Goedemorgen - Goedemorgen, madame.
Goedemorgen. - Hallo.
Een nieuwe aanwinst. - Het zullen pracht exemplaren zijn.
Hebbes!
Niet de eerste keer dat je van me steelt, kleine dief!
Snel, leeg je zakken. - Je doet me pijn!
Leeg je zakken, of ik roep de stationschef.
Doe wat ik zeg!
Wat moet je met dit alles?
En de andere. - Er zit niets in.
Waar is de stationschef?
Geesten.
Heb jij dit getekend?
Waar heb je dit gestolen?
Ik heb het niet gestolen. - Een dief en een leugenaar.
Ga weg. - Geef me mijn notitieboek!
Het is niet meer jouw boek!
Het is mijn boek en ik doe ermee wat ik wil! Misschien verbrand ik het!
Nee! - Zeg me dan wie het heeft getekend!
Ga weg, kleine dief!
Waarom sta je hier nog?
Ga! - Maximilian, hoor je een opstootje?
Onrust? Opwinding? Ga!
Excuseer, excuseer! Aan de kant!
Aan de kant! Opzij!
Weg, weg!
Uit de weg!
Wat?
Een wolf!
Opzij, opzij!
Niks aan de hand!
Opzij!
Stop dat kind! Hou hem tegen!
Monsieur Frick!
Hé! Aan de kant!
Opzij!
Excuseer me!
Opzij meneer!
Verdomd!
Nee! Stop de trein!
Stop de trein!
Help! Help!
Stop hem, stop de trein!
Haal het weg! Haal het weg!
Hemeltjelief, het spijt me zo!
Het spijt me zo.
Dat was heel erg stout!
Ik weet dat je er bent.
Hoe heet je knul?
Hugo. Hugo Cabret.
Blijf van me weg, Hugo Cabret.
Of ik sleep je naar het kantoor van de stationschef.
Hij zal je opsluiten in zijn kleine cel
en je zal er nooit uitkomen, en je zal nooit naar school gaan
je zal niet trouwen en nooit kinderen krijgen die, net als jij
dingen stelen die niet van hen zijn.
Geef me mijn notitieboek terug.
Ik ga naar huis om het te verbranden.
Je kan het niet verbranden. - Wie houdt me tegen?
Je ziet er koud uit.
Ik kook. Hij heeft me erg kwaad gemaakt.
Wie heeft je kwaad gemaakt? - Dat kind.
Wie ben jij?
Jouw opa heeft mijn boek gestolen.
Ik moet het terug hebben, voordat hij het verbrandt.
Papa Georges is niet mijn opa.
En hij is ook geen dief. Jij bent de dief.
Je bent niets meer dan een...
een onverlaat.
Je moet hier weg. - Niet zonder mijn notitieboek.
Waarom moet je het zo nodig hebben?
Dat kan ik niet zeggen.
Is het een geheim?
Ja. - Leuk, ik ben dol op geheimen.
Vertel het me. - Nee.
Je zal hier weg moeten als je het me niet vertelt.
Niet zonder mijn notitieboek!
Ik raak nog in de problemen.
Ga naar huis.
Vooruit
ik zal er voor zorgen dat hij jouw boek niet verbrandt.
Ga nu maar.
Wat is het?
Het is een automaton.
Een aut... Een automaton?
Ik vond hem verlaten op de zolder van het museum.
Wat doet het?
Hij is opwindbaar, net als een muziekdoos.
Maar dit. Dit is de meest complexe die ik ooit heb gezien.
Deze kan...
deze kan schrijven.
Hij moet in Londen zijn gemaakt.
Waar moeder vandaan kwam.
Moeder kwam uit Coventry maar ze verhuisde naar Londen.
Goochelaars gebruikten dergelijke machines...
toen ik nog een jongetje was.
Sommmige liepen, sommige dansten, sommige zongen.
Maar het geheim zat hem altijd in het klokwerk.
Moet je eens kijken...
Kunnen we hem repareren?
Ik weet het niet Hugo.
Hij is erg verroest.
En passende onderdelen vinden zal niet gemakkelijk worden.
Natuurlijk kunnen we hem repareren.
We zijn makers van klokken, nietwaar?
Maar pas nadat ik klaar ben in de winkel
en in het museum? Je snapt het.
We stoppen dit er weer in. Hou hem stil...
Perfect.
Kijk eens. Een nieuwe complicatie.
Een nieuw mysterie.
Dat maakt je gelukkig.
Een sleutelgat in de vorm van een hart.
Jammer genoeg hebben we de sleutel niet.
Ik heb het klok werk gerepareerd.
Oom Claude?
Er was een brand.
Je vader is dood.
Pak je spullen, snel. Je gaat met mij mee.
Snel!
Je zal mijn leerjongen zijn, en je woont bij mij, op het station.
Ik zal je leren hoe je met klokken om moet gaan.
Dit was gebouwd voor de klok werkers die de klokken onderhielden, jaren geleden.
Niemand weet meer dat deze appartementen...
er zijn.
Jouw bed is daar in de hoek.
Vang een beetje slaap, we beginnen om vijf uur 's ochtends.
En school dan? - Je bent klaar met school!
Daar zal geen tijd voor zijn als je in de muren zit.
