
Grasz w drużynie?
- Kto pyta? - Jestem Ani.
Miło mi cię oficjalnie poznać.
Siedzę za tobą na fizyce,
więc chyba mnie nie widziałaś.
I co?
Tak sobie tu siedzisz? Jesteś…
jakaś dziwna?
Chyba tak.
Ciągle przychodzę tu czytać.
- Idzie się. - Z drogi.
Właśnie, z drogi.
Co robicie na moim boisku?
Nie jest twoje, Greenwood.
- Ależ jest. - Serio?
- Ona nie ma Q-Bota. - Kto cię nauczył grać?
Tatuś?
Już go nie ma, co?
Drużyno, ćwiczymy podania.
Ruszcie się.
To już było.
Mai, może pójdziemy... Zaczyna się.
Hej, Greenwood!
Co to było?
Bierz ją.
Robi się.
Będzie draka.
Pani pozwoli.
- Tylko spróbujcie. - Bierzcie ją.
Rozwalcie!
Nie napinaj się, to będzie mniej bolało.
- Powodzenia. - Dajecie!
Nie!
Roboty.
Cześć!
- Spasuję. - No weź!
AKADEMIA EAST LAKE
Przyszła poczta. Przyszła...
poczta.
Nowe odcinki w każdą sobotę.
Oglądaj je lub nie, nie obchodzi nas to.
UŻYTKOWNIK: SU, MAI
POWITANIE
Witaj, Mai. Pewnie miałaś świetny dzień.
Zgiń w ogniu.
Supcio się gadało.
Nie teraz, Momo.
Mai? Zaraz skończę i przygotuję obiad.
Grawitacja jest dobra.
Uwaga, nadchodzi nosorożec czarny!
Jak ci minął dzień?
- Zabiłam faceta dla butów. - To cudownie, kochanie.
Czas na makaron! Nie mogę się docz...
Smaczne, co?
Głupi...
Zamach.
Mai, kochanie?
Miałam zrobić obiad.
Nie jestem głodna.
Taka teraz będziesz?
Możesz chociaż na mnie spojrzeć, jak się buntujesz?
Dobrze, przepraszam.
Mogę już iść?
Mai!
Co się stało?
Miałam okropny dzień, jasne?
Dzieci znowu ci dokuczają?
Wiem.
Jest ciężko.
Też czasami czuję się samotna.
Ale tylko czasami.
Wiesz czemu?
Nie jesteś samotna, gdy masz Q-Bota!
Niczego nie rozumiesz!
Drzewo sandałowe.
Molly, skończyłem odkurzać,
a na ciebie czeka pyszne wino i fondant z lukrem.
A potem masaż stóp?
Sprawdźmy, czy czegoś nam brakuje.
Nam obu, tak.
Ty mnie rozumiesz, co?
Rozumiesz moją tłumioną wściekłość, tak!
Tylko ty czaisz moją wściekłość.
NAUKA SAMOOBRONY
KRAV MAGA DRĘCZĄ CIĘ?
LEKCJE KUNG-FU
SZKOLENIE PSA OBRONNEGO
AFFECTIVIA PSIA KARMA DLA LUDZI
„Dzięki za przegląd śmieci, Alfredo”. Żaden problem. Z przyjemnością.
MAŁY SSAK LUDZKA DZIEWCZYNKA
Dzięki, że mnie otworzyłeś!
Patrz, a teraz się zamknę.
FILTR WULGARYZMÓW
CHIŃSKI, FRANCUSKI, ANGIELSKI
Odgryzę ci łeb!
To dom Momo!
Witaj, gryzoniu.
Że niby kto?
Momo, przestań! Wracaj.
Co? Znowu ty?
Mój plecak! Co ty tu robisz?
- Kim jesteś? - Głupim robotem.
To pierwsza szczera rzecz, jaką usłyszałam od robota.
Ale musisz iść. Mam większe problemy.
Nie chcę cię tutaj.
Nie łapiesz tego?
Nienawidzę robotów!
Miło było przeglądnąć twoje rzeczy.
Jesteś strasznie dziwny.
Możesz sobie iść?
Mai, nie zapomnij umyć zębów.
Poleca mnie co drugi dentysta!
Głupie ustawienia rodzicielskie!
Nitkuj dwa razy dziennie!
Kamień zabija. Nitkuj!
Kurka wodna!
Zaczekaj chwilę.
