- Καλημέρα. - Καλημέρα, μαντάμ.
- Καλημέρα. - Γεια σας.
Νέα παράδοση. Σίγουρα θα έχει θαυμάσια βιβλία.
Σε έπιασα επιτέλους!
Δεν είναι η πρώτη φορά που με κλέβεις, έτσι;
Μικρέ κλεφτάκο!
- Γρήγορα, άδειασε τις τσέπες σου. - Με πονάτε!
’δειασε τις τσέπες σου,
γιατί θα φωνάξω τον επιθεωρητή του σταθμού.
Κάνε αυτό που σου λέω!
Τι κάνεις με όλα αυτά;
Και την άλλη. - Δεν έχει τίποτα.
Πού είναι ο επιθεωρητής του σταθμού;
Φαντάσματα...
Εσύ έκανες αυτά τα σχέδια;
Από πού το έκλεψες αυτό;
- Δεν το έκλεψα. - Είσαι κλέφτης και ψεύτης!
Φύγε από 'δώ! - Δώσε μου το σημειωματάριό μου!
Δεν είναι πλέον δικό σου. Είναι δικό μου...
και θα το κάνω ό,τι θέλω. Μπορεί και να το κάψω!
- Όχι! - Τότε πες μου ποιος έκανε τα σχέδια!
Φύγε από 'δώ, κλεφτάκο!
Γιατί είσαι ακόμη εδώ;
Φύγε!
Μαξιμίλιαν, ακούς κάποια κτηνωδία;
Καταστροφή; Διαφθορά; Πήγαινε!
Με συγχωρείτε! Κάντε στην άκρη!
Τι...
Λύκος!
Στην άκρη, στην άκρη!
Συνεχίστε.
’κρη!
Σταματήστε αυτό το παιδί! Πιάστε τον!
Μεσιέ Φρικ!
Κάντε στην άκρη!
’κρη!
Συγγνώμη!
Κύριε, στην άκρη!
Φτου, να πάρει!
Όχι! Σταματήστε το τρένο!
Σταματήστε το τρένο!
Βοήθεια!
Σταματήστε το τρένο!
Πάρτε τη βαλίτσα!
Όχι!
Θεέ μου! Συγγνώμη!
Λυπάμαι πολύ.
Όχι, όχι. Ήταν πολύ άσχημο.
Το ξέρω πως είσαι εκεί.
Πώς σε λένε, μικρέ;
Ουγκό. Ουγκό Καμπρέ.
Μείνε μακριά από μένα, Ουγκό Καμπρέ.
Αλλιώς θα σε σύρω στο γραφείο του επιθεωρητή.
Θα σε κλειδώσει στο μικρό κελί του...
και δε θα βγεις ποτέ από κει. Δε θα πας ποτέ σχολείο,
δε θα παντρευτείς ποτέ, δε θα κάνεις παιδιά δικά σου...
για να παίρνουν πράγματα που δεν τους ανήκουν.
Δώστε μου πίσω το σημειωματάριό μου.
Πάω σπίτι να το κάψω.
- Δεν μπορείτε να το κάψετε! - Και ποιος θα με εμποδίσει;
Φαίνεσαι παγωμένος.
Καίω ολόκληρος. Με αναστάτωσε πολύ.
- Ποιος σε αναστάτωσε; - Εκείνο το παιδί.
Έλα! Σε παρακαλώ!
Ποιος είσαι;
Ο παππούς σου έκλεψε το σημειωματάριό μου.
Πρέπει να το πάρω πίσω πριν το κάψει.
Ο μπαμπάς Ζορζ δεν είναι παππούς μου.
Και δεν είναι κλέφτης. Εσύ είσαι ο κλέφτης.
Δεν είσαι τίποτα άλλο από...
...ένας αλητάκος.
- Πρέπει να φύγεις. - Όχι, χωρίς το σημειωματάριό μου.
Γιατί το θέλεις τόσο πολύ;
Δεν μπορώ να σου πω.
Είναι μυστικό;
- Ναι. - Ωραία, λατρεύω τα μυστικά!
- Πες μου αυτή τη στιγμή. - Όχι!
Αν δε μου πεις, τότε θα πρέπει να φύγεις.
Όχι, χωρίς το σημειωματάριό μου!
Θα βρω το μπελά μου.
Γύρνα σπίτι σου.
Εντάξει.
Θα φροντίσω να μην κάψει το σημειωματάριό σου.
Πήγαινε τώρα.
Τι είναι αυτό;
Λέγεται ρομπότ.
Ρο.. Ρομπότ;
Το βρήκα εγκαταλελειμένο στη σοφίτα ενός μουσείου.
Τι κάνει;
Είναι κουρδιστό. Σαν τα μουσικά κουτιά.
Αυτό είναι το πιο περίπλοκο που έχω δει ποτέ. Κατά πολύ!
Βλέπεις, αυτό εδώ...
...αυτό εδώ μπορεί και γράφει.
Θα πρέπει να φτιάχτηκε στο Λονδίνο.
Από εκεί δεν ήταν η μητέρα μου;
Ήταν από το Κόβεντρι αλλά μετακόμισε στο Λονδίνο.
Οι μάγοι χρησιμοποιούσαν τέτοιες μηχανές όταν ήμουν μικρός.
Κάποια περπατούσαν, κάποια χόρευαν, άλλα τραγουδούσαν.
Αλλά το μυστικό βρισκόταν πάντα στο μηχανισμό.
Κοίτα εδώ.
Μπορούμε να το επισκευάσουμε;
Δεν ξέρω, Ουγκό.
Είναι πολύ σκουριασμένος.
Θα είναι πολύ δύσκολο να βρούμε κομμάτια που να ταιριάζουν.
Φυσικά και μπορούμε να το επισκευάσουμε.
Ωρολογοποιοί δεν είμαστε;
Αλλά μετά τη δουλειά μου στο μαγαζί...
και στο μουσείο. Καταλαβαίνεις.
Θα το βάλουμε πάλι μέσα. Θα το στερεώσουμε.
Τέλεια!
Το βλέπεις αυτό; ’λλη μια επιπλοκή.
’λλο ένα μυστήριο.
Αυτό σου δίνει χαρά.
Μια κλειδαρότρυπα σε σχήμα καρδιάς.
Δυστυχώς, δεν έχουμε το κλειδί.
Έφτιαξα τα γρανάζια και...
Θείε Κλοντ;
Πήρε φωτιά...
Ο πατέρας σου είναι νεκρός.
Μάζεψε τα πράγματά σου γρήγορα. Θα έρθεις μαζί μου.
Γρήγορα!
Θα γίνεις μαθητευόμενός μου και θα ζεις μαζί μου στο σταθμό.
Θα σου μάθω πώς να φροντίζεις τα ρολόγια.
Αυτά τα δωμάτια φτιάχτηκαν γι' αυτούς...
που λειτουργούσαν το σταθμό πριν πολλά χρόνια.
Αλλά όλοι έχουν ξεχάσει ότι υπάρχουν.
Το κρεβάτι σου είναι στη γωνία, εκεί πέρα.
Κοιμήσου τώρα. Ξεκινάμε δουλειά στις 5.
- Και το σχολείο; - Ξέχνα το σχολείο!
Δε θα υπάρχει χρόνος γι' αυτό...
όταν θα 'σαι μέσα σ' αυτούς τους τοίχους.
Ουγκό, αν δεν ήμουν εγώ, θα ήσουν στο ορφανοτροφείο.
Χρόνος...
Ο χρόνος μου είναι... 60 δευτερόλεπτα το λεπτό.
