PROWINCJA KUNAR, AFGANISTAN
Czuję się, jak wieziony na sąd polowy. To szaleństwo. Co ja zrobiłem?
Czuję, jakbyście mieli się zatrzymać i mnie załatwić. Nie wolno wam rozmawiać?
- Forest! - Możemy mówić, proszę pana.
- Zatem to osobiste. Dobrze. - Nie, onieśmiela ich pan.
Boże, jesteś kobietą! Szczerze, nigdy bym nie pomyślał.
Przeprosiłbym, ale czy to nie twój atut?
- Po pierwsze myślę o tobie jako o żołnierzu. - Jestem pilotem.
Masz ładną strukturę kości.
Ciężko mi na ciebie nie patrzyć, czy to dziwne?
- W porządku, śmiejcie się. - Mam pytanie.
Pytaj.
Czy to prawda, że miał pan wszystkie 12 dziewczyn Maxima z ubiegłego roku?
Świetnie pytanie. Tak i nie.
Nie mogliśmy się dogadać z marcową,
ale na szczęście w grudniu były bliźniaczki.
Coś jeszcze?
Żartujesz z tą ręką, prawda?
Czy mogę zrobić sobie z panem zdjęcie?
Tak, możesz.
Tylko nie chcę, by to trafiło na MySpace.
I bez gangsterskich gestów, proszę.
Żartowałem. Tak, pokój! Kocham pokój!
Przez niego byłbym bez pracy.
Dalej! Po prostu naciśnij, nie zmieniaj ustawień.
- Co się dzieje? - Wyciągać broń!
Jimmy, zostań ze Starkiem.
Padnij!
Sukinsyn!
- Czekaj, daj mi broń! - Proszę tu zostać!
Tłumaczenie: Highlander Korekta: Animol
.:: Grupa Hatak Movies - Hatak.pl ::.
IRON MAN
/Tony Stark.
LAS VEGAS, 36 GODZIN WCZEŚNIEJ
/Wizjoner, geniusz, amerykański patriota.
/Od najmłodszych lat, Tony, syn legendarnego /wytwórcy broni, Howarda Starka,
/przyciągał uwagę swoim /wybitnym i wyjątkowym umysłem.
/W wieku 4 lat zbudował /swój pierwszy mikroprocesor.
/W wieku 6 lat swój pierwszy silnik.
/W wieku lat 17 ukończył z wyróżnieniem MIT.
/Nagle gigant umiera.
/Życiowy przyjaciel i pomocnik /Howarda Starka, Obadiah Stane,
/postanowił wypełnić pozostała po nim pustkę.
/W wieku 21 lat syn marnotrawny powraca
/i zostaje nowym szefem Stark Industries.
/Z kluczami do królestwa, /Tony wprowadza spuściznę ojca w nową erę,
/produkując zdalnie sterowaną broń, /zaawansowaną robotykę,
/satelitarne celowanie.
/Obecnie Tony Stark zmienił oblicze /przemysłu zbrojeniowego
/zapewniając wolność i obronę Ameryki /oraz jej interesów na całym świecie.
Pracując w Stark Industries, miałem wyjątkowy przywilej służenia z prawdziwym patriotą.
To mój przyjaciel i mój wielki mentor.
Panie i panowie, mam zaszczyt wręczyć tegoroczną nagrodę Apogee
panu Tony'emu Starkowi.
Tony?
Dziękuję, pułkowniku.
Jest bardzo ładna, bardzo wszystkim dziękuję.
Dziękuję. To wspaniałe.
Nie jestem Tonym Starkiem.
Ale gdybym był Tonym, powiedziałbym, jak bardzo zaszczycony się czuję
i jaką przyjemnością jest otrzymanie tej bardzo prestiżowej nagrody.
Tony... Najlepsze i zarazem najgorsze w Tonym
jest to, że zawsze pracuje.
Powinnaś zostać do rana.
Jesteś niemożliwy.
Nie chciałem się na to zgodzić.
Ale powiedzieli mi, że jeśli to ja ci ją wręczę, to będziesz głęboko zaszczycony.