Co to właściwie miało być?
Karabin plazmowy o mocy 40 GW.
- Czy to jest legalne? - Legalne?
- Więc po co mnie szukałeś? - Potrzebowałaś plecaka.
A co byś powiedział na mały układ?
Nie wiem.
A co mam powiedzieć?
Słuchaj, możesz zostać tu na noc.
Rozumiesz?
Zostań.
Nie ty, Momo.
Wiem. Oceniasz mnie, gościu?
- Mogę to zatrzymać? - Jeśli oddasz mi przysługę,
to możesz.
- Chodź, Momo. - On mnie ocenia.
Odpocznij czy cokolwiek tam robią roboty.
Jutro czeka nas ważny dzień.
Widziałaś? On mnie ocenia!
Uwaga, pamięć zapełni się za 48 godzin.
Zalecenie: usuń zbędne dane, by zwolnić miejsce i uniknąć blokady systemu.
Kto tam jest? Przysięgam…
Odgryzę ci łeb!
Zwolniono miejsce. Ostrzeżenie: błąd ośrodka pamięci.
Pamięć zapełni się za 51 godzin.
To ja cię stworzyłem, wiesz?
Doktorze Rice.
Cześć, Justin. Przepraszam.
Coś nie tak z produkcją?
Nie.
Tak tylko sprawdzam.
Doszło dziś do pewnego incydentu.
- Na autostradzie. - No tak…
Z twoim nieautoryzowanym robotem.
Dziwię się. Mało masz tu pracy?
- Nie. - Nie?
W sensie…
Dobrze, mogę to wyjaśnić.
Nie będę się spinał o twoje dodatkowe projekty.
Świetnie, że wciąż mnie motywujesz.
Ale musisz się skupić na Gen 6.
Tadam!
- Cześć! - Pamiętaj, Q-Bot w każdym domu.
Wiem. Mój umysł trochę...
Koniec z dodatkowymi projektami. Nie rozpraszaj się.
No popatrz.
To się już nie powtórzy.
No i proszę.
Tylko Q-Boty mają trafiać na pierwsze strony gazet.
Tak, tylko...
Q-Bot w każdym domu.
- Pokaż im. - Na co czekasz?
Prawie, dajesz. Dalej.
Naprzód!
Strzelaj!
Co?
- Co? - Kto strzelił?
Co tam, frajerzy?
Pamięć ci szwankuje, Su?
Z drugiej strony to piękny dzień na lanie.
Zdecydowanie.
- Powiedz to. - A, tak.
Lepiej mi nie fikaj, gościu.
Gościu?
Pogrywasz sobie?
Nie, wyrównuję rachunki.
W sensie, trochę sobie pogramy, ale wiecie.
Nieważne, wypad z boiska.
To co: trzy rundy, bez buzi?
Niezły chwyt!
- Co to? - Co jest?
To robot.
Bum!
Czy to właśnie jest karma?
I właśnie o tym mówię!
Dziękuję.
Oddałem ci przysługę?
Już po naszym układzie?
- W żadnym razie. - Poważnie?
Dopiero się rozkręcamy.
LEPSZE NIŻ RODZINA: GEN-6
WIELKI SHOW NIMY
Witajcie w Wielkim Show.
To ja - Wang Nima.
- Dziękuję. - Jesteś super!
Wracamy z prezesem IQ Robotic, Justinem Pinem.
I z tym małym gościem, nowym Gen 6!
Już wiem, że zaraz sobie jednego kupię.
To świetnie.
Justin, zmieńmy temat.
- Mam pytanie. - Słucham.
Słyszałeś o tej rozróbie na autostradzie?
Krąży plotka, że za wszystkim stoi twój robot.
Ostatnio sporo się dzieje.
Słyszałem o tym tragicznym zdarzeniu.
Ale moi ludzie i władze zapewnili mnie,
że ta niebezpieczna podróbka została zniszczona.
Na 100%, masz to jak w banku.
Rozumiem, czyli nie żyje. Biedak.
- Dawać filmik! - Co? Nie wiem…
Co się dzieje?
Pierwszy raz widzę to nagranie.
Nasze roboty tak się nie zachowują.
Tylko spójrzcie.
To nie...
To okropne.
Chcesz powiedzieć, że to nie jest wasz robot?
Boże, nie!
Nie, nasze produkty są perfekcyjne.