Εξήντα λεπτά την ώρα.
Ο χρόνος είναι τα πάντα...
Τα πάντα.
Χρόνος, χρόνος, χρόνος...
Εντάξει.
Γεια.
Μόλις σκέφτηκα...
...ένα μάλλον ωραίο αστείο.
Σταμάτα! Μη, Σάτσι! Σταμάτα!
Όχι, όχι, όχι!
Γύρνα πίσω!
Κάντε πίσω! Ένα μικρό σκυλάκι είναι μόνο.
Προσέξτε, παρακαλώ! Τον πατήσατε!
Μην τον πειράζετε!
- Καλημέρα! - Καλημέρα, γλυκιά μου.
Γεια σας, πώς είστε;
Καλημέρα, κύριε. Να σας βοηθήσω σε κάτι;
Θα πάρω αυτά.
Το φαντάστηκα ότι θα σε έβλεπα σήμερα.
Χρειάζομαι το σημειωματάριό μου.
Γιατί το θέλεις τόσο πολύ;
Για να με βοηθήσει...
...να επισκευάσω κάτι.
Φύγε.
Φύγε, σε παρακαλώ.
Περίμενε!
- Συγγνώμη, εγώ... - Είδα.
- Κλαις; - Όχι.
Περίμενε.
Κοίτα, δεν είναι κακό να κλαις.
Η Σίντνεϊ Κάρτον κλαίει, όπως και ο Χίθκλιφ.
Στα βιβλία κλαίνε συνέχεια... - Τα καταφέρνω και μόνος μου.
Πρέπει να σου μιλήσω. Είναι πολύ σημαντικό, αλλά...
...όχι εδώ. Είμαστε πολύ...
...εκτεθειμένοι.
Έλα. - Πού πάμε;
Στο πιο όμορφο μέρος πάνω στη γη.
Στη "Χώρα του Ποτέ", στη "Χώρα του Οζ",
στο "Νησί του Θησαυρού", όλα μαζί σε ένα.
Καλημέρα, κύριε Λαμπίς!
Ίζαμπελ!
Να σας παρουσιάσω τον κ. Ουγκό Καμπρέ.
Έναν πολύ παλιό και αγαπητό φίλο.
Κύριε Καμπρέ...
Γεια σας.
Λοιπόν, σας ευχαριστώ γι' αυτό.
Νομίζω πως σχεδόν ερωτεύτηκα τον Ντέηβιντ Κόπερφιλντ.
Φωτογραφία;
Πίσω γωνία αριστερά, στο πάνω ράφι.
Ευχαριστώ.
Τι είναι το τόσο σημαντικό;
Ο μπαμπάς Ζορζ έχει ακόμα το σημειωματάριό σου.
Δεν το έκαψε. Ήταν κόλπο.
- Γιατί; - Δεν ξέρω.
Το μόνο που ξέρω είναι...
ότι το σημειωματάριο τον αναστάτωσε πολύ.
Και ότι αυτός και η Μαμά Ζαν μιλούσαν μέχρι πολύ αργά γι' αυτό.
Ξέρεις, νομίζω ότι έκλαιγε.
Γιατί με βοηθάς;
Επειδή αυτή μπορεί να είναι μια περιπέτεια!
Και δεν έχω ζήσει ποτέ περιπέτεια.
Όχι, εκτός βιβλίων, τουλάχιστον.
Και νομίζω ότι πρέπει να ενεργούμε πολύ...
...στα κρυφά.
Εντάξει.
Παρεμπιπτόντως, με λένε Ίζαμπελ. Θέλεις ένα βιβλίο;
Ο Μεσιέ Λαμπίς με αφήνει να τα δανείζομαι...
και είμαι σίγουρη ότι θα αφήσει κι εσένα.
Όχι.
Δε σου αρέσουν τα βιβλία;
Όχι, μου αρέσουν!
Παλιά, ο πατέρας μου κι εγώ διαβάζαμε Ιούλιο Βερν μαζί.
Έλα, πάμε.
Πώς θα πάρω πίσω το σημειωματάριό μου;
Νομίζω ότι πρέπει να επιμείνεις...
και μην του πεις ότι μιλήσαμε.
Θα σε βοηθήσω, αν μπορώ.
Να είσαι ακλόνητος.
Φύγε.
Φτιάξε το.
Είπα, φτιάξε το.
Ξέρω ότι κλέβεις κομμάτια από το μαγαζί.
Ίσως θες να χρησιμοποιήσεις αυτά που δεν έχεις κλέψει ακόμη.
Δώσε μου το σημειωματάριό μου.
Έχεις κάποιο ταλέντο.
Θα πρέπει να αποδείξεις ότι είσαι κάτι περισσότερο από κλέφτης.
Μπορείς να κερδίσεις το σημειωματάριό σου.
- Πώς; - Να έρχεσαι εδώ κάθε μέρα.
Εγώ θα αποφασίσω πόσο καιρό...
πρέπει να δουλέψεις για κάθε πράγμα που έκλεψες.
Και εγώ θα αποφασίσω το πότε...
θα πάρεις το σημειωματάριό σου, αν το πάρεις ποτέ.
Έχω ήδη δουλειά.
Το να είσαι κλέφτης δεν είναι δουλειά, μικρέ.
Έχω διαφορετική δουλειά. Αλλά θα έρχομαι όποτε μπορώ.
Ξεκινάς αύριο. Φύγε.
Θα ξεκινήσω τώρα.
Όχι εκείνο, το άλλο.
Αυτή είναι η κάρτα σου;
Πού να είναι;
Εσύ μικρούλη...
Πού είναι οι κηδεμόνες σου; Απάντησέ μου!
- Δεν έχω! - Έχεις γονείς;
- Όχι! - Έξοχα!
Οπότε πας κατευθείαν στο ορφανοτροφείο, έτσι;
Όχι!
Γιατί κοιτούσες μέσα στο μπουκάλι εκείνου του άντρα;
Ήταν δικό σου το μπουκάλι;
Η σακούλα ήταν δική σου;
Ήταν δική σου η σακούλα; Αναφέρεται ξεκάθαρα...
Ναι, Γκουστάβ εδώ.
Μάλιστα, αστυνόμε. ’λλο ένα ορφανό.
Καταπάτηση και κλοπή αυτή τη φορά.
Τα χέρια του εισέρχονταν μέσα σε μια χάρτινη σακούλα...
με πρόθεση να αφαιρέσει το περιεχόμενό της.
Το αντικείμενο της λεηλασίας του; Ένα αρτοσκεύασμα.
Ήσυχα!
Σταμάτα να μυξοκλαίς, παλιόπαιδο,
με τα βρώμικα κουλάδια σου.
Φυσικά και δε μιλούσα σε σένα.
Για σένα τρέφω το μεγαλύτερο σεβασμό. Σε παρακαλώ.
Όχι, δεν ήταν σχόλιο για τη σύζυγό σου.
Είναι παράλογο!
Δεν έχω ακούσει καμία από αυτές τις φήμες.
Όχι, δεν το γνώριζα αυτό.
Είμαι βέβαιος ότι θα επιστρέψει.
Έλα, μικρέ κατεργάρη.
Αυτός είναι ο μικρός κλέφτης αρτοσκευασμάτων;
- Αυτός είναι. - Ο μικρός κλέφτης στρούντελ;
Λυπάμαι για τη σύζυγό σου.
Τι πιστεύεις ότι πρέπει να κάνω γι' αυτήν;
- Τι; Για ποιο πράγμα; - Που με εγκατέλειψε.
