"Przypatrz się dziełu Boga.
Bo któż naprostować może to, co On skrzywił?". Ks. Koheleta 7:1 3.
"Uważam, że nie tylko będziemy w stanie manipulować Matką Naturą.
Sądzę wręcz, że ona tego pragnie". Willard Gaylin.
Witamy w Gattace.
Straszny z ciebie porządnicki, Jerome.
Czystość jest bliska boskości.
- Czyż nie tak? - Boskość.
Przejrzałem twój plan lotów. Ani jednego błędu na milion znaków.
Fenomenalne. Właśnie tacy jak ty powinni lecieć na Tytana.
Czy zatwierdzono naszą misję? Mówi się o zmianie terminu.
Nie powinieneś wierzyć plotkom. Wylatujesz za tydzień.
Czeka cię test antydopingowy.
Oczekujących na test antydopingowy prosimy do laboratorium.
Jerome niczego się nie wstydzi. Sika na zawołanie.
- Natura pięknie cię wyposażyła. - Ciągle mi to powtarzasz.
Przyzwyczajenie zawodowe. Codziennie widuję wiele członków.
Twój jest wyjątkowy.
Dlaczego rodzice nie zamówili dla mnie podobnego?
- Opowiadałem ci już o moim synu? - Nie.
Przypominaj mi o tym.
Więc wkrótce lecisz. Za tydzień.
Przyznaj, że jesteś odrobinę podniecony.
Powiem ci pod koniec tygodnia.
Moje gratulacje, Jerome.
Dziękuję.
Ile startów odbywa się dziennie? 12?
Czasami więcej.
Obserwujesz wszystkie.
Jeżeli zamierzasz udawać obojętność, nie patrz w niebo.
Największe wydarzenie pod słońcem.
Jerome Morrow, Nawigator 1 . Klasy, wyruszy wkrótce
na roczną misję na Tytana, czternasty księżyc Saturna.
Tak wspaniały los przypadł mu w udziale
już w chwili narodzin.
Ma wszelkie niezbędne umiejętności.
Wyśmienity kod genetyczny.
Kariera Jerome'a Morrowa przebiega więc zgodnie z planem.
Z tym, że ja nie jestem Jerome Morrow.
Zostałem poczęty w Riwierze. Ale nie tej we Francji.
W wersji z Detroit.
Kiedyś mawiano, że dziecko poczęte z miłości
Teraz już się tak nie uważa.
Nie wiem, dlaczego moja matka pokładała ufność w Bogu
zamiast w rejonowym genetyku.
1 0 palców u rąk i nóg miało kiedyś jakieś znaczenie. Dziś już nie.
Tuż po urodzeniu określono długość mojego życia i przyczynę śmierci.
Problemy neurologiczne, 60 procent.
Depresja maniakalna, 42.
Słaba koncentracja, 89 procent. Wada serca...
99 procent prawdopodobieństwa. Możliwość wczesnego zgonu.
- Długość życia: 30,2 roku. - 30 lat?
- Jakie imię wpisać do karty? - Anton.
Nie. Vincent Anton.
Tak. Bardzo ładne imię.
Wiem, że dokona czegoś wielkiego. Jestem pewna.
Vincent?
Traktowałem siebie jak inni. Jak ciężko chorego człowieka.
Obtarte kolano czy katar uważano za śmiertelne zagrożenie.
Ubezpieczenie tego nie pokryje. Jeśli upadł...
- Ale mówiono mi, że wszystko... - Nic się nie da zrobić.
Jak większość rodziców, i moi chcieli, by ich następne dziecko
zostało poczęte w sposób, który miał się stać naturalnym.
Twoje komórki jajowe, Marie,
zostały zapłodnione nasieniem Antona.
Mamy tu dwóch zdrowych chłopców i dwie niezwykle zdrowe dziewczynki.
Nie stwierdzono niebezpieczeństwa żadnych chorób dziedzicznych.
Wybierzmy więc najodpowiedniejszego kandydata.
Zadecydujmy też o płci. Myśleli o tym państwo?
Pragnęliśmy, aby Vincent miał brata, z którym mógłby się bawić.
- To zrozumiałe. Witaj, Vincent. - Cześć.
Orzechowe oczy, ciemne włosy i jasna karnacja.
Wykluczyłem też inne dolegliwości:
przedwczesne łysienie, alkoholizm, skłonność do przemocy i otyłość.
Owszem, nie chcieliśmy chorób, ale...
Wolelibyśmy zostawić kilka rzeczy przypadkowi.
Zapewnijcie mu dobry start. Nadal jesteśmy okropnie niedoskonali.
Wasz syn nie potrzebuje dodatkowych obciążeń.
I tak jest wasz.
Wziął z was to, co najlepsze.
Nawet po tysiącu prób mogłaby pani nie osiągnąć podobnego rezultatu.