Hugo, zonder mij zou je in het weeshuis zitten.
Tijd...
Tijd is... zestig seconden in een minuut
Zestig minuten in een uur.
Tijd is alles.
Alles.
Tijd, tijd, tijd...
Oké.
Hallo.
Ik bedacht me...
een enig grapje.
Stop daarmee! Nee, Schatzi, hou op!
Nee, nee, nee, nee!
Kom terug!
Aan de kant! Hij is maar een klein hondje...
Kijk toch uit! Je bent op hem gaan staan!
Doe hem geen zeer!
Goedemorgen! - Morgen, schattebout.
Hallo, hoe gaat het met u?
Goedemorgen meneer. Waarmee kan ik u van dienst zijn?
Ik neem deze.
Ik dacht al dat je zou komen vandaag.
Ik heb mijn boek nodig.
Waarom moet je het hebben?
Om me te helpen...
iets te repareren...
Ga weg.
Ga alsjeblieft weg.
Wacht! Hé!
Sorry, ik... - Ik zag het.
Moet je huilen? - Nee...
Sta stil.
Er is niets mis met huilen...
Sydney Carton huilt, en Heathcliff ook.
In boeken huilen ze constant. - Ik kan het...
Ik moet met je praten. Het is reuze belangrijk, maar...
Maar niet hier, we zijn te...
Te veel in het zicht.
Kom op. - Waar gaan we heen?
Slechts naar de meest geweldige plek op aarde.
Het is Neverland, Oz en Treasure Island allemaal in een.
Goedemorgen, monsieur Labisse.
Isabelle.
Mag ik u voorstellen aan monsieur Hugo Cabret?
Een goede, oude vriend.
Monsieur Cabret.
Hallo.
Nog bedankt voor dit.
Ik ben verzot op Copperfield. Fotografie?
Achterste hoek, links, bovenste plank. - Dank u.
Waarom moet je me zo nodig spreken?
Papa Georges heeft je boek nog.
Hij heeft het niet verbrand. Het was een truc.
Waarom? - Ik weet het niet.
Ik weet alleen dat het boek hem erg kwaad maakte.
En hij en mama Jeanne zijn lang opgebleven om erover te praten.
Nou ja, kijk, ik denk dat hij erom moest huilen.
Waarom help je me?
Omdat dit een avontuur is.
En ik heb er nog nooit een meegemaakt...
behalve in boeken dan.
En ik denk dat we heel erg...
clandestien moeten zijn.
Oké...
Trouwens, mijn naam is Isabelle. Wil je een boek?
Monsieur Labisse laat ze me lenen, ik kan er één voor jou krijgen.
Nee.
Hou je niet van boeken?
Nee... nee, ik hou er wel van.
Ik las altijd Jules Verne samen met mijn vader.
Kom mee.
Hoe krijg ik mijn notitieboek terug?
Nou, ik denk dat je niet over je heen moet laten lopen.
Zeg niet tegen hem dat we elkaar hebben gesproken.
Ik zal je helpen als het kan.
Wees standvastig.
Ga weg.
Repareer het.
Ik zei, repareer het.
Ik weet dat je onderdelen uit de winkel hebt gestolen.
Je zal het met wat je nog niet hebt gestolen moeten doen.
Geef me mijn notitieboek.
Je hebt 'n klein beetje talent.
Maar je zal moeten bewijzen dat je meer bent dan een dief.
Je kan je boek terugverdienen. - Hoe?
Kom elke dag naar de winkel.
Ik zal bepalen hoelang je moet werken voor alles wat je gestolen hebt.
En het zal aan mij zijn om te bepalen wanneer...
je jouw boek hebt terugverdiend, mits ooit.
Ik heb al werk. - Stelen is geen werk, knul.
Ik heb ander werk. Maar ik zal komen wanneer ik kan.
Je begint morgen. Ga weg.
Ik begin nu.
Niet die, de andere.
Is dit je kaart?
Waar is het?
Meneertje.
Waar zijn jouw voogden? Vertel op!
Ik heb d'r geen. - Heb je ouders?
Nee! - Mooi zo.
Dan is het regelrecht naar het weeshuis met jou, nietwaar?
Wat was je aan het doen met die fles?
Was dat jouw... Was dat jouw fles?
Was dat jouw papieren zak?
Er staat duidelijk op...
U spreekt met Gustave Dasté. Ja officier, nog een wees.
Vredebreuk en diefstal deze keer.
Zijn hand verstoorde de papieren zak met de bedoeling
om het te ontdoen van zijn inhoud.
De plunderschat? Een taartje.
Hou je stil!
Hou... hou op met snotteren, klein rot joch
met je smerige handen.
Nee natuurlijk had ik het niet tegen jou.
Ik heb niets dan respect voor je.
Nee, dat was geen opmerking over je vrouw.
Dat is absurd.
Ik heb die rumoeren niet gehoord. Nee, daarvan was ik niet op de hoogte.
Ze zal wel terugkomen.
Kom op, rot joch.
Dus dit is ons kleine taarten diefje hè?
Dit is hem. - Wie wil er strudel diefje spelen?
Het spijt me van je vrouw.
Wat vind je dat ik eraan moet doen?