- Έλα! - Καλή η προσπάθεια.
’ντε, μπες μέσα!
- Λες να είναι δικό μου; - Τι;
Δεν ξέρω τι να κάνω! Είναι έγκυος, ξέρεις.
- Είναι σίγουρα δικό σου; - Ποιανού άλλου θα ήταν;
Φυσικά και είναι δικό σου. Πότε σχετίστηκες μαζί της τελευταία;
Κάποια στιγμή πέρυσι;
- Όχι, δε νομίζω. - Πολύ ύποπτο, τότε.
Αν τη δεις, σε παρακαλώ...
Σίγουρα τη θέλεις πίσω;
Ναι, ναι. Την αγαπώ πάρα πολύ.
Έτοιμοι; Ένα, δύο, τρία!
Τέλεια.
Ο Ρομπέν των Δασών! Είδα την ταινία του.
Με τον Ντάγκλας Φέρμπανκς. Την είδες;
Δεν έχω δει ποτέ ταινία.
- Τι; - Δεν είναι φρικτό;
Δεν έχεις δει ταινία ποτέ; Ούτε μια φορά;
Δε με αφήνει ο μπαμπάς Ζορζ.
Είναι πολύ αυστηρός σε αυτό. - Εγώ λατρεύω το σινεμά.
Ο πατέρας μου πάντα με πήγαινε στα γενέθλιά μου.
Ουγκό...
...έχει πεθάνει ο μπαμπάς σου;
Δε θέλω να μιλήσω γι' αυτό.
Ίζαμπελ...
Θες να ζήσουμε μια περιπέτεια;
Φεστιβάλ Βωβού Κινηματογράφου
Μπορεί να βρούμε τον μπελά μας.
Έτσι καταλαβαίνεις ότι είναι περιπέτεια.
Πώς μπήκατε εδώ μέσα εσείς οι δυο; Ελάτε!
Να μη σας ξαναδώ εδώ μέσα!
Γιατί δε σ' αφήνει ο μπαμπάς Ζορζ να πας σινεμά;
Δεν ξέρω. Δεν είπε ποτέ.
Οι γονείς μου, σίγουρα, θα με άφηναν.
Τι τους συνέβη;
Πέθαναν... όταν ήμουν μωρό.
Αλλά ο μπαμπάς Ζορζ και η μαμά Ζαν είναι νονοί μου...
και με πήραν μαζί τους.
Είναι πολύ καλοί σχεδόν σε όλα, εκτός από τον κινηματογράφο.
Ο πατέρας μου με πήγαινε συνέχεια στον κινηματογράφο.
Μου είπε για την πρώτη ταινία που είδε.
Μπήκε σε ένα σκοτεινό δωμάτιο, και πάνω σε μια άσπρη οθόνη,
είδε έναν πύραυλο να πετάει...
και να πέφτει μέσα στο μάτι ενός ανθρώπου στο φεγγάρι.
Μπήκε κατευθείαν μέσα. - Αλήθεια;
Είπε ότι ήταν σαν να έβλεπε τα όνειρά του, μέρα-μεσημέρι.
Ο κινηματογράφος ήταν το ιδιαίτερο μέρος μας...
...όπου πηγαίναμε και βλέπαμε κάτι, και...
...δεν μας έλειπε η μητέρα μου τόσο πολύ.
Τον σκέφτεσαι πολύ, έτσι;
Συνέχεια.
Ουγκό... πού μένεις;
Εκεί.
Ο θείος μου, μου έμαθε πώς να λειτουργώ τα ρολόγια.
Έτσι, συνεχίζω και το κάνω.
Ίσως, κάποια μέρα, γυρίσει πίσω, αν και αμφιβάλλω.
Δε φοβάσαι μήπως το μάθει κανείς;
Όχι, όσο δουλεύουν κανονικά τα ρολόγια και δε με βλέπει κανείς.
- Κάνε σαν να μην τρέχει τίποτα. - Τι;
Συνέχισε να περπατάς. Κάνε σαν να μην τρέχει τίποτα.
Δηλαδή, πώς κάνω τώρα;
Εσείς οι δύο! Σταματήστε!
Ελάτε εδώ!
- Καλημέρα, κύριε. - Πού είναι οι γονείς σας;
Εγώ δουλεύω με τον μπαμπά Ζορζ, στο μαγαζί με τα παιχνίδια.
Σίγουρα με έχετε ξαναδεί εκεί.
Κι αυτός είναι ο ξάδελφός μου από την επαρχία, ο Ουγκό.
Πρέπει να τον συγχωρήσετε.
Είναι αρκετά... καθυστερημένος. Βασικά, χαζούλης.
Το καημένο!
Φαίνεται ότι στον Μαξιμίλιαν...
δεν αρέσει το στυλάκι σου, μικρούλη.
Ενοχλείται από τη φυσιογνωμία σου.
Αναστατώνεται που σε βλέπει.
Γιατί να μην του αρέσει το πρόσωπό σου;
Ίσως μυρίζει τη γάτα μου.
- Γάτα; - Ναι.
Τη λένε Κριστίνα Ροσέτι.
Πήρε το όνομά της από την ποιήτρια.
Θα θέλατε να σας απαγγείλω κάτι;
Η καρδιά μου είναι σαν πουλί που κελαηδάει...
και η φωλιά του βρίσκεται σε ποτισμένο βλαστό.
Η καρδιά μου είναι σαν μηλιά...
που τα κλαδιά της λυγίζουν από τα πυκνά...
Καλά, καλά, την ξέρω τη συνέχεια.
Αρκετή ποίηση για σήμερα.
Αγαπώ την ποίηση, ιδιαίτερα αυτό το ποίημα τής Κριστίνα.
- Ροσέτι. - Ναι, αυτής.
Είναι μια από τις αγαπημένες μου. Το ξέρω ότι τη λένε Ροσέτι.
Αγαπώ την ποίηση, αλλά... όχι στο σταθμό.
Εδώ είμαστε για να μπαίνουμε και να βγαίνουμε από τα τρένα.
Ή να δουλεύουμε σε διάφορα μαγαζιά, καταλάβες;
- Μάλιστα, κύριε. - Να προσέχετε πού πάτε.
’ντε, πηγαίνετε.
Χαζούλης;
Τώρα, αφού μόλις σου έσωσα τη ζωή...
τι θα έλεγες να με άφηνες να δω το κρησφύγετό σου;
- Το ποιο; - Εκεί που μένεις, στους τοίχους.
Πρέπει να φύγω τώρα. Έχω να κάνω διάφορα.
Περίμενε!
Εσύ είδες το σπίτι μου. Δεν είναι ώρα να δω κι εγώ το δικό σου;
Στο κάτω-κάτω, είμαι η μοναδική φίλη σου.
Δεν είσαι η μοναδική μου φίλη.
Δε σου πάει να γίνεσαι αινιγματικός.
Τι έχεις στο μυαλό σου; - Πρέπει να φύγω.
Από την αρχή δεν έπρεπε να φύγω από το σταθμό.
Ουγκό!
- Πού το βρήκες αυτό; - Να μη σε νοιάζει!
- Το χρειάζομαι. - Για ποιο λόγο;
Απλώς το χρειάζομαι.
Όχι, αν δεν...
Όχι, αν δεν μου πεις το λόγο.
Έλα.
Είναι εκπληκτικό! Νιώθω σαν τον Ζαν Βαλζάν.
Είναι υπέροχο!
Τι είναι αυτό;
Είναι ένα ρομπότ.