Tak został poczęty Anton, który był godzien nosić imię ojca.
- Jestem z ciebie dumny. - Spójrz, jak szybko rośnie.
Gdy składaliśmy śluby krwi,
zrozumiałem, że moja całkowicie różni się od krwi Antona.
Tam, gdzie się wybierałem, potrzebowałem więcej niż kroplę.
Bawiliśmy się w tchórza. Gdy rodzice nas nie widzieli,
płynęliśmy daleko w morze,
dopóki jeden z nas nie opadł z sił.
Dalej, tchórzu!
Naturalnie, zawsze przegrywałem.
Anton był lepszym pływakiem. Poza tym, nie mógł przegrać.
300 milionów, 350 milionów, 400 milionów.
Może sprawiła to miłość do planet lub niechęć do jednej z nich,
ale zawsze marzyłem, aby polecieć w kosmos.
750 milionów, 800 milionów, 850 milionów.
Ilu jest na świecie astronautów? Chciałbym być jednym z nich.
Nie ruszaj. To jest Pluton.
Praca w kosmosie
Moje plany się nie zmieniały.
- Vincent. - Ku zmartwieniu rodziców.
Vincent.
Bądź realistą. Z taką wadą serca...
- Może jest całkiem zdrowe. - Masz jedną szansę na sto.
- Zaryzykuję. - Oni nie.
Słuchaj, na litość boską, zrozum wreszcie.
Statek kosmiczny będziesz mógł zwiedzić jedynie z miotłą w ręku.
Miał rację. Mogłem do woli kłamać w swoich podaniach.
Moje komórki nie mogły nikogo oszukać.
Po co szkolić niedołęgę,
skoro w kolejce czeka 1 000 osób z lepszą sekwencją DNA?
Dyskryminacja, tak zwany "genoizm", jest nielegalna.
Prawo jednak niewiele znaczy.
Wystarczy, że wezmą próbkę z klamki lub nawet dłoni,
którą im podasz. Zbadają też ślinę na twoim podaniu.
W razie wątpliwości, test antydopingowy
może zamknąć ci drogę do kariery.
Na pewno tego chcesz? Wiesz przecież, że przegrasz.
Wtedy po raz ostatni popłynęliśmy tak daleko w morze.
Każdy ruch ramion oznaczał większy dystans do pokonania.
Tym razem działo się coś dziwnego. Anton chciał mnie wyprzedzić,
ale ciągle znajdowałem się tuż obok niego.
Aż w końcu nadeszło to niemożliwe.
Vincent! Vincent!
Anton nie był tak silny, jak mu się wydawało,
a ja nie byłem tak słaby. Wszystko stało się dla mnie możliwe.
Jak inni w mojej sytuacji zacząłem szukać sobie zajęcia.
Posprzątałem chyba połowę toalet w stanie.
Przynależności do marginesu nie określa ani status ani kolor skóry.
Witajcie w Gattace, panowie.
Dyskryminacja jest dziś nauką.
Oto wasze pomoce. Zacznijcie sprzątać od frontu.
Podłogi mają lśnić jak lustro.
Wasza Wysokość marzy o przestrzeni?
Proszę za mną.
Najpierw posprzątajmy tę przestrzeń.
Wiedziałem, jak wiele dzieli mnie od osiągnięcia wyznaczonego celu.
- Nie przykładaj się tak. - Dlaczego?
Głupstwa przyjdą ci do głowy.
Łatwiej będzie mnie dostrzec, gdy znajdę się po drugiej stronie.
NAWIGACJA PLANETARNA
Wiedziałem, że to przechwałki. Bez względu na to, ile się uczyłem,
z powodu składu własnej krwi byłem skazany na porażkę.
Postanowiłem być bardziej radykalny.
Wyprostuj się.
- Jak się o mnie dowiedziałeś? - Od ludzi.
Masz jakieś znaki szczególne? Tatuaże, blizny, znamiona?
Nie. Nie sądzę.
Myślisz o tym poważnie? Nie chcę tracić czasu.
- Jestem pewien na 1 00 procent. - To załatwia sprawę.
Stare wydanie, ale znam je na pamięć.
Na pamięć, co?
- Wszystko się zmieni. - Ma pan kogoś na widoku?
Elita genetyczna ma ułatwioną karierę,
ale nie ma gwarancji.
Kiedy członek elity wpada w tarapaty,
jego genetyczna tożsamość staje się łakomym kąskiem.
Gdy jeden traci, drugi zyskuje.
Jego sekwencja jest doskonała. Niezwykle długie życie.
Praktycznie może żyć wiecznie. Iloraz inteligencji poza konkurencją.
Nadzwyczajny wzrok. Mocne serce.
Mógłby przebić tę ścianę.
Gdyby nadal chodził.
Był wyśmienitym pływakiem.