Nigdy bym nie pozwolił,
żeby firma coś takiego wypuściła.
Nie. Poza tym stawiamy na łączenie ludzi,
a nie dzielenie ich.
Brawa dla Justina Pina!
- Dajesz Justin! - Kocham go!
I zapytałem, czy mam mu...
A potem bum! Pazurami! Nie... z Momo, synku!
Uwielbiam to.
Coś jest nie tak z twoim małym ssakiem.
Po prostu cię lubi.
- Znamy się? - Nie pamiętasz mnie? Ja ciebie też nie.
- Co to? - To? Nic takiego.
- Czemu pytasz? - Mało pamięci.
To dobranoc.
Wszystko dobrze?
Idź spać, mama będzie się martwić.
Niezła próba. Powiedz, co jest?
Ostrzeżenie: pamięć zapełni się za 18 godzin.
Zalecenie: zwolnij miejsce, aby uniknąć resetu systemu.
To brzmi źle. Czy to źle?
Jestem popsuty.
Gdy pamięć się zapełni, nie stworzę nowych wspomnień
i mój mózg się wyłączy.
A co z tym? Nie możesz się tego pozbyć?
Nie, to mój podstawowy system.
Zyskam miejsce, ale nie będę działał.
O stary, to straszne. Przykro mi.
Codziennie usuwam kilka wspomnień.
- Nie stracę wszystkich. - Skąd wiesz, które zatrzymać?
Zatrzymuję te ważne.
Ale im więcej wspomnień tworzę, tym trudniej wybrać, co mam zapomnieć.
Pomogę ci.
Na pewno są rzeczy, których nie warto pamiętać.
Poważnie?
No dobrze.
To które ty byś wybrała?
Czekaj, włącz to.
Ty jesteś głupim robotem.
Proszę, to usuń.
Ale to wyjątkowe wspomnienie.
To nasze spotkanie.
Serio mam taką wściekłą minę?
Tego nie usunę.
- To ty, Mai. - To nie ja.
Gdy je usuniesz, wciąż tu będę.
Stworzymy nowe wspomnienia. Zaufaj mi.
Ufam ci.
Zwolniono miejsce.
Czy to boli?
Nie wiem.
Gdy je usuwam, to tak, jakby nigdy ich nie było.
Jakby ich nie było.
Ja jestem samolubny? A co…
- Dość! - Matthew, nie!
Mai, w porządku?
Boli cię coś?
Nie, wszystko dobrze.
Dobranoc.
Bądź sobą, joł.
Ty też. Bądź sobą.
Joł.
Cześć.
Poznajesz to?
Jestem ciekawy. Ty to stworzyłeś?
Sam, w wolnym czasie?
Nie jestem zły, to całkiem spoko.
Przydałby mi się taki robot.
Zdradziłeś mnie i muszę cię zabić, ale mógłbym... przestaniesz? Posłuchaj.
Nie rozumiem ani słowa. Wiesz co, nieważne.
On żyje. Nie zginął.
Mogę odnaleźć robota.
Mogę wejść w podgląd Q-Botów i wszystko widzieć. Będą naszymi oczami.
Znajdę go!
Chwileczkę.
Chłopaki...
Zróbmy to.
Witaj, mały gryzoniu.
- Witaj, Mai. - Cześć, stary.
Nieźle.
Co chcesz dzisiaj robić?
Mamy tyle możliwości.
Co to?
To? Kij do baseballa.
Do czego?
Do baseballa. To taka gra.
Czy to krzywdzi ludzi?
Zależy, kto gra.
Mai, tak sobie myślałem.
Może moglibyśmy dzisiaj w coś zagrać.
Możesz mnie nauczyć. Niekoniecznie baseballa…
Może piłki nożnej? Coś takiego?
Czemu?
Pomyślałem, że moglibyśmy…
przez jeden dzień niczego nie wysadzać.
Źle ci? Myślałam, że dobrze się razem bawimy.
Tak! Żartujesz? Jest super.
Lubię spędzać z tobą czas.
Teraz mam mnóstwo świetnych wspomnień
- z naszych wspólnych zabaw. - To czemu chcesz się wymigać?
- Nie chcę! - Nie możemy teraz przestać.
Na świecie jest pełno niesprawiedliwości. Możemy to naprawić.
Żeby nikt już nie cierpiał.
Nie pozwolę, byś cierpiała.
No widzisz.