Oczywiście, że jestem. Kiedy to zrobimy?
Tu i teraz.
Kolejna kolejka. Szybko poszło.
- Tak mi przykro. - W porządku.
Potrzymaj. To coś nowego...
W porządku!
Chuchnij.
Ty też.
- Nie mam zamiaru. - No, na szczęście...
I proszę, podpułkownik Rhodes rzuca i...
Zdarza się.
Bywało gorzej, damy sobie radę.
Ja tutaj odbijam. Jutro się nie spóźnij.
- Możesz na to liczyć. - Mówię poważnie.
Oddajcie cesarzowi co cesarskie. Proszę.
/Panie Stark!
Przepraszam. Panie Stark.
Christine Everheart, Vanity Fair.
Mogę zadać kilka pytań?
- Niezła jest. - Mówisz?
- Cześć. - Cześć.
Zaczynaj.
Nazywają pana Da Vincim naszym czasów. Co pan na to?
To śmieszne, ja nie maluję.
A co pan powie na inny przydomek, "Kupiec śmierci"?
Ten jest niezły.
- Niech zgadnę... Berkeley? - Właściwie to Brown.
Zatem, pani Brown. To nie jest idealny świat, ale tylko taki mamy.
Zapewniam, że w dniu, kiedy broń nie będzie potrzebna, by utrzymać pokój
zacznę produkować cegły i dźwigary na dziecięce szpitale.
Długo to pan ćwiczył?
Każdego wieczora przed lustrem.
- To widać. - Chcesz to zobaczyć osobiście?
Chcę tylko poważnych odpowiedzi.
Dobrze, to na poważnie.
Mój staruszek miał pewną filozofię. Pokój jest, gdy masz większy kij niż inni.
Świetnie brzmi w ustach kogoś, kto kije sprzedaje.
Mój ojciec pomógł pokonać nazistów. Pracował przy projekcie Manhattan.
Wielu ludzi, także wykładowcy z Brown, nazwałoby to bohaterstwem.
Także wielu ludzi nazywa to zarabianiem na wojnie.
Znasz raporty o milionach, których ocaliliśmy rozwijając technologie medyczną
i rozwiązując problem głodu?
Wszystko to ufundowane przez wojsko.
Czy kiedykolwiek stracił pan choć godzinę snu?
Przygotowałem się na stracenie kilku z tobą.
/Dzień dobry. Jest 7 rano. /Temperatura w Malibu wynosi 22 stopnie.
/Bezchmurne niebo, /dobre warunki do surfowania...
MALIBU, KALIFORNIA
Tony?
Hej, Tony?
/Brak dostępu.
- Jezu. - To Jarvis, zarządza domem.
Twoje ubrania zostały wyprane i wyprasowane.
Na zewnątrz czeka samochód, który zawiezie cię gdziekolwiek chcesz.
- Musisz była słynną Pepper Potts. - W istocie, jestem.
I po tych wszystkich latach Tony wciąż zagania cię do prania?
Robię wszystko, czego pan Stark wymaga.
Wliczając wyrzucanie śmieci od czasu do czasu.
Czy to wszystko?
Rzut rozwinięty.
/Ciśnienie w 3 cylindrze jest za niskie.
- Spróbuję... - Nie ściszaj mojej muzyki.
Powinieneś być już po drugiej stronie świata.
- Jak to przyjęła? - Po mistrzowsku.
Dlaczego próbujesz mnie popędzać?
Twój samolot miał wylecieć półtorej godziny temu.
To zabawne.
Myślałem, że po to się ma własny samolot, by zaczekał, aż przyjedziesz.
Tony, musimy porozmawiać o paru rzeczach zanim polecisz.
Czy to nie zaprzecza celowi jego posiadania?
Skoro odlatuje zanim do niego dotrzesz?
Dzwonił Larry. Ma innego kupca na obraz Jacksona Pollocka.
Chcesz go czy nie?
Czy to dobry przykład "okresu wiosennego"?
Nie. Springs to dzielnica East Hampton, gdzie mieszkał i pracował.