Z jego DNA wszędzie przyjmą cię z otwartymi ramionami.
- Jesteście do siebie podobni. - Skądże znowu.
Nikt dziś nie patrzy na zdjęcia. Mógłbyś mieć nawet moją twarz.
- Okoliczności wypadku? - Zdarzył się gdzieś na prowincji.
Nikt nie wie, że złamał kręgosłup.
To nadal pełnowartościowy obywatel.
- Wymyśl tylko kilka ostatnich lat. - Jesteś cudzoziemcem.
Miejsce urodzenia nie ma znaczenia. Liczy się wyłącznie twoja krew.
Jeśli ma dobrąjakość, otwiera wszystkie granice.
- Kto tam mieszka? - Z pewnością nie ja.
Rozpoczęliśmy zmianę tożsamości.
Zanik mięśni to jedna z częstych wad Wybrakowanych.
- Nie ma innego sposobu? - Po operacji zostałyby blizny.
Szkła kontaktowe albo biała laska.
- Kolor również nie pasuje. - Słusznie mówi.
Moje oczy są ładniejsze.
Biorę 25 procent twoich przyszłych zysków.
Jeśli ci się nie uda, w ciągu siedmiu dni będziesz musiał zwrócić sprzęt.
- I stracisz depozyt. - Mówił pan, że 20 procent.
- 20 procent. - Nie mamy o czym dyskutować.
- To chyba wszystko. - Trzeba zająć się twoim wzrostem.
- Ile masz wzrostu? - 1 37 cm.
Ile mierzyłeś przed wypadkiem?
- Dokumenty podają 1 85 cm. - Będę nosił specjalne wkładki.
I tak będziesz za niski.
Co zatem robić?
Nie. Nie.
- Nie było o tym mowy. - Sądziłem, że nie żartujesz.
Nie żartuję. Ale nic z tego.
Nie zrobię tego.
Jerome widział moją determinację.
Znosiłem ból, bo wiedziałem, że gdy wreszcie stanę na nogach,
będę dokładnie 5 cm bliżej gwiazd.
- Dobrze się czujesz? - Tak.
Chcesz iść potańczyć?
Posługuj się prawą ręką. Nikt już nie zamawia mańkutów.
Jerome Morrow. Ładnie.
- To moje imię. - Bez niego nie będę tobą.
Dlaczego uważasz, że w ogóle możesz stać się mną?
Spójrz.
- No popatrz. - Ładny.
Robi wrażenie. Prawdziwy?
Nie odróżniasz kolorów?
- Srebrny. - To co?
Jerome Morrow miał zajmować wyłącznie pierwsze miejsca.
Mimo wspaniałych prognoz ciągle byłem drugi.
Ja. Więc jak tobie miałoby się udać?
Dokładnie nie wiem.
Poćwicz podpis.
Wkrótce poddano nas próbie.
Jerome posiadał wspaniałe geny,
lecz brakowało mu chęci.
- Naprawdę chcesz się tam dostać? - Znacznie wyżej.
- A co tam takiego jest? - Tego właśnie chcę się dowiedzieć.
Mów do mnie Eugene. To moje drugie imię.
Skoro masz być Jerome'em, zacznij się do tego przyzwyczajać.
- Muszę lecieć. Gdzie próbka? - W lodówce. Drzwi po lewej.
- Którą mam wziąć? - Którąkolwiek.
- Mam ją zbadać? - Jak chcesz.
- Co się dzieje z tą maszyną? - Znowu piłeś!
- Ależ skąd. - Na Boga, jest 8 rano!
Nie piłem.
To nie żarty. Za godzinę mam rozmowę!
Tu jest więcej wódki niż moczu!
Wypiłem tylko kieliszeczek.
- Próbki z piątku są dobre. - Zostały jedynie te ze środy.
Ze środy będą w porządku.
W NORMlE
Jeszcze możesz się wycofać.
To ostatni dzień, gdy każdy z nas jest sobą.
Więc?
- Gratuluję. - A rozmowa kwalifikacyjna?
To była rozmowa kwalifikacyjna.
Przyjęli mnie.
Oczywiście, że cię przyjęli.
I tak to się stało.
Codziennie szorowałem skórę, przycinałem paznokcie i włosy.
Aby w świecie Pełnowartościowych zostawiać jak najmniej siebie.
Eugene przygotowywał próbki, aby wszystko szło zgodnie z planem.
Mocz do testów antydopingowych.
Krew do identyfikacji i mnóstwo innych cennych fiolek.
Eugene ofiarował mi swą tożsamość, ja natomiast płaciłem czynsz
i zapewniałem mu standard życia, do jakiego przywykł.
Nigdy nie nazywano go "jajnikiem", "bożym", "Wybrakowanym".
Jako "Pełnowartościowy", uginał się pod innym ciężarem:
ciężarem doskonałości.