Το επισκεύαζε ο πατέρας μου... πριν πεθάνει.
Γιατί να ταιριάζει το κλειδί μου στο μηχάνημα του πατέρα σου;
Δείχνει λυπημένος.
Νομίζω ότι απλώς περιμένει.
Τι;
Να δουλέψει ξανά.
Να κάνει αυτό που πρέπει να κάνει.
Τι θα γίνει όταν το κουρδίσεις;
Δεν ξέρω.
Τι συμβαίνει;
Ξέρω ότι είναι χαζό...
αλλά νομίζω ότι θα μου δώσει μήνυμα από τον πατέρα μου.
Είμαι βλάκας που νόμιζα ότι μπορώ να το φτιάξω.
- Ουγκό... - Χάλασε!
Πάντα χαλασμένο θα είναι!
Κοίτα...
Ουγκό, μην κάνεις έτσι.
- Μπορείς να το φτιάξεις. - Δεν...
Δεν καταλαβαίνεις.
Νόμιζα...
ότι αν το έφτιαχνα, δε θα ήμουν τόσο μόνος.
Ουγκό...
Ουγκό, κοίτα! Δεν τέλειωσε. Δεν τέλειωσε!
Δε γράφει.
Σχεδιάζει!
Αυτή είναι η ταινία που είδε ο πατέρας μου!
Ζορζ Μελιές;
Αυτό είναι το όνομα του μπαμπά Ζορζ.
Γιατί το μηχάνημα του πατέρα σου...
υπογράφει με το όνομα του μπαμπά Ζορζ;
Δεν ξέρω.
Σ' ευχαριστώ.
Ήταν μήνυμα από τον πατέρα μου.
Και τώρα πρέπει να το καταλάβουμε.
Έλα!
- Έλα. - Ίζαμπελ;
Μαμά Ζαν, πρέπει να σου μιλήσουμε.
Αυτός είναι ο Ουγκό Καμπρέ.
Καλησπέρα, κυρία.
Πολύ καλοί τρόποι... για έναν κλέφτη.
Δεν είμαι κλέφτης.
Τι συμβαίνει, Ίζαμπελ;
Είναι πολύ μεγάλη ιστορία με πολλές λεπτομέρειες,
αλλά θυμάσαι πριν μερικές εβδομάδες που...
Περίμενε!
Μαμά;
Παιδιά...
Τι έκανες; Πού το βρήκες αυτό;
Θα με πείτε ψεύτη.
Όχι, παιδί μου.
Το σχεδίασε ένα ρομπότ.
Και το έχεις εσύ;
Ο πατέρας μου το βρήκε σε ένα μουσείο.
Δεν το ήθελε κανείς.
Εμείς το επισκευάσαμε.
Ναι, αλλά χρειαζόταν το...
...κλειδί μου.
Το κλειδί που σου έδωσα. - Όχι, όχι, μαμά. Αυτός...
Όχι. Πάρτε το αυτό αμέσως.
Δεν μπορώ να γυρίσω στο παρελθόν.
Ό,τι κι αν συμβεί, μην το δει ο μπαμπάς Ζορζ!
- Πείτε μας τι συμβαίνει! - Έξω! Δε σε αφορά.
Καλύτερα να το ξεχάσετε αυτό και οι δυο σας.
Ο πατέρας μου κι εγώ δουλέψαμε σκληρά για να το επισκευάσουμε.
Αυτό είναι το μόνο που μου απέμεινε από αυτόν.
Πρέπει να μάθω τι σημαίνει αυτό!
Σας παρακαλώ!
Υπάρχουν πράγματα που είσαι πολύ μικρός να τα καταλάβεις.
Δεν πρέπει να γνωρίσεις τόση θλίψη ακόμα.
- Είναι ο μπαμπάς Ζορζ. - Δεν πρέπει να μάθει ότι είσαι εδώ.
Ήσυχα!
Κάντε ησυχία! Θα βρω έναν τρόπο να τον βγάλω από το σπίτι.
Μην κάνει φασαρία κανείς απ' τους δυο σας.
Κοίταγε τη ντουλάπα.
Την έψαξα ήδη όταν έψαχνα το σημειωματάριό σου.
Θα κοιτάξω ξανά. Εσύ κράτα τσίλιες.
Υπέροχα!
- Πού είναι η Φίζι; - Μόλις έφυγε.
Δεν είναι στις σκάλες; Δεν την είδες όπως ερχόσουνα;
- Όχι. - Όχι; Τότε...
Κοίτα.
Πρέπει να το ερευνήσουμε.
’σε εμένα. Είμαι πιο ψηλή.
- Χτύπα το. - Εντάξει.
Επέστρεψαν από τους νεκρούς.
Σταμάτα. Σταμάτα, Ζορζ.
Σταμάτα! Αυτή είναι η δουλειά σου! - Η δουλειά μου;
Τι είμαι εγώ;
Τίποτα άλλο από ένας απένταρος έμπορος!
Ένα διαλυμένο κουρδιστό παιχνίδι!
Σε εμπιστεύτηκα.
Κι αυτό είναι το ευχαριστώ σου.
Είσαι σκληρός.
Σκληρός!
Πρέπει να πάω μέσα.
Εντάξει.
Σ' ευχαριστώ...
...για την ταινία σήμερα.
Ήταν δώρο.
Συγγνώμη. Εγώ...
Το ξέρεις αυτό το βιβλίο;
Ο πατέρας μου κι εγώ το διαβάζαμε μαζί.
Προορίζεται για... για τον εγγονό μου.
Αλλά τώρα νομίζω ότι προορίζεται...
...για εσάς, κύριε Καμπρέ.
Μπορώ να έχω άλλο ένα φλυτζάνι;
Βράζει ακόμα. Σε λίγο.
Το φλυτζάνι, όπως και όλα τα άλλα,
πρέπει να συμβεί την κατάλληλη στιγμή.
Μακάρι να ξέραμε πότε είναι αυτή η στιγμή.
Γκούσταβ! Δείξε θάρρος!
Χαιρέτησέ την.
Έλα, δώσε μου το καλύτερο χαμόγελό σου.
Το καλύτερο χαμόγελό σου.
Είναι πανέμορφο.
Ακτινοβόλο!
Ευχαριστώ.
Δεσποινίς Λιζέτ...
Πολύ καλή καλησπέρα σας.
- Κύριε επιθεωρητά. - Ναι.
Ναι.
Πολύ όμορφα μπουκέτα αυτά.
Ευχαριστώ!
Είναι από το Γκουρντόν.
Έρχονται με το βραδυνό τρένο, κι έτσι είναι πολύ φρέσκα.
Γκουρντόν...
Θαυμάσια εξοχή εκεί.
Εύρωστη.
Ο καιρός, οι αγελάδες που μουγκανίζουν.
Τέλεια σχηματισμένα μαστάρια.
Ναι.
Μυρίζουν;
Έχουν άρωμα;
Ναι, λιγάκι. Παρακαλώ!
Βλέπετε, τραυματίστηκα στον πόλεμο και δε θα θεραπευτεί ποτέ.
Καλό βράδυ, δεσποινίς.
Εγώ έχασα τον αδελφό μου.
Πού;
Στο Βερντάν.
Καλό βράδυ, κύριε επιθεωρητά.
Τέλειο βράδυ, δεσποινίς Λιζέτ.
Στη βιβλιοθήκη της Ακαδημίας Κινηματογράφου.
Ορίστε;
Στη βιβλιοθήκη της Ακαδημίας Κινηματογράφου.