Wat? Wat waaraan? - Dat ze me verlaten heeft.
Hé!
Hola! - Leuk geprobeerd.
Hop, erin met jou!
Denk je dat het de mijne is? - Wat?
Ik weet niet wat ik moet doen, ze is in verwachting.
Is het de jouwe? - Van wie anders?
Natuurlijk is het de jouwe, wanneer heb je voor het laatst gemeenschap gehad?
Ergens dit jaar?
Nee, ik denk het niet - Dat is erg verdacht dan.
Als je d'r ziet...
Weet je zeker dat je d'r terug wilt?
Ja, ja ik hou heel veel van haar.
Klaar? Eén, twee, drie!
Perfect.
Robin Hood. Ik heb de film gezien.
Met Douglas Fairbanks. Heb jij hem ook gezien?
Ik heb nog nooit een film gezien.
Wat? - Erg hè?
Je hebt nog nooit een film gezien? Nog nooit?
Papa Georges staat het niet toe.
Hij is er erg streng op. - Ik ben gek op films.
Mijn vader nam me altijd ernaartoe, voor mijn verjaardag.
Hugo...
is je vader dood?
Ik wil er niet over praten.
Isabelle...
Wil je op avontuur?
We kunnen in de problemen raken.
Dat maakt het een avontuur.
Hoe zijn jullie hier binnengekomen?
Kom op!
Ik wil jullie twee hier niet nog eens zien!
Waarom laat papa Georges je niet naar de bioscoop gaan?
Ik weet het niet, dat heeft hij nooit gezegd.
Ik durf te wedden dat mijn ouders mij wel hadden laten gaan.
Wat is er met ze gebeurd?
Ze zijn overleden, toen ik nog een baby was.
Maar papa Georges en mama Jeanne zijn mijn peetouders.
dus ze namen me in huis.
Ze zijn erg tolerant, met alles eigenlijk, behalve films.
Mijn vader nam me altijd naar de film.
Hij vertelde me over de eerste die hij zag.
Hij ging een donkere kamer in, en op een wit scherm
zag hij een raket in het oog van de man in de maan vliegen.
De raket ging er recht in. - Echt?
Hij zei dat het was alsof hij overdag aan het dromen was.
De films waren onze bijzondere plek...
waar we heen konden gaan, iets kijken en dan...
dan miste we moeder niet zo veel.
Je denkt veel aan ze, nietwaar?
Alsmaar.
Hugo, waar woon je?
Daar.
Mijn oom leerde me hoe ik de stationsklokken moest onderhouden.
Dus ik blijf het nu maar doen.
Misschien komt mijn oom nog eens terug, maar ik betwijfel het.
Ben je niet bang dat iemand erachter komt?
Niet zolang de klokken blijven draaien en niemand mij ziet.
Doe normaal. - Wat?
Blijf lopen. Gedraag je normaal.
Wat doe ik anders?
Jullie twee, halt!
Kom hier.
Goedendag, Monsieur. - Waar zijn jullie ouders?
Ik hoor bij papa Georges, in de speelgoedwinkel.
Je hebt me er vast eerder gezien.
En dit is mijn neef, van het platteland, Hugo.
Neem het hem niet kwalijk.
Hij is nogal... nogal simpel. Een beetje sukkelig, eigenlijk.
Arme ziel.
Maximilian mag je niet jongeman.
Hij lijkt ontdaan door je fysionomie.
Hij moet niets hebben van jouw visage.
Waarom moet hij niets hebben van jouw gezicht?
Misschien ruikt hij mijn kat?
Kat? - Ja.
Christina Rossetti heet ze, net als de dichter.
Zal ik aan u voordragen?
My heart is like a singing bird
Whose nest is in a water'd shoot
My heart is like an apple tree
Whose boughs are bent with thick-set...
Ja ja, al goed. Ik ken de rest.
Dat is genoeg poëzie voor vandaag.
Ik hou van poëzie, vooral van... dat gedicht van Chris... tina
Rossetti. - Juist, die ja.
Ze is een van mijn favorieten. Ik weet dat ze Rossetti heet.
Ik hou van poëzie alleen niet... niet op het station.
We zijn hier alleen om in treinen en uit treinen te stappen.
Of om in winkels te werken, is dat duidelijk?
Ja. Monsieur. - Pas op.
Ga nou maar, kom op.
Sukkelig?
Omdat ik zojuist je leven heb gered:
wat dacht je ervan om me jouw verbogen basis te laten zien?
Mijn wat? - Waar je woont, in de muren.
Ik moet gaan. Ik heb dingen te doen.
Wacht!
Je hebt mijn huis gezien. Word het niet eens tijd dat ik het jouwe zag?
Ik ben, per slot van rekening, jouw enige vriend.
Je bent niet mijn enige vriend.
Geheimzinnig doen siert je niet.
Wat ben je van plan? - Ik moet gaan.
Ik zou het station niet eens verlaten moeten hebben.
Hugo!
Waar heb je dit vandaan? - Dat gaat jou niets aan.
Ik heb het nodig. - Waarvoor?
Gewoon, ik heb het nodig.
Je krijgt het niet tenzij...
tenzij je me vertelt waarvoor.
Kom.
Dit is geweldig. Ik voel me net Jean Valjean.