Byłem członkiem nowej i znienawidzonej grupy społecznej.
Tym, który nie chce pogodzić się z losem.
Tak zwaną "pożyczoną sekwencją".
Lub "de-gene-ratem".
W przebraniu Jerome'a błyskawicznie zrobiłem karierę .
Choć jeden z kierowników misji o mały włos mnie nie zdemaskował.
Był tego bliżej po śmierci niż za życia.
- Możemy wyeliminować samobójstwo. - Słucham?
Nieważne.
Dziękuję panu.
To chwilę potrwa. Być może trzeba będzie opóźnić start.
Irene, chciałbym, abyś towarzyszyła detektywom.
- Opuszczę się w pracy. - Doceniam twoje poświęcenie.
- Nie stracę miejsca w kolejce? - Zapewniam cię, że nie.
Powiedz panom, że z chęcią będziemy współpracować,
choć nie możemy tolerować poważniejszych przestojów.
- Dziękuję, lrene. - Dziękuję, dyrektorze.
- Czy to wpłynie na misję? - Wszystko pójdzie zgodnie z planem.
Start odbędzie się w tym tygodniu.
Przykry wypadek,
lecz planety przecież nie przestały się obracać.
- Co się stało? - Lecę na misję.
Kiedy?
- Pod koniec tygodnia. - Tego tygodnia? Tak szybko?
A co z dyrektorem?
Nie żyje.
Mówisz poważnie?
Musieli odczytać jego imię na identyfikatorze.
Mówisz poważnie.
Już nic nie może mnie powstrzymać.
Lecę w kosmos.
- Został zamordowany? - Ja tego nie zrobiłem.
- Naślą na ciebie federalnych. - Poradzę sobie z nimi.
Jeśli nawet coś odkryją, i tak nie będą mogli mi nic zrobić.
Natychmiast musimy się upić.
Dobry wieczór, panowie. Podobno opuszcza nas pan, panie Morrow.
- Tak, na to wygląda. - Będzie nam pana brakowało.
- Mam nadzieję, że otworzyłaś wino. - Oczywiście.
- Nalej sobie kieliszeczek. - Dziękuję panu.
- Jak stary? - Ja?
Ten preparat.
- Całowałam się z nim 5 minut temu. - Zobaczę, co się da zrobić.
- Cała sekwencja? - Tak. Dziękuję.
Powodzenia.
9,3. Niezły kąsek.
Owszem, niezły.
Mówiłem jej przecież. Otworzyła ją przed pięcioma minutami!
Wino musi mieć czym oddychać. Pamiętaj.
Podobno w stanie nieważkości
czujesz się jak w łonie matki.
To niezwykłe, że ci się udało. Lecisz do gwiazd.
W niebo. Właśnie ty.
Przez rok będziesz siedział sam w pokoju.
Nie martw się tym.
- Twoja puszka i tak jest mniejsza. - Co będziesz robił?
Czytał książki i podróżował w marzeniach.
- Powinieneś mieć jakieś towarzystwo. - Mam gości.
Za które nie musiałbyś płacić.
- Innego bym nie wpuścił. - Więc co zamierzasz?
Dokończyć wino.
Jak o tej porze roku wygląda Tytan?
Jak wygląda Tytan? Dokładnie tak.
Chmury wokół niego są tak gęste, że nie widać powierzchni planety.
- Może nic tam nie ma. - Coś na pewno jest.
- Ty powinieneś lecieć, nie ja. - Niby dlaczego?
Bo w kosmosie twój paraliż nie miałby znaczenia.
Cierpię na lęk wysokości.
Przepraszam.
Chcesz trochę? Zachować próbki na później?
- Przepraszam. Bardzo przepraszam. - Wcale nie.
Naprawdę strasznie przepraszam.
Nie znęcaj się nade mną. Daj już spokój.
- Chodź! Pomóż mi! - Przepraszam.
- Nie byłem pijany. - Mówisz, że nie jesteś pijany?
- Gdy wpadłem pod samochód. - Jaki samochód?
Wszedłem mu pod same koła. Nigdy nie byłem bardziej trzeźwy.
- Kładź się spać. - Nawet tego nie potrafiłem zrobić.
Podobno nie wolno się zniechęcać.
Idź spać.
Jestem z ciebie dumny, Vincent.
Musisz być pijany, skoro mówisz do mnie po imieniu.
WYBRAKOWANY
- Ile tego potrzebujesz? - 20 minut.
Jesteś wolny.
W porządku, Irene. Możesz już iść.
Mamy go. Znaleźliśmy niezidentyfikowaną próbkę.
- Trafia się raz na 1 0 lat. - Co z tą rzęsą?
Niezarejestrowany Wybrakowany. Sprzątacz. Zniknął parę lat temu.