Εκεί θα μάθεις όλα όσα θέλεις να μάθεις για τις ταινίες.
Δεύτερος όροφος, τέταρτη σειρά, τμήμα 3...
και στο πάνω ράφι.
"Η εφεύρεση των ονείρων".
Του Ρενέ Ταμπάρντ.
Η ιστορία των πρώτων ταινιών.
Το 1895, μια από τις πρώτες ταινίες που παίχτηκαν...
λεγόταν, "Ένα τρένο φτάνει στο σταθμό"....
που δεν έδειχνε τίποτα άλλο από ένα τρένο που έφτανε στο σταθμό.
Την ώρα που το τρένο ερχόταν με ταχύτητα προς την οθόνη...
οι θεατές ούρλιαζαν επειδή νόμιζαν...
ότι κινδύνευαν να τους πατήσει.
Κανείς δεν είχε ξαναδεί κάτι τέτοιο.
Αυτό που άρχισε σαν ασήμαντη καινοτομία,
σύντομα εξελίχθηκε σε κάτι περισσότερο...
όταν οι πρώτοι σκηνοθέτες ανακάλυψαν...
ότι μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν το νέο μέσο για να πουν ιστορίες.
ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ
Ο κινηματογραφιστής, Ζορζ Μελιές,
ήταν από τους πρώτους που συνειδητοποίησαν ότι...
οι ταινίες είχαν τη δύναμη...
να απαθανατίσουν τα όνειρα."
Ο μεγάλος πρωτοπόρος των πρώτων ταινιών κινηματογράφου...
πέθανε κατά τη διάρκεια...
...του 1ου Παγκοσμίου Πολέμου."
Πέθανε;
Κατά τη διάρκεια του 1ου Παγκοσμίου Πολέμου;
Ενδιαφέρεστε για τον Μελιές;
Ναι.
Επιτρέπεται.
Αλήθεια;
Είναι ο νονός μου.
Κι αν θέλετε να ξέρετε, είναι ολοζώντανος.
Μα, αυτό είναι αδύνατον!
Σας διαβεβαιώνω, κύριε.
Είναι αλήθεια.
Γιατί να σας πιστέψω;
Επειδή...
επειδή είναι η αλήθεια!
Είναι ζωντανός ο Μελιές;
Ελάτε μαζί μου.
Ο νονός σου είναι το πάθος μου.
Ήταν θαυμάσιος κινηματογραφιστής.
Εδώ δουλεύει στο στούντιό του.
Και αυτό είναι ένα διαφημιστικό από την παράστασή του.
Αυτό είναι το υπέροχο κρυστάλλινο μυστήριο ρολόι,
φτιαγμένο από τον μέντορά του, Χούμπερ Χουντέν.
Και αυτή... είναι μία από τις κάμερές του.
- Ήταν μάγος; - Ναι, ξεκίνησε με παραστάσεις.
Πώς άρχισε να γυρίζει ταινίες;
Κανείς δεν ξέρει.
Κοίτα πόσο ευτυχισμένος είναι.
Καθηγητά, Ταμπάρντ, μήπως θα θέλατε, ίσως...
να τον γνωρίσετε;
Μα, ξέρετε, τον έχω γνωρίσει.
Ο αδελφός μου δούλευε ως ξυλουργός...
φτιάχνοντας σκηνικά για τον Μελιές.
Μια μέρα με πήγε να επισκεφτώ το στούντιο.
Ήταν κάτι σαν... όνειρο.
Όλο το κτίριο φτιαγμένο από γυαλί.
Στην πραγματικότητα, ήταν για να μπαίνει...
όλο το απαραίτητο φως του ηλίου για τα γυρίσματα.
Αλλά εγώ το έβλεπα όχι λιγότερο από...
...ένα μαγεμένο κάστρο.
Ένα παλάτι φτιαγμένο από γυαλί.
Χρειαζόμαστε περισσότερο φως!
- Ανοίξτε τις περσίδες. - Ανοίξτε τις περσίδες! Κι άλλο!
Αδειάστε το σκηνικό, παρακαλώ! Όλοι εκτός από τους ηθοποιούς.
Μόνο οι ηθοποιοί στο σκηνικό, παρακαλώ.
Γιατί το κάνουμε πάλι αυτό;
Υπήρχε ένας αστακός μπροστά από μια γοργόνα.
Εντάξει, αν ξανασυμβεί αυτό, φώναξε "μπλοκαρισμένο".
Αν είναι εντάξει, κάνε μου νόημα ότι είναι εντάξει.
Αν έχεις αναρωτηθεί ποτέ από πού έρχονται τα όνειρα σου...
...κοίτα γύρω σου!
Εδώ φτιάχνονται.
Κυρίες και κύριοι, ο ήλιος θα δύσει!
Ιππότες και αστακοί, ελάτε όλοι στις θέσεις σας.
Γοργόνες στις θέσεις σας. Λήψη!
Τελικά, γύρισε πάνω από 500 ταινίες.
Ήταν εξαιρετικά δημοφιλής στην εποχή του.
Αλλά, γιατί σταμάτησε;
Μέχρι σήμερα πίστευα ότι πέθανε στον πόλεμο.
Όπως τόσοι άλλοι.
Θα μπορούσαμε να δούμε κάποιες από τις ταινίες του;
Μακάρι να μπορούσατε...
αλλά ο χρόνος δεν υπήρξε ευγενικός με τις παλιές ταινίες.
Αυτή είναι η μόνη που επέζησε, απ' όσο γνωρίζουμε.
Από εκατοντάδες... μία.
Και όμως...
...είναι αριστούργημα!
Πρέπει να πείσουμ τον Ταμπάρντ...
να δείξει την ταινία στον μπαμπά Ζορζ.
Έτσι θα δει ότι δεν έχει ξεχαστεί.
Να μην το πω στη μαμά Ζαν;
Όχι. Νομίζω ότι πρέπει να είναι έκπληξη,
κάτι σαν μαγικό κόλπο.
Πρέπει να έχουμε λίγο... στυλ.
Στυλ!
Μπράβο!
Κύριε Κλοντ;
Εσείς είστε εκεί πάνω;
Εσείς είστε, κύριε Κλοντ;
Πρόσεχε τα εργαλεία σου, αδέξιε βλάκα!
Τα μπουκάλια πώς τα κρατάς καλά;
Είσαι πιωμένος;
Chateau πίνεις; ’θλιε, είσαι μεθυσμένος;
Λιποθύμησε.
Λιποθύμησε, έτσι;
Μεγάλε καραγκιόζη!
Θα μπορούσες να είχες χτυπήσει κάποιο παιδί.
Τι έχουμε εδώ;
Ιούλιο Βερν. Μάλιστα.
- Δεν είναι άγνωστος στη Γαλλία. - Ένα από τα καλύτερά μας.
Πολύ ωραίες εικόνες.
Ο κύριος Λαμπίς μου έδωσε ένα βιβλίο τις προάλλες.
Πάντα το κάνει αυτό, στέλνει βιβλία σε ένα καλό σπίτι.
Έτσι το λέει.
Έχει ένα πραγματικό...
...σκοπό.
Τι εννοείς;
Όλα έχουν ένα σκοπό, ακόμα και οι μηχανές.
Τα ρολόγια λένε την ώρα,
και τα τρένα σε πάνε σε διάφορα μέρη.
Κάνουν αυτό για το οποίο είναι προορισμένα,
όπως και ο κύριος Λαμπίς.
Ίσως γι' αυτό οι χαλασμένες μηχανές με λυπούν τόσο πολύ.