Nie chodzi o porę roku.
Myślę, że to dobry przykład. Cena jest niesamowicie zawyżona.
Muszę go mieć. Kup i umieść w magazynie.
Dobrze. Konferencja na MIT...
Będzie w czerwcu, nie męcz mnie tym teraz.
Oni naciskają mnie, więc się zgodzę.
- Olej ich i unikaj odpowiedzi. - Musisz to podpisać zanim wsiądziesz na pokład.
Chcesz się mnie pozbyć? Masz jakieś plany?
W rzeczy samej mam.
Nie podoba mi się to.
Mam prawo mieć plany w swoje urodziny.
- Masz urodziny? - Tak.
Wiedziałem o tym. To już?
Tak. Czyż to nie dziwne? W tym samym dniu, co rok temu.
- Kup sobie coś ładnego ode mnie. - Już kupiłam.
- Tak? - Jest bardzo ładne.
Bardzo gustowne. Dziękuję, panie Stark.
Nie ma za co, panno Potts.
No dobrze.
Nieźle ci poszło! Myślałem, że cię zgubiłem.
Zgubił pan.
- Musiałem jechać skrótem przez Mulholland! - Wygrałem!
- Co z tobą? - Co?
3 godziny!
Piłem kawę z panią Vanity Fair.
- Czekam tu na ciebie 3 godziny. - Teraz ja czekam na ciebie. Idziemy.
/Startujemy!
Co czytasz?
- Nic. - Dalej, smutasie. Nie złość się.
Nie jestem zły tylko obojętny.
- Już cię przeprosiłem. - Dzień dobry, panie Stark.
- Już go przeprosiłem. - Jestem po prostu obojętny.
Nie szanujesz sam siebie, więc jak niby masz szanować mnie?
Jestem dla ciebie niańką. Gdy trzeba ci zmienić pieluchę.
Dziękuję. Daj mi znać, to przyniosę ci butelkę, dobrze?
Podgrzej sake. Dzięki za przypomnienie.
Pracujemy teraz, a nie pijemy.
Nie mogę jeść sashimi bez sake.
Jesteś niezdolny do bycia odpowiedzialnym.
Nieodpowiedzialne jest nie pić.
- Gorące sake? - Tak, dwa razy, poproszę.
Ja nie piję. Pracuję.
O tym właśnie mówię.
Kiedy wstaję rano i zakładam mundur,
wiesz co widzę?
Widzę w lustrze, że wszyscy w mundurze mnie chronią!
Nie jestem tobą. Nie mogę...
Nie musisz być taki jak ja! Ale być kimś więcej niż obecnie.
Jestem lekko zmieszany.
Nie bądź. Posłuchaj...
BAZA BAGRAM AFGANISTAN
- Generale. - Witamy, panie Stark.
Nie możemy się doczekać prezentacji.
Lepiej wzbudzać strach czy szacunek?
Według mnie to i to.
Pokornie prezentuję klejnot koronny linii "Freedom".
To pierwszy pocisk, który zawiera technologię repulsacyjną.
Mówi się, że najlepsza broń to taka, której nie trzeba używać.
Z całym szacunkiem, ale się nie zgadzam.
Wolę broń, którą wystarczy użyć raz.
Tak robił mój ojciec, tak robi Ameryka
i jak dotąd sprawdzało się całkiem nieźle.
Znajdź powód, by wystrzelić jedną taką i gwarantuję,
że łotry nie będą chciały wychodzić z jaskiń.
Przedstawiam wam... Jerycho.
Dorzucamy taką przy każdym zakupie powyżej 500 milionów dolarów.
Za pokój!
/- Tony. - Obie, jak to możliwe, że nie śpisz?
/Musiałem wiedzieć jak poszło.
Poszło świetne, czeka nas wcześniejsza Gwiazdka.
/Dobra robota, chłopcze! /Do zobaczenia jutro, tak?
Dlaczego nie nosisz piżamy, którą ci kupiłem?
/Dobranoc, Tony.
Tony.