Dit is voortreffelijk.
Wat is dat?
Het is een automaton.
Mijn vader was hem aan het repareren... voordat hij stierf.
Waarom past mijn sleutel in de machine van jouw vader?
Hij kijkt treurig.
Ik denk dat hij wacht.
Waarop?
Op het moment dat hij weer werkt.
Dat hij kan doen wat hij hoort te doen.
Wat gebeurt er als je hem opwindt?
Ik weet het niet.
Wat is er?
Ik weet dat het gek klinkt...
maar ik denk dat het een bericht van mijn vader zal zijn.
Sukkel, je dacht dat je het kon repareren.
Hugo... - Het is kapot!
Hij zal altijd kapot zijn!
Kijk...
Hugo, luister, het hoeft niet zo te zijn...
Je kan hem repareren. - Je... je...
Je snapt het niet.
Ik dacht...
Ik dacht dat als ik hem gerepareerd had, dat ik niet meer zo alleen zou zijn.
Hugo!
Hugo, kijk! Kijk, hij was nog niet klaar!
Hij is niet aan het schrijven...
maar aan het tekenen.
Dat is de film. De film die mijn vader zag.
Georges Méliès?
Zo heet Papa Georges.
Waarom schrijft jouw machine papa Georges's naam?
Ik weet het niet.
Dank je.
Het was een boodschap van mijn vader.
Nu moeten we het ontcijferen.
Kom.
- Isabelle?
Mama Jeanne, we... We moeten met je praten.
Dit is Hugo Cabret.
Goedenavond, mevrouw.
Hele goede manieren... voor 'n dief.
Ik ben geen dief.
Wat moet dit voorstellen, Isabelle?
Het is een verschrikkelijk lang verhaal.
Maar weet je nog, enkele weken geleden...
Wacht!
Mama?
Kinderen.
Wat hebben jullie gedaan? Waar komt dit vandaan?
Je zal denken dat ik lieg.
Nee, kind.
Een mechanische man tekende het.
Heb je hem?
Mijn vader vond hem in het museum.
Niemand wou hem.
We repareerde hem.
Maar het had mijn...
mijn sleutel nodig.
De sleutel die ik je gaf. - Nee, nee mama, hij...
Nee. Nee, weg hiermee. We kunnen niet het verleden oprakelen.
Wat er ook gebeurt, laat dit nooit aan papa Georges zien.
Alsjeblieft, wat is er aan de hand? - Weg! Dit zijn jouw zaken niet!
Jullie moeten dit allebei vergeten.
Mijn vader en ik hebben hard gewerkt om de automaton te repareren.
Dit is alles wat ik van mijn vader heb.
Ik moet weten wat dit betekent.
Alstublieft.
Er zijn dingen waar je te jong voor bent om te begrijpen.
Je zou nog niet aan zulk verdriet bloot moeten worden gesteld.
Het is Papa Georges. - Hij mag niet weten dat jij er bent.
Stil!
Blijf stil. Ik zorg dat hij weggaat uit het appartement.
Ik wil geen kik horen.
Ze keek naar de kast.
Ik heb er al in gekeken toen ik op zoek was naar jouw boek.
Ik kijk nog een keer. Hou de wacht.
Gaaf.
Waar is Fizzie? - Je loopt haar net mis.
Niet in het trappenhuis? Heb je haar niet voorbij zien gaan?
Nee - Nee? Nou ja...
Kijk.
We moeten het onderzoeken.
Laat mij. Ik ben langer.
Klop er op. - Oké.
Terug uit het dodenrijk.
Stop. Stop, Georges.
Stop! Dit is je werk! - Mijn werk?
Wat ben ik?
Niets dan een armzalige verkoper Een kapot stuk speelgoed.
Ik vertrouwde je.
En dit is hoe je me bedankt.
Je bent wreed.
Wreed.
Ik moet terug.
Oké.
Dank je...
Voor de film vandaag, het was...
Het was een geschenk.
Sorry, ik...
Ken je dit boek?
Mijn vader en ik lazen het samen.
Het is bedoeld voor mijn kleinzoon.
Maar ik denk dat het nu voor jou
bestemd is, monsieur Cabret.
Mag ik nog een kopje.
Het is nog niet klaar. Straks.
Demitasse, zoals zo veel, moet op exact het juiste moment gebeuren.
Als we eens wisten wanneer dat moment was.
Gustave, wees stoutmoedig.
Zeg haar gedag.
Kom op, geef me je beste glimlach.
Je beste glimlach.
Hij is prachtig.
Stralend!
Dank je.
Mademoiselle Lisette.
Een zeer goedgunstige avond gewenst.
Meneer de stationschef. - ja.
Ja.
Wat een liefelijke, verse, bloemen.
Dank u.
Ja, ze komen uit Gourdon.
Ze komen met de nachttrein dus ze zijn erg vers.
Gourdon.
Geweldig land.
Robuust.
Het weer, de koeien en hun geloei.
Perfect gevormde uieren.
Ja.
Zijn ze... ruiken ze?
Ruiken ze?
Ja een beetje. Ze zijn... alstublieft.
U ziet, ik ben gewond geraakt in de oorlog. Het zal nooit genezen.