Δεν μπορούν να κάνουν αυτό για το οποίο προορίζονται.
Ίσως συμβαίνει το ίδιο και με τους ανθρώπους.
Αν χάσεις το σκοπό σου, είναι σαν να είσαι χαλασμένος.
Όπως ο μπαμπάς Ζορζ.
Ίσως μπορούμε να τον επισκευάσουμε.
Αυτός είναι ο δικός σου σκοπός, να επισκευάζεις πράγματα;
Δεν ξέρω.
Αυτό έκανε ο πατέρας μου.
’ραγε, ποιος να είναι ο δικός μου σκοπός;
Δεν ξέρω.
Ίσως αν είχα γνωρίσει τους γονείς μου...
...να ήξερα.
Έλα μαζί μου.
Αμέσως μετά το θάνατο του πατέρα μου,
ανέβαινα εδώ πάνω συχνά.
Φανταζόμουν ότι όλος ο κόσμος ήταν μια μεγάλη μηχανή.
Οι μηχανές δεν έχουν ποτέ περιττά κομμάτια, ξέρεις.
Έχουν πάντα την ποσότητα που χρειάζονται ακριβώς.
Έτσι σκέφτηκα ότι αν ο όλος ο κόσμος είναι μια μεγάλη μηχανή,
εγώ δε θα μπορούσα να είμαι περιττός.
Έπρεπε να βρίσκομαι εδώ για κάποιο λόγο.
Αυτό σημαίνει ότι κι εσύ βρίσκεσαι εδώ για κάποιο λόγο.
Κάνε πίσω.
Θα φέρω τον Ταμπάρντ αύριο το βράδυ, στις 7:00.
Μην πεις τίποτα.
Είσαι σίγουρος γι' αυτό;
Όχι και τόσο.
Σκέφτομαι ότι είναι ο μόνος τρόπος...
Να τον επισκευάσεις.
Γεια. Πώς ήταν η μέρα σου;
ΚΑΜΠΡΕ ΚΑΙ ΓΙΟΣ ΡΟΛΟΓΙΑ
Ένα αγόρι στις γραμμές!
Φύγε από κει! Ένα αγόρι!
Σταματήστε το τρένο.
Φύγε από κει! Φύγε!
Φύγε!
Πρόσεχε!
Κλοντ Καμπρέ
Καλημέρα.
Ναι, εργάζεται εδώ. Πολύ άξεστος άνθρωπος.
Στο Σηκουάνα;
Νεκρός; Είστε βέβαιος;
Όχι, δεν έχει συγγενείς.
Ευχαριστώ. Θα μαζέψω τα πράγματά του.
Ευχαριστώ πολύ.
Αν αυτός έχει πεθάνει,
τότε ποιος κουρδίζει τα ρολόγια;
- Καλησπέρα. - Από εδώ, κύριε.
Θα ανοίξω εγώ.
Τι έκπληξη! Περάστε, περάστε.
Ίζαμπελ, τι σημαίνει αυτό;
Σε παρακαλώ, μη θυμώνεις, μαμά.
Αυτός ο νεαρός δεν είναι ευπρόσδεκτος εδώ.
Μάθαμε ποιος είναι ο μπαμπάς Ζορζ.
Ζητώ συγγνώμη, κυρία. Νόμιζα ότι μας περιμένατε.
Φεύγω αμέσως και θα επιστρέψω όταν το επιθυμήσετε.
Παρακαλώ, μη φωνάζετε.
Ο σύζυγός μου κοιμάται. Δεν είναι καλά από τότε που...
Όχι, μαμά, σε παρακαλώ, μην τους διώχνεις!
Δεν επιθυμώ να σας επιβληθώ, κυρία Μελιές,
αλλά αν είναι αυτή η μοναδική φορά που σας συναντώ,
σας παρακαλώ, επιτρέψτε μου να σας εκφράσω...
τη βαθιά μου ευγνωμοσύνη που οφείλω στο σύζυγό σας.
Όταν ήμουν μικρός, είδα όλες τις ταινίες του.
Με ενέπνευσαν.
Ο σύζυγός σας είναι ένας έξοχος καλλιτέχνης.
Χαίρομαι πολύ που θυμάστε τις ταινίες του συζύγου μου με τόση αγάπη.
Αλλά... είναι πολύ εύθραυστος τώρα.
Του κάνει κακό να θυμάται το παρελθόν.
Τότε, θα φύγουμε, κυρία.
Και ελπίζω να με συγχωρήσετε που θα πω...
ότι είστε τόσο όμορφη τώρα, όσο ήσασταν και στις ταινίες.
- Μαμά; - Παίζατε στις ταινίες;
Εμφανιζόταν σε όλες σχεδόν τις ταινίες του.
Ήσουν ηθοποιός;
Πάει πάρα πολύς καιρός, παιδιά.
Υπήρξε μια άλλη εποχή που...
...ήμουν κάποια άλλη.
Θα θέλατε να τη συναντήσετε ξανά;
Έχουμε μια ταινία.
Από τις ταινίες του Ζορζ;
Αδύνατον! Χάθηκαν όλες.
Μπορούμε να σας δείξουμε;
- Σας παρακαλούμε. - Ναι, σε παρακαλώ, μαμά!
Κάντε γρήγορα μόνο.
Ήσουν ηθοποιός, πραγματική ηθοποιός του σινεμά!
Απίστευτα ρομαντικό, μαμά. - Δεν ήταν έτσι ακριβώς.
Δεν ήμασταν αστέρες του σινεμά, όπως οι σημερινοί.
Αλλά διασκεδάζαμε.
Κυρία, Μελιές;
Είναι έγχρωμο!
Φυσικά! Χρωματίζαμε το φιλμ.
Το βάφαμε με το χέρι. Καρέ-καρέ.
Μαμά, εσύ είσαι!
Ναι.
Όμορφη!
Ήσουν πανέμορφη!
Και είναι ακόμη.
Θα αναγνώριζα αυτόν τον ήχο προβολής ταινιών, οπουδήποτε.
Ζορζ...
Προσπάθησες να ξεχάσεις το παρελθόν για πάρα πολύ καιρό.
Αλλά δε σου έφερε τίποτα άλλο από δυστυχία.
Ίσως ήρθε η ώρα να προσπαθήσεις να θυμάσαι.
Θέλεις να μάθεις;
Ναι.
Όπως εσύ...
λάτρευα να επισκευάζω πράγματα.
Ξεκίνησα ως μάγος.
Η μαμά Ζαν ήταν βοηθός μου.
Είχαμε μεγάλη επιτυχία, πρέπει να πω.
Είχαμε ακόμα και το δικό μας θέατρο.
Αλλά πάντα μαστόρευα μηχανήματα.
Είχα το δικό μου εργαστήριο στο θέατρο,
όπου εφεύρισκα νέες αυταπάτες.
Κάποτε, έφτιαξα ακόμη κι ένα ρομπότ που δούλευε.
Ήταν ένας ιδιαίτερος θησαυρός,
Έδωσα την καρδιά και την ψυχή μου σ' αυτό.
Τότε, κάποιο βράδυ, η μαμά Ζαν κι εγώ...
πήγαμε να επισκεφτούμε ένα περιοδεύον τσίρκο.
Περνούσαμε μέσα στο πλήθος όταν παρατήρησα κάτι.
Κάτι παράξενο! Κάτι θαυμάσιο!
Θα σας τρομάξει!
Μέσα έχουμε κινούμενες εικόνες! Ελάτε να δείτε!