On żyje. Znajdź robota.
On żyje, znajdź robota. On żyje, znajdź robota…
On żyje, znajdź robota. Jasne.
No jasne. Znajdę dziewczynkę,
to znajdę robota.
Otworzyli tam pizzerię!
Czy wiesz, że czas na makaron?
Czas na...
Idzie się.
- Cześć! - Czemu jesteś dla wszystkich taka wredna?
Przeproś.
Proszę przyjąć przeprosiny. Straszna z niej łobuziara.
Żaden problem, serio.
- O tak. - Bardzo przepraszam.
Bez obaw. Załatwię to.
Nie, Mai. Nie trzeba.
- Nie musisz. - Spróbujesz znowu, Greenwood?
Witaj, Mai. Gdzie twój kolega?
Przekonacie się, jajcarze, że nie damy się więcej prać.
Jajcarze? Prać?
Totalnie kumam, o czym mówi.
- O nie. - Atak!
To ona!
Czas na makaron! Makaron!
Zrób coś. No dalej!
To nie fair!
I o tym mówię.
- Bierz ich! - Ja? Spokojnie.
Co ty wyprawiasz?
Strzelaj!
- Co? - Co?
- Nie mogę. - Nie masz jej zabić.
Tylko ją pobić. Cokolwiek.
Chcę, żeby cierpiała tak jak ja.
Nie, Mai. Nie chcesz tego.
Ona jest tylko dzieckiem. Jak ty.
Słuchaj, przepraszam.
Nic nie zrobiłam.
Co z tobą nie tak, świrusko?
Czemu jesteś taka wściekła?
Co ty o tym wiesz?
Jesteś tylko głupim robotem.
Mogłybyście się zaprzyjaźnić.
Myślałam…
że to ty jesteś moim przyjacielem.
Przecież jestem.
Mai, zaczekaj!
Uwaga: pamięć zapełni się za osiem godzin.
Zalecenie: usuń zbędne dane, aby uniknąć wyłączenia systemu.
Poważnie, kończą ci się opcje, koleś.
Jesteś tylko głupim robotem.
Strzelaj!
Chcesz usunąć kontrolę broni.
To system podstawowy.
Broń będzie niedostępna do czasu resetu systemu.
Czy na pewno tego chcesz?
Tak.
Zwolniono miejsce. Broń nieaktywna.
Hej, Mai!
Miałaś rację, usunąłem broń i...
Mai?
Pomyliłam się?
Tak.
On chyba chciał tylko pomóc.
Sama nie wiem.
Ty się myliłaś, on miał rację.
Wyszłaś na smarkulę, a on chciał być w porządku.
Boże, kobieto…
Zawsze będziesz moim najlepszym i jedynym przyjacielem.
Ty mnie nie zostawisz, co?
Nie zostawisz.
Wiesz co? Koleś jest dla mnie martwy.
Co tam, stary?
Ile słyszałeś? Bo ja tylko żartowałem.
Zrobiłem ci prezent.
Moje najważniejsze części
to wspomnienia o tobie.
Cierpię, gdy je tracę.
Ty...
też coś straciłaś.
Posłuchaj…
czy to pomoże, jeśli obiecam, że nigdy więcej cię nie zawiodę?
Jak można coś takiego obiecać? Ludzie odchodzą i nic na to nie poradzimy.
Nie wiem, pewnie masz rację.
Ale wiem, że nie chcę cię stracić.
To może...
nie trać.
Mai, gdybym cię stracił, byłbym zgubiony.
Więc...
przyjaźnimy się?
- Mogę na ciebie liczyć? - Możesz.
No to się przyjaźnimy.
O nie!
Mamo, spokojnie.
Mogę wyjaśnić.
Lepiej przyprowadź swojego robota, młoda damo.
No dobrze.
Optyka CRT cała.
Stawy pryzmatyczne w ramionach całe.
Reakcje ruchowe...
Stąd usunąłeś jednostkę pamięci.
- Tak, jestem popsuty. - Nie martw się.
Naprawię to.
Tym chipem można przywrócić system. To dane z dnia, gdy cię stworzyłem.
Włącz go i będziesz jak nowy. Świeży początek.
Zaraz, świeży początek?
Czyli stracę wspomnienia?
- Zabieraj łapy. - Zachowuj się.
- Wyjaśnisz mi, o co chodzi? - To dr Rice.