Goedenavond, mademoiselle.
Ik verloor mijn broer.
Waar?
Verdun.
Goedenavond, meneer stationschef.
Een hele goede avond, mademoiselle Lisette.
De Film Acedamie Bibliotheek.
Wat?
De Film Academie Bibliotheek.
Je zal alles wat je wilt weten over films daar vinden.
Tweede verdieping, vierde rij, sectie drie...
En... ja, bovenste plank.
De uitvinding van dromen...
door René Tabard...
Het verhaal van de eerste films.
'In 1895, een van de allereerste vertoonde films'
heette, 'A train arrives at the station'.
'waarin in een trein aankwam op een station.'
'Toen de trein richting het scherm snelde'
'gilde het publiek omdat ze dachten'
'dat ze aangereden zouden worden.'
'Nog nooit had men zoiets eerder gezien.'
'Wat begonnen was als een gekke nieuwigheid, groeidde.
Toen de eerste filmmakers ontdekten
'Dat ze het medium konden gebruiken om verhalen te vertellen.'
'De filmmaker Georges Méliès... '
'Was een van de eerste om te beseffen'
'dat films de kracht hadden'
'om dromen te vangen.'
'De grote pioneer stierf gedurende'
'de grote oorlog.'
Stierf?
Tijdens de grote oorlog? - Geïnteresseerd in Méliès?
Ja.
Het is toegestaan.
Ja?
Hij is mijn peetvader.
En heel erg levendig, dank je wel.
Maar dat is onmogelijk.
Ik kan u verzekeren...
dat het waar is.
Waarom zou ik jullie geloven?
Omdat...
Omdat het waar is.
Méliès leeft nog?
Kom met me mee.
Jouw peetvader is een passie van me.
Hij was een geweldige filmmaker.
Hier heb je hem aan het werk in zijn studio.
En dit is een ticket van een toneelopvoering.
Dit is de grote kristallen klok
gemaakt door zijn mentor, Robert-Houdin.
En dit, dit is een van zijn camera's.
Hij was een goochelaar? - Ja. Hij begon op het toneel.
Hoe is hij begonnen met film?
Dat weet niemand.
Kijk eens hoe gelukkig hij lijkt.
Professor Tabard, wilt u misschien...
hem ontmoeten?
Maar, ik heb hem al ontmoet.
Mijn broer werkte als een timmerman op de sets van Méliès.
op een dag nam hij me mee naar de studio.
Het was iets... als uit een droom.
Het hele gebouw was van glas gemaakt.
In werkelijkheid was dit bedoeld om het nodige zonlicht binnen te laten
maar voor mij was het niets minder dan een...
betoverd kasteel.
Een paleis van glas.
Meer licht!
Open de lamellen! - Open de lamellen, alstublieft, meer licht!
Leeg het podium! Iedereen weg, behalve de acteurs!
Alleen acteurs alstublieft! Leeg het toneel!
Waarom doen we deze opnieuw?
Een krab stond voor een zeemeermin.
Oké, als dat weer gebeurt roep je 'geblokkeerd.'
En als het leeg is, roep je 'leeg.'
Als je je ooit afvroeg waar je dromen vandaan kwamen
kijk in het rond.
Hier worden ze gemaakt.
Dames en heren, de zon zal zakken!
Ridders in positie, krabben in positie.
Zeemeerminnen in positie. Actie!
Uiteindelijk maakte hij meer dan 500 films.
Hij was enorm populair toentertijd.
Maar... waarom stopte hij?
Tot vandaag dacht ik omdat hij gestorven was in de oorlog
zoals zo veel anderen.
Zouden we een van zijn films kunnen zien?
Ik wou dat het kon.
Maar de tijd is wreed jegens oude films.
Dit is de enige die is overgebleven.
Uit honderen. Slechts deze ene.
En nog steeds...
is het een meesterwerk.
We moeten Tabard overuitgen de film aan papa Georges te laten zien.
Dan zal hij zien dat hij niet vergeten is.
Zou ik het niet aan mama Jeanne moeten vertellen?
Nee. Ik denk dat het een verrassing moet zijn, als een goocheltruc.
We hebben wat... wat zwier nodig.
Zwier.
Heel goed!
Monsieur Claude?
Bent u daar?
Monsieur Claude, was u dat?
Hou je moersleutels beter vast idioot.
Je weet prima een fles vast te houden, of niet dan.
Ben je weer eens dronken?
Beneveld, nietwaar? Bezopen? Toeter?
Hij is flauwgevallen.
Hij is flauwgevallen, nietwaar?
Jij opgeblazen hansworst!
't Had een kind kunnen bezeren.
Wat hebben we hier?
Jules Verne. Ja, inderdaad.
Niet onbekend in Frankrijk. - Een van onze beste.
Hele goede platen.
Monsieur Labisse gaf me een boek laatst.
Dat doet hij wel vaker, een boek naar een goed thuis sturen.
Zo noemt hij het.
Hij heeft iets...
doelmatigs.
Hoe bedoel je?
Alles heeft een functie, zelfs machines.
Klokken geven de tijd aan en treinen brengen je ergens anders.
Ze doen wat ze behoren te doen.
Zoals monsieur Labisse.