- Próbka mogła się więc zawieruszyć. - Nic tu tak długo nie poleży.
Po co miałby wracać i zabić zupełnie obcego człowieka?
Dokumenty mówią, że jest gwałtowny.
Mówią także, że jest poważnie chory.
Istnieje 90 procent szans, że już nie żyje.
Czyli 1 0 procent szans, że nie umarł.
Rzęsa należy do mordercy. Przejrzę dane...
- Nie ma żyjących krewnych. - Piekielna szkoda.
Sprawdź księgi wejść. Alibi, skargi.
Nikt się specjalnie nie przejął śmiercią dyrektora.
Zamierzał dokonać cięć w budżecie misji.
Z całym szacunkiem, ale...
Jak pan sobie życzy.
Jerome, metronom.
Mógłbym grać na pianinie zgodnie z rytmem jego serca.
- Mamy podejrzanego. - Co za ulga. Kto to jest?
Znaleźliśmy nielegalną próbkę. Oto zdjęcie sprawcy.
- Wybrakowany. - Sprawdzamy też inne możliwości.
- Zaraz rozwieszę je w budynku. - Jedno mnie ciekawi, dyrektorze.
To chyba dla pana szczęśliwy zbieg okoliczności.
- Jak wybieracie kandydatów... - To nasza "filozofia rekrutacyjna".
- Jakie warunki musiałbym spełnić? - Nie przyjmujemy szarych obywateli.
Sąjednakowo uzdolnieni?
Czasem musimy się zgodzić na niewielkie niedociągnięcia.
Które pozwalająjednak na pracę
na przykład w policji.
Teraz mamy dość odpowiednich ludzi, by wyznaczyć wyższy standard.
Doskonałe ciała i umysły. Tylko tak
podbijemy kosmos.
Nadal monitorujecie treningi.
- Aby wykorzystywali swe możliwości. - I je przekraczali?
- Nikt nie potrafi tego dokonać. - A jeśli jednak?
Mogliśmy najwyżej źle ocenić potencjał kandydata.
- Dobrze się czujesz? - Fantastycznie.
Księga z ostatniego tygodnia.
A ty, Irene? Masz alibi?
- Byłam sama. - Trudno mi w to uwierzyć.
Przepraszam.
Proszę mi go dać, panie Morrow.
Więc nie tylko ja obserwuję wszystkie starty.
- Witaj, Jerome. - Witaj.
- Straszne, że zabito dyrektora. - Szkoda, że nie wcześniej.
Czy chciał odwołać twoją misję więcej niż raz?
- Tak. - Ktoś wyświadczył ci przysługę.
- Komu powinienem dziękować? - Znaleźli rzęsę sprawcy.
- Do kogo należy? - Jakiegoś Wybrakowanego.
Jerome...
Sprawdziłam twoją sekwencję DNA. Przeczytałam też akta.
Przepraszam.
Wszystko, co o tobie mówią, to prawda. A nawet więcej.
A ty? Jesteś przecież równie doskonała jak cała reszta.
Niezupełnie jak cała reszta.
"Duże prawdopodobieństwo zawału serca". Tak to się nazywa.
Będę mogła jedynie odbyć lot wokół słońca.
Nie widzę, aby coś było z tobą nie w porządku.
Jeśli mi nie wierzysz...
Proszę. Weź.
Jeśli nadal będziesz zainteresowany, daj mi znać.
Przepraszam. Wiatr go porwał.
Zajrzyjcie do najnowszego biuletynu Gattaki.
Jerome. Czy to jest trasa, którą omawialiśmy?
- Zdecydowanie tak, dyrektorze. - Masz rację. Masz rację.
To zupełnie inny kolor. Nie. Nudzi mnie rozmowa z panią.
Znudziłem się. Jeszcze zadzwonię.
Chodzi o twoją farbę do włosów. Przysłali "Letnią Pszenicę".
Za jasna.
"Może czas się zmienić?". Nie nadaje się do niczego.
- Będę musiał za nią zapłacić. - Nie możemy tu zostać.
- Muszę się użerać z idiotami. - Uważają, że zabiłem dyrektora.
- Niby dlaczego? - Znaleźli moją rzęsę.
- Gdzie? - Na korytarzu.
Mogło być gorzej. Dobrze, że nie w twoim oku.
Wszędzie wiszą moje zdjęcia. Ciągle widzę swoją twarz.
- Na pewno mnie rozpoznają. - Nie rozpoznają cię.
- Rozpoznają mnie. - Ja ciebie nie rozpoznaję.
Nie uwierzą, że prymus tak długo robił ich w balona.
Postąpimy zgodnie z planem. Jesteś Jerome Morrow, Nawigator 1 . Klasy.
Nie jestem Jerome'em Morrowem, tylko podejrzanym o zabójstwo.
Co ty wyprawiasz? Cały dzień pracy na marne!