To samochód imprezowiczów. Dla nudziarzy jest tam.
- Dobra robota. - Do zobaczenia w bazie.
Na twoim miejscu bym tego nie robił.
- Coś ty, do diabła, mi zrobił? - Co zrobiłem?
Ocaliłem ci życie.
Usunąłem tyle odłamków, ile mogłem, ale wiele zostało.
Zmierzają w kierunku twojego przedsionka. Chcesz zobaczyć?
Mam pamiątki. Spójrz.
W mojej wiosce widziałem wiele takich ran. Nazywamy to "chodzącymi trupami".
Ponieważ zajmuje około tydzień, nim odłamki dotrą do serca.
- Co to jest? - To?
Elektromagnes podłączony do akumulatora.
Powstrzymuje odłamki przed dotarciem do twojego serca.
Zgadza się. Uśmiechaj się.
Już kiedyś się spotkaliśmy.
Na konferencji technicznej w Brnie.
- Nie pamiętam. - Nie dziwię się.
Gdybym ja był tak pijany, to nie byłbym w stanie stać,
a co dopiero wygłosić wykład o układach scalonych.
Gdzie jesteśmy?
Wstań.
Szybciej, wstań.
Rób to co ja. Podnieś ręce.
Skąd oni mają moją broń?
Nie rozumiesz? Rób to co ja.
Powiedział: "Witaj, Tony Starku,
najsłynniejszym masowy morderco w historii Ameryki".
To dla niego zaszczyt.
Chce, żebyś zbudował pocisk.
Pocisk Jerycho, taki jak na pokazie.
Ten.
Odmawiam.
Chce wiedzieć, o czym myślisz.
Myślę, że mają sporo mojej broni.
Powiedział, że mają wszystko, czego ci potrzeba do zbudowania pocisku.
Chce, byś sporządził listę materiałów.
Powiedział: "Zaczynaj pracę od razu, a gdy skończysz, będziesz wolny".
- Nie uwolni mnie. - Nie.
Jestem pewien, że cię szukają, Stark.
Ale w tych górach cię nie znajdą.
Posłuchaj...
To, co właśnie widziałeś, to twoje dziedzictwo.
Praca twego życia w rękach tych morderców.
W ten sposób chcesz umrzeć?
Czy to ostatni akt buntu wielkiego Tony'ego Starka?
- Czy może coś zrobisz? - Cokolwiek zrobimy, zabiją nas obu.
A nawet jeśli nie, to i tak umrę w ciągu tygodnia.
Zatem czeka cię bardzo ważny tydzień.
Tu będzie moje stanowisko robocze, musi być dobrze oświetlone.
Potrzebujemy palnika acetylenowego lub propanowego.
Maskę, okulary ochronne, sprzęt odlewniczy
i dwa zestawy narzędzi precyzyjnych.
STARK INDUSTRIES
Ile języków znasz?
Wiele, ale i tak za mało na to miejsce..
Oni mówią po arabsku, urdu, dari, pasztu,
- mongolsku, farsi, rosyjsku. - Co to za ludzie?
To pańscy stali klienci.
Nazywają siebie "Ten Rings".
Byłbym bardziej pomocny, gdybyś włączył mnie do planowania.
Tak?
Dobrze. Tego już nie potrzebujemy.
Co to jest?
To pallad. 0,15 grama.
Potrzebujemy minimum 1,6 grama. Rozbierz jeszcze 11.
- Co on robi? - Pracuje.
- Ostrożnie. Mamy tylko jedno podejście. - Spokojnie. Mam pewne ręce.
Myślisz, że dlaczego nadal żyjesz?
- Jak się nazywasz? - Yinsen.
- Yinsen, miło cię poznać. - Ciebie również.
- To nie wygląda jak pocisk Jerycho. - Bo to miniaturowy reaktor łukowy.
Mam w domu taki jak ten, ale dużo większy. Zasila moją fabrykę.
To powstrzyma odłamki przed dostaniem się do mojego serca.
Ile energii to generuje?
Jeśli dobrze liczę, to 3 gigadżule na sekundę.