Misschien word ik daarom zo treurig van kapotte machines.
Ze kunnen niet meer doen waarvoor ze gemaakt zijn.
Misschien is het ook zo met mensen.
Als je geen doel hebt, is het net alsof je stuk bent.
Zoals papa Georges.
Misschien kunnen we hem repareren.
Is dat jouw doel? Dingen repareren?
Ik weet het niet.
Het is wat mijn vader deed.
Ik vraag me af wat mijn doel is.
Ik heb geen idee.
Misschien, als ik mijn ouders had gekend...
dan zou ik het weten.
Kom mee.
Net nadat mijn vader stierf kwam ik hier vaak.
Ik stelde me voor dat de wereld een grote machine was.
Machines hebben geen overtollige onderdelen.
Ze worden gemaakt met precies zoveel onderdelen als ze nodig hebben.
Dus, als de hele wereld een machine is...
Dan kon ik geen overtollig onderdeel zijn.
Ik moest hier dus met een reden zijn.
En dat betekent dat jij hier ook met een reden bent.
Ga terug.
Ik kom met Tabard, morgenavond om zeven uur.
Niets zeggen.
Weet je het zeker?
Niet echt.
Maar ik denk dat het de enige manier is om...
om hem te repareren.
Hallo, hoe gaat het met u?
Jongen op het spoor! Er is een jongen op het spoor!
Aan de kant! Er is een jongen!
Stop de trein!
Ga aan de kant! Opzij! Kom op!
Stop!
Kijk uit!
Goedemorgen.
Ja, hij werkt hier. Grote, onfrisse man.
In de Seine?
Dood? Weet u het zeker?
Nee, hij heeft geen... geen familie.
Dank u, ik zal... Ik zal zijn spullen opbergen.
Duizendmaal dank.
Als hij overleden is...
wie zet de klokken dan steeds goed?
Goedenavond. - Deze kant op, meneer.
Ik ga wel.
Wat een verrassing, kom binnen, kom binnen.
Isabelle, wat moet dit voorstellen?
Wees alstublieftt niet boos, mama.
Die jongen is hier niet welkom.
We weten wie papa Georges is.
Ik... het spijt me zeer mevrouw, ik dacht dat u ons verwachtte.
Ik zal ogenblikkelijk vertrekken en slechts terugkomen op uw verzoek.
Wees toch stil.
Mijn man slaapt... Hij is niet lekker geweest sinds...
Nee mama, nee, alsjeblieft, dwing ze niet te vertrekken!
Ik wil u niet in de weg zitten madame Méliès
maar als dit de enige keer is dat we elkaar ontmoeten
laat me dan zeggen
dat ik uw man eeuwig dankbaar ben.
Toen ik een jongetje was, zag ik al zijn films.
Ze inspireerde me.
Uw man is een groot kunstenaar.
Ik ben verheugd...
dat u zo genegen spreekt over de films van mijn man.
Maar... hij is nu zo fragiel.
Het doet hem enkel zeer om het verleden te herinneren.
Dan zullen we vertrekken, mevrouw.
Ik hoop dat u me vergeeft te zeggen
dat u er nu nog even stralend uitziet als in de films.
Mama? - U zat in de films?
Ze verscheen in bijna al zijn films.
U was een actrice? - Nou ja, ik...
Dat is lang geleden, kinderen, het was...
Een andere tijd, ik...
Nou ja, ik was een ander mens.
Zou u haar graag weer willen ontmoeten?
We hebben een film.
Een van Georges' films?
Dat is onmogelijk, ze zijn allemaal vergaan.
Mogen we het u laten zien.
Alsjeblieft. - Ja, mama, alsjeblieft.
Vooruit, wees er snel mee.
U was een actrice! Een echte filmactrice!
Het is onwaarschijnlijk romantisch mama. - Zo was het niet.
Er waren geen filmsterren zoals nu.
Maar we hadden plezier.
Madame Méliès?
Het is in kleur!
Maar natuurlijk. We kleurden de film.
We beschilderden het met de hand, beeld voor beeld.
Mama, u bent het!
Ja.
Prachtig.
Je was prachtig.
Dat is ze nog steeds.
Ik zou het geluid van een filmprojector uit duizenden herkennen.
Georges...
Je hebt zolang geprobeerd het verleden te vergeten...
Het heeft je slechts troosteloosheid opgeleverd?
Misschien is het tijd om terug te denken.
Je wilt het weten?
Ja.
Net zoals jij...
Was ik dol op het repareren van dingen.
Ik begon als een goochelaar.
Mama Jeanne was mijn assistente.
We waren erg succesvol, we hadden zelfs ons eigen theater.
Ik was altijd in de weer met machines.
Ik had mijn eigen werkplek in het theater waar ik nieuwe trucs bedacht.
Ooit maakte ik zelfs een werkend automaton.
Hij. Hij was een bijzonder lieveling van me.
Ik stopte mijn hart en ziel in hem.
Op een nacht gingen mama Jeanne en ik naar
een rondtrekkend circus.
We liepen langs de tenten toen mij iets opviel.
Iets aparts, iets wonderlijks.
Het zal je doen schrikken!
Heren, dames, komt u binnen wij hebben bewegende foto's, komt het zien!