- Nie możemy tu zostać. - Przestań! Jak sobie chcesz!
Wyjeżdżaj. Ale zostaw próbki. Należą do mnie!
Wypożyczyłbym się komuś z zasadami,
gdybym wiedział, że w ostatniej chwili strach cię obleci.
Teraz nie możesz mnie zawieść. Za dużo w to włożyłem.
Chcesz, żeby twoje dzieło dokończył kaleka na wózku?
Eugene, odnajdą mnie.
Nadal nie rozumiesz.
Gdy patrzą na ciebie, widzą moją twarz, a nie twoją.
Postaraj się tylko nie gubić rzęs.
Jak mogłeś być tak nierozważny?
- Wychodzę. - Dokąd?
Jeśli jutro mają mnie aresztować, idę się dziś zabawić.
- Uważasz, że to dobry pomysł? - Miałem niczego nie zmieniać.
- Kto idzie? - Prawie wszyscy.
Wszyscy.
Jeśli się nie zjawię, zaczną się dziwić.
Nie chcesz budzić żadnych podejrzeń, prawda?
Dzięki.
Kto wam to zlecił? Co my tu robimy?
Sprawdzam poszlaki. Taki zawód. W końcu jestem detektywem.
- Dlaczego tutaj? - Szukamy Wybrakowanego.
- Tutaj jest ich pełno. - Owszem, to Wybrakowany.
Przez tyle lat się ukrywał.
Uważa pan, że teraz się zdemaskuje?
- A co pan sugeruje? - Wracajmy na miejsce zbrodni.
Szukajmy w pobliżu Gattaki. W promieniu 8 km.
- Jest pan nawigatorem w Gattace? - A co tu jest napisane?
Nie wspomnieli o wózku.
Nie jestem kaleką. Na treningu zraniłem się w nogę, kretynie.
Jak śmiesz mnie przesłuchiwać? Jaki jest numer twojej odznaki?
Dobra, już nic.
- Podaj numer, platfusie! - Chcesz, żebym cię przeprosił?
Boli cię, że mogę osiągnąć to, o czym ty jedynie marzysz.
Wynoszę się z tego brudu!
Jak śmiesz mi wątpić. To jest napastowanie!
Pomyliłem się.
Jaki jest twój numer? Jaki masz numer?
Co ten człowiek robi na miejscu zbrodni?
- Co robisz, staruszku? - Wykonuję swoje obowiązki.
- To jest dowód w sprawie. - Raczej śmieć.
- Nie wiedziałeś o tym? - Tak, wiedziałem.
Wspaniałe, prawda?
1 2 palców czy jeden. Ważne, jak się gra.
Ten utwór można wykonać jedynie dwunastoma palcami.
- O co chodzi? - To pewnie jakiś drobiazg.
Nie chcę panu dać zanieczyszczonej próbki.
Rozumie pan?
Dzięki. Nigdy nie wiadomo, kto korzystał z tego wacika.
Chcę ci coś pokazać.
Szybko, bo się spóźnimy.
Chodź. Pospieszmy się.
A nie mówiłam?
- Dziwne. - Co?
Twoje oczy wyglądają inaczej.
- To pewnie sprawa światła. - Najwyraźniej.
Nieźle. Jestem pod wrażeniem.
- Używano go ostatnio? - Dwie próbki w ciągu dwóch dni.
Może wrócił na miejsce zbrodni, żeby napić się wody.
- Może nadal tu pracuje. - Sprawdziliśmy obsługę.
Chyba już tu nie sprząta. Sądzę,
że się pod kogoś podszywa.
- Pożyczona sekwencja w Gattace? - Dziwne, lecz prawdopodobne.
Nie może należeć do elity.
Jest słabszy umysłowo i fizycznie.
Może oszukał kierownictwo, a dyrektor to odkrył.
Pracownikom należy pobierać krew z żyły.
Opóźnimy pracę stacji.
Zalecam próbki z palca i badanie moczu.
Proponuję pobieranie krwi. Chyba nie przekraczam swych uprawnień.
To jedynie kwestia czasu.
Lamar, po co tyle zachodu?
Otwieracie bank krwi?
Policja uważa, że moje metody
mogą być zawodne.
- Cholera! Wyszedłeś z wprawy? - Zaraz się tym zajmę.
- Nie szkodzi. - Tyle powinno wystarczyć.
W razie czego detektyw z pewnością się z wami podzieli.
Irene.
- Więc nie ty go zabiłeś? - Ktoś musiał mnie uprzedzić.
Najwyraźniej.
Lecę za dwa dni.
Chyba wiesz. Ale...
Ostatni.
- Coś tu się nie zgadza. - Jego tu nie ma.
Nie, coś przegapiliśmy. Trzeba powtórzyć testy.
Testy? Nie mogę pozwolić na dalsze przestoje.