To może zasilać twoje serce przez wieki.
Albo coś dużego przez 15 minut.
To nasz bilet do domu.
Co to jest?
Wyrównaj i spójrz.
No, no...
Imponujące.
- Nieźle. - Nadal nie powiedziałeś skąd jesteś.
Z małego miasteczka, Gulmiry.
To ładne miejsce.
- Masz rodzinę? - Tak.
I zobaczę się z nimi, gdy stąd wyjdę. A ty, Stark?
Nie.
Czyli jesteś człowiekiem mającym wszystko, a zarazem nic.
Nie wygląda jak na zdjęciu.
Może go zmodyfikował.
- Ma inny ogon. - Spójrz od drugiej strony.
Rozluźnij się.
Łuk i strzały były kiedyś szczytem wojennej technologii.
Pozwoliły wielkiemu Genghis Khanowi władać od Pacyfiku po Ukrainę.
Imperium dwukrotnie większym niż te Aleksandra Wielkiego.
I czterokrotnie większym niż Imperium rzymskie.
Lecz obecnie,
ten, kto posiada najnowszą broń Starka,
włada tymi ziemiami.
I wkrótce...
przyjdzie moja kolej.
Dlaczego mnie zawiodłeś?
Pracujemy.
- Gorliwie. - Darowałem ci życie.
I tak mi się odpłacasz?
To bardzo skomplikowane.
Daruj sobie. Na kolana.
Myślisz, że jestem głupi?
Dowiem się prawdy.
Pracujemy, obaj.
Otwórz usta.
- Czego on chce? - Myślisz, że jestem głupi?
Co on buduje?
Mów prawdę.
Pocisk Jerycho.
Chcesz znać termin ukończenia?
Potrzebuję go.
To dobry asystent.
Masz czas do jutra, by poskładać mój pocisk.
W porządku? Możesz się poruszać?
Powtórz jeszcze raz.
41 kroków prosto,
16 kroków od drzwi na prawo.
33 kroki w prawo.
Gdzie Stark?
- Był tu przed chwilą. - Znajdźcie go!
Yinsen!
Stark!
Powiedz coś.
- Mówi po węgiersku. Ja nie... - To powiedz coś po węgiersku.
Mów.
- Jak poszło? - Mój Boże.
- Dobrze. - Tak?
- Pozwól, że dokończę. - Uruchom sekwencję włączenia zasilania.
Dobrze.
- Teraz! - Mów!
F11, widzisz pasek postępu?
- Powinien być już widoczny. - Tak.
Powiedz, gdy go zobaczysz.
- Już. - Wciśnij Ctrl+I.
- A teraz Enter. - Dobrze, Enter.
A teraz mi pomóż.
Dokręć.
- Już tu idą! - Nie musi być ładnie.
Idą.
Upewnij się, że jest bezpiecznie i idź za mną, dobrze?
Potrzeba więcej czasu.
- Kupię ci trochę czasu. - Trzymaj się planu!
Trzymaj się planu!
Yinsen!
- Yinsen! - Uważaj!
Stark.
Musimy iść.
- Musimy trzymać się planu. - To było w planie, Stark.
Nie chcesz zobaczyć rodziny? Wstawaj.
Moja rodzina nie żyje. Niedługo ich zobaczę, Stark.
Już dobrze.
Chcę tego. Chcę.
Dziękuję za ocalenie.
Nie zmarnuj tego. Nie zmarnuj swojego życia.
Moja kolej.
Nieźle.
Jak było w wozie dla imprezowiczów?
Następnym razem jedziesz ze mną, dobrze?
Ostrożnie.
Żartujesz sobie? Pozbądź się ich.
Masz zaczerwienione oczy. Opłakiwałaś zaginionego szefa?
To łzy radości. Nie lubię szukać pracy.
Koniec wakacji.
- Dokąd, proszę pana? - Do szpitala.
- Nie. - Nie?
- Tony, musisz jechać do szpitala. - Nie muszę.
Muszą cię przebadać.