A to jego Q-Bot.
To nie jest Q-Bot. On jest...
wyjątkowy. Ma określone zadanie.
Spodziewaliśmy się gości?
Podam ciasto.
Co pan robi?
- Wybaczcie… - Drzewo sandałowe.
Stanie się coś strasznego.
Tylko 7723 może to powstrzymać. Do tego go zaprojektowałem.
- Kumam, jest bronią. - Co?
- Po co broń w robocie? - Bo to świetne!
Zgadza się.
Wpadłem nie w porę?
Zawsze mogę wrócić później.
- Kto to? Jak tu wszedłeś? - Justin Pin.
O Boże, jestem największą fanką.
A ja jestem twoim fanem!
Doktorze Rice, musisz bardziej uważać na swój tajny projekt.
- Było miło, ale… - Justin!
Stary przyjacielu, jeśli tam jesteś, wysłuchaj mnie.
Pamiętasz dawne czasy?
Stary, było tak super.
Budowaliśmy roboty dla ludzi.
Przed Aresem i tym tam.
- Masażyk? - Proszę.
To nie my.
Kiedy naprawianie świata zamieniło się w zabijanie ludzi?
Moim zdaniem „zabijaniem ludzi” można naprawić świat,
ale dobrze, że to wyjaśniliśmy.
Sekrety ranią, nie?
On nas chyba chce zabić.
Nie was, ale ludzi w ogóle.
Chcę ich zabić. Wszystkich. Większość.
Bez obaw, jak już zacznę, wszystko potoczy się szybko.
Bum, bum, bum. Będzie dobrze.
NAMIERZANIE
CEL OBRANY
- Justin Pin jest zły? - To wiele wyjaśnia.
Ale zadarł ze złym uroczym robotem.
- Wal w nich! - Przepraszam, nie mogę.
- Co? - Nie...
Mai, co tu się dzieje?
To bardzo dobre pytanie.
Co on wyprawia?
Użyj broni. Strzel plazmą!
Odsuń się, to niebezpieczne.
No dobrze.
Czyj to pies?
Cześć!
Czy on eksplodował? Musimy wrócić po mamę.
- Mai! - Mamo.
- Mamo! - Nie.
Mai!
- Otoczyć cel. - Co robisz? Czemu jej nie ratujesz?
Mai!
Nie!
Ale rozróba! Wygląda, jakby...
Postaw mnie! Zatrzymaj się!
Co z tobą?
Zabrali moją mamę!
Nie mogłem ich powstrzymać.
Mówiłeś, że mogę na ciebie liczyć!
Miałeś być superbohaterem.
A ty po prostu stałeś i pozwoliłeś im ją zabrać.
- Pozwoliłeś im. - To nieprawda.
Nie mam jak z nimi walczyć.
- Co? - Usunąłem system kontroli broni.
Czemu to zrobiłeś?
Kończyła mi się pamięć.
Nie chciałem usuwać wspomnień z tobą.
Czyli twoje cenne robocie wspomnienia
są ważniejsze od życia mojej mamy, tak?
To chcesz powiedzieć?
Mam nadzieję, że nie.
Wiem, zawaliłem.
Nie miałem wyboru, musiałem cię ratować.
Nie mogę cię stracić.
Straciłam oboje rodziców.
Kiedy zaczęłam wierzyć w naszą przyjaźń,
wszystko zniszczyłeś, jak inni.
Zapamiętaj to sobie.
To ja zostawiam ciebie!
Cały jesteś?
Zamykamy.
LEPSZE NIŻ RODZINA: GEN-6
- Mam cię, księżniczko! - Nie!
- Puszczaj mnie! - No chodź.
Mai, nie rób tego sama.
- Nie potrzebuję cię. - Wysłuchaj mnie.
Witaj, złamałeś...
Nie kłóćmy się.
Mai, próbuję pomóc.
Wiesz, co by pomogło? Broń. Przyniosłeś jakąś?
To tak nie działa.
Nie wiem jak tobie, ale mnie wyrzutnia rakiet poprawiłaby humor.
Jeśli przywrócę kontrolę broni, stracę całą pamięć.
Zapomnę wszystko, co wiem.
To byłaby tragedia.
- Nie wiedziałbym, z kim walczyć. - Sama mogę walczyć.
Stój!
- Robiłam to całe życie. - Nie jesteś sama.
Zawsze byłam. Teraz jest tak samo.