De Lumière broers hadden de film uitgevonden.
Ik werd verliefd op hun uitvinding, hoe kon ik er geen deel in uitmaken?
Het was als... als een nieuw soort van magie.
Ik vroeg de broers om een camera te kopen maar ze weigerden.
Ze waren ervan overtuigd dat films slechts een tijdelijke hype waren.
En ze zaggen er geen brood in, zo zeiden ze.
Uiteindelijk bouwde ik mijn eigen camera
ik gebruikte restanten van de automaton.
Ik moest onderdeel worden van dit nieuwe wonder.
We riskeerden alles, we verkochten het theater en al onze bezittingen,
zodat we onze eigen fimstudio op konden zetten.
Uitstekend.
Cameras, klaar?
En zo begon het avontuur.
Alleen acteurs op de set! Leeg het podium!
Kijk nou toch eens, kijk nu toch eens! Ik ben dol op deze vorm, Mel.
Het is een toile, nietwaar?
Ik schreef, ontwierp, regisseerde, en acteerde...
in honderden films.
Ik ben klaar.
Dat was goed. Heel goed, juist ja.
Dat voelde goed. Dat voelde goed. Katrol klaar? Rook klaar?
Stop, stop, stop. Dat zag ik.
Geef me twee minuten. Het was goed tot daar.
Benny'? We moeten elkaar spreken.
Herlaad, stel de draak opnieuw op.
Benny, zeg eens wat.
Als je iets harder aan het linker touw trekt
dan komt het hoofd hoger, en dat geeft een...
Onder de buik! - Ik zie het.
Fantastisch, fantastisch, fantastisch.
De choreografie was uitstekend tot daar. Dank u wel heren.
Eerste posities! - Terug, eerste posities!
Actie!
Uitstekend, uitstekend. Alles terug.
En nu om te doden, ridders. Om te doden.
Kom op, val aan!
Steek, steek, en spring voorwaarts!
Goed.
Goed, goed. Goed, ridders. De aanval.
En... ridders!
Drie, twee, één... bevries!
Skeletten, dat is prima, jullie kunnen gaan.
Pyrotechniek klaarstaan, ridders, blijf stil staan.
Stop. Stop allemaal, wacht op mijn 'Actie!'.
Drie, twee, een, actie!
Goochelstrucs en illusies werden mijn specialiteit.
De wereld van de verbeelding.
Mijn prachtige vrouw was mijn muse, mijn ster.
En we konden niet gelukkiger zijn.
Actie!
We dachten dat het nooit zou eindigen.
Hoe kon het eindigen?
Maar toen kwam de oorlog.
Jeugd en hoop gingen verloren.
De wereld had geen tijd meer voor goocheltrucs en film shows.
De terugkerende soldaten hadden te veel realiteit gezien
mijn films verveelden ze.
Smaken waren veranderd, maar ik was niet mee veranderd.
Niemand wou mijn films nog.
Uiteindelijk... kon ik de acteurs niet meer betalen...
noch de zaak lopende houden, en
zo verviel mijn betoverde kasteel.
Alles verging.
Een nacht, verbitterd door moedeloosheid...
verbrandde ik al mijn oude sets en kostuums.
Ik werd gedwongen mijn films aan een bedrijf te verkopen
ze smolten ze om in chemicaliën.
om hakken voor schoenen van te maken.
Met het kleine beetje geld dat ik had, kocht ik het speelgoedwinkeltje.
En daar ben ik gebleven.
Het enige waartoe ik mezelf niet kon brengen om te vernietigen
was mijn geliefde automaton.
Dus gaf ik hem aan een museum, in de hoop dat hij een thuis zou vinden.
Maar ze lieten hem nooit zien, en het museum ging in vlammen op.
Het is allemaal vergaan nu. Alles wat ik ooit heb gemaakt.
Niets dan as en vervagend celluloid.
Mijn leven heeft me een ding geleerd, Hugo
en niet wat ik dacht dat het me zou leren.
Een goede afloop bestaat alleen in films.
Ik ben zo terug.
Stop! Nee, nee. Beangstig Monsieur Frick nou niet.
Schatzi, wat heeft hij daar? wat heeft hij daar?
Jeetje. Jeetje toch.
Zag je dat?
Wees dapper. Mijn dappere soldaat.
Monsieur Frick, ik kan slechts stamelen!
Goedenavond. - Hallo.
Er heeft zich een onrustbarende ontwikkeling voltrokken.
Wat is er? - U kent monsieur Claude?
Hij is dood aangetroffen.
Nee. - Monsieur Claude!
Ten gevolge werkt hij hier niet meer aan de klokken.
Je hebt een kleine vriend, kijk!
Hallo. - Hallo.
Monsieur Claude is dood.
Wat? Hoezo?
Wat is hem overkomen?
Ze vonden zijn lijk in de Seine.
Het was daar velen maanden, naar alle waarschijnlijkheid.
Het verbaast me niks.
Hij was een eersteklas zatlap.
Tsja, hij was een drinker.
Dat zou ik niet zeggen. - Ja, hij was een dronkaard!
Hij zou de hele Seine leeg hebben kunnen drinken!
Ga weg! Ga! Shh.
Ho 'es!