Οι αδελφοί Λουμιέρ είχαν εφεύρει τις ταινίες!
Ερωτεύτηκα την εφεύρεσή τους!
Πώς μπορούσα να μη συμμετέχω;
Ήταν σαν ένα νέο είδος μαγείας.
Ζήτησα από τους αδελφούς Λουμιέρ...
να μου πουλήσουν μια κάμερα, αλλά αρνήθηκαν.
Ήταν, βλέπετε, πεπεισμένοι...
ότι ο κινηματογράφος ήταν μόνο μια περαστική "τρέλα"...
και δεν έβλεπαν κανένα μέλλον σ' αυτό.
Ή, τουλάχιστον, αυτό είπαν.
Τελικά, έφτιαξα τη δική μου κάμερα...
χρησιμοποιώντας περισσεύματα από το ρομπότ.
Απλώς έπρεπε να συμμετέχω σ' αυτό το νέο θαύμα.
Διακινδυνεύσαμε τα πάντα.
Πουλήσαμε το θέατρο και ό,τι είχαμε...
για να μπορέσουμε να φτιάξουμε το δικό μας στούντιο.
Έξοχα!
Κάμερες, είμαστε έτοιμοι;
Κι έτσι άρχισε η μεγάλη περιπέτεια.
Μόνο ηθοποιοί στο σκηνικό!
Κοίτα να δεις! Μ' αρέσει αυτό, Μελ.
Είναι μουσελίνα, όμως, έτσι;
Έγραψα, σχεδίασα, σκηνοθέτησα και έπαιξα...
σε εκατοντάδες ταινίες.
Είμαι έτοιμος.
Ναι, ήταν καλό.
Αυτό ήταν καλό. Στην τροχαλία; Στον καπνό;
Σταματήστε! Το είδα.
Δώστε μου δύο λεπτά. Ήταν καλό μέχρι εκεί.
Μπένι; Θα πω κάτι.
Ξαναγέμισέ το. Ξαναρύθμισε το δράκο.
Μπένι, μίλησέ μου.
Αν τραβήξεις λίγο πιο δυνατά το αριστερό σχοινί,
το κεφάλι θα σηκωθεί περισσότερο και θα είναι καλύτερο...
- Κάτω από την κοιλιά! - Το βλέπω.
Έξοχα, έξοχα.
Η χορογραφία ήταν πολύ καλή μέχρι εκεί. Ευχαριστώ, κύριοι.
- Πρώτες θέσεις! - Πίσω στις πρώτες θέσεις!
Λήψη!
Έξοχα! Έξοχα! Πίσω το σκηνικό.
Ορμήστε να σκοτώσετε, ιππότες. Ορμήστε να σκοτώσετε!
Ελάτε, άντρες. Επίθεση!
Λογχίστε το, με μανία!
Ωραία.
Μπράβο, παιδιά. Έτοιμοι να επιτεθείτε.
Και... ιππότες!
Τρία, δύο, ένα, ακίνητοι!
Σκελετοί, τα πήγατε υπέροχα. Μπορείτε να φύγετε.
Μέσα οι πυροτεχνουργοί. Ιππότες, μην κουνιέστε.
Μην κινείστε. Περιμένετε να δώσω το σύνθημα.
Τρία, δύο, ένα, λήψη!
Τα μαγικά κόλπα και οι αυταπάτες έγιναν η ειδικότητά μου.
Ο κόσμος της φαντασίας...
Η όμορφη σύζυγός μου ήταν η μούσα μου, το αστέρι μου.
Και δεν μπορούσαμε να είμαστε πιο ευτυχισμένοι.
Λήψη!
Πιστεύαμε ότι δε θα τέλειωνε ποτέ.
Και πώς θα μπορούσε, άλλωστε;
Και μετά ήρθε ο πόλεμος.
Νιάτα και ελπίδα τέλειωσαν.
Ο κόσμος δεν είχε χρόνο για μαγικά κόλπα και ταινίες.
Οι στρατιώτες που επέστρεφαν,
έχοντας δει τόση πολλή πραγματικότητα...
βαριόντουσαν τις ταινίες μου.
Τα γούστα είχαν αλλάξει,
αλλά δεν είχα αλλάξει κι εγώ μαζί με αυτά.
Κανείς δεν ήθελε πια τις ταινίες μου.
Τελικά, δεν μπορούσα να πληρώνω τους ηθοποιούς.
Ούτε να κρατήσω την επιχείρηση.
Και σύντομα το μαγεμένο κάστρο μου έγινε ερείπιο.
Χάθηκαν τα πάντα.
Μια μέρα, σε στιγμή απελπισίας,
έκαψα όλα τα σκηνικά και τα κοστούμια.
Αναγκάστηκα να πουλήσω τις ταινίες μου σε μια εταιρεία...
που τις έλιωσε σε χημικές ουσίες.
Αυτές οι χημικές ουσίες χρησιμοποιήθηκαν...
για να φτιαχτούν τακούνια παπουτσιών.
Με τα λίγα χρήματα που είχα από την πώληση των ταινιών μου,
αγόρασα το μαγαζί με τα παιχνίδια...
και εκεί παρέμεινα.
Το μόνο πράγμα που δεν άντεξα να καταστρέψω...
ήταν το αγαπημένο μου ρομπότ.
Έτσι, το έδωσα σε ένα μουσείο ελπίζοντας να βρει ένα σπίτι.
Αλλά, δεν το εμφάνισαν ποτέ. Και το μουσείο κάηκε.
Τώρα χάθηκαν όλα όσα έφτιαξα στη ζωή μου...
δεν είναι τίποτα άλλο από στάχτες και κομμάτια πλαστικό.
Η ζωή μου, μου δίδαξε ένα μάθημα, Ουγκό...
και όχι αυτό που πίστευα.
Αίσιο τέλος υπάρχει μόνο στις ταινίες.
Επιστρέφω αμέσως.
Σταμάτα! Όχι, όχι! Μη φοβάστε, μεσιέ Φρικ.
Σάτσι, τι έχει εκεί μέσα; Τι έχει;
Ω, Θεέ μου!
Το είδατε αυτό;
Να είσαι γενναίος. Γενναίε μου στρατιώτη.
Κύριε Φρικ, είμαι ελεύθερη τώρα.
- Καλησπέρα. - Γεια σας.
Υπάρχει κάποια ανησυχητική εξέλιξη.
- Τι συμβαίνει; - Γνωρίζετε τον κ. Κλοντ;
Βρέθηκε νεκρός.
- Όχι! - Ο κ. Κλοντ;
Συνεπώς, δε θα μπορεί πια να κουρδίζει τα ρολόγια.
Έχεις ένα μικρό φίλο! Κοίτα!
- Γεια! - Γεια.
Πέθανε ο κ. Κλοντ!
Πώς; Γιατί;
Τι του συνέβη;
Βρήκαν το πτώμα του στο Σηκουάνα.
Βρισκόταν εκεί πολλούς μήνες, απ' ό,τι φαίνεται.
Δεν μπορώ να πω ότι εκπλήσσομαι.
Ήταν γερό ποτήρι. Ξέρετε, μεγάλος πότης.
Ναι, ναι, ήταν μέθυσος.
- Δε θα το 'λεγα αυτό. - Ναι, ήταν μέθυσος.
Φύγετε. Ξουτ!
Θα είχε πιεί όλο το Σηκουάνα.
Σας παρακαλώ, φύγετε. Φύγετε.
Ακίνητος!
- Αφήστε με! - Νόμιζες ότι θα μου ξέφευγες;
- Γκουστάβ, δείξε έλεος! - Σας παρακαλώ, βοηθήστε με.