Jesteście otoczeni...
Masz rację, zawiodłem cię.
Zawiodło cię wiele osób, ale nie jesteś sama.
Skoro tak, to wciągnęłam cię w moje beznadziejne życie.
Na pewno tego chcesz?
Jak niczego innego.
Brakuje mi go.
Każdego dnia.
I jestem bez przerwy wściekła o to, że nas zostawił.
Spójrz na nas.
Co za drużyna: popsuty robot i popsuta dziewczynka.
To więcej, niż śmiałbym pragnąć.
Chodźmy uratować twoją mamę. Razem.
Bez twojej broni skopią nam tyłki.
- Wiesz o tym, prawda? - O tak. Na pewno.
Naruszenie. Alarm.
Idziemy.
- Momo! - Co?
Alarm.
Słyszycie to?
- Momo, cicho. - Czekaj.
- Tam jest. - Mówi, że jest tam. Chodź.
Jak to „mówi”?
Momo mówi?
Tego nie potrzebuję, mam kopię. Spróbuję tego. Gdzie jest...
Gdzie to położyłem... Mam pieniądze!
To wy. Jesteśmy uratowani!
Zaczekajcie. O rety.
Gdzie moja mama, mózgowcu?
Zignorujcie to. To pułapka.
- Nie ma mowy! - Słuchaj.
Możemy ją uratować. Uratujemy wszystkich. Trzeba powstrzymać Aresa.
Kogo obchodzi Ares? Problemem jest Justin Pin.
Nie rozumiesz. To nie Pin.
On nie...
Chodzi o to...
Że nie ma cierpliwości do takich historyjek?
Tak?
Znowu ten gość!
Wystarczy, doktorze.
Mów, gdzie trzymasz moją mamę.
Racja, ludzka kobieta. Rety.
Wymyśliłem idealną pułapkę.
- Czekaj. - Co?
Co to znaczy „ludzka kobieta”?
O co ci chodzi?
Kto tak mówi?
Normalni ludzie. Ja tak mówię, bo jestem normalnym człowiekiem.
Przez cały czas.
Zapytaj kogokolwiek innego...
Nie uda ci się wiecznie ukrywać. Ludzie dowiedzą się…
- Nieważne. - Nie!
- Czas to zakończyć. - Doktorze, czas się zbierać.
Mówił pan o dwóch minutach.
Cześć, Ares.
Zapomnij.
Krzyczcie D!
To Justin!
GOL
CZAS NA LASER
O nie.
Tylko nie to.
- Miałem mu przynieść... - Wezwij gliny!
Ale doktor Rice nie żyje. Potrzebuję chwili dla siebie.
Wystarczy. Lecę po gliny.
Mamo!
Idziemy!
Mamo, jesteś cała?
Mai, moje dziecko!
- Mamo... - Wybacz.
Powinnam poświęcać ci więcej uwagi.
Też byłam samotna, roboty miały pomóc, ale tylko ty mogłaś pomóc.
Obym mogła pomóc tobie. To ty miałaś rację.
Tak bardzo cię kocham!
No proszę. Ja też cię kocham.
Słuchaj, Pin chce zabić tych ludzi.
Pomóż mi ich wyprowadzić.
I tak ci nie uwierzą.
Jestem ich ukochanym celebrytą.
Zrobią, co zechcę.
Ci kretyni sami ustawiają się w kolejkach po bomby, których użyję, żeby zabić...
Chwileczkę.
Czy ja...
słyszę echo?
Halo? Czy wy też słyszycie echo?
Daj mi to!
Posłuchajcie mnie!
Q-Boty to bomby!
Uciekajcie! Czemu nie biegniecie?
Uciekajcie, póki możecie!
Jesteś złym człowiekiem!
Czemu to zrobiłaś? Próbuję pomóc!
O nie!
Dobrze! Zabiłem Justina Pina i ukradłem jego ciało.
Zamknąć się!
Gość nie żyje, pogódźcie się z tym.
Wiecie, co mi powiedział? „Jesteś idealny, więc świat też uczyń idealnym”.
Chcecie lepszego świata?
To wy tu jesteście problemem!
- Wszyscy jesteście zepsuci i wadliwi. - Mów dalej.
Aby uczynić ten świat idealnym,
wszyscy musicie zginąć!
Może zacznę od niej?
Zabieraj od niej łapy!