Laat me gaan! Laat me gaan! - Dacht je aan me te kunnen ontkomen?
Gustave, toon genade! - Alstublieft, help me!
Alstublieft. - Nee.
Hij ondermijnt dit station al veel te lang.
Kom op.
Wat heeft de jongen misdaan? - Laat me gaan!
Blij nu, knul? - Doe het niet!
Je verlaat mijn kantoor niet.
Je begrijpt het niet. Ik moet gaan.
Je zal nergens heengaan tot je ouders gevonden zijn.
Ik heb geen ouders!
Dan is het regelrecht naar het weeshuis met jou!
Je zal er wat leren, ik heb er zeker wat geleerd.
Hoe opdrachten op te volgen, hoe op jezelf te leven.
Hoe te leven zonder familie.
Je hebt er geen nodig. Je hebt geen familie nodig.
Politie hoofd station, 7de arrondissement?
Ja, ik ben het weer. Nog een wees.
Het is me het weekje wel.
Dwarsboming, diefstal, plunderen, rommelen, troep maken
rond struinen, spelen. Het doet er niet toe.
Haal hem alstublieft op.
Maar goed, hoe maak je het?
Ze is terug?
Je denkt dat het de jouwe is? Uitstekend.
Wel ja, je merkt het vanzelf over zeven maanden.
Excuseer me, in maart? Ik zal proberen langs te komen.
Ik... Ik plan meestal niet zover vooruit.
Weet je het zeker?
Welja, je vleit me.
Ik weet niet echt of ik geschikt ben om peetvader
Meneer, een ogenblik!
Maximilian!
Opzij!
Aan de kant! Opzij!
Maximilian, vind hem!
Je kan niet aan me ontsnappen!
Je kan je daar niet verbergen, knul!
307, 308, 309...
Maximilian, hij is de andere kant opgegaan, kom op!
Jij!
Ga uit de weg!
Hebbes!
Nee!
Er is een jongen, zet hem uit! Er is een jongen op het spoor!
Aan de kant!
Aan de kant! Opzij! Geef hem ruimte!
Wat dacht je wel niet? Ben je gewond?
Kom op.
Aan de kant. Voorzichtig. - Hij had wel dood kunnen zijn.
Het weeshuis zal wel met jou afrekenen.
Nee, daar hoor ik niet thuis! - Waar dan wel?
Een kind moet ergens thuishoren.
Luister naar me, asjeblieft! Alsjeblieft, luister naar me!
Je begrijpt het niet. Je moet me laten gaan.
Ik begrijp niet waarom mijn vader stierf.
Waarom ik alleen ben.
Dit is mijn enige kans...
om te functioneren.
Jij zou het moeten begrijpen!
Ik begrijp het!
Ik begrijp het.
Monsieur...
dit kind hoort bij mij.
Het spijt me. Hij is stuk.
Nee, dat is hij niet.
Hij werkte perfect.
Geëerde gasten, met trots
verwelkom ik u op dit gala...
Om het werk en leven van Georges Méliès te vieren!
Jarenlang werden zijn films als verloren beschouwd.
Zelfs Monsieur Méliès dacht er zo over.
Maar we begonnen een zoektocht.
We zochten door kluizen, privé collecties
schuren en catacomben.
Ons werk werdt beloond met oude negatieven
dozen vol met prints en vervagende rollen film
die we hebben kunnen redden.
We hebben nu meer dan 80 films van Georges Méliès.
En vanavond zal, de maker
en het nieuwste lid van de Film Academie
hier aanwezig zijn om deze films met u te delen.
Bravo!
Dames en heren...
Ik...
Ik sta hier voor u vanwege...
vanwege een hele moedige jongeman...
die een gebroken machine zag en...
tegen alle verwachtingen in, hem repareerde.
Het was de meest wonderbaarlijke goocheltruc...
die ik ooit heb gezien.
En nu, vrienden,
Zal ik u aanspreken voor wat u werkelijk bent:
Tovenaars, zeemeerminnen...
reizigers, avonturiers, magiërs.
Kom en droom met mij.
Ja, ja kan beginnen met de thaumatrope, of de zoetrope, de praxinoscope.
Elke studie van de geschiedenis van de film dient te beginnen met...
Lieveling? De grot foto's van...
Niaux. - Niaux.
Over het socialiseren van honden.
Geen honden liefde?
Monsieur Frick, zie ik een parel in uw schelp?
De jongen heeft het gemaakt. Hij piept helemaal niet meer.
Vergeet niet te glimlachen, lieveling.
Welke? Ik heb er drie onder de knie.
Maak je niet druk, ik ben een volledig functionerende man, nietwaar?
Raak de stapel aan en, hij zweeft, hij zweeft en... hier is hij!
Is dit uw kaart? - Dat is mijn kaart.
Lang geleden ontmoette ik een jongen genaamd Hugo Cabret.
Hij woonde op een station.
'Waarom woonde hij op een station?' zou je kunnen vragen.
Dat is waar dit boek over zal gaan.
Het gaat over hoe deze eenzame jongen
zo hard zocht naar een geheime boodschap van zijn vader
en hoe die boodschap zijn pad verlichtte.
Tot aan huis toe.
Ondertiteld door Mattigasz
Controle en bewerking: Goffini