Byłem w niewoli 3 miesiące. Pragnę dwóch rzeczy.
Amerykańskiego cheeseburgera.
- I... - To nie wchodzi w grę.
Nie to, co myślisz. Zwołaj konferencje prasową.
- Konferencję prasową? Po co? - Tak, Hogan, jedź.
Najpierw cheeseburger.
Popatrzcie!
Tony!
- Myślałem, że jesteś w szpitalu. - Nie, nic mi nie jest.
- Niech no spojrzę. - Proszę.
- Potrzebowałeś burgera. - Oczywiście.
- Dla mnie też kupiłeś? - Mam tylko jednego i jest mój.
Spójrzcie kto tu jest!
Panno Potts? Możemy porozmawiać?
Nie jestem częścią konferencji, ale właśnie się zaczyna.
Nie jestem dziennikarzem. Jestem agent Phil Coulson,
ze Strategic Homeland Intervention Enforcement and Logistics Division.
- Dość długa nazwa. - Tak, pracujemy nad tym.
Byliśmy już przesłuchiwani przez DoD, FBI, CIA...
Jesteśmy tajnym wydziałem. Skupiamy się na specyficznych sprawach.
Musimy wysłuchać sprawozdania pana Starka o jego ucieczce.
- Ustalę jakiś termin, dobrze? - Dziękuję.
Możecie wszyscy usiąść? Usiądźcie.
Będziecie mnie dobrze widzieć. Będzie mniej formalnie...
- O co tu chodzi? - Na mnie nie patrz, nie mam pojęcia.
- Dobrze cię widzieć. - Ciebie też.
Nigdy nie pożegnałem się z ojcem.
Nie pożegnałem się z ojcem.
Są pytania, które bym mu zadał.
Zapytałbym, co myślał o poczynaniach firmy.
Czy bił się z myślami, miał kiedykolwiek wątpliwości...
Lub może był w każdym calu mężczyzną, którego pamiętamy z kronik filmowych.
Widziałem, jak młodzi Amerykanie ginęli...
od broni, którą stworzyłem, by ich chronić.
I dostrzegłem, że...
stałem się częścią systemu, który nie bierze na siebie odpowiedzialności.
Co tam się stało?
Przejrzałem na oczy.
Zdałem sobie sprawę, że mam...
więcej do zaoferowania światu niż tworzenie sprzętu do wysadzania.
I dlatego, w trybie natychmiastowym, zamykam
dział zbrojeniowy Stark Industries.
Dopóki nie zdecyduję o przyszłości firmy,
kierunku, który zostanie podjęty. Który mi odpowiada
i jest zgodny z większym dobrem całego kraju.
Najważniejszy wniosek z tej konferencji powinien być taki, że Tony wrócił!
I ma się lepiej niż kiedykolwiek.
/Zrobimy wewnętrzną naradę
/i będziemy was informować.
- Gdzie jest? - W środku.
To było dobre.
Sądzisz, że przystawiłem sobie pistolet do głowy?
Sobie? A co ze mną?
Jak myślisz, o ile spadną nasze notowania?
- Optymistycznie 40 punktów? - Minimum.
Tony, produkujemy broń.
- Obie, nie chcę po prostu... - Tym się zajmujemy.
Handlujemy żelazem. Produkujemy broń.
Ja reprezentuje firmę.
Powstrzymujemy świat przed pogrążeniem się w chaosie.
Widziałem co innego.
Możemy być lepsi. Możemy robić coś innego.
Na przykład co? Butelki dla niemowląt?
Powinniśmy badać dalej technologię reaktora łukowego.
Daj spokój.
Reaktor łukowy to element działań medialnych!
Daj spokój. Stworzyliśmy go, żeby uciszyć hipisów!
- Ale działa. - Tak, jako projekt naukowy.
Koszty się nigdy nie zwrócą. Wiedzieliśmy to zanim go wybudowaliśmy.
Technologia reaktora łukowego to ślepy zaułek, racja?
Może.
Nie zrobiliśmy postępów od ilu lat? 30?
Tak mówią.