Spróbuj tylko tknąć moją córkę...
To chyba nie muszę już udawać człowieka.
Przejdźmy do części, w której giniecie.
Zabić to!
Nie uciekajcie.
O kurczę!
Momo, idziemy.
- Straciłeś wierną klientkę! - Już dobrze, mamo.
W każdym domu. Cudowny.
Jeszcze nigdy nie byłyśmy tak blisko!
- Mai! - Mamo!
Wynocha, dziwadła! Uwaga!
To było super!
Jasne.
Przepraszam, nie chciałam nikogo skrzywdzić.
- Wiem, że… - Pogadamy później?
No dobra.
Za mną, to nasza ostatnia szansa!
Pospieszcie się!
Szybciej!
Chodźcie!
- Mai, co robisz? Chodź! - Muszę po nich wrócić.
Witaj, księżniczko.
No dobrze.
CENTRUM ROBOTYKI
Nie musisz walczyć.
To się nigdy nie kończy…
i niczego nie przynosi.
To ludzkie dziecko cię zepsuło.
Ludzie to niedoskonałość, którą muszę naprawić.
- Nikt nie jest doskonały! - Ja jestem!
Nie rozumiesz?
Jesteś tak zepsuty jak oni.
Ale mój świat będzie idealny.
Koniec bólu i konfliktów.
Koniec niesprawiedliwości.
Koniec ludzkości.
Jesteś bardzo zły.
Nie musimy się zgadzać.
Zobacz, co przyciągnęła moja marionetka.
Mai.
Nie przeszkodzisz mi.
Mai!
Puszczaj ją, stary dziwaku.
- Bo skopię ci tyłek. - Greenwood, co robisz?
Uciekaj!
Mai!
Jestem głupim robotem.
Ostrzeżenie, zaraz przeprowadzisz pełny reset systemu.
Stracisz wspomnienia.
Na pewno chcesz to zrobić?
Tak.
Rozpoczynam.
Wspomnienie usunięte. Broń dostępna.
Mam cię.
Ja cię solę!
- Dziękuję. - Posłuchaj mnie.
Wspomnienia czynią nas sobą. Musisz stworzyć sobie dobre wspomnienia.
O czym ty mówisz?
Wspomnienia usunięte.
Broń przywrócona.
W porządku?
Uważaj!
Twoja broń…
Jesteś wspaniała. Idź tworzyć wspomnienia.
Nie marnuj czasu.
Co ty…
Nie!
Usuwanie wspomnień.
Pełny reset systemu zakończony, włączam pamięć główną.
Jesteś tam?
Proszę, wróć. Przepraszam, myliłam się.
Proszę, nie odchodź.
Daj spokój.
Jeszcze się rozpłaczę.
Wcale nie, żartuję.
- Odsuń się, ludzka istoto. - Nie!
Nie zbliżaj się do niego!
Nie, nie waż się go tknąć!
Wy, ludzie, uwielbiacie beznadziejne przypadki.
No i proszę.
No trudno.
Idealnie.
Co ty...
- Czyj to pies? - Mój!
Ty głupi robocie!
- Co? - Nie!
O nie.
Mai.
Próbowałeś mi powiedzieć, a ja...
Miałeś tylko te wspomnienia i...
oddałeś je dla mnie.
Przepraszam.
Tylko proszę...
nie odchodź.
Witaj. Jak się nazywasz?
AKADEMIA EAST LAKE
- Mogę to zatrzymać? - Jasne.
Cześć, Momo. To jest Momo.
- Jest grzeczny. - Dobrze.
- Witaj, Momo. - Co tam, stary?
Cześć, słonko.
Jak sobie radzi?
Lepiej.
Chyba.
Nie!
Już dobrze. Jesteś bezpieczny.
Możesz na mnie liczyć.
O kurczę.
Co? Mam alergię. Oceniasz mnie?
- Cześć, Mai, gotowa? - Cześć!
Miłej zabawy.
Chodźmy.
Chodź, Mai, na co czekasz?
Gotowa?
Jestem z chowu wsobnego. Moimi przodkami były wilki.
No dalej.
Możesz grać, ale rusz się.
- Dajesz. - Postoi na bramce.
Tutaj.
Dobrze, ale ja umiem lepiej.
- Ładnie. - Niekryta!
Jest super, jak go nazywasz?
Przyjacielem.
Napisy: Magdalena Adamus