- Σας παρακαλώ. - Όχι.
Τριγυρνάει στο σταθμό πολύ καιρό.
Έλα!
- Τι έκανε το αγόρι; - Αφήστε με!
- Χαρούμενος τώρα, μικρέ; - Μην το κάνετε αυτό!
Μη φύγεις από το γραφείο μου.
Δεν καταλαβαίνετε, πρέπει να φύγω!
Δε θα πας πουθενά μέχρι να βρεθούν οι γονείς σου.
Δεν έχω γονείς.
Τότε θα πας κατευθείαν στο ορφανοτροφείο.
Θα μάθεις κανα-δυο πράγματα εκεί, όπως έμαθα κι εγώ.
Πώς να ακολουθείς οδηγίες. Πώς να κλείνεσαι στον εαυτό σου.
Πώς να επιβιώνεις χωρίς οικογένεια.
Επειδή δεν τη χρειάζεσαι. Δε χρειάζεσαι οικογένεια.
Αστυνομία, 7ο τμήμα;
Ναι, εγώ είμαι πάλι. Κι άλλο ορφανό.
Αυτή η εβδομάδα είχε πολλή δουλειά.
Καταπάτηση, κλοπή, μικροκλοπές, ρίψη σκουπιδιών, αλητεία,
χαζολόγημα, παιχνίδι. Δεν έχει σημασία.
Παρακαλώ, ελάτε και πάρτε τον.
Τέλος πάντων, εσύ πώς είσαι;
Γύρισε πίσω;
Πιστεύεις ότι είναι δικό σου; Θαυμάσια!
Φαντάζομαι θα το μάθεις σε επτά μήνες.
Τι; Ορίστε; Το Μάρτιο; Θα προσπαθήσω να έρθω.
Δε συνηθίζω να σχεδιάζω τόσο μελλοντικά.
Είσαι βέβαιος;
Πολύ κολακευτικό αυτό...
αλλά δεν ξέρω αν είναι σωστό να είμαι εγώ ο νονός...
Περίμενε ένα λεπτό! Περίμενε!
Μαξιμίλιαν!
Στην άκρη!
Κάντε στην άκρη!
Μαξιμίλιαν, βρες τον!
Δεν μπορείς να μου γλυτώσεις!
Δεν υπάρχει τρόπος να κρυφτείς εκεί πάνω, μικρέ!
307, 308, 309...
Μαξιμίλιαν, πήγε από την άλλη. Έλα!
Εσύ!
Κάντε στην άκρη!
Σε έπιασα!
Όχι!
Ένα αγόρι! Σταματήστε! Ένα αγόρι στις γραμμές!
Φύγε από κει!
Κάντε πίσω! Κάντε στην άκρη! Κάντε πίσω.
Τι είχες στο μυαλό σου; Χτύπησες;
Έλα, πάμε!
Κάντε στην άκρη. Πρόσεχε.
Θα σε περιποιηθεί το ορφανοτροφείο.
- Όχι, δεν ανήκω εκεί! - Και πού ανήκεις;
Ένα παιδί πρέπει να ανήκει κάπου.
Ακούστε με, σας παρακαλώ! Σας παρακαλώ, ακούστε με!
Δεν καταλαβαίνετε. Πρέπει να με αφήσετε να φύγω!
Δεν καταλαβαίνω γιατί πέθανε ο πατέρας μου,
γιατί είμαι μόνος μου.
Αυτή είναι η μοναδική μου ευκαιρία...
να λειτουργήσω!
Εσείς θα έπρεπε να με καταλάβετε!
Καταλαβαίνω εγώ!
Εγώ καταλαβαίνω.
Κύριε...
Αυτό το παιδί ανήκει σε μένα.
Συγγνώμη. Χάλασε.
Όχι, δε χάλασε.
Δούλεψε τέλεια.
Αξιότιμοι καλεσμένοι, είμαι περήφανος...
που σας καλοσορίζω σε αυτή την εκδήλωση...
για να τιμήσουμε τη ζωή και το έργο του Ζορζ Μελιές!
Για πολλά χρόνια, οι περισσότερες ταινίες του
θεωρούνταν ότι είχαν χαθεί.
Αυτό πίστευε και ο ίδιος ο κ. Μελιές.
Αλλά ξεκινήσαμε μια έρευνα.
Ψάξαμε σε θυρίδες, σε ιδιωτικές συλλογές,
υπόγεια και κατακόμβες.
Η δουλειά μας ανταμείφθηκε με παλιά αρνητικά...
κουτιά με χειρόγραφα...
και μπαούλα γεμάτα από ταινίες σε αποσύνθεση,
τα οποία καταφέραμε να σώσουμε.
Αυτή τη στιγμή έχουμε πάνω από 80 ταινίες του Ζορζ Μελιές.
Και απόψε, ο δημιουργός τους...
και νεότερο μέλος της Ακαδημίας Κινηματογράφου...
βρίσκεται εδώ για να τις μοιραστεί μαζί σας.
Μπράβο!
Κυρίες και κύριοι,
στέκομαι εδώ μπροστά σας απόψε,
εξαιτίας ενός πολύ γενναίου νεαρού...
ο οποίος είδε ένα χαλασμένο μηχάνημα...
και παρά τις αντιξοότητες, το επισκεύασε.
Ήταν το καλύτερο μαγικό κόλπο...
που έχω δει ποτέ.
Και τώρα, φίλοι μου,
απευθύνομαι σε όλους εσάς απόψε, όπως είστε πραγματικά!
Μάγοι, γοργόνες...
ταξιδιώτες, άνθρωποι της περιπέτειας... θαυματοποιοί!
Ελάτε και ονειρευτείτε μαζί μου.
Ναι, μπορείτε να αρχίσετε με το θαυματρόπιο,
το ζωοτρόπιο, το πραξινοσκόπιο.
Η μελέτη της ιστορίας του κιν/φου πρέπει να αρχίσει με...
Την πικτογραφία σπηλαίων στο...
- Στο σπήλαιο του Niaux. - Στο σπήλαιο του Niaux.
...για την κοινωνικοποίηση των σκύλων.
Όχι τα ειδύλλια των σκύλων;
Υπονοείτε κάτι, μεσιέ Φρικ;
Το σχεδίασε το αγόρι. Δεν τρίζει καθόλου.
Μην ξεχνάς να χαμογελάς, αγάπη μου.
Με ποιο χαμόγελο απ' όλα; Τελειοποίησα και τα τρία.
Μην ανησυχείτε. Τώρα είμαι πλήρως λειτουργικός.
Έτσι, αγάπη μου;
Χτύπα την τράπουλα. Και είναι πάνω, πάνω... εκεί!
- Αυτή είναι η κάρτα σου; - Ναι, αυτή.
Μια φορά και έναν καιρό,
γνώρισα ένα αγόρι που το έλεγαν Ουγκό Καμπρέ.
Ζούσε σε ένα σιδηροδρομικό σταθμό.
"Γιατί ζούσε σε σιδηροδρομικό σταθμό;"
Θα μπορούσατε, κάλλιστα, να ρωτήσετε.
Αυτό είναι και το θέμα αυτού του βιβλίου.
Το πώς αυτό το ξεχωριστό νεαρό παιδί...
έψαχνε τόσο σκληρά...
να βρει ένα μυστικό μήνυμα από τον πατέρα του...
Και πώς αυτό το μήνυμα φώτισε το δρόμο του...
...μέχρι να βρει το σπίτι του.