Kiepski z ciebie pokerzysta. Kto ci powiedział?
Nieważne kto. Pokaż mi to.
Rhodey czy Pepper?
- Chcę to zobaczyć. - Dobrze. Rhodey.
No dobrze...
To działa.
Posłuchaj, Tony.
Jesteśmy zespołem. Razem możemy wszystko.
Jeśli będziemy trzymać się razem, jak twój ojciec i ja.
Przepraszam, że cię nie ostrzegłem. Ale gdybym to zrobił...
Tony, w biznesie trzeba najpierw wycelować, a potem strzelać.
Mój ojciec tak mawiał.
Pozwól mi się tym zająć.
Musimy wymyślić coś innego. Zbierzemy teraz dużo krytyki.
Obiecaj mi, że z niczym już nie wyskoczysz.
/Stark Industries, /mam jedną radę:
/Gotowi, gotowi? /Sprzedawać, sprzedawać!
/Opuścić statek!
/Słowo Hindenburg /brzmi dla was znajomo?
/Pokażę wam nowy plan biznesowy /Stark Industries!
/Wytwórnia broni, /która nie produkuje broni!
/Pepper! /Jak duże masz dłonie?
- Co? /- Ja duże masz dłonie?
- Nie rozumiem, dlaczego... /- Chodź do mnie, potrzebuję cię.
Cześć.
Pokaż mi swoje ręce.
Chcę je zobaczyć.
Są małe. Bardzo drobne.
Potrzebuję twojej pomocy.
- Boże, to coś utrzymuje cię przy życiu? - Utrzymywało, teraz to antyk.
To utrzyma mnie przy nim w przyszłości.
Miałem to wymienić, ale natrafiłem na pewną niedogodność.
Jaką niedogodność? Co to znaczy?
Jest mały przewód podłączony do urządzenia
w głębi i gdy dotknie się ścianek, robi się spięcie.
Weź.
- Co mam z tym zrobić? - Połóż to na stole, jest już zbędne.
Chcę, żebyś sięgnęła do środka i delikatnie wyciągnęła przewód.
- Czy to bezpieczne? - Tak.
To coś jak "Operacja", uważaj tylko, by nie dotknąć gniazda.
- Co to jest "Operacja"? - To taka gra. Nieważne.
Ostrożnie wyciągnij przewód. Dobrze?
Nie sądzę, bym miała do tego odpowiednie kwalifikacje.
Dasz radę. Jesteś najbardziej uzdolnioną, wykwalifikowaną
i godną zaufania osobą, jaką spotkałem. Poradzisz sobie.
Proszę o zbyt wiele? Naprawdę potrzebuję twojej pomocy.
Dobrze.
- Ale ropa! - To nie ropa.
To nieorganiczna plazma wydzielana przez to urządzenie.
- Śmierdzi! - Owszem.
Miedziany przewód.
- Masz go? - Mam.
Nie pozwól by dotknął...
- Właśnie o tym mówiłem. - Przepraszam.
Wyciągnij, ale upewnij się, że nie wyciągniesz magnesu na jego końcu.
O niego chodziło, już go wyciągnęłaś.
- O Boże. - Nie wsadzaj go z powrotem.
- Co się dzieje? - Nic.
Po prostu mam atak serca, bo wyciągnęłaś...
- Co?! Mówiłeś, że to bezpieczne! - Tak, pospiesz się, weź to.
Zamień, szybko.
- Tony? - Co?
Będzie dobrze, rozumiesz? Będzie dobrze.
- Naprawię to. - Miejmy nadzieję.
Podłącz to do podstawy.
I uważaj, żeby...
Nie było trudno, czyż nie? Zabawne, nie?
Nieźle.
- Dobrze się czujesz? - Tak, świetnie.
A ty?
Nigdy, przenigdy nie proś mnie więcej o coś takiego.
Nie mam nikogo poza tobą.
No dobrze.
A co mam zrobić z tym?
Zniszcz. Spal.
Nie chcesz go zatrzymać?
Pepper, przypisuje mi się wiele rzeczy, ale nie nostalgię.