- Między wami znajduje się morderca. - Wasza obecność jest groźniejsza.
Starty trwają przez 7 dni raz na 70 lat.
- Nie możemy zmieniać planów. - Ta misja wiele dla pana znaczy.
Pański kolega był jej przeciwny, prawda?
Proszę przejrzeć moje akta. Nie mam skłonności do przemocy.
Bardzo przepraszam. Nie będziemy już pana niepokoić.
Rozejrzyjmy się gdzie indziej.
Zacznijmy przeprowadzać kontrole.
Mam wyjątkowe szczęście. Choć nie takie jak niektórzy.
- Coś o tym wiem. - Ty, Jerome?
Masz problemy z sercem?
Ktoś ci je kiedyś złamał?
To szaleństwo, ale pomyślałam, że bardziej interesuje cię morderstwo.
Masz rację.
To szalony pomysł.
Zatańczymy?
Zabawne. Pracujesz w pocie czoła, żeby się stąd wyrwać,
a gdy przychodzi ten wielki dzień,
znajdujesz powód, żeby zostać.
- Rok to kawał czasu. - Nie tak znowu wielki.
Jeden lot wokół słońca.
Witam państwa, policja. Proszę nie opuszczać miejsc.
Nie ruszać się! Czy mówię w jakimś niezrozumiałym języku?
Sprawdźcie soczewki, sztuczne zęby, serwetki, niedopałki, filiżanki.
Znajoma twarz. Sprawdźcie go.
- Sądziłam, że chcesz tańczyć. - Dokąd państwo idą?
Chwileczkę.
Jerome!
- Zwariowałeś? - Szybciej!
Dokąd poszli?
Idziemy. Idziemy.
- Nie rozumiesz? Nie mogę biegać! - Właśnie to zrobiłaś.
Nie dotykaj twarzy. Nie przełykaj śliny. Nie pluj. Umyj mu zęby.
Vincent!
Kto to jest Vincent?
Ja...
Nic nie mów.
Już nic nie mów.
Co się stało?
Skąd masz te blizny?
Pamiętasz chryslera lebarona, model z 1 999?
Wysokość przedniego zderzaka. Zamiast w prawo, spojrzałem w lewo.
Wymyśliłeś tę historię teraz czy używasz jej od dawna?
Używam jej od dawna.
Jesteś zamieszany w morderstwo.
Mylisz się, lrene.
Czy to nie nasz uciekinier?
To nikt ważny.
Jeden z naszych prymusów.
Nie ma nic wspólnego z tą sprawą.
Jerome Morrow.
Nie najlepiej wyglądasz, Jerome. Powinieneś iść do domu.
- Mogę w czymś pomóc? - Szukam Jerome'a Morrowa.
Ma niewielkie mdłości. To się często zdarza przed startem.
Naprawdę?
Chcę się z nim zobaczyć. Proszę wskazać mi drogę.
PRAWE OKO
Nie wiesz, kim on jest, prawda, Irene?
- Słucham? - Chcę, byś dzisiaj był sobą.
- Nigdy mi to nie wychodziło. - Przyjdzie policja.
- Mam być chory. - Wciąż mi to mówisz.
- Ile mam czasu? - Niewiele.
Chyba nie ma go w domu.
- Tak? - Szukam Jerome'a Morrowa.
To ja. Proszę wejść.
Chyba jest w domu.
Proszę wejść.
Proszę.
Witaj, kochanie.
Nie zapomniałaś o czymś?
Cieszę się, że już ci lepiej.
Przy tobie nie mogę czuć się źle.
Kim jest twój przyjaciel? Mogę w czymś pomóc?
- Chce porozmawiać o dyrektorze. - Znowu?
- To dla pana jakiś kłopot? - Ależ skąd.
- Przepraszam, że nie wstaję. - Może odłożymy to na później?
- To zajmie tylko chwilę. - Może się dowiem, co mi dolega.
Kogo się pan spodziewał?
- Mamy go. - Macie go?
- Zatrzymaliśmy sprawcę. - Już jadę.
- Jak się miewasz, Jerome? - Nieźle, Jerome.
- Jak się tu wdrapałeś? - Cały czas udaję paraliż.
Irene. lrene. lrene.
- Nie dotykaj mnie! - Posłuchaj.
Nawet nie wiem, kim jesteś.
- Tym, kim byłem wczoraj. - Powiedz mi prawdę, Jerome.
Nazywam się Vincent Anton Freeman.
Byłem poczęty przypadkiem. Jestem de-gene-ratem, ale nie mordercą.
- Zostałeś poczęty naturalnie? - Jedno nas łączy.
Tyle że ja nie mam przed sobą 30 lat. Już dawno powinienem umrzeć.
Niemożliwe.
Jesteś w tej dziedzinie ekspertem.
Prawda, Irene?