- Czy to wszystko, panie Stark? - Tak, panno Potts.
Chodź tu. Posprzątaj na moim biurku.
To mój telefon, moje zdjęcie z ojcem.
Wyrzuć wszystko do kosza.
/Przyszłość walk powietrznych.
Załogowy czy bezzałogowy? Z mojego doświadczenia,
żaden bezzałogowy pojazd
nigdy nie przewyższy instynktu pilota,
jego wiedzy
i zdolności do patrzenia na sytuacje poza oczywistymi
i przewidywalnymi rezultatami. Czy też osądu pilota.
Pułkowniku? Co to za pilot bez samolotu?
Spójrzcie kto nas odwiedził! Pan Tony Stark!
Przy okazji całej tej dyskusji
zapytajcie go o przerwę świąteczną...
Zapamiętajcie, przerwa świąteczna w 1987 roku.
Ta ślicznotka... Jak on miał na imię?
- Ivan? - Nie rób tego, bo oni w to uwierzą.
Zostawcie nas na parę minut.
- Jestem zaskoczony. - Dlaczego?
Nie sądziłem, że tak szybko się wykurujesz.
Spaceruję trochę.
- Naprawdę? - Tak.
Rhodey, pracuję nad czymś dużym.
Przyszedłem porozmawiać. Chcę, żebyś wziął w tym udział.
To ucieszy wielu ludzi,
bo to, co zrobiłeś na konferencji, było głupie.
To nic dla wojska. To coś innego.
- Jesteś teraz filantropem? - Musisz mnie posłuchać.
Potrzebujesz czasu, by wszystko sobie poukładać.
Mówię poważnie.
Miło było cię zobaczyć, Tony.
Dzięki.
- Nie śpisz, Jarvis? /- Dla pana nigdy.
Chcę otworzyć plik projektu o nazwie "Mark II".
/Zachować kopię w centralnej /bazie Stark Industries?
Nie wiem komu mogę ufać.
Póki co zapisuj wszystko na moim prywatnym serwerze.
/Pracujemy nad tajnym projektem, /proszę pana?
Nie chcę, żeby to wpadło w niepowołane ręce.
Może w moich wyjdzie z tego coś dobrego.
Następny.
W górę.
Nie ten. Tutaj.
Nie ruszaj się.
Nie pomagasz. Opuść palec.
Ja się tym zajmę.
Przepraszam, przeszkadzam ci?
W górę.
Nie ruszaj się.
Jesteś tragiczny.
/Dobrze, zróbmy to porządnie.
/Zaczynamy pół metra od środka.
/Ty uważaj na ogień. A ty filmuj.
/Aktywuję sterownia ręczne.
/Zaczniemy spokojnie, od 10% mocy.
/3, 2, 1.
O dwa w górę. Dobrze, ustaw to.
Dzwoniłam do ciebie. Nie słyszałeś interkomu?
Tak, wszystko jest... Co?
- Obadiah jest na górze. - Świetnie, zaraz przyjdę.
Myślałam, że już nie produkujesz broni.
To stabilizator lotu.
Zupełnie nieszkodliwy.
Tego się nie spodziewałem.
Jak poszło?
Aż tak źle?
To, że przywiozłem pizzę z Nowego Jorku nie znaczy, że poszło źle.
Jasne, że nie. O kurczę.
Byłoby lepiej, jakbyś też tam był.
Kazałeś mi się nie wychylać i to właśnie robię.
Daj spokój. Publicznie. W mediach.
To było spotkanie zarządu.
Spotkanie zarządu?
Rada uważa, że przechodzisz stres pourazowy.
Będą głosować nad rozwiązaniem. Chcą cię odsunąć.
- Bo spadliśmy o 40 punktów? - 56,5.
To bez znaczenia! Mamy pakiet większościowy.
Rada zarządu też ma swoje prawa, Tony.
Uważają, że ty i nowy kierunek
nie leży w interesie firmy.
Jestem odpowiedzialny. To nowy kierunek.
Dla mnie i dla firmy.