Nauczyli cię szukać wad, i tylko je potrafisz dostrzec.
Udowodnię ci, że wszystko jest możliwe.
To jest możliwe.
Gratuluję panu.
W oku ofiary znaleziono jego ślinę.
Ja obstawałem przy rzęsie, ale pana instynkt okazał się nieomylny.
Wybrakowany nie był w to zamieszany?
Nasz przyjaciel działał samotnie. Misja była dla niego wszystkim.
Wie, że jeśli nie zaliczy tej, kolejnej by nie doczekał.
Ponieważ nic jej nie opóźni, chętnie z nami współpracuje.
- Będzie pan dzisiaj świętował? - Naturalnie.
Chyba nas lubi.
Jasne. Z czasem się przyzwyczai.
Jak wyglądał?
- Gliniarz? - Tak.
Zwykły gliniarz.
- Wiesz, jak się nazywa? - Rozmawialiśmy o mnie.
- Jeszcze wróci. - Przecież ujęli sprawcę.
To jeszcze nie koniec. Muszę się z nim spotkać.
Vincent?
Boże, strasznie się zmieniłeś.
- Nie poznajesz własnego brata? - Czy my jesteśmy braćmi?
Rodzice umarli, sądząc, że cię przeżyli. Ja miałem wątpliwości.
- Co ty tu robisz? - To ja powinienem o to zapytać.
Mam prawo być tutaj.
- Nie masz. - Chyba naprawdę tak uważasz.
Nie zabiłem dyrektora. Pewnie jesteś rozczarowany.
Popełniłeś przestępstwo. Jesteś w opałach, ale ja mogę ci pomóc.
Wiesz, ile trudu włożyłem w to, by się tu dostać?
Więcej nie możesz osiągnąć. Chodź ze mną, już.
- Mam przed sobą milion mil. - To koniec.
Czy tylko moja porażka potrafi cię uradować?
Boże! Ty też zamierzasz mówić mi, co mogę, a czego nie mogę robić?
Nie potrzebuję niczyjej pomocy. W przeciwieństwie do ciebie.
Znasz wszystkie odpowiedzi. Jak chcesz to wytłumaczyć?
Nie pokonałeś mnie wtedy. Ja to zrobiłem.
- Kogo starasz się przekonać? - Mam ci to udowodnić?
To nieważne, Anton. Dawno o tym zapomniałem.
Udowodnię ci. Tego właśnie chcesz?
Owszem.
Vincent!
Vincent! Gdzie jest brzeg? Wypłynęliśmy za daleko!
- Poddajesz się? - Jesteśmy za daleko.
Poddajesz się?
Nie.
Vincent! Jak ty to robisz, Vincent?
Jak ci się to wszystko udało? Musimy wracać.
Za późno. Drugi brzeg jest bliżej.
Jaki drugi brzeg? Chcesz, żebyśmy się utopili?
Wiesz, jak to wszystko osiągnąłem?
Właśnie tak. Nigdy się nie oszczędzałem.
Nic nie widziałeś, prawda? Tamtego wieczora na ulicy.
Jednak przeszedłeś na drugą stronę.
Jeśli nadal będziesz zainteresowana, daj mi znać.
Przykro mi...
Wiatr go porwał.
Lecisz już dzisiaj? Jesteś cały roztrzęsiony.
- Przygotowałem dla ciebie próbki. - Tam nie będą mi potrzebne.
Po powrocie będą.
Wystarczy ich na jakieś sto lat.
Dlaczego to zrobiłeś?
- Dokąd się wybierasz? - W długą podróż.
- Nie wiem, jak ci dziękować. - Nie, nie.
I tak lepiej na tym wyszedłem. Użyczyłem ci jedynie swojego ciała.
Ty ofiarowałeś mi swoje marzenia.
Otwórz ją dopiero na pokładzie.
- Co to ma być? - Nowe zarządzenie.
- Denerwujesz się? - Jest pewien problem, Lamar.
Opowiadałem ci o moim synu? Jest twoim zagorzałym fanem.
Pamiętaj, że czasami byłem nawet lepszy niż inni.
- Chce się tu zgłosić. - Mogłem polecieć w kosmos.
I nikt by na tym nie skorzystał.
Niestety, mój syn nie jest taki, jaki miał być.
Ale może właśnie dlatego dokona wielkich rzeczy?
Prawda?
WYBRAKOWANY
Rada na przyszłość: praworęczni nie trzymają członka lewą ręką.
Taki tam drobiazg.
Spóźnisz się na start, Vincent.
Jak na kogoś, komu na tym świecie przypadł parszywy los,
nagle jest mi wyjątkowo trudno go opuścić.
Podobno każdy atom naszego ciała był kiedyś częścią gwiazdy.
Być może wcale nie wyjeżdżam. Może po prostu wracam